Хермански-Пудляк синдромы: Сирек кездесетін генетикалық ауру
Hermansky–Pudlak syndrome
Сирек кездесетін Хёрмански-Пудляк синдромы: альбинизм, қан тоқтау қиындықтары, липидті жинақталу. Симптомдары, генетикалық себептері және зерттеулер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германский-Пудляк синдромы (көбінесе Германский-Пудляк синдромы деп жазылады немесе HPS деп қысқартылады) – өте сирек кездесетін аутосомалық рецессивті бұзылыс, ол окулокутанды альбинизмге (пигментацияның төмендеуіне), тромбоциттердің аномалиясына байланысты қан кету проблемаларына (тромбоциттерді сақтау қоймасының кемістігі) және аномальді май-ақуыздық қосылыстың жиналуына (цероид липофусциннің лизосомалық жиналуына) әкеледі. Әлем бойынша шамамен 500 000 адамның 1-іне бұл синдромның әсер ететіні есептеледі, ал Пуэрто-Рикода бұл көрсеткіш әлдеқайда жоғары – 1800 адамға 1. Бұл ауру бойынша көптеген клиникалық зерттеулер Пуэрто-Рикода жүргізілген. Бұзылыстың генетикалық мутациясына байланысты оның сегіз классикалық түрі бар. Ол Франтишек Германский (1916–1980) және Павел Пудляк (1927–1993) есімдерімен аталады.
Heřmanský–Pudlák syndrome (often written Hermansky–Pudlak syndrome or abbreviated HPS) is an extremely rare autosomal recessive disorder which results in oculocutaneous albinism (decreased pigmentation), bleeding problems due to a platelet abnormality (platelet storage pool defect), and storage of an abnormal fat protein compound (lysosomal accumulation of ceroid lipofuscin). It is thought to affect around 1 in 500,000 people worldwide, with a significantly higher occurrence in Puerto Ricans, with a prevalence of 1 in 1800. Many of the clinical research studies on the disease have been conducted in Puerto Rico. There are eight classic forms of the disorder, based on the genetic mutation from which the disorder stems. It is named for František Heřmanský (1916–1980) and Pavel Pudlák (1927–1993).
Себептер
HPS бірнеше гендердегі мутациялардан туындауы мүмкін: HPS1, HPS3, HPS4, HPS5, HPS6 және HPS7. Фенотипінде иммунодефицит кіретін 2-типті HPS, AP3B1 генінің мутациясынан пайда болады. 7-типті HPS дисбиндин ақуызын кодтайтын геннің мутациясы нәтижесінде дамуы мүмкін. Германский-Пудлак синдромы аутосомалық рецессивті генетикалық қасиет ретінде мұраға беріледі деп саналады. Бұл ауруға жауапты, HSP деп аталатын кемістік ген 10-шы хромосоманың ұзын қолда (10q2) орналасқан. Кейбір зерттеулер лизосомалық функцияның бұзылуы осы аурудың дамуына себеп болуы мүмкін деген жорамал айтады. HPS1, AP3B1, HPS3, HPS4, HPS5, HPS6, DTNBP1 және Лизосомамен байланысты органеллалардың биогенезі кешені (BLOC1, BLOC1S2 және BLOC3) Германский-Пудлак синдромымен байланысты. Аутосомалық рецессивті ауруларда, егер адам әр ата-анасынан бір-бірден кемістік геннің екі көшірмесін мұра алса ғана бұл жағдай пайда болады. Егер адам бір қалыпты ген мен бір ауруға байланысты ген алса, ол аурудың тасымалдаушысы болады, бірақ көбінесе симптомдар байқалмайды. Рецессивті аурудың тасымалдаушылары болып табылатын жұбайлардың балаларына ауру жұғу қаупі 25 пайызды құрайды. Олардың балаларының 50 пайызы аурудың тасымалдаушысы болуы мүмкін, бірақ көбінесе ауру белгілері көрінбейді. Олардың 25 пайызы әр ата-анасынан бір-бір қалыпты ген алып, генетикалық тұрғыдан сау болады (осы белгіге қатысты). Әр жүктілік үшін қауіп бірдей.
