Александриядағы еврейлерге жасалған шабуылдар (38 ж.)
Alexandrian riots (38 CE)
Александрия қырқыны 38 ж. Египеттегі еврейлерге жасалған шабуыл. Калигула императорының саясаты, Агриппаның сапары, грек халқының наразылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александриялық погромдар немесе Александриялық көтерілістер – 38 жылы Египеттегі Рим Александриясында яһудилерге бағытталған шабуылдар.
Attacks directed against Jews in Roman Alexandria, Egypt in the year 38 CE
The Alexandrian pogrom, or Alexandrian riots were attacks directed against Jews in 38 CE in Roman Alexandria, Egypt.
Калигуланың мүсіндері
Рим императоры Калигуланың Мысыр префекті Аулус Авилий Флакқа сенуіне аз себеп болды. Флак Тиберийге адал болған және Калигуланың анасы Агриппинаға қарсы қастандық жасаған. 38 жылы Калигула Ирод Агриппаны хабарсыз Александрияға жіберді. Филонның сөзіне сәйкес, грек халқы Агриппаны яһудилердің патшасы деп есептеп, оны ұнатпады. Флак грек халқының да, Калигуланың да ықыласын алу үшін императордың мүсіндерін яһуди синагогтарына орнатты, бұл бұрын-соңды болмаған қатыгездік болды.
The Roman emperor Caligula had few reasons to trust the prefect of Egypt, Aulus Avilius Flaccus. Flaccus had been loyal to Tiberius and had conspired against Agrippina the Elder, Caligula's mother. In 38 CE, Caligula sent Herod Agrippa to Alexandria unannounced. According to Philo, the visit was met with jeers from the Greek population who saw Agrippa as the king of the Jews. Flaccus tried to placate both the Greek population and Caligula by having statues of the emperor placed in Jewish synagogues, an unprecedented provocation.
Синагогадағы бүлік
Филонның айтуынша, Флакс "синагогаларды қиратып, тіпті олардың атын да қалдырмаған". Жауап ретінде Флакс "барлығымызды шетелдіктер және жат адамдар деп жариялап, яһудилерді соғыс тұтқындары ретінде жоюға ниеттенген кез келген адамға рұқсат берген" хабарлама шығарды. Филонның сөзінше, соның салдарынан халық "яһудилерді қаланың төрт жағынан толығымен қуып шығып, барлығын бір ғана шағын бөлігіне тығып тастады, ал жұртшылық олардың қараусыз қалған үйлерін басып алып, тонады, ол тоңды соғыста алғандай бөлісіп алды". Сонымен қатар, Филон олардың жауы "оларды және мыңдаған басқаларды түрлі қиындықтар мен азаптармен, сондай-ақ жаңадан ойлап тапқан қатыгездіктермен өлтірді, себебі кездескен немесе көздеріне түскен яһудиді тастап өлтірді немесе таяқпен ұрды". Филон тіпті "оларды қудалаушылардың ең қатыгездері кейде бүкіл отбасыларды, күйеулерін әйелдерімен, нәрестелерін ата-аналарымен бірге қаланың ортасында өртеп жіберді, ешкімді – ересектерді де, жастарды да, нәрестелердің күшсіздігін де аямады" дейді. Оның айтуынша, кейбір адамдар өлтіруге тартылып, ал "мұны жасағандар, театрлық комедиядағы актерлер сияқты, азап шеккендерді мазақтап еліктеді". Басқа яһудилер айқышқа ілініп өлтірілді. Флакс ақырында биліктен алынып, жер аударылып, соңында өлім жазасына кесілді.
This invasion of the synagogues was perhaps resisted by force, since Philo writes that Flaccus "was destroying the synagogues, and not leaving even their name." In response, Flaccus then "issued a notice in which he called us all foreigners and aliens allowing any one who was inclined to proceed to exterminate the Jews as prisoners of war." Philo says that in response, the mobs "drove the Jews entirely out of four quarters [of the city], and crammed them all into a very small portion of one while the populace, overrunning their desolate houses, turned to plunder, and divided the booty among themselves as if they had obtained it in war." In addition, Philo says their enemies, "slew them and thousands of others with all kinds of agony and tortures, and newly invented cruelties, for wherever they met with or caught sight of a Jew, they stoned him, or beat him with sticks". Philo even says, "the most merciless of all their persecutors in some instances burnt whole families, husbands with their wives, and infant children with their parents, in the middle of the city, sparing neither age nor youth, nor the innocent helplessness of infants." Some men, he says, were dragged to death, while "those who did these things, mimicked the sufferers, like people employed in the representation of theatrical farces". Other Jews were crucified. Flaccus was eventually removed from office, exiled, and ultimately executed.
