Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Династиялық одақ – әртүрлі мемлекеттердің бір династия билігінде болып, шекаралары, заңдары және мүдделері бір-бірінен бөлек қалатын одақ түрі. Бұл, бірнеше мемлекеттің бір монархы бар болғандағы жеке одақтан және ортақ институттарымен қатар бір монархы бар болғандағы нақты одақтан гөрі еркін байланыс нысаны.
A dynastic union is a type of union in which different states are governed beneath the same dynasty, with their boundaries, their laws, and their interests remaining distinct from each other. It is a form of association looser than a personal union, when several states share the same monarch, and a real union, when they have common institutions in addition to the same monarch.
Арагон және Наварра
Санчо IV өлтірілгеннен кейін, оның туыстары Кастилияның Альфонсо VI және Арагонның Санчо V Рамирес Наварраға шабуыл жасады, және соңғысы 1076 жылы король аталды, бұл 50 жылдан астам арагондық үстемдікке (1076–1134) алып келді.
With the assassination of Sancho IV, Navarre was invaded by his cousins Alfonso VI of Castile and Sancho V Ramirez of Aragon, and the latter was made king in 1076, which led to more than half a century (1076–1134) of Aragonese control.
Арагон мен Барселона
1137 жылы Барселона графы Раймонд Беренгар IV пен болашақ Арагон королевасы Петрониланың некесі Арагон тажын құрды.
Marriage of Count of Barcelona Raymond Berengar IV of Barcelona and future Queen of Aragon Petronila of Aragon in 1137 that formed the Crown of Aragon.
Кастилия және Арагон
1469 жылы Кастилияның Изабелла I мен Арагонның Фердинанд II-нің некесі Испания Корольдігінің құрылуына негіз салды. Олар тиісінше 1474 және 1479 жылдары ғана таққа көтерілді.
Marriage of Isabella I of Castile and Ferdinand II of Aragon in 1469 that laid the foundations for the kingdom of Spain. They did not ascend to their respective thrones until 1474 and 1479 respectively.
Испания мен Португалия (Иберия одағы)
Испания (Кастилия мен Арагон таждарының одағы) мен Португалия арасындағы династиялық одақ (1580–1640), қазіргі тарихшылардың пікірінше Филипптер әулеті тұсында Иберия одағы деп аталады.
Dynastic union between Spain (the union between the Crowns of Castile and Aragon) and Portugal (1580–1640), generally called the Iberian Union by modern historians, under the Philippine Dynasty.
Литва мен Польша
1385 жылы Жогайла мен Польша королевасы Ядвиганың некесі, көбінесе Крево одағы деп аталады. Осы одақ Польша-Литва мемлекетінің құрылуына негіз салды.
Marriage of Jogaila and Queen Jadwiga of Poland on 1385, generally called the Union of Krewo. That union laid the foundations for the eventual formation of the Polish–Lithuanian Commonwealth.
Франция және Наварра
Саликалық заң бойынша, Бурбон әулетінің мүшесі Наварра королі Генрих III 1589 жылы Валуа әулетінің еркек желісінің тоқырауынан кейін француз тағына мұрагер болды. Екі әулет те 987 жылдан бері Франция патшалығын билеген Капеция әулетінің кіші тармақтары еді.
Following Salic law, Henry III, King of Navarre, a member of the House of Bourbon, succeeded to the French throne in 1589 upon the extinction of the male line of the House of Valois. Both houses were cadet branches of the Capetian dynasty, the ruling house of the kingdom of France since 987.
Шотландия мен Франция
Норман немесе француз мәдениеті Шотландияда алғаш рет Давид революциясы кезінде, король Давид I шотланд өмірінің барлық саласына – әлеуметтік, діни, экономикалық және әкімшілік – континенталдық үлгідегі реформаларды енгізгенде бекінді. Ол сондай-ақ француз және ағылшын-француз иммигранттарын Шотландияға шақырды. Бұл, тиімді түрде, француз-шотланд аристократиясын құрды, олар француз аристократиясымен де, француз-ағылшын аристократиясымен де байланыста болды. Шотландияның тәуелсіздік соғыстарынан бастап, Англия мен оның билеуші Плантагенеттер үйінің ортақ жауы ретінде Шотландия мен Франция 1295 жылдан 1560 жылға дейін тығыз дипломатиялық қарым-қатынас – Ескі Одақты (Auld Alliance) құрды. Кейінгі орта ғасырлардан бастап және ерте заманауи кезеңге дейін Шотландия мен оның қалалары Франциямен тығыз экономикалық және сауда байланыстарынан ғана емес, сонымен қатар Төмен елдер, Скандинавия және Балтық елдерімен де пайда көрді. Династиялық одақ мүмкіндігі 15- және 16-шы ғасырларда туды, Шотландия королі Джеймс I-нің үлкен қызы Маргарет, Францияның болашақ королі Людовик XI-ге үйленді. Шотландия королі V Джеймс екі француз әйеліне тікелей үйленді. Оның кішкентай қызы Мэри I, 1542 жылы қайтыс болғаннан кейін оның орнын иеленді. Содан кейін көп жыл бойы елге оның француз анасы Мария Гиз басқарған регенттік үкімет басшылық етті, ол өз қызын Францияның болашақ королі Франциск II-ге үйлендіруге жетті. Жас жұбайлар 1559 жылдан Франциск 1560 жылы қайтыс болғанға дейін Франция мен Шотландияның патшасы және патшайымы болды. Мэри саяси көтерілістер мен діни революциямен толқыған Шотландияға оралды, бұл одақтың жалғасуын мүмкін емес етті. Дегенмен, шаруашылық және мәдени қарым-қатынас жақсы деңгейде сақталды, бірақ 17-шы ғасыр бойы шотландтық элита көбінесе католицизмге қарсы, пресвитериандыққа бейімделді, бұл Людовик XIV-нің агрессивті католиктік сыртқы және ішкі саясатына деңгейлес болды. 1603 жылғы Таждар одағы осы қарым-қатынасты одан әрі әлсіретті, себебі сол кезден бастап, Шотландия үкіметіндегі, Таждағы атқарушы билік әлі де тәуелсіз болса да, Англия Корольдігімен бөлісті және Шотландияның сыртқы саясаты Францияға қарағанда Англиямен үйлесімді болды.
