Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын бишісі және хореографы (1673–1760)
English dancer and choreographer (1673–1760)
Джон Уивер (21 шілде 1673 жылы тойыстырылған – 24 қыркүйек 1760 жылы қайтыс болған) ағылшын балеті мен ағылшын пантомимасының негізін қалаушысы ретінде кеңінен танылады. Ол ағылшын бишісі, би оқытушысы және хореограф, сонымен қатар би өнері туралы көптеген еңбектердің авторы болды.
John Weaver (baptised 21 July 1673 – 24 September 1760) is widely regarded as the father of English ballet and of English pantomime. He was an English dancer, dancing master and choreographer, and producer of a number of works on dancing.
Ерте өмір
Уивер Шрусбериде дүниеге келді. Ол 21 шілдеде 1673 жылы қасиетті Крест шіркеуінде, яғни Шрусбери аббаттық шіркеуінде крещениеден өтті, ол би оқытушысы Джон Уивердің ұлы еді. Ол жергілікті тегін мектепте білім алды. Әкесі оған Лондонға барып, балетмейстер болуды ұсынды. Уивер 1696 немесе 1697 жылы Шрусбериден кеткен болуы мүмкін, бірақ Лондондағы оның алғашқы тіркелген қойылымы 1700 жылдың жазында ғана болды. Уивер көп ұзамай комедиялық рөлдердің маманы атанды және 1702 жылы "Таверн Билкерс" бурлескісін жасады. 1700 жылдардың басында Уивер француз биін нотациялаудың жаңа жүйесін насихаттауға құлшынған би шеберлерінің қатарына кірді. Уивер Феуилледің "Хорреографиясын" (Париж, 1700) "Орхеография" (Лондон, 1706) деп ағылшын тіліне аударды, осылайша трактатты кеңірек қолжетімді етуді көздеді. Ол сондай-ақ королева Аннаның би шебері Исаактың алты би жинағын нотациялады және 1707 жылы королеваның туған күнін және Англия мен Шотландия арасындағы Одақ туралы заңды атап өту үшін "Одақ" атты туындысын қосты. Ол осы шамада Хестер Сантлоумен танысқан болуы керек, себебі ол француз бишісі Дебаркпен бірге королева алдында "Одақ" қойылымын орындады. Уивер Лондонды тастап, 1707 жылдың соңында немесе 1708 жылдың басында Шрусбериге қайтып келді. Шрусбериде Уивер өзінің кітабын жазуға кірісті. 1712 жылы Лондонда жарық көрген "Би тарихына қатысты эссесінде" ол классикалық дәуірдегі бишілердің жетістіктерін құрметпен еске алады. Ол сонымен қатар өз заманының сахналық биін бағалап, оны реформалау туралы ойларын жазып қойды. Уивер бидің өнер дәрежесіне ие болуын қалаған, осылайша ол драмаға лайықты бәсекелес бола алатын еді. Ол бұл арманына 1717 жылы Лондонға оралғанда ғана қол жеткізді, сонда ол "Марс пен Венераның махаббатын" жаратты.
Weaver was born in Shrewsbury where he was baptised on 21 July 1673 at the parish church of Holy Cross ie Shrewsbury Abbey Church, son of John Weaver, a dance teacher. He was educated at the local Free School. His father suggested he go to London and become a ballet master. Weaver seems to have left Shrewsbury in 1696 or 1697, although his first recorded performance in London was not until the summer of 1700. Weaver soon became a specialist in comic roles and created the burlesque Tavern Bilkers (1702). By the early 1700s, Weaver was part of a circle of dancing masters who were eager to promote the new French system of dance notation. Weaver translated Feuillet’s Choregraphie (Paris, 1700) into English as Orchesography (London, 1706), to make the treatise more widely accessible. He also notated a collection of six ball dances by Queen Anne’s dancing master Mr Isaac and in 1707 added The Union, created to celebrate not only the Queen's birthday but also the Act of Union between England and Scotland. He must have met Hester Santlow around this time, for she performed The Union before the Queen with the French dancer Desbarques. Weaver left London and returned to Shrewsbury in late 1707 or early 1708. In Shrewsbury, Weaver embarked on a book of his own. In An Essay towards an History of Dancing, published in London in 1712, he admiringly recounts the achievements of the dancers – the mimes and pantomimes – of classical antiquity. He also appraises the stage dancing of his own time, setting down his ideas for its reform. Weaver wanted dancing to have the status of an art so that it could be a worthy rival to drama. He would realise this ambition only when he returned to London in 1717 and created The Loves of Mars and Venus.
Марс пен Венераның махаббаты
"Марс пен Венераның махаббаты" алғаш рет 1717 жылдың 2 наурызында Дрюри-Лейн театрында қойылды. Ол классикалық әдебиеттен алынған тақырыптарды қамтыды және оқиға сөз арқылы айтылмағандықтан, көптеген ишараттар қажет болды. Уивер күрделі техникалық тәсілдер мен сөйлеу өнерін сюжет пен эмоциялармен алмастыруға тырысқандықтан, ол келешек хореографтарға, оның ішінде Жан Жорж Новерре мен Гаспаро Анжиолиниге зор ықпал еткен деп есептеледі.
The Loves of Mars and Venus was first performed at Drury Lane theatre on 2 March 1717. It dealt with themes from classical literature and required a significant number of gestures due to the story not being expressed in any spoken form. Because Weaver attempted to use plot and emotion in replacement of more sophisticated technical and speech methods, he is considered a major influence on subsequent choreographers, including Jean Georges Noverre and Gasparo Angiolini.