Кіріспе
Үлкен аю шоқжұлдызындағы жеті жарқын жұлдыздың құрамы
астеризм
the asterism
Үлкен аю (АҚШ, Канада) немесе сапа (Ұлыбритания, Ирландия) – Үлкен аю шоқжұлдызының жеті жарқын жұлдызынан тұратын ірі астеризм; олардың алтауы екінші дәрежелі, ал Мегрец (δ) үшінші дәрежелі. Төрт жұлдыз "қазан" немесе "дене" пішінін, ал үш жұлдыз "сап" немесе "бас" пішінін құрайды. Көптеген мәдениеттерде бұл ерекше топ ретінде танылады. Солтүстік жұлдызы (Поляр жұлдызы), қазіргі солтүстік полюс жұлдызы және Кішкентай аюдың сабының ұшы, астеризмнің алдыңғы екі жұлдызы – Мерак (β) және Дубхе (α) арқылы көзге көрінетін сызықты созу арқылы анықталады. Бұл оны астронавигацияда пайдалы етеді.
Атаулары мен жерлері
Үлкен Аю шоқжұлдызы (лат. "үлкен аю") аю, арба немесе қазан ретінде көрінеді. "Аю" дәстүрі үнді-еуропалық (грек тілінде де, Ведалық Үндістанда да кездеседі), бірақ "аю" атауының Сібір немесе Солтүстік Америка дәстүрлеріндегі ұқсастықтары бар болып көрінеді.
Еуропалық астрономия
"Айыз" атауы Гомерге тән және, көрінеді, Грекияға тән, ал "Шарбақ" дәстүрі Месопотамияда қалыптасқан. Гомердің "Илиада" кітабының XVIII тарауында ол "Айыз, оны адамдар "Шарбақ" деп те атайды" деп еске алынады. Латын тілінде бұл жеті жұлдыз "Жеті бұқа" (septentriones, septem triōnēs) деп аталған. Ежелгі грек мифологиясында "Айыз" Зевстің қызғаныш әйелі Гераның аюға айналдырған нимфасы Каллисто ретінде танылған. Ирландия мен Ұлыбританияда бұл үлгі Ара (ирланд тілінде: An Camchéachta – иілген ара) деп белгілі. Жұлдызды ара символы Ирландия республикалық және солшыл қозғалыстары үшін саяси символ ретінде қолданылған. Бұрынғы атауларына Ұлы Шарбақ (яғни, көлік), Артурдың Шарбағы немесе Қасаптың пышағы жатады. "Карлс-Шарбағы" және "Карлс-тің Шарбағы" терминдері ескірек "Карлсвен" сөзінен туындаған. Халықтық этимология бойынша, бұл атау Шарль Ұлыдан шыққан, бірақ бұл атау барлық герман тілдеріне ортақ және бастапқы сілтеме әйелдер көлігіне (Кіші Аюға) қарама-қарсы, ерлердің көлігіне қатысты. Бұл скандинавиялық атаулардан бұрын "Одиннің Шарбағы" атауы болған болуы мүмкін. Голландия тілінде оның ресми атауы "Ұлы Аю" (Grote Beer), бірақ ол көбінесе "Қазан" (Steelpannetje) деп танылады. Итальян тілінде ол "Ұлы көлік" (Grande Carro) немесе "Орса Маджоре" ("Ұлы аю") деп аталады. Румын және көптеген славян тілдерінде оны "Ұлы көлік" деп атайды. Венгр тілінде ол "Генколь көлігі" (Göncölszekér) немесе, сирек кездесетін "Үлкен Генколь" (Nagy Göncöl) деп аталады. Бұл атау венгр мифологиясындағы кез келген ауруды емдей алатын дәрі-дәрмекпен жүретін шаманның (táltos) есімімен байланысты. Фин тілінде бұл сурет Отава деп аталады, оның этимологиясы ескі мағынада "бөке нөресі" дегенді білдіреді, бірақ сөздің басқа қолданылуы "аю" және "дөңгелек" дегенді де білдіреді. Аюмен байланыс жануардың ұқсастығынан және мифтік тегінен туындаған деп саналады, керісінше емес. Литва тілінде Үлкен Аю жұлдыздары Didieji Grįžulo Ratai ("Үлкен артқы дөңгелектер") деп аталады. Бұл шоқжұлдыздың басқа атаулары: Perkūno Ratai ("Перкунастың дөңгелектері"), Kaušas ("Шелек"), Vežimas ("Көлік") және Samtis ("Қасық"). Солтүстік Еуропаның саам тілдерінде бұл шоқжұлдыз ұлы аңшы Фавднаның (Арктур жұлдызы) садағы ретінде танылады. Негізгі саам тілінде, солтүстік саам тілінде ол Fávdnadávgi ("Фавднаның садағы") немесе жай ғана dávggát ("садақ") деп аталады. Бұл шоқжұлдыз саам әнұранында маңызды орын алады, ол "Guhkkin davvin dávggáid vuolde sabmá suolggai Sámieanan" сөздерімен басталады, яғни "Алыс солтүстікке, садақтың астында, Сами елі ақырындап көрінеді". Садақ саамдықтардың түнгі аспан туралы дәстүрлі әңгімелерінің маңызды бөлігі болып табылады, онда әртүрлі аңшылар аспанның жартысын алып жатқан үлкен шоқжұлдызды – Ұлы бұғыны – Сарваны қууға тырысады. Аңыз бойынша, Фавдна әр түнде өзінің садағын атуға дайын тұрады, бірақ ол Стелла Поляриске, "Ривет" деп аталатын Боахжиге тиіп, аспан құлап, әлемді жояды деп қорқады.
