Кіріспе

Қытай саясаткері (1921–2006)

Ван Гуанмей (; 26 қыркүйек 1921 – 13 қазан 2006) – қытай саясаткері, қайырымдылық шараларымен айналысушы және 1959 жылдан 1968 жылға дейін Қытай Халық Республикасының Президенті қызметін атқарған Лю Шаокидің әйелі.

Алғашқы жылдар

Ван Гуанмей 1921 жылы туған, Қытайдың көрнекті және беделді отбасында өскен. Оның әкесі үкімет министрі және дипломат, анасы педагог болған. Ол француз, орыс және ағылшын тілдерін оқыды; осы үш тілді де жетік меңгеріп, Пекин қаласындағы Католиктік университетінің физика факультетін бітірді. Сонымен қатар американдық миссионерлік университетінде де оқыды және оны сауатты әйел ретінде сипаттады. Ол АҚШ-қа барып, докторлық диссертациясын жалғастыруды және Стэнфорд университеті мен Чикаго университетінің атом физикасы кафедраларынан толық стипендия алуды жоспарлаған. 1946 жылғы Көктем мерекесінде Қытай Коммунистік партиясының Пекин жер асты ұйымы оны Пекин әскери келісім кеңсесінің ҚКП делегациясы үшін ағылшын тілінен аудармашы болып жұмыс істеуге шақырды. Екінші Қытай-Жапон соғысының қарсаңында Қытай Коммунистік партиясының Пекин жер асты ұйымымен байланыста болғандықтан, ол ҚКП-ның Фу Джен католик университетінің жұмыс комитетінің жетекшілерімен танысты. 1940 жылдардың ортасында Ван Гуанмей Яньаньдағы Коммунистік партия штаб-пәтеріне барды және америкалық мемлекет қайраткері Джордж Маршаллдың ұлттық үкімет пен коммунистік бүлікшілер арасындағы бітім туралы келіссөздер жүргізу кезінде аудармашы болып жұмыс істеді. Осы кезеңде ол көптеген американдықтардың құрметіне ие болды, бұл кейіннен оны американдық тыңшы деп айыптауға себеп болды. Сонда, 24 жасында ол өзінен екі есе үлкен және бұрын бес рет үйленген Лю Шаокимен танысты. Ол көп жыл бойы оның хатшысы болды, ал 1949 жылы коммунистер билікке келгеннен кейін ол төраға Мао Цзэдунның басты орынбасары болып тағайындалды. 1959 жылы Лю Шаоки Қытай президенті болып тағайындалды, бұл оны елдегі ең ықпалды екінші адамға айналдырды.

Бірінші ханым

1959 жылы Лю президент болғаннан кейін Ван оның дипломатиялық серігіне айналды. Ван Гуанмей Қытайда әдемі, сөзді, мәдениетті бірінші ханым ретінде кеңінен танылды. 1960 жылдардың басында олар Ауғанстан, Бірма, Пәкістан және Индонезияға мемлекеттік сапармен барды. 1963 жылы ол Маоның 1958-1961 жылдардағы апатты даму бағдарламасынан кейін елде күшейіп келе жатқан жемқорлықты тергейтін топқа қосылды. 1963 жылы ол Фунинг округіне құпия сапар жасап, Таоюань тәжірибесін сараптап шықты. Лю Шаоцимен бірге Ван 1963 жылдан бастап Социалистік тәрбиелеу қозғалысын жетектеді. Ван сол жылдың қараша айында Қытайдың ауылдық аймандарына, ал 1966 жылы Цинхуа университетіне тергеу топтарын басқарды. Ван Гуанмейдің қоғамдық қызметі Маоның саяси амбициялары артып келе жатқан әйелі Цзян Цинге қарсы келді. 1967 жылдың сәуірінде Цзянның ықпалымен Қызыл гвардия Ванды Индонезиядағы банкетте киген, денесіне жақын келетін ципао көйлегін, жібек шұлықтарын, биік өкшелі аяқ киімдерін және пинг-понг доптарынан жасалған қысымдық әшекейлерді киюге мәжбүр етті – бұл оның буржуазиялық, контрреволюциялық көзқарасының дәлелі ретінде көрсетілді. Ван үй қамауына алынып, кейін түрмеге қамалды. Олардың төрт баласы да жазаланды. Мәдени революция кезінде Циньчэн түрмесінде отырған Ван отбасының тағдырынан бейхабар болды. Төрт жылдан кейін олардың балалары Маодан ата-аналарымен кездесуге рұқсат сұрады. Маоның «олардың әкесі қайтыс болды, бірақ анасын көре алады» деген жауабы арқылы Ван күйеуінің қазасын білді. Ван шамамен 12 жыл түрмеде отырды және 1979 жылы Маоның жесірі Цзян Цин мен оның «Төрттік тобы» Мәдени революцияның артық қимылдары үшін кінәлі деп танылып, сотқа тартылар алдында босатылды.

