Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия археологы (1822 – 1894)
Italian archaeologist (1822 – 1894)
Джованни Баттиста (Карло) де Росси (23 ақпан 1822 – 20 қыркүйек 1894) – ерте христиан катакомбаларын қайта ашуымен, тіпті өз саласынан тыс жерлерде де танымал болған итальян археологы.
Giovanni Battista (Carlo) de Rossi (23 February 1822 – 20 September 1894) was an Italian archaeologist, famous even outside his field for rediscovering early Christian catacombs.
Өмір жолы және шығармашылығы
Римде дүниеге келген ол Комендаторе Камилло Луиджи Де Росси мен Марианна Маркеза Брутидің ұлы еді, олардың Джованни мен Микеле Стефано есімді екі ұлы болды. Джованни туылғаннан кейін екі күн өткен соң Санта-Мария-сопра-Минерва шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Де Росси ерте жасынан христиандық ежелгілікке қызығушылық танытты. 1838 жылы ол ата-анасымен бірге Тосканаға сапар шекті, ондағы өнердің көптеген құндылықтары оның назарын толығымен тартып алды. 1841 жылы, уайымдаған әкесінің қарсылығына қарамастан, ол иезуит Джузеппе Маркидің жетекшілігімен сол кезде көп назардан тыс қалған катакомбалардың біріне алғаш рет барды. Де Росси мен Марки жас айырмасына қарамастан, археологияны бірге оқыды және осының нәтижесінде «ажырамас достар» деп аталды. 1843 жылы ол барлық христиандық жазбаларды жүйелі және сын тұрғысынан жинау стратегиясын жасады. 1844-50 жылдары жазда ол Лациодағы ежелгі Герниктер аумағына және Неапольге сапар шекті; осылайша ол Рим Республикасы дәуірінен алған білімі тек теориялық емес еді. Сол шақта Де Росси христиандық Рим археологиясына қызығушылық танытқан Джеймс Спенсер Норткоттпен танысты. Норткотт пен Уильям Браунлоу кейіннен Де Россидің «Roma Sotterranea» еңбегінің ағылшын тіліне аудармасын жариялады. 1873 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1877 жылы ол Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясының шетелдік мүшесі атанды. 1882 жылы ол Америка Антикварлар қоғамының мүшесі болып сайланды. 1888 жылы де Росси Латын Вульгатасындағы толық Киелі кітаптың ең көне қолжазбасы – Кодекс Амиатиннің Бед айтқан Киелі кітаптармен байланысты екенін анықтады. Сондай-ақ, Кодекс Амиатиннің Британ кітапханасындағы Гринлиф Киелі кітабының фрагментімен байланысы бар екені анықталды. Мың жыл бойы Кодекс Амиатин итальяндық туынды деп есептелді. Тек сол кезде де Росси түпнұсқа жазуының ағылшын Сеолфритке тиесілі екенін ашты. Ол Кастель-Гандольфода қайтыс болды.
Born in Rome, he was the son of Commendatore Camillo Luigi De Rossi and Marianna Marchesa Bruti, his wife, who had two sons, Giovanni and Michele Stefano. Two days after birth Giovanni was baptized in the parish church of Santa Maria sopra Minerva. De Rossi showed an early interest in Christian antiquity. In 1838, in company with his parents, he visited Tuscany, where the innumerable treasures of art completely absorbed his attention. In 1841, notwithstanding the protests of his anxious father, he visited, for the first time, under the guidance of the Jesuit Giuseppe Marchi, one of the then much neglected catacombs. Despite having a significant age gap, De Rossi and Marchi continued their studies in archaeology together and became known as the "inseparable friends" as a result. He devised a strategy for the systematic and critical gathering of all Christian inscriptions in 1843. During the summers of 1844 50 he visited the territory of the ancient Hernici in Latium and also Naples; in this way the knowledge he attained of the period of the Roman Republic was not purely theoretical. Around that time, De Rossi made the acquaintance of James Spencer Northcote, who had a keen interest in the archaeology of Christian Rome. Northcote and William Brownlow, would later publish an English translation of De Rossi's Roma Sotterranea. In 1873, he was elected as a member to the American Philosophical Society. In 1877 he became foreign member of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. In 1882, he was elected a member of the American Antiquarian Society. In 1888 de Rossi discovered that the Codex Amiatinus, the earliest surviving manuscript of the complete Bible in the Latin Vulgate version, was related to the Bibles mentioned by Bede. It was also established that the Codex Amiatinus was related to the Greenleaf Bible fragment in the British Library. For a thousand years the Codex Amiatinus was believed to be Italian in origin. It was only at that time that de Rossi discovered that the original inscription was that of Ceolfrith of the English. He died at Castel Gandolfo.
