Маргрета Эбнер: Неміс доминикан монахы және оның рухани көріктері
Margareta Ebner
Маргрета Эбнер (1291-1351) – неміс діншісі, Доминикан орденінің өкілі. Рухани көріштері мен хаттары арқылы христиандық ойларды жеткізген. Әулиелік дәрежесіне ие.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиялық доминикандық монах әйел және жазушы
German Dominican nun and writer
Маргарета Эбнер (1291 – 20 маусым 1351) – доминикандық монахтар қауымынан шыққан неміс дін қызметкері. 1311 жылдан бастап Эбнер рухани көріністерді бастан өткерді, онда Иса Мәсіх оған хабарлар жіберді, оларды ол рухани жетекшісінің бұйрығымен хаттар мен күнделікке жазды. Осы көріністерді бастан өткерген кезеңде ол он жылдан астам уақыт бойы аурумен күресті. Эбнердің діни өмірінің көп бөлігі Папа Иоанн XXII мен Бавария императоры Людовик арасындағы қатыгез шайқасқа толы болды, ол және оның монастыры Людовикті адал қолдау көрсетті. Эбнердің қасиеттілікке ие болу процесі оның қайтысынан кейін 1600 жылдары басталды, бірақ бастапқы процесі 1910 жылға дейін тоқтап тұрды; Папа Иоанн Павел II 1979 жылы Эбнерді оның көп жылдар бойғы "cultus" – яғни, оған деген халықтық құрметі мен сенімін растағаннан кейін қасиетті деп жариялады, әдеттегідей ғажайыпты мойындамай.
Margareta Ebner (1291 – 20 June 1351) was a German professed religious from the Dominican Nuns. Ebner – from 1311 – experienced a series of spiritual visions in which Jesus Christ gave her messages which she recorded in letters and a journal at the behest of her spiritual director; she was ill for well over a decade as she experienced these visions. The backdrop of much of Ebner's religious life was the bitter fighting between Pope John XXII and Holy Roman Emperor Louis the Bavarian, in which she and her convent faithfully backed Louis. Ebner's beatification cause began in the 1600s well after her death though stalled for a time until 1910 when the initial process was concluded; Pope John Paul II beatified Ebner in 1979 after confirming her longstanding "cultus" – or popular devotion to her – rather than recognizing a miracle as would be the norm.
Өмір
Маргарета Эбнер 1291 жылы Донаувертте ақсүйек отбасында дүниеге келді. Ол үйде жан-жақты білім алды. 1312 жылдан 1325 жылға дейін ол ауыр науқасқа шалдықты және кейінгі аяндарында өзін "бақылауға ала алмағанын", жиі күліп немесе жылағанын, кейде тынығу мүмкіншілігінің аз болғанын сипаттады. Осы науқас оның Құдайға деген терең руханилыққа және сенімге ұмтылуына себеп болды. Тарихшылар бұл мәселені 1963 жылғы 12 маусымда, ал Әулиелерді жариялау жөніндегі Конгрегация және олардың кеңесшілері 1978 жылғы 9 мамырда мақұлдады. Кейін, 7 қарашада C.C.S. бұл істі мақұлдады. Эбнер 1979 жылғы 24 ақпанда Папа Иоанн Павел II оның ұзақ жылдар бойы жергілікті "cultus" – яғни, халықтық құлшылығын" растағаннан кейін мақұлданды, бұл оның қанондық түрде ақталуы үшін кереметтің қажет еместігін білдірді.
Margareta Ebner was born circa 1291 in Donauwörth to aristocratics; she received a thorough education in her home. From 1312 to 1325 she suffered a grave illness and in her later Revelations described how she had "no control over herself" and often would laugh or weep on a constant level with sometimes little reprieve. This illness was the stimulus for her conversion to a deeper spiritual life of devotion to God. Historians assigned to the cause also approved it on 12 June 1963 before the Congregation for the Causes of Saints and their consultants approved the cause on 9 May 1978. The C. C. S. alone then approved the cause on 7 November 1978. Ebner was beatified on 24 February 1979 after Pope John Paul II confirmed her longstanding and local "cultus" – or popular devotion" – which meant that no miracle would be required for her to be beatified as is the norm.
Рухани істер
Эбнердің тәжірибелері көбінесе 1344–48 жылдары рухани кеңесшісі Генрихтың ынталандыруымен жазған Аян (немесе "Offenbarungen") атты еңбегінде қалдырылған; онда ол 1312 және 1348 жылдар аралығында алған рухани инабаттарын баяндаған. Бүгінгі күнге дейін жеті қолжазбасы сақталған.
Ebner's experiences are mainly recorded in the Revelations (or "Offenbarungen") which she composed in 1344–48 with the encouragement of her spiritual advisor Heinrich; it was in this that she recounted the spiritual graces she had received between 1312 and 1348. There are about seven manuscripts which have survived.