Ре́йкьявик жұмбақтары: сын мен тәжірибе (Reykjavik Zhumbaqtary: syn men täzhiribe)
Leyndardómar Reykjavíkur 2000
Ре́йкьявик жұмбақтары 2000: Исланд жазушылары жазған детективтік роман. Жағымсыз пікірлер, авторлар тізімі, таралымы – 8000 дана. Кітап дүкендерде тегін таратылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Leyndardómar Reykjavíkur 2000 (The Reykjavík Mysteries 2000) – бірнеше исланд авторларының бірлесімен жазылған қылмыс романы, әр автор бір тараудың авторы болды. Роман теріс пікірлерге ие болды. Бірінші тарауды Виктор Арнар Ингольфссон жазса, одан кейінгі тарауларды Храфн Йёкулссон, Биргитта Халлдёрсдотир, Арнальдур Индридасон, Стелла Бломквист, Арни Тьорринссон және Гуннар Гуннарссон жазды. Соңғы тараудың авторы – Кристинн Кристайнсон. Кітап 8000 данада басылып, кітап дүкендерінде таңдырымдық мақсатта таратылды. Ол екі айдан кем уақытта жазылды. Колбрун Бергторсдотир Виктор Арнар Ингольфссонның бастауының қарқынды және табысты болғанын, ал Храфн Йёкулссонның келесі тарауы кітаптың ең қызықты бөлігі екенін айтты. Бұдан кейін Биргитта Халлдорсдотирдің қиын тарауы және Арнальдур Индридасонның сәтті тарауы келеді. Содан кейін Стелла Бломквисттің тарауы оқиғаны соншалықты клишеге толы жағдайға жеткізеді, одан қалпына келтіру мүмкін емес. Оқиғаның өзі – «соңғы жылдары осы елде жазылған сәтсіз қылмыс оқиғаларының тағы бір қосымшасы» делінген.
Leyndardómar Reykjavíkur 2000 (The Reykjavík Mysteries 2000) is a crime novel which was written by multiple Icelandic authors, each author writing one chapter. The novel received negative reviews. The first chapter was written by Viktor Arnar Ingólfsson and then the subsequent chapters by Hrafn Jökulsson, Birgitta Halldórsdóttir, Arnaldur Indriðason, Stella Blómkvist, Árni Þórarinsson and Gunnar Gunnarsson. The final chapter was composed by Kristinn Kristjánsson. The book was printed in 8000 copies and distributed promotionally at bookstores. It was written in less than two months. Kolbrún Bergþórsdóttir commented that the beginning by Viktor Arnar Ingólfsson is fast paced and successful and the following chapter by Hrafn Jökulsson has the funniest section of the book. This is followed by a clunky chapter
by Birgitta Halldórsdóttir and a successful one by Arnaldur Indriðason. At that point there is a chapter by Stella Blómkvist which steers the story into such a cliché ridden form that it can never recover. The story is ultimately "yet another addition to the failed crime stories which have been written in this country in the past few years"
Катрин Якобсдотир Виктор Арнар Ингольфссонның бастапқы тарауының шеберлікпен жазылғанын, сондай-ақ Арнальдур Индридасон мен Стелла Бломквист тарауларына оң баға берді. Ол оқиғаның сюжеттік желісінің тым ауыр болғанын және шынайылықтың жетіспейтінін айтады. Ол кейіпкерлерді сомдауға ерекше сын көзбен қарады:
Katrín Jakobsdóttir commented that the initial chapter by Viktor Arnar Ingólfsson is skillfully written and also comments positively on the chapters by Arnaldur Indriðason and Stella Blómkvist. She describes the story as suffering from an overloaded plot and lack of verisimilitude. She is particularly critical of the characterization:
Бұл жұмыстың әлсіз тұсы – кейіпкерлерді сомдау. Біріншіден, басты кейіпкер, полиция қызметкері Палл, Дашилл Хэммет пен Реймонд Чандлер танымал еткен клишеге тігіліп қалған; ол жеке әділет іздеуінде үнемі мас күйде жүретін, маскүнем полиция қызметкері. Кейіпкерді жасау рецепті – бір бөлігі Джек Дэниелс және бір бөлігі сексуалдық қатынас. Исландиялық қылмыс оқиғаларында әйелдер көбінесе одан да көп клишеленген, ал бұл кітап осы рухта жазылған. Кейінгі еңбегінде Катрин бұл кітаптың қызықты тәжірибе болғанын және ол аса сәтті болмаса да, сол кездегі исланд криминалды әдебиетінің қарқынды дамуын көрсететінін атап өтті.
The Achilles heel of the work is the characterization. To begin with, the main character, Páll the policeman, is stuck in a cliché which Dashiell Hammett and Raymond Chandler popularized; he is a lecherous and drunk policeman with a constant hangover in his own private search for justice. The recipe for the character is one part Jack Daniel's stirred with one part sex. In Icelandic crime stories women have generally been even more clichéd and this book is very much in that spirit. In a later work, Katrín observed that the book was an interesting experiment and even though it had not been particularly successful it was indicative of the rapidly increasing vitality of Icelandic crime literature at the time.