HPS can be caused by mutations in several genes: HPS1, HPS3, HPS4, HPS5, HPS6 and HPS7. HPS type 2, which includes immunodeficiency in its phenotype, is caused by mutation in the AP3B1 gene. HPS type 7 may result from a mutation in the gene coding for dysbindin protein. Hermansky–Pudlak syndrome is thought to be inherited as an autosomal recessive genetic trait. The defective gene, called HSP , responsible for this disorder is located on the long arm of chromosome 10 (10q2). Some research suggests that an abnormality of lysosomal function may be responsible for the development of the disease. HPS1, AP3B1, HPS3, HPS4, HPS5, HPS6, DTNBP1 and Biogenesis of Lysosome related Organelles Complex (BLOC1, BLOC1S2 and BLOC3) are associated with Hermansky–Pudlak syndrome. In autosomal recessive disorders, the condition does not appear unless a person inherits two copies of the defective gene responsible for the disorder, one copy coming from each parent. If an individual receives one normal gene and one gene for the disorder, the person will be a carrier for the disease, but usually will not show symptoms. The risk of transmitting the disease to the children of a couple, both of whom are carriers for a recessive disorder, is 25 percent. Fifty percent of their children risk being carriers of the disease, but generally will not show symptoms of the disorder. Twenty five percent of their children may receive both normal genes, one from each parent, and will be genetically normal (for that particular trait). The risk is the same for each pregnancy.
Диагностика
HPS диагнозы тері мен шаштың түссізденуінің клиникалық көріністері, ерекше көзге түсетін көздерінің белгілері және тромбоциттердің толық электронды микроскопиясында тығыз денелердің жоқтығын анықтау арқылы қойылады. HPS1 генінің молекулалық-генетикалық тестілеуі Пуэрто-Риконың солтүстік-батыс аймағындағы адамдар үшін клиникалық жағдайда қолжетімді. HPS3 генінің молекулалық тестілеуі Орталық Пуэрто-Рико немесе Ашкенази еврей тегінен шыққан адамдар үшін клиникалық жағдайда қолжетімді. HPS1 және HPS4 гендерінің мутацияларына клиникалық жағдайда ДНК реттілігін талдау мүмкіндігі бар. HPS-тың басқа түрлерін диагностикалау тек ғылыми зерттеу мақсатында ғана қолжетімді.
The diagnosis of HPS is established by clinical findings of hypopigmentation of the skin and hair, characteristic eye findings, and demonstration of absent dense bodies on whole mount electron microscopy of platelets. Molecular genetic testing of the HPS1 gene is available on a clinical basis for individuals from northwestern Puerto Rico. Molecular testing of the HPS3 gene is available on a clinical basis for individuals of central Puerto Rican or Ashkenazi Jewish heritage. Sequence analysis is available on a clinical basis for mutations in HPS1 and HPS4. Diagnosis of individuals with other types of HPS is available on a research basis only.
Емдеу
HPS-тің емделу жолы болмаса да, бұл аурумен байланысты созылмалы қан кетулерді емдеу үшін Е витамині және антидиуретик dDAVP терапиясы қолданылады.
While there is no cure for HPS, treatment for chronic hemorrhages associated with the disorder includes therapy with vitamin E and the antidiuretic dDAVP.
