Уолтер Тэнди Мерч (1907-1967) – канадалық-американ суретшісі. Реализм мен абстракцияны біріктірген натюрморттарымен, әкесі және сурет өнеріндегі еңбектерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадада туған американдық суретші (1907–1967)
Canadian born American painter (1907–1967)
Уолтер Тэнди Мёрч (17 тамыз 1907 – 11 желтоқсан 1967) – машина бөліктерінің, кірпіш сынықтарының, сағаттардың, сынған қуыршақтардың, аспап шамдарының және жарқыраған лимонның табиғат көріністерін сомдаған суретші. Оның реализм мен абстракцияның ерекше үйлесіміндегі туындылары ең жақсы белгілі. Оның сурет салу стилі, заттарды тұманды шыны арқылы қарағандай бейнелеуі, 18 ғасырдың Шарден сияқты суретшілерімен салыстырылады, ал оның бұзылған және ойық беттері 20 ғасырдың абстрактілі экспрессионистерін еске түсіреді. Ол дыбыс режиссері және монтажшы Уолтер Скотт Мёрч пен Луиза Тэнди Шаблейннің әкесі.
Walter Tandy Murch (August 17, 1907 – December 11, 1967) was a painter whose still life paintings of machine parts, brick fragments, clocks, broken dolls, hovering light bulbs and glowing lemons are an unusual combination of realism and abstraction. His style of painting objects as though they are being seen through frosted glass has been compared to 18th century painters such as Chardin, while his oddly marred and pitted surfaces tend to evoke the 20th century's abstract expressionists. He is the father of sound designer and film editor Walter Scott Murch and Louise Tandy Schablein.
Өмір және мансап
Мёрч Торонтода, Онтарио штатында туып өсті, Клара Луиза (Тэнди) мен Уолтер Мёрчтің ұлы. 1920 жылдардың ортасында Онтарио өнер колледжінде оқыды, онда Артур Лисмер сабақ берді, ол 1910 жылдан 1940 жылға дейін белсенді болған «Жетілік» тобының мүшесі еді. Бұл топ импрессионизм мен пост-импрессионизм бағытындағы суретшілерден құралған. 1927 жылы Мёрч Нью-Йоркке көшіп, Кеннет Хейс Миллерден, ал кейіннен Аршиль Горкиден Гранд-Центральдік өнер мектебінде оқыды. 1929 жылы ол Кэтрин Скоттқа үйленді және 1950 жылға дейін Мёрч өзін және отбасын өнер әлемінің шетіндегі жұмыстармен қамтамасыз етті. Олардың қатарында универмагтардың терезелерін безендіру, кітапқа иллюстрация салу, мейрамханалардың қабырғаларын суреттеу, жеке тапсырыспен журналдарға (әсіресе Fortune және Scientific American) мұқабалар салу және жарнамалық жұмыстар болды. Осы жылдары ол заманауи өнерді оқып, сурет салуын жалғастырды. 1941 жылы Бетти Парсонс Мёрчтің алғашқы жеке көрмесін Нью-Йорктегі Уэйкфилд галереясында ұйымдастырды. 1940 жылдардың ортасында Парсонс жеке галереясын ашқанда, Мёрч онымен бірге көшіп, 1967 жылы қайтыс болғанға дейін екі жылда бір рет жеке көрмелер өткізді. 1950 жылдан кейін ол Пратт институтында, содан кейін Нью-Йорк университетінде, Колумбия университетінде және Бостон университетінде сабақ берді. 1966 жылы Мёрч Лихай университетінде Франсис Квирктің қолдауымен жеке көрме өткізді. Сол жылы Род-Айленд дизайн мектебіндегі Дэниел Роббинс Мёрчтің алғашқы ірі ретроспективасын ұйымдастырды, ол 1967 жылдың 11 желтоқсанында жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын өтті. Мёрчтің стилін анықтау қиын, оны түрліше сипаттаған: «сиқырлы реалист», «сюрреалист», «романтикалық реалист» немесе жай ғана «реалист». Ол көбінесе қозғалтқыштар, құралдар және ғылыми жабдықтар сияқты заттарды суреттеді, олар көбінесе жеміс, нан және тас сынықтары сияқты дәстүрлі натюрморт элементтерімен үйлеспейтін. Мұндай құпиялы және ерекше жағдайлар поэтикалық байланыстарды білдіреді, бірақ Мёрч өзі мұндай интерпретацияларды қабылдамай, суреттеген заттарының сурет салуға себеп болғанын айтқан. Бұл жауап өте орынды, өйткені оның жұмысының бұзылған беті виртуалды бейнеге (суреттелген заттарға) теңдей көрінеді, ал олар өздері бұрмаланбаған айқындықпен және геометриялық дәлдікпен бейнеленген. Бұл қызықты екіұштылық тудырады, және Клемент Гринберг айтқандай, «екіұштылық – өнердегі ләззаттың ең үлкен көздерінің бірі». (Клемент Гринберг, «Сезанн: Қазіргі суретке кіреберіс», «Жинаған эсселер мен сын», 3-том, Джон О'Брайан редакциясы, Чикаго университетінің баспасы, Чикаго және Лондон, 1995, 117-бет). 