Кіріспе

Миссури қарсы Сейберт, 542 U. S. 600 (2004) – АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі, ол Миранда ескертулерін бермей алдымен мойындауды алу, содан кейін ескертулерді беру және екінші мойындауды алу арқылы полицияның қабылдамауға болатын мойындау алу тәжірибесін мойынсоққа тіреген. Сот судьясы Дэвид Саутер Соттың шешімін жариялады және төрт судьяның көпшілігі үшін екінші мойындау тек аралық Миранда ескертулері "өз мақсатына жетуге жеткілікті тиімді" болған жағдайда ғана қабылданады деп жазды. Сот судьясы Энтони Кеннеди келісім білдіретін пікірінде екінші мойындау тек "Миранда ескертуін жою мақсатымен екі қадамды тергеу әдісі салмақты түрде қолданылған жағдайда ғана" қабылданбауы керек екенін жазды.

Өмірбаян

Патрис Зайберт, өлімге әкелген өртке қатысы бар күдікті ретінде тұтқындалып, полиция бөлімшесіне жеткізілді. Сол жерде бір полиция қызметкері оны өзі үйренген әдіспен тексеруге шешім қабылдады: күдіктіні сұраққа тартып, мойындау алу, содан кейін «Миранда» ескертулерін оқып, мойындау қайта алынғанша сұрақтарды қайталап беру. Осыған сәйкес, Зайбертке тексеру басталғанға дейін оның «Миранда» құқықтары туралы хабарланбады. Шамамен 40 минут сұрақтан кейін Зайберт өзін кінәлі екенін айтты. Оған 20 минуттық үзіліс берілді. Тексеру жалғасқанда, оған «Миранда» ескертулері оқылды және ол үзіліске дейін мойындаған жайттар еске салынды. Одан кейін ол мойындауын қайталады. Сот (Миссури штатының апелляциялық соты) алғашқы мәлімдемені «Миранда» ескертулерінен бұрын жасалғандықтан күштен шығарды, бірақ екінші мәлімдемені қабылдады. Зайберт екінші дәрежелі кісі өлтіруде айыпталды. Жоғарғы Сот осы мәселе бойынша апелляциялық соттар арасындағы келіспеушілікті шешу үшін істі қарауға қабылдады.

Көпшілік пікір

Соутер көпшілік үшін жазған пікірінде, бұрын ескертусіз алынған мойындаудан кейін берілген «Миранда» ескертулерінің нақты тиімділігіне назар аударды. Тек ескерту беру жеткіліксіз. Оның орнына, сот «Ескертулер күдіктіге осы сәтте мойындауға болатын нақты таңдау бар екенін түсіндіре алды ма? Бұрын сөйлеген болса да, сөйлеуді тоқтатуға болатынын жеткізе алды ма?» деп сұрауы керек. Көпшілік пікірі аралық ескертудің қандай жағдайда тиімді саналатыны туралы ұсынымдар береді. Мұндай ескерту «үйлесімді және үздіксіз тергеу барысында» берілген жағдайда, күдіктіні құқықтары туралы жаңылыстыруы мүмкін. Сондықтан сот «бірінші сұрақ-жауап кезеңіндегі сұрақтардың толықтығы мен егжей-тегжейлігі, екі мәлімдеменің мазмұнының үлестігі, бірінші және екінші мәлімдемелердің уақыты мен жағдайы, полиция қызметкерлерінің сабақтастығы және тергеушінің екінші кезеңдегі сұрақтарының бірінші кезеңмен байланысты қарастырылуы» туралы қарауы тиіс.