Пациенттерге арналған ескертулер
Операция алдында пульмонолог кеңесі қажет. Анестезия тобы пациенттерде синдромның бір бөлігі ретінде операциядан кейін өкпе асқынулары болуы мүмкін екенін білуі керек. Көз хирургиясының жоспарлы түрде жасалуы алдында гематологпен кеңесу ұсынылады. Синдроммен ауыратын пациенттерде қан кетуге бейімділік болғандықтан, операция кезінде, операцияға дейін және операциядан кейін қан кетудің алдын алу және емдеу қажет. Егер десмопрессинмен тромбоциттердің жинақталуы жақсарса, оны операцияға дейін тағайындауға болады. Дегенмен, кейде операция кезеңінде плазмаферез қажет болуы мүмкін. Офтальмологтар синдроммен ауыратын пациенттерде ретробульбарлық блокададан сақтануға тырысуы керек. Мүмкіндігінше, HPS синдромы бар пациенттерге жалпы эндотрахеальды анестезия қолдану пайдалы болуы мүмкін. Факоэмульсификация синдроммен ауыратын пациенттерде операция кезінде және операциядан кейін қан кетудің алдын алуға көмектеседі. Синдроммен ауыратын пациенттерде көз бұлшықтарын түзету операциясынан кейін ұзақ қан кету туралы хабарлар бар.
A preoperative pulmonology consultation is needed. The anesthesia team should be aware that patients may have postoperative pulmonary complications as part of the syndrome. Preoperative hematology consultation is advisable prior to elective ocular surgeries. Since patients with the syndrome have bleeding tendencies, intraoperative, perioperative, and postoperative hemorrhages should be prevented and treated. If platelet aggregation improves with desmopressin, it may be administered in the preoperative period. However, sometimes plasmapheresis is needed in the perioperative period. Ophthalmologists should try to avoid retrobulbar blocks in patients with the syndrome. Whenever possible, patients with HPS may benefit from general endotracheal anesthesia. Phacoemulsification may help prevent intraoperative and postoperative bleeding in patients with the syndrome. Prolonged bleeding has been reported following strabismus surgery in patients with the syndrome.
Болжам
ГПС-тың барысы сирек кездесетін жағдайларда жеңілдетілген, алайда жалпы болжамы нашар деп есептеледі. Бұл ауру өкпе, ішек, бүйрек және жүректің қызметін бұзуы мүмкін. Аурудың көптеген түрлерінің басты асқынуы – өкпе фиброзы, ол көбінесе 40-50 жастағы науқастарда көрінеді. Бұл ГПС-тың көптеген түрлерінде кездесетін өлімге алып келетін асқыну және аурудан өлімнің негізгі себебі болып табылады. Өкпе фиброзы дамыған ГПС науқастарының көпшілігі 1 немесе 4 типті болады.
The course of HPS has been mild in rare instances of the disorder, however, the general prognosis is still considered to be poor. The disease can cause dysfunctions of the lungs, intestine, kidneys, and heart. The major complication of most forms of the disorder is pulmonary fibrosis, which typically exhibits in patients ages 40–50 years. This is a fatal complication seen in many forms of HPS, and is the usual cause of death from the disorder. HPS patients who develop pulmonary fibrosis typically have type 1 or type 4.
Зерттеу
HPS – қазіргі уақытта Сирек өкпе аурулары консорциумы (RLDC) зерттеп жатқан сирек кездесетін өкпе ауруларының бірі. RLDC – Сирек кездесетін аурулар клиникалық зерттеу желісінің (RDCRN) құрамындағы бөлім, ол Ұлттық аудармалық ғылымдарды дамыту орталығының (NCATS) Сирек кездесетін аурулар зерттеу кеңсесінің (ORDR) бастамасы болып табылады. RLDC Ұлттық денсаулық институты (NIH), науқастар ұйымдары және клиникалық зерттеушілер арасындағы ынтымақтастық арқылы сирек өкпе ауруларымен ауыратын науқастарға арналған жаңа диагностикалық және емдік әдістерді әзірлеуге бағытталған.
HPS is one of the rare lung diseases currently being studied by The Rare Lung Diseases Consortium (RLDC). The RLDC is part of the Rare Diseases Clinical Research Network (RDCRN), an initiative of the Office of Rare Diseases Research (ORDR), of the National Center for Advancing Translational Sciences (NCATS). The RLDC is dedicated to developing new diagnostics and therapeutics for patients with rare lung diseases, through collaboration between the NIH, patient organizations and clinical investigators.