Колорадо Спрингс және Криппл Крик округі темір жолының тарихы

Кіріспе

Колорадо Спрингс және Криппл Крик округі темір жолы – 20 ғасырдың басында АҚШ Колорадо штатында жұмыс істеген, 4 фут 8,5 дюйм енді темір жол.

Тарих

1897 жылдың 13 сәуірінде Люсиан Д. Росс, Томас Бёрк, Джеймс Л. Линдсей, В. Т. Даут және Кёрнел Р. Бэббит Крипл Крик аудандық теміржол компаниясын ұйымдастырды. Бұл компания Колорадо штатындағы Крипл Крик пен Виктор қалалары арасындағы 6,25 миль (10 км) ұзындығындағы, 4 фут 8,5 дюймдік рельстік жолды, жоғары кернеулі электр желісімен қамтамасыз ету үшін құрылды. 1859 жылғы "Пайкс Пик алтын асыруы" көптеген алтын іздеушілерді Пайкс Пик тауының шығыс жағына әкелді, бірақ құнды кендерді тек солтүстікке қарайғы Cherry Creek аймағында ғана таба алды. Қалғандары ештеңесіз үйлеріне оралды, ал Пайкс Пик аймағы алтынға бай аймақ ретінде жаман танылды. Соңғыда 1890 жылы Боб Вомак қазған тастар Колорадо-Спрингсте сарапқа салынды, нәтижесінде тастарда алтын бар екені анықталды. Бұл 1891 жылдың 5 сәуірінде Криппл-Крик тау-кен ауданының құрылуына әкелді. Жаңадан құрылған кен ауданына арбалардан гөрі жақсы көлік қажет болды. 1894 жылы Флоренция және Криппл Крик теміржолы деп аталған 3 футтық тар рельстік желі 500 000 долларға салынды. Флоренция мен Криппл Крик теміржолы 64 шақырымға созылып, 1894 жылы Арканзас өзенінен оңтүстікке қарай ауданға жетті. Одан кейін 4 фут 8,5 дюймдік Мидленд Терминал теміржолы солтүстікке қарайғы Колорадо Мидленд теміржолымен байланыс жасады. Бұл теміржолдың ұзындығы 48 шақырымды (30 миль) құрады және құрылысына әр миліне 25 000 доллар жұмсалды. Бастапқыда бәсекелестікке ұшыраған екі теміржол бірігіп, монополия құрды. Колорадо Спрингс қаласының жанындағы Колорадо Ситидегі кен қорыту зауыттарының иелері Колорадо Спрингс және Криппл Крик теміржолын немесе "Қысқа желі" деп аталатын Пайкс Пик тауының оңтүстік беткейімен өтетін теміржолды ұйымдастырып, салды. Жаңа теміржол жүк тасымалын төмендетіп, өндірісті жеделдетті. Ең жоғары қуатында Мидленд Терминал теміржолы күніне он пойызды жүргізді. Бір пойыз вагондарында жатын орын және тамақтандыру қызметтері болды, Денверден келетін жолаушыларға шампанмен кешкі ас ұсынылды. Жүк вагондары көмір, ағаш, жарылғыш заттар, машиналар, жеміс-жидектер және басқа да сәндік заттар тасыды. Кері бағытта сол вагондар кенді Голден-Цикл, Стандарт, Теллурайд және Портленд сияқты Колорадо-Спрингс қаласының батыс шетіндегі кен қорыту зауыттарына жеткізді. 1899 жылдың 17 қарашасында теміржолдың атауы Колорадо Спрингс және Криппл Крик аудандық теміржолы болып өзгертілді. 1901 жылдың сәуір айында Колорадо-Спрингске дейінгі кеңейтілген желі ашылды. Колорадо және Оңтүстік теміржолы 1904 жылдан 1911 жылға дейін операцияларды басқарды. Флоренция және Криппл Крик теміржолы мен Мидленд Терминал теміржолының бәсекелесі болуына байланысты ақша жоғалтып, Колорадо және Оңтүстік теміржолы 1911 жылы Колорадо Спрингс және Криппл Крик аудандық теміржолын Флоренция және Криппл Крикке жалға берді. 1915 жылы бұл жалға алу құқығы Криппл Крик Орталық теміржолына берілді, ол сонымен қатар Мидленд Терминал теміржолын бақылады. 1917 жылға қарай аймақтағы теміржол қозғалысының көп бөлігі Мидленд Терминал теміржолына бағытталды. 1918 жылдың мамыр айында Беар-Крик көпірінің қирауы Колорадо-Спрингстен барлық тікелей байланысты үзіп тастады. 1919 жылы банкроттық жарияланды, содан кейін компания банкротқа ұшырады. 1920 жылы барлық операциялар тоқтатылды және желі металл терісі үшін сатылды. Жолдағы үш қалған туннельдің біріне жақын Голд-Кэмп-роудта орнатылған белгіде былай деп жазылған: "Midland Terminal Railway (Колорадо-Спрингстен Криппл-Крикке дейін Дивайд арқылы өтетін) жүк пен кенді тасымалдауға үстемдік етіп, 1920 жылы CS&CCD компаниясын бизнестен шығарды". Колорадо Спрингстегі көмір кенішінің иесі және мал өсіруші В.Д. Корли банкрот болған RR компаниясын 370 000 долларға сатып алды. Сол кезде ол Корли Маунтин магистралі деп аталды. Корли барлық рельстерді алып тастады, екі шетінде де ақы төлеу бекеттерін орнатты және 1926 жылы Корли тау автожолын ашты. Бұл тамаша тау жолы танымал туристік орынға айналды, ал Корли әрбір көлік құралынан 1 доллар ақы алып, күніне 400 доллар табатын болды. Корли бұл ақы төлеу жолын Пайк ұлттық орманнан арнайы рұқсат алып пайдаланды. 1939 жылы бұл рұқсат мерзімі бітіп, жол федералды үкіметке берілді. Сол жылы федералды үкімет жолдың атауын "Алтын лагері жолы" деп өзгертті.

