Локк против Дэйви: Конституциялық шешім және діни білім беруге мемлекеттік қаржыландыру шектеулері
Locke v. Davey
АҚШ Жоғарғы Сотының Locke v. Davey ісі (2004) дін тану мамандықтарын стипендиядан шығару конституциялық екенін растады. Діни бостандық, мемлекеттік қолдау тақырыбы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локк қарсы Дейви, 540 U. S. 712 (2004), – АҚШ Жоғарғы Сотының Вашингтон штатының мемлекеттік қаржыландырылатын стипендия бағдарламасының конституциялық екенін растаған шешімі. Бұл бағдарлама "ғибадаттану теологиясы" мамандығын таңдаған студенттерді қатыстырмады. Аталған іс "Дін бостандығы туралы ереже" және "Дін мен мемлекеттің айрылуы туралы ереже" арасындағы мәселені қарастырды. Сот төрағасы Уильям Ренквист сот атынан пікір білдірді, ал судьялар Антонин Скалия мен Кларенс Томас қарсы дауыс берді.
Locke v. Davey, 540 U. S. 712 (2004), is a United States Supreme Court decision upholding the constitutionality of a Washington publicly funded scholarship program which excluded students pursuing a "degree in devotional theology". This case examined the "room between the two Religion Clauses", the Free Exercise Clause and the Establishment Clause. Chief Justice William Rehnquist wrote the opinion of the court, with Justices Antonin Scalia and Clarence Thomas dissenting.
Өмірбаян
Вашингтон штатының заң шығарушы органы 1999 жылы академиялық талаптарға, оқуға қабылдану шарттарына және табыс деңгейіне сай келетін студенттер үшін «Уәде» стипендиясын құрды. Штаттың жалпы қорынан қаржыландырылатын стипендия тікелей оқу орнына жіберіліп, студенттерге оқу шығындарын төлеу үшін бөлінетін еді. Студенттер «діни сенімді күшейтуге немесе діни құлшылыққа бағытталған» бағдарламаларға қатыспаса, кез келген аккредиттелген оқу орнына, соның ішінде жеке діни білім беру мекемелеріне оқуға түсе алатын. Джошуа Дейви «Уәде» стипендиясын алып, жекеменшік христиан колледжіне қабылданды. Ол теология мамандығына түскен жағдайда стипендиясын ала алмайтынын білген соң, Бірінші түзету және Он төртінші түзетудің теңдік принципін бұзды деген шағыммен аудандық сотқа арыз берді. Ол барлық талап бойынша жеңілді. Тоғызыншы апелляциялық округінің соты «Лукуми Бабалу Айе шіркеуіне қарсы Хьялеа қаласы» ісіне сүйене отырып, «мемлекет дінді ерекше жағымсыз қарауға іріктеді» деп, дін бостандығын қорғады. Вашингтон штатының Конституциясы мемлекеттік қаражатты дінге көмек ретінде пайдалануға тыйым салды: «Ешбір мемлекеттік қаржы немесе мүлік кез келген діни құлшылыққа, амалға немесе оқытуға жұмсалмауы тиіс». «Зельманға қарсы Симмонс Харрис» ісінде алушының тәуелсіз таңдауы вочерлерді Конституцияның дінге қатысты ережесінен сақтайтыны шешілді. Енді сот мемлекеттік конституциялардың діни білім беруге мемлекеттік көмек көрсетуді тыйым салуы дін бостандығын бұзу болып табылмай ма, деген мәселені қарастыру керек болды.