Norman or French culture first gained a foothold in Scotland during the Davidian Revolution, when King David I introduced Continental style reforms throughout all aspects of Scottish life: social, religious, economic and administrative. He also invited immigrant French and Anglo French peoples to Scotland. This effectively created a Franco Scottish aristocracy, with ties to the French aristocracy as well as many to the Franco English aristocracy. From the Wars of Scottish Independence, as common enemies of England and its ruling House of Plantagenet, Scotland and France started to enjoy a close diplomatic relationship, the Auld Alliance, from 1295 to 1560. From the Late Middle Ages and into the Early Modern Period Scotland and its burghs also benefited from close economic and trading links with France in addition to its links to the Low Countries, Scandinavia and the Baltic. The prospect of dynastic union came in the 15th and 16th centuries, when Margaret, eldest daughter of James I of Scotland, married the future Louis XI of France. James V of Scotland married two French brides in succession. His infant daughter, Mary I, succeeded him on his death in 1542. For many years thereafter the country was ruled under a regency led by her French mother, Mary of Guise, who succeeded in marrying her daughter to the future Francis II of France. The young couple were king and queen of France and Scotland from 1559 until Francis died in 1560. Mary returned to a Scotland heaving with political revolt and religious revolution, which made a continuation of the alliance impossible. Cordial economic and cultural relations did continue however, although throughout the 17th century, the Scottish establishment became increasingly Presbyterian, often belligerent to Catholicism, a facet which was somewhat at odds with Louis XIV's aggressively Catholic foreign and domestic policy. The relationship was further weakened by the Union of the Crowns in 1603, which meant from then on that although still independent, executive power in the Scottish government, the Crown, was shared with the Kingdom of England and Scottish foreign policy came into line more with that of England than with France.
Англия мен Шотландия
1603 жылы Англияның Елизавета I қайтыс болғанда, Англия тағына Шотландияның Яков VI королі мұрагер болды. Көбінесе «Тақтар одағы» деп аталатын бұл династиялық одақ 1603 жылдан 1653 жылға дейін (монархия ресми түрде жойылғанға дейін) және қайта 1659 жылдан бастап, екі ел саяси тұрғыдан біріккен 1707 жылға дейін сақталды.
When Elizabeth I of England died in 1603, the heir to the English throne was King James VI of Scotland. Generally called the Union of the Crowns, this dynastic union was in place from 1603 until 1653 (when the monarchy was officially abolished) and again from 1659 until the two nations were politically united in 1707.
Ұлыбритания мен Ганновер
Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігі мен Ганновер Корольдігі арасындағы 1707 жылдан бері Ганновер үйінің басшысы бірлесіп басқаратын жеке одақ 1837 жылы Вильгельм IV қайтыс болғаннан кейін аяқталды және династиялық одаққа ауыстырылды: мұрагерлік заңдарының өзгешелігіне байланысты, оның орнына династияның екі өкілі келді – Ұлыбританияда оның қарындасының ұлы, Кент және Стратхарн герцогы Эдуардтың қызы Виктория, ал Ганноверде оның екінші інісі Эрнест Август. Бұл 1866 жылы Ганновердің Пруссияға қосылғанға дейін жалғасты.
The personal union between the United Kingdom of Great Britain and Ireland and the Kingdom of Hanover, jointly ruled by the head of the House of Hanover since 1707, ended with the death of William IV in 1837, and was replaced with a dynastic union: due to the different laws of succession, he was succeeded by two members of the dynasty, in the United Kingdom by his niece Victoria, the daughter of his late next brother Prince Edward, Duke of Kent and Strathearn, and in Hanover by his second next brother Ernest Augustus. This lasted until the annexation of Hanover by Prussia in 1866.