Виктор Гюгоның «Қорқынышты жыл» өлеңдер жинағы. Франко-пруссия соғысы, ұлдың қазасы, Париж