On April 13, 1897, Lucian D. Ross, Thomas Burk, James L. Lindsay, W. T. Doubt and Kurnel R. Babbitt organized the Cripple Creek District Railway Company to operate a 6.25 mile (10 km) 4ft8.5in railway with an overhead line between Cripple Creek and Victor, Colorado. The "Pikes Peak gold rush" of 1859 brought many would be gold miners to the eastern base of Pikes Peak but only those that went north to Cherry Creek found any minerals that were valuable. The rest went home empty handed and the Pikes Peak region gained a poor reputation as a potential gold area. Finally in 1890, rocks from Bob Womack's persistent digging were assayed in Colorado Springs showing that the rock actually contained gold. This led to the formation of the Cripple Creek Mining District on April 5, 1891. Better transportation than wagons was urgently needed to access the newly formed mining district. During 1894 a 3ft narrow gauge line, known as the Florence and Cripple Creek Railroad was built at a cost of $500,000. The Florence and Cripple Creek Railroad extended 40 mile (64 km) and reached the district from the Arkansas River to the south in 1894. This was quickly followed by the 4ft8.5in Midland Terminal Railway coming from a connection with the Colorado Midland Railway to the north. This one was 30 mile (48 km) long and cost $25,000 per mile to construct. The two railroads, competitive at first, joined forces forming a monopoly. Mine owners with mills in Colorado City adjacent to Colorado Springs organized and built The Colorado Springs and Cripple Creek Railroad or "Short Line" traversing the south slope of Pikes Peak. The new railroad was able to force freight rates downward accelerating production. At peak capacity, the Midland Terminal Railway operated ten trains a day. One train carried parlor cars and sleepers and offered champagne dinners on overnight excursions from Denver. Freight cars hauled coal, lumber, explosives, machinery, fruit and other luxuries. Outbound, the same cars carried ore for delivery to reduction mills, such as the Golden Cycle, Standard, Telluride, and Portland mills at the western edge of Colorado Springs. The name was changed to Colorado Springs and Cripple Creek District Railway on November 17, 1899. An extension to Colorado Springs opened in April 1901. The Colorado and Southern Railway directed operations from 1904 to 1911. Losing money due to competition from the Florence and Cripple Creek Railway and the Midland Terminal Railway, the Colorado and Southern Railway leased the Colorado Springs and Cripple Creek District Railway to the Florence and Cripple Creek in 1911. In 1915 this lease was transferred to the Cripple Creek Central Railway, which also controlled the Midland Terminal Railway. By 1917 most rail traffic in the area was directed to the Midland Terminal Railway. The loss of the Bear Creek Bridge in May 1918 cut off all direct traffic from Colorado Springs. Bankruptcy was declared in 1919, at which time it went into receivership. All operations ceased in 1920 and the line was sold for scrap. A signboard posted on Gold Camp Road near one of the three remaining tunnels that are still used on the road, (#1, #2 and #9), reads as follows: The Midland Terminal Railway, (which wound its way from Colorado Springs to Cripple creek by way of Divide) dominated the shipment of freight and Ore, forcing the CS&CCD out of business by 1920. W. D. Corley, a Colorado Springs coal mine owner and cattle breeder, bought the bankrupt RR for $370,000. It was renamed the Corley Mountain Highway at that time. Corley removed all the tracks, installed toll booths at both ends and opened the Corley mountain highway in 1926. This breath taking mountain highway became a popular tourist attraction and Corley made $400 per day from the $1 per car toll that he charged. Corley operated his toll road on a Special use permit from the Pike national forest. When this permit expired in 1939, the road was turned over to the federal government. That year the Federal Government changed the name to the Gold Camp Road.

Колорадо Спрингс және Криппл Крик аудандық темір жолы - Корли Маунтин автожолы

Колорадо Спрингс және Криппл Крик аудандық темір жолы – Корли Маунтин шоссесі 1999 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген тарихи аудан. Бұл темір жол кейін Корли тау автожолына айналдырылды. 1939 жылы АҚШ Орман шаруашылығы қызметіне берілгеннен кейін ол Голд Камп Роуд деп атала бастады.