Азиялық дәстүрлер
Қытай астрономиясы мен қытай шоқжұлдыздар жазбаларында Үлкен Аю "Бейду" деп аталады, бұл сөзбе-сөз "Солтүстік Аю" дегенді білдіреді. Бұл Үлкен Аюға балама астеризмді білдіреді. Альфа Үлкен Аюдың қытайша атауы – Бейду И және Тяньшу. Астеризм атауы Соғысқан мемлекеттер кезеңінде (шамамен б.з.д. 475–221) жасалған жұлдыздық жазбаларда кездеседі, онда астеризм жеті жұлдыздан тұрады және қасық немесе көлік түрінде бейнеленген. Қытай астрономиялық жазбалары Шығыс Азия мәдениеттеріне, Синосфераға аударылды. Ең көп таралған атаулар – "Солтүстік Аю" және "Солтүстік Аюдың жеті жұлдызы". Астрологияда бұл жұлдыздар, әдетте, Солтүстік аспан полюсін қоршаған Қызғылт Тыйым салынған қоршаудың оң қабырғасын құрайды деп есептеледі, алайда ғасырлар бойында одан да көп топтамалар мен атаулар пайда болды. Сондай-ақ, әр жұлдыздың есімдері де бар, олар уақыт өте келе және құрастырылып жатқан астеризмге байланысты өзгеріп отырады. Үлкен Аюдың бейнеленуі қытай халық діні мен даосизмінде "Думу" (斗母) деп, ал буддизмде Маричи деп аталады. Вьетнамда астеризмнің халық арасындағы атауы – Sao Bánh lái lớn ("Үлкен руль жұлдыздары"), ал Кіші Аю – Sao Bánh lái nhỏ ("Кіші руль жұлдыздары"). Бұл атау күнделікті сөйлеуде қытай-вьетнамдық "Bắc Đẩu" деп ауыстырылғанмен, Орталық және Оңтүстік Вьетнамның жағалау қауымдастықтары әлі де осы атауды қолданып, түнде теңізден қайтып келе жатқан балық аулау кемелерін бағыттау үшін пайдаланады. Синтоизмде Үлкен Аюдың жеті ең ірі жұлдызы барлық камилердің ең ежелгісі және ең күштісі – Аменоминаканушиге тиесілі. Малай тілінде ол "Кеме шоқжұлдызы" (Buruj Biduk) деп, ал индонезия тілінде – "Каноэ жұлдыздары" (Bintang Biduk) деп аталады. Бирма тілінде бұл жұлдыздар Пукван Тара (ပုဇွန် တာရာ, "базун тажа" деп айтылады) деп танылады. Пукван (ပုဇွန်) – қабықшалыларға, мысалы, креветка, шаян, қабылдақ, омар сияқтыларға арналған жалпы термин. Батыста бұл атау жұлдыз үлгісінің асүй қасығына ұқсас болуынан туындаса, филиппин тілінде Үлкен Аю және оның серігі Кіші Аю шоқжұлдыздары көбінесе табумен байланыстырылады – филиппин үйлерінде және жуынатын бөлмелерде жеке гигиена үшін қолданылатын бір тұтқалы су құмырасы. Ертедегі үнді астрономиясында Үлкен Аю Ригведада "Аю" (Ṛkṣa) деп аталған, бірақ кейіннен "Жеті Ақылды" – Саптариши (Saptarishi) деген атпен кеңінен танылды.
Солтүстік Америкада
"Үлкен аю" астеризм атауы көбінесе АҚШ және Канадада қолданылады. Дегенмен, бұл терминнің шығу тегі даулы. Көпке тараған миф бойынша, атау афроамерикалық халық әндерінен пайда болған; алайда, жақындағы зерттеу бұл мәлімдеменің дұрыстығына күмән келтіреді. 1824 жылы шоқжұлдыздар мифологиясы тарихына арналған кітабында табиғатты зерттеуші Джейкоб Грин [fr] АҚШ-та қолданылатын "Диппер немесе Кесе" сипаттамаларын Англияда кең таралған "Чарльздің арбасы немесе Вайн" дегенмен салыстырды. "Диппер" сипаттамалары 19 ғасырдағы американдық астрономия оқулықтарында кездеседі.