Сайыс

Төреші Брейер келісті. Ол екінші мойындаудың қабылдануын анықтау үшін басқаша сынақ ұсынды: "Соттар егер ескерту берілмесе, алғашқы ескертусіз алынған жауаптың 'жемісін' қабылдамауы керек". "Жеміс" термині уытты ағаш доктринасына сілтеме жасайды, онда қылмыстық соттарда Төртінші түзетуді бұзған іздестірудің тікелей емес нәтижесінде алынған дәлелдер қабылдана алмайды. Төреші Брейер ұсынған ереже бұл доктринаны Бесінші түзетуді бұзатын тергеудің тікелей емес нәтижесінде алынған дәлелдерге де қолдануға бағытталған. Бұл сынақ Төреші Соутердің сынағынан өзгеше болғанымен, Брейер Соутердің көпшілік пікіріне де қосылды, өйткені ол екі сынақтың тәжірибеде бірдей нәтиже беретініне сенді. Төреші Кеннеди де келісіп, тағы бір сынақ ұсынды. Ол "Миранда ескертуін жоңқылықпен бұзу мақсатымен, осы жағдай сияқты сирек кездесетін жағдайларда ғана қолданылатын тар сынақты қолданар едім" деп жазды. Егер екі қадамдық процедура әдейі қолданылса, полиция мәселені түзету үшін, күдіктіге бірінші жауапты екіншіден ажыратуға және тергеудің жаңа кезеңге өткенін түсінуге мүмкіндік беретін шаралар қабылдамаса, кейін берілген жауап қабылданбайды. Кеннеди екі тергеу арасындағы ұзақ үзіліс немесе күдіктіге бірінші жауаптың сотта қабылданбауы мүмкін екенін түсіндіру жеткілікті болады деп ұсынды.

Келіспеушіліктер

О'Коннор төреші бұл шешімге қарсы пікір білдірді. Ол көпшілікті екі кезеңді тергеулерге қатысты Соттың бұрынғы шешімдеріне адал болмағандығы үшін сынады, әсіресе 1985 жылғы Орегон штатының Эльстадқа қарсы ісін атап өтті, ол да екі кезеңді тергеуді қамтыды. Егер мойындау күштеп алынбаса, алғашқы мойындаудан бұрын Миранда ескертулерін бермеген полиция үшін бұл маңызды емес еді. Тіпті егер бірінші мойындау күштеп алынған болса да, "сот уақыт өтуімен немесе жағдайдың өзгеруімен осы ластануның жойылған-жойылмағанын қарастыруы керек" деді. О'Коннор бұл мәселені шешу үшін соттар көпшілікпен анықталған көптеген нақты мәселелерді қарастыруы керек екенін айтты: "мойындаулар арасындағы уақыт, тергеу орындарының өзгеруі және тергеушілердің ауысуы". Осылайша, полицияға алдымен сұрақ қоюға, кейін ескерту беруге рұқсат берілген болар еді, егер олар алғашқы мойындаудың ерікті болғанын және алғашқы мойындаудың "ластануы" кеткенін дәлелдей алса.

Тиімділігі

Зайберт екіге бөлінген шешім болды. Жалпы ереже бойынша, Жоғарғы Сотта көпшілік пікір болмаған жағдайда, кем дегенде бес судья келіскен ең тар мағынадағы негіздеме бақылауға алынады. Бірақ төменгі соттар Зайберт ісінде қандай негіздемеге сүйену керектігі туралы келіспеді: кейбіреулері көпшілік пікірінен "салдары" тестін қабылдады, ал басқалары Кеннедидің пікірінен "мақсат" тестін қабылдады. Джеральд Уэлмен жазғандай, "Зайберттегі" бөлінген пікірлер төменгі соттарды "белгісіздікке" тастады. Миранда ескертулері Зайберттен кейін, Чемпион, 2005 жылдың шілдесі. Сот судьясының пікірінше, екі кезеңдік тексеру тәжірибесі полиция бөлімдерінде кеңінен таралды. Зайберттің мағынасы туралы әлі де түсініспеушілік болғандықтан, бұл өзгеріске ұшырай ма, әлі белгісіз. О'Нилл ісі, 936 A.2d 438, 193 N. J. 148 (2007), Нью-Джерси Жоғарғы соты Нью-Джерси Конституциясының АҚШ Конституциясынан артық қорғау ережелеріне сүйене отырып, алдымен сұрақ қою, кейін Миранда ескертуін беру конституцияға қайшы деп шешті. "Жағдайдың барлық жақтарын" қарастыру тестісі әлі де қолданыста болғанымен, О'Нилл ісінде бұл тесті осы тексеру процесінде орындалмады деп танылды.