40 жылы болған көтерілістер
40 жылы Александрияда яһудилер мен гректер арасында тәртіпсіздіктер қайтадан жаңғырды. Яһудилер императорды құрметтемегені үшін айыпталды. Яһудилер сазбалшықтан жасалған алтарь орнатылуына ашуланып, оны қиратты, бұл яһудилердің монотеизміне қайшы келетін талап болды. Осы оқиғаға байланысты Филон Калигуланың "яһудилерге ерекше күдікпен қарағанын, оларды оның тілектеріне қарсы шығатын жалғыз адамдардай санағанын" жазды. Филонның осы тақырыптағы еңбектері екі дереккөзде сақталған: In Flaccum ("Флаккқа қарсы" деген мағынада), ол толығымен тәртіпсіздіктерге арналған, және Legatio ad Gaium ("Калигулаға елшілік" деген мағынада), ол кіріспе бөлімінде осы оқиғаға сілтеме жасайды. Ғалымдар бұл мәселе бойынша әртүрлі пікірде: Александриялық яһудилер азаматтығын сақтау үшін күресті ме әлде оны алу мақсатында ма, олар жеке салық төлеуден жалтарды ма әлде оны салуға тырысқандарды тоқтатуға тырысты ма, және олар гректерге немесе египеттіктерге қарсы өздерінің жекелігін қорғады ма.
Riots again erupted in Alexandria in 40 CE between Jews and Greeks. Jews were accused of not honouring the emperor. Jews were angered by the erection of a clay altar and destroyed it. a demand in conflict with Jewish monotheism. In this context, Philo wrote that Caligula "regarded the Jews with most especial suspicion, as if they were the only persons who cherished wishes opposed to his". Philo's writings on the topic are found in two sources: In Flaccum (meaning "Against Flaccus"), which is wholly devoted to the riots, and Legatio ad Gaium (meaning "Embassy to Caligula"), which makes some references to the event in its introduction. Scholarly research around the subject has been divided on certain points, including whether the Alexandrian Jews fought to keep their citizenship or to acquire it, whether they evaded the payment of the poll tax or prevented any attempts to impose it on them, and whether they were safeguarding their identity against the Greeks or against the Egyptians.
Терминология
Сандра Гамбетти "[ғалымдар 38 жылғы Александриядағы оқиғаларды тарихтағы алғашқы погром деп жиі атап, оны антисемитизмнің алдын ала жарылуы ретінде түсіндіреді]" дейді. Бірақ, Гамбетти өзінің "38 жылғы Александриядағы тәртіпсіздіктер және яһудилерді қудалау" (2009) кітабында "38 жылғы Александриядағы оқиғаларды қазіргі заманғы яһуди тарихындағы кейінгі оқиғалармен тікелей немесе жанама түрде байланыстыратын кез келген сөздер мен тіркестерден қасақана бас тартады", себебі оның пікірінше, мұндай әрекет "екі тарихи кезеңді салыстырып талқылауды қажет етеді". Мириам Пуччи Бен Зиев бұл сипаттаманы "шатастыратын және әдістемелік тұрғыдан негіссіз" деп санайды.
Sandra Gambetti states that "[s]cholars have frequently labeled the Alexandrian events of 38 CE as the first pogrom in history, and have often explained them in terms of an ante litteram explosion of anti Semitism." In her book The Alexandrian Riots of 38 CE and the Persecution of the Jews (2009), however, Gambetti "deliberately avoids any words or expressions that in any way connect, explicitly or implicitly, the Alexandrian events of 38 CE to later events in modern Jewish experience" as – in her view – this would "require[] a comparative re discussion of two historical frames". a characterization that Miriam Pucci Ben Zeev believes is "misleading and methodologically unsound."