Жұлдыздар
Үлкен Аю шоқжұлдызындағы жұлдыздардың Үлкен Аюдың жұлдыздарында грек әліпбиінің ретімен, сауыттан тұтқаға дейін Байер белгілері бар. Байер атаулары Өзге атаулары Көрініс шамасы Қашықтығы (жарық жылдары) α UMa Dubhe 1.8 124 β UMa Merak 2.4 79 γ UMa Phecda 2.4 84 δ UMa Megrez 3.3 81 ε UMa Alioth 1.8 81 ζ UMa Mizar 2.1 78 η UMa Alkaid 1.9 104 Мизардың бір бағытта орналасқан, бірақ одан шамамен бір жарық жылы қашықтықтағы жұлдызы – Алкор (80 UMa). Олар "Жылқы мен мінші" деп аталады. Төртінші шамадағы Алкорды қалыпты көзбен көру әдетте оңай болар еді, бірақ Мизарға жақындығы оны анықтауды қиындатады, және ол көру қабілетін тексерудің дәстүрлі тәсілі ретінде қолданылып келді. Мизардың өзі төрт компоненттен тұрады, сондықтан ол оптикалық екіжұлдыздың бөлігі болып табылады, сонымен қатар алғашқы телескоппен ашылған екіжұлдыз (1617) және алғашқы спектроскопиялық екіжұлдыз (1889) есебінде тіркелген. Үлкен Аюдың бес жұлдызы Үлкен Аюдың қозғалыс тобының ядросында орналасқан. Дубхе мен Алкайд – екі шеткі жұлдыз, олар бұл топқа кірмейді және кері бағытта қозғалады. Орталық бесеуге қатысты, олар картада төмен және оңға қарай жылжиды. Бұл "Диппердің" пішінін біртіндеп өзгертеді, сауыты кеңейеді, ал тұтқасы иіледі. 50 мың жылдан кейін біз танитын "Диппер" жоқ болады, бірақ кері бағытталған жаңа "Диппер" пайда болады. Алқайыңнан Фекдаға дейінгі жұлдыздар сауытты құрайды, ал Фекда, Мерак және Дубхе тұтқаны құрайды.
In the same line of sight as Mizar, but about one light year beyond it, is the star Alcor (80 UMa). Together they are known as the "Horse and Rider". At fourth magnitude, Alcor would normally be relatively easy to see with the unaided eye, but its proximity to Mizar renders it more difficult to resolve, and it has served as a traditional test of sight. Mizar itself has four components and thus enjoys the distinction of being part of an optical binary as well as being the first discovered telescopic binary (1617) and the first discovered spectroscopic binary (1889). Five of the stars of the Big Dipper are at the core of the Ursa Major Moving Group. The two at the ends, Dubhe and Alkaid, are not part of the swarm, and are moving in the opposite direction. Relative to the central five, they are moving down and to the right in the map. This will slowly change the Dipper's shape, with the bowl opening up and the handle becoming more bent. In 50,000 years the Dipper will no longer exist as we know it, but be re formed into a new Dipper facing the opposite way. The stars Alkaid to Phecda will then constitute the bowl, while Phecda, Merak, and Dubhe will be the handle.
Мәдени бірлестіктер
Киелі кітаптағы Амос кітабында айтылған "жеті жұлдыз" осы жұлдыздарға немесе, көбінесе, Плеядалар шоқжұлдызына қатысты болуы мүмкін. Дәстүрлі индуистік астрономияда Үлкен Аюдың жеті жұлдызы Саптарши аттарымен сәйкестендіріледі. Сонымен қатар, бұл шоқжұлдыз корпоративтік логотиптерде және Аляска штатының туында да қолданылған. Испанияның Мадрид қауымдастығының туындағы қызыл фондағы жеті жұлдыз – Үлкен Аю шоқжұлдызының жұлдыздары. Испанияның астанасы Мадридтің елтаңбасындағы көк жиектің ішінде бейнеленген жеті жұлдыз туралы да осыны айтуға болады. Түнгі аспандағы бұл шоқжұлдыздың айқындығы роман тілдерінде және ағылшын тілінде "солтүстік [жартышар]" деген мағынаны білдіретін "septentrional" (сөзбе-сөз, жеті егісшінің өгіздеріне қатысты) деген сөзді тудырды. "Follow the Drinkin' Gourd" – 1928 жылы алғаш жарық көрген афроамерикандық халық әні. "Drinkin' Gourd" ("Су ішетін лақ") деп Үлкен Аю шоқжұлдызын білдіреді. Халық аңыздарына сәйкес, АҚШ-тағы құлдары бостандыққа шығып, солтүстікке қарай бағитталу үшін Үлкен Аюды анықтамалық нүкте ретінде пайдаланған. Бұл шоқжұлдыздың мифологиялық тегі АҚШ-та әртүрлі нұсқаларда таралған балалар әңгімесінде сипатталған. Бұл әңгіменің бейбітшіл "Бейбітшілік хабаршысы" журналынан алынған нұсқасы орыс тіліне аударылып, Лев Толстойдың "Даналық күнтізбесі" жинағына енгізілді. Бұл шоқжұлдыз сондай-ақ Италияның Карнаро регенттігінің туында, Уроборос ішінде қолданылған.