2009 және 2010 жылдары Игорь Холубицкий мен Билл Джеффрис «Уолтер Тэнди Мёрч: Заттардың рухы» атты көшпелі көрме ұйымдастырды. Көрмені Роберт МакЛафлин галереясы таратты және Канада үкіметінің Мәдени мұра департаменті, Мұражайларға көмек көрсету бағдарламасы арқылы ішінара қаржыландырылды. Көрме 2009 жылдың 4 шілдесінен 30 тамызына дейін Торонтодағы (Онтарио) Роберт МакЛафлин галереясында, 2010 жылдың қаңтарында Шарлоттаундағы (Принц-Эдуард аралы) Конфедерация орталығы өнер галереясында, 2010 жылдың 26 ақпанынан 18 сәуіріне дейін Саквиллдегі (Нью-Брансуик) Оуэнс өнер галереясында және 2010 жылдың 11 қыркүйегінен 30 қазанына дейін Ванкувердегі (Британдық Колумбия) Саймон Фрейзер университетінің галереясында көрсетілді. Көрменің каталогы «Уолтер Тэнди Мёрч: Заттардың рухы» деген атпен жарық көрді және сатылымға шығарылды. Оның шығармаларының монографиясы 2021 жылдың қыркүйек айында «Paintings and Drawings, 1925–1967» деген атпен Риццоли баспасында жарық көрді. Авторлар қатарында Джордж Лукас, Уолтер Скотт Мёрч, Джуди Коллисхан, Роберт Сторр және Уинслоу Майерс бар.
Murch was born and grew up in Toronto, Ontario, the son of Clara Louise (Tandy) and Walter Murch. He attended the Ontario College of Art in the mid 1920s, studying under Arthur Lismer, a member of the Group of Seven, a group of Impressionist to Post Impressionist painters mostly active from 1910 to 1940. Murch moved to New York City in 1927 and studied at the Art Students League of New York under Kenneth Hayes Miller and later, with Arshile Gorky at the Grand Central School of Art. In 1929 he married Katharine Scott, and from then until 1950 Murch supported himself and his family through a number of jobs on the fringes of the art world including department store window design, book illustration, restaurant murals, freelance illustrations (notably covers for the magazines Fortune and Scientific American) and advertising commissions while he continued painting and studying contemporary art. In 1941 Betty Parsons presented Murch's first one man exhibition at the Wakefield Gallery in New York City. When Parsons established her own gallery in the mid 1940s, Murch moved with her, mounting one man shows every two years until his death in 1967. After 1950, he also began teaching at Pratt Institute and later at New York University, Columbia University and Boston University. In 1966, Murch had a one man show at Lehigh University under the aegis of Francis Quirk. Later that year Daniel Robbins at The Rhode Island School of Design organized Murch's first major retrospective, a year before his death from a heart attack on December 11, 1967. Murch's style remains difficult to classify, although he has been variously described as a Magic Realist, Surrealist, Romantic Realist or just plain Realist. For subjects, he favored motors, tools and scientific equipment which would often be incongruously arranged with more traditional still life elements such as fruit, bread and fragments of rock. These mysterious and eccentric juxtapositions seem to imply poetic associations although Murch himself tended to dismiss this sort of interpretation of his work, saying of the objects he chose to paint that they were simply an excuse to paint. This response seems perfectly appropriate because the broken surface of his work gives it a visibility equal to the virtual image (the objects depicted), which themselves are depicted with undistorted clarity and geometric precision. This creates a fascinating ambiguity, and as Clement Greenberg said, "ambiguity is precisely one of the largest sources of pleasure in art," from "Cézanne: Gateway to Contemporary Painting" in Clement Greenberg, The Collected Essays and Criticism Vol. 3, John O'Brian ed., The University of Chicago Press, Chicago and London, 1995, p. 117. In 2009 and 2010, Ihor Holubizky and Bill Jeffries curated a traveling exhibit entitled: Walter Tandy Murch: The Spirit of Things. This exhibit was circulated by the Robert McLaughlin Gallery and partially funded by the Government of Canada through the Department of Canadian Heritage, Museums Assistance Program. The exhibit was displayed in the Robert McLaughlin Gallery in Toronto (Ontario) 4 July to 30 August 2009, the Confederation Centre Art Gallery in Charlottetown (Prince Edward Island) January 2010, Owens Art Gallery in Sackville (New Brunswick) 26 February to 18 April 2010, and Simon Fraser University Gallery in Vancouver (British Columbia) September 11 to October 30, 2010. A book, Walter Tandy Murch: The Spirit of Things, has been published of the traveling exhibit and is available for sale. A Monograph of his work has been published by Rizzoli in September 2021, titled "Paintings and Drawings, 1925–1967". Contributing authors include George Lucas, Walter Scott Murch, Judy Collischan, Robert Storr, and Winslow Myers.