Негізгі жұмыстар
"Christianae Urbis Romae septimo saeculo antiquiores" (т. I, Рим, 1861; т. II-нің 1-ші бөлімі, Рим, 1888). Оның бастапқы жоспары Рим қаласындағы алғашқы жеті ғасырдағы христиан жазбаларының жинағын жасау еді. Бұл серия оның қайтысынан кейін де жалғасты. "Римдегі христиандық жер асты" (т. I, қырық суреттен тұратын атласпен, Рим, 1864; т. II, алпыс екі және А, В, С, D суреттері бар атласпен, Рим, 1867; т. III, 52 суреттен тұратын атласпен, Рим, 1877). Де Росси қайтыс болғанда төртінші томның суреттері баспаханада дайын тұрған. Антонио Бозионың "Жер астындағы Рим" атты археологияның классикалық еңбегіне христиандық балама. "Христиан археологиясының бюллетені". Алты сериялық монографиялар мен хабарламалар, олар ай сайын (1863–69), содан кейін тоқсан сайын (1870–75), (1876–81), одан кейін жыл сайын (1882–89), (1889–94) жарық көрді, әр серия мұқият тізімделген. "XV ғасырға дейінгі Рим шіркеулерінің мозаикалары" (Рим, 1872) – Римнің антикалық және ортағасырлық мозаикаларын бейнелейтін француз және итальян тілдеріндегі мәтіндері бар түсті литографиялар сериясы. Rossi-нің "Codicum latinorum bibliothecae Vaticanae" латын кодекстерінің қолжазба индекстері Ватикан кітапханасында анықтамалық құрал ретінде қолданылады. "Inscriptiones Urbis Romae latinae" – "Corpus Inscriptionum Latinarum" (Берлин) VI томы, оның жетекші редакторларының бірі – Росси. "Martyrologium Hieronymianum", Луи Дюшенемен бірге редакцияланған, "Bollandists' Acta Sanctorum" I том, қараша (Брюссель, 1894).
Inscriptiones christianae Urbis Romae septimo saeculo antiquiores (vol. I, Rome, 1861; part I of vol. II, Rome, 1888). His original plan was for a compendium of Christian inscriptions in the city of Rome of the first seven centuries. The series was continued after his death. La Roma Sotterranea Cristiana (vol. I with an atlas of forty plates, Rome, 1864; vol. II with an atlas of sixty two and A, B, C, D plates, Rome, 1867; vol. III with an atlas of fifty two plates, Rome, 1877). The plates for the fourth volume were already at the printer when De Rossi died. A Christian counterpart to an early classic of archaeology, Antonio Bosio's La Roma Sotterranea. Bullettino di archeologia cristiana. Six series of monographs and communications, which appeared monthly (1863–69), then quarterly (1870–75), (1876–81), then annually (1882–89), (1889–94), each series meticulously indexed. Musaici delle chiese di Roma anteriori al secolo XV (Rome, 1872), a series of coloured lithographs with text in French and Italian illustrating the Late Antique and medieval mosaics of Rome. Codicum latinorum bibliothecae Vaticanae Rossi's manuscript indexes of the Latin codices are used as reference books in the Vatican Library. Inscriptiones Urbis Romae latinae volume VI of Corpus Inscriptionum Latinarum (Berlin) of which Rossi was one of the leading editors. Martyrologium Hieronymianum, edited with Louis Duchesne in vol. 1, November, of the Bollandists' Acta Sanctorum. (Brussels, 1894).