Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лицензиясы жоқ дәстүрлі емші
Unlicensed traditional health practitioner
Халық емшісі – дәстүрлі тәсілдерді, шөптермен емдеуді және ұсыныстың күшін қолдана отырып, емдеу өнерін жүзеге асыратын лицензиясы жоқ адам. "Халық" термині дәстүрлі түрде үстем діни институттармен нақты мақұлданбаған медициналық және емдік тәжірибелермен байланысты болған. Егер адамдар емделу үшін бекітілген дін қызметкеріне немесе діни тұлғаға жүгінбесе, олар жергілікті халық емшісінен көмек сұрар еді. Халық емшілерінің техникалық заңдылығы болмаса да, олар көбінесе емдеу процесіне жақынырақ қатысып, пациенттерін басқа емшілерге қарағанда жайлырақ сезіндіретін. Қазіргі медицинаға басымдық беріліп жатқандықтан, кейбір адамдар дәстүрлі медицинаның қасиетті қолданылуынан рухани қолдау алу үшін халық емшілеріне жүгінеді. "Аппалач халықтық емделуі аймақтағы орнына және кім емдеуге қатысқанына байланысты көптеген атаулармен белгілі: тамырмен жұмыс, халық медицинасы, халық сиқыры, ас үй сиқыршылығы."
A folk healer is an unlicensed person who practices the art of healing using traditional practices, herbal remedies, and the power of suggestion. The term "folk" was traditionally associated with medical and healing practices that weren't explicitly approved by the dominant religious institution. If people didn't seek healing from an approved priest or religious figure, they would seek the help of the local folk healer. Folk healers, despite their technical illegitimacy, were often viewed as being more involved with the healing process and made their patients more comfortable than other practitioners. With modern medicine being preferred, some look towards folk healers to get consoled from the sacred use of traditional medicine. "Appalachian folk healing goes by many names, depending on where it’s practiced in the region and who’s doing the practicing: root work, folk medicine, folk magic, kitchen witchery."
Гендерлік мамандық
Тарихи тұрғыдан алғанда, әйелдер халық емшілерінің рөлін атқарған. Кейбір ер адамдар емдеуге қатысты білім алғанмен, әйелдер бала күтімімен және үй шаруасында қолданылатын емдеу тәсілдерімен байланысты болғандықтан, бұл салада көбірек кездесетін. Әйелдерге жақын жандарды емдеу жауапкершілігі жүктелген, себебі олардың қоғамдағы басқа кәсіптер мен іс-әрекеттері тарихи түрде шектеулі болған. Атап айтқанда, афроамерикалық қауымдастарда, олардың қоғамнан ұзақ уақыт шеттетілуіне байланысты, ақ медициналық тәжірибелер мен мекемелерінен мүшекеулік көргендіктен, емдеу және дәрі-дәрмекпен емдеуді жүзеге асыру үшін белгілі бір әйел емшінің болуы қалыпты жағдай еді.
Historically, women have taken on roles of communal folk healers. While some men learned the practices associated with healing, women tended to dominate the field because of their association with child care and at home remedies. Women were assigned the responsibility of caring for sick loved ones because of their historic restriction to other professions and tasks in society. Particularly in African American communities, due to their extended marginalization from society, it was not unfamiliar to have a designated female healer in the community to provide healing and medicinal treatment because of their exclusion from white medical practices and institutions.
Әжелер
Оңтүстік Аппалачия мен Озарк тауларында "қарт әйелдер" емшілер мен акушерлер деп есептеледі, кейбір ғалымдардың пікірінше, олар 1880-1930 жылдар аралығында қызмет еткен. Олар көбінесе қауымдағы еңбек еткен әйелдер болып, Оңтүстік Аппалачияның кедей ауылдық аймақтарында денсаулық сақтау қызметін ұсынатын жалғыз маман болған болуы мүмкін. Көптеген жағдайда олар төлем күтпеген және алмайтын, сондай-ақ, шөптермен емдеу және босандыру саласындағы білікті мамандар ретінде құрметке ие болған. Джон К. Кэмпбелл оларды "The Southern Highlander and His Homeland" (Оңтүстік таулы аймақ және оның отаны) кітабында атап өткен:
Granny women are purported to be healers and midwives in Southern Appalachia and the Ozarks, claimed by a few academics as practicing from the 1880s to the 1930s. They are theorized to be usually elder women in the community and may have been the only practitioners of health care in the poor rural areas of Southern Appalachia. They are often thought not to have expected or received payment and were respected as authorities on herbal healing and childbirth. They are mentioned by John C. Campbell in The Southern Highlander and His Homeland:
Қатерлі ісікке қарсы күдікті емдеу
Аппалакиядағы халық медицинасы тарихи түрде тері қатерлі ісігін емдеудің дәстүрлі емес әдістерін қамтыды. Мысалы, 1900 жылдардың басында Вирджиния штатында Томас Рали Картер есімді адам акушерлікпен қатар тері қатерлі ісігін емдеуде де шеберлігімен танымал болды. Ол дін қызметкері болғанымен, оның емдеуі жоғары күшке сенуден гөрі белгілі бір шөптер мен өсімдіктерді қолдануға немесе ішкілікке беруге бағытталған. Картер өзінің рецептін тіпті жақын туыстарынан да жасырып, көптеген адамдарды қатерлі ісік деп саналатын жаралар мен тері ауруларынан емдеді.
Folk medicine in Appalachia has historically included nontraditional methods of treating skin cancer. In the early 1900s, for example, a Virginia man named Thomas Raleigh Carter became renowned for his prowess in healing skin cancer in addition to his midwifery. Although he was a minister, his treatments focused on the application or ingestion of specific herbs and plants rather than on faith in a higher power. Carter kept his formula secret, even from his immediate family, and treated many people for lesions and skin conditions believed to be cancerous.