The legislature of Washington State created the Promise Scholarship in 1999 for students who met academic, enrollment, and income qualifications. The scholarship, funded by the State's general fund, was sent directly to the academic institution to be distributed to the student who could use the funds to pay for their educational expenses. Students could use the funds to attend any accredited institution, including religious private institutions, as long as they were not enrolled in a degree program that was "devotional in nature or designed to induce religious faith". Joshua Davey received a Promise Scholarship and enrolled at a private Christian college. When he found out he would not be able to receive his scholarship money if he enrolled as a theology major he filed a lawsuit in the District Court arguing violations of the First Amendment and the Equal Protection Clause of the Fourteenth Amendment. He lost on all counts. The Court of Appeals for the Ninth Circuit applied Church of Lukumi Babalu Aye v. City of Hialeah to uphold the Free Exercise claim saying it was express discrimination that the "State had singled out religion for unfavorable treatment". The Washington State Constitution did not allow public funds to be used to aid religion: "No public money or property shall be appropriated for or applied to any religious worship, exercise or instruction". Zelman v. Simmons Harris had decided that the independent choice of the recipient saved vouchers from an Establishment Clause challenge. The Court now had to decide if public aid for religious education could be banned by state constitutions without violating the Free Exercise Clause.
Көпшілік пікір
Көпшілікке арналған жазбасында Әділ Рехнквист, еркін дін ұстану құқығын мемлекеттік органдардың дін қызметкерлеріне қатысты реттеуін шектеу ретінде түсіндірді. Соттың пікірінше, "Дін туралы ережелердің арасында қозғалысқа орын бар: Құрылыс туралы ережеге рұқсат етілген, бірақ еркін дін ұстану құқығы талап етпейтін кейбір мемлекеттік әрекеттер бар". Сот бұл істі МакДэниел мен Пати ісінен ажыратып, дін қызметкерлерін даярлауға жасалған ерекшелік "дінге деген жаулықты білдірмейді" деп шешті. Сот, кәсіби діни білім беруге қаржыландырудан бас тартуда "өздігінен конституциялық күдік тудырмайды" деп тапты. Егер мұндай жағдай болса да, Вашингтонда "маңызды мемлекеттік мүдде" бар, ол "ғибадаттық білім беруге" қаржы жұмсауға тыйым салу. 7-2 дауыспен қабылданған шешімде заң қолдау тапты. Мемлекеттер діни білім алуға ниеттенген студенттерге мемлекеттік қаражат беруге құқылы, бірақ стипендияны бермеу еркін дін ұстану құқығын бұзуға жатпайды. Сот шешімі бойынша, бұл жағдайда мемлекет тек мұндай қаржылық көмек көрсетуден бас тартқан.
Writing for the majority Justice Rehnquist interpreted the Free Exercise Clause as limiting government regulation of the clergy. The Court said that "there is room for play in the joints" between the Religion Clauses: "there are some state actions permitted by the Establishment Clause but not required by the Free Exercise Clause". The Court distinguished the case from McDaniel v. Paty by deciding that an exception for the training of clergy was "not evidence of hostility toward religion". The Court held that there was nothing "inherently constitutionally suspect" in the denial of funding for vocational religious instruction. Even if there were, Washington had a "substantial state interest" in not funding "devotional degrees". The 7 2 decision upheld the statute. States could make public funds available for students pursuing religious studies without violating the Establishment Clause, but not making the scholarship available was not a Free Exercise violation. The Court decided that in this case, the state had simply declined to provide such financial aid.
Кейінгі дамуы
Троица лютерандық шіркеуінде дін қызметкерлерін даярлаудан туындаған ерекшелік Бас судья Джон Робертске Локк пен Дейви істерін ажыратуға мүмкіндік берді. Сот, ойын алаңын жақсартуға мемлекеттік қаржы жұмсау, дін қызметкерлерін даярлау сияқты конституциялық мәселелерді тудырмайды деп атап өтті және МакДэниел – Пэти ісіне сәйкес келеді, себебі "Дейвиге стипендия оның кім екендігі үшін емес, ол не істеуді жоспарлағандығы үшін, яғни қаражатты діни қызметке дайындану үшін пайдалану ниеті үшін берілмеді".
In Trinity Lutheran the clergy training exception allowed Chief Justice John Roberts to distinguish Locke v. Davey. The Court noted that public funding for improving a playground does not raise the same establishment concerns as training of clergy, and applies McDaniel v. Paty because "Davey was not denied a scholarship because of who he was; he was denied a scholarship because of what he proposed to do—use the funds to prepare for the ministry."