Кіріспе

Династиялық одақ – әртүрлі мемлекеттердің бір династия билігінде болып, шекаралары, заңдары және мүдделері бір-бірінен бөлек қалатын одақ түрі. Бұл, бірнеше мемлекеттің бір монархы бар болғандағы жеке одақтан және ортақ институттарымен қатар бір монархы бар болғандағы нақты одақтан гөрі еркін байланыс нысаны.

Арагон және Наварра

Санчо IV өлтірілгеннен кейін, оның туыстары Кастилияның Альфонсо VI және Арагонның Санчо V Рамирес Наварраға шабуыл жасады, және соңғысы 1076 жылы король аталды, бұл 50 жылдан астам арагондық үстемдікке (1076–1134) алып келді.

Арагон мен Барселона

1137 жылы Барселона графы Раймонд Беренгар IV пен болашақ Арагон королевасы Петрониланың некесі Арагон тажын құрды.

Кастилия және Арагон

1469 жылы Кастилияның Изабелла I мен Арагонның Фердинанд II-нің некесі Испания Корольдігінің құрылуына негіз салды. Олар тиісінше 1474 және 1479 жылдары ғана таққа көтерілді.

Испания мен Португалия (Иберия одағы)

Испания (Кастилия мен Арагон таждарының одағы) мен Португалия арасындағы династиялық одақ (1580–1640), қазіргі тарихшылардың пікірінше Филипптер әулеті тұсында Иберия одағы деп аталады.

Литва мен Польша

1385 жылы Жогайла мен Польша королевасы Ядвиганың некесі, көбінесе Крево одағы деп аталады. Осы одақ Польша-Литва мемлекетінің құрылуына негіз салды.

Франция және Наварра

Саликалық заң бойынша, Бурбон әулетінің мүшесі Наварра королі Генрих III 1589 жылы Валуа әулетінің еркек желісінің тоқырауынан кейін француз тағына мұрагер болды. Екі әулет те 987 жылдан бері Франция патшалығын билеген Капеция әулетінің кіші тармақтары еді.

Шотландия мен Франция

Норман немесе француз мәдениеті Шотландияда алғаш рет Давид революциясы кезінде, король Давид I шотланд өмірінің барлық саласына – әлеуметтік, діни, экономикалық және әкімшілік – континенталдық үлгідегі реформаларды енгізгенде бекінді. Ол сондай-ақ француз және ағылшын-француз иммигранттарын Шотландияға шақырды. Бұл, тиімді түрде, француз-шотланд аристократиясын құрды, олар француз аристократиясымен де, француз-ағылшын аристократиясымен де байланыста болды. Шотландияның тәуелсіздік соғыстарынан бастап, Англия мен оның билеуші Плантагенеттер үйінің ортақ жауы ретінде Шотландия мен Франция 1295 жылдан 1560 жылға дейін тығыз дипломатиялық қарым-қатынас – Ескі Одақты (Auld Alliance) құрды. Кейінгі орта ғасырлардан бастап және ерте заманауи кезеңге дейін Шотландия мен оның қалалары Франциямен тығыз экономикалық және сауда байланыстарынан ғана емес, сонымен қатар Төмен елдер, Скандинавия және Балтық елдерімен де пайда көрді. Династиялық одақ мүмкіндігі 15- және 16-шы ғасырларда туды, Шотландия королі Джеймс I-нің үлкен қызы Маргарет, Францияның болашақ королі Людовик XI-ге үйленді. Шотландия королі V Джеймс екі француз әйеліне тікелей үйленді. Оның кішкентай қызы Мэри I, 1542 жылы қайтыс болғаннан кейін оның орнын иеленді. Содан кейін көп жыл бойы елге оның француз анасы Мария Гиз басқарған регенттік үкімет басшылық етті, ол өз қызын Францияның болашақ королі Франциск II-ге үйлендіруге жетті. Жас жұбайлар 1559 жылдан Франциск 1560 жылы қайтыс болғанға дейін Франция мен Шотландияның патшасы және патшайымы болды. Мэри саяси көтерілістер мен діни революциямен толқыған Шотландияға оралды, бұл одақтың жалғасуын мүмкін емес етті. Дегенмен, шаруашылық және мәдени қарым-қатынас жақсы деңгейде сақталды, бірақ 17-шы ғасыр бойы шотландтық элита көбінесе католицизмге қарсы, пресвитериандыққа бейімделді, бұл Людовик XIV-нің агрессивті католиктік сыртқы және ішкі саясатына деңгейлес болды. 1603 жылғы Таждар одағы осы қарым-қатынасты одан әрі әлсіретті, себебі сол кезден бастап, Шотландия үкіметіндегі, Таждағы атқарушы билік әлі де тәуелсіз болса да, Англия Корольдігімен бөлісті және Шотландияның сыртқы саясаты Францияға қарағанда Англиямен үйлесімді болды.

Англия мен Шотландия

1603 жылы Англияның Елизавета I қайтыс болғанда, Англия тағына Шотландияның Яков VI королі мұрагер болды. Көбінесе «Тақтар одағы» деп аталатын бұл династиялық одақ 1603 жылдан 1653 жылға дейін (монархия ресми түрде жойылғанға дейін) және қайта 1659 жылдан бастап, екі ел саяси тұрғыдан біріккен 1707 жылға дейін сақталды.

Ұлыбритания мен Ганновер

Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігі мен Ганновер Корольдігі арасындағы 1707 жылдан бері Ганновер үйінің басшысы бірлесіп басқаратын жеке одақ 1837 жылы Вильгельм IV қайтыс болғаннан кейін аяқталды және династиялық одаққа ауыстырылды: мұрагерлік заңдарының өзгешелігіне байланысты, оның орнына династияның екі өкілі келді – Ұлыбританияда оның қарындасының ұлы, Кент және Стратхарн герцогы Эдуардтың қызы Виктория, ал Ганноверде оның екінші інісі Эрнест Август. Бұл 1866 жылы Ганновердің Пруссияға қосылғанға дейін жалғасты.