Кейінгі жылдар

Көп ұзамай Людің беделі қайта жаңғыртылып, Ван Мәдениет төңкерісі кезінде бастан өткерген қиындықтары үшін өтемақы алды. 1979 жылғы наурыз айында Ван Қытай Халық Саяси Кеңес Конференциясының Бесінші Ұлттық Комитетіне мүше болып сайланды. Сол жылдың желтоқсан айында оның жеке бостандығы мен құрметі қайта орнатылды. 1979 жылы Қытай Әлеуметтік Ғылымдар Академиясының Сыртқы істер бюросында қызмет етті. 1980 жылы ол Цзян Циннің қуғын-сүргінінің құрбаны ретінде "Төрттік топтың" сот процесінде куәлік берді. Кейін Ван Ұлттық Халық Саяси Кеңес Конференциясының тұрақты мүшесі болып сайланды. 1984 жылдан бастап Фу Джен католиктік университетінің Пекин түлектер қауымдастығының төрағасы қызметін атқарды. 1989 жылы Ван Гуанмэй сүт безінің қатерлі ісігіне шалдықты және оған операциялардың екі кезеңі жасалды. Кейін ісік метастазға ұшырағандықтан, тағы да бір күрделі операция жасалды. 1995 жылы ол Қытайдағы мұқтаж жандарға көмек көрсету мақсатындағы "Үміт жобасын" құрды. Ол отбасының бағалы антиквариаттарын, соның ішінде Цин және Сун дәуірлеріне жататын бірнеше заттарды қайырымдылыққа берді және түскен 566 000 юаньды "Үміт жобасына" аударды. 1998 жылғы қазан айында ол үшінші "Қытай халқының сыйлығының" құрметті сыйлығын жеңіп алды. 2000 жылға таяу уақытта тағы бір операция жасады, бірақ денсаулығы күрт нашарлады. 2005 жылы ол жобаны жоспарлау жұмысынан бас тартты. Ван 2006 жылғы 13 қазанда Пекин қаласындағы №305 әскери госпиталінде жүрек жетіспеушілігінен туындаған өкпе инфекциясынан көз жұмды. Оның жаназасы 2006 жылғы 21 қазанда Пекин қаласындағы Бабаошань революциялық шейіттер зиратында өтті. Қайтысынан кейін төрт күн өткен соң, ол Қытай Кедейлікті Жою Қорының екінші "Кедейлікті Жою Сыйлығының" жетістік сыйлығының иегері атанды. 24 қазанда Тайбэйдегі Фу Джен католиктік университеті кампустағы Ешенг ғимаратында оның естелік шарасын өткізді.

Отбасы

Ванның төрт баласы болды: Лю Юань, Лю Тинг, Лю Пинпин, Лю Сяосяо. Олардың ұлы, зейнеткер генерал Лю Юань, Халықтық азаттық армиясындағы көрнекті офицер болды, үлкен қызы Лю Тинг Бостон университеті мен Гарвард бизнес мектебін бітірген және Asia Link Group компаниясында корпоративтік қаржы жөніндегі кеңесші ретінде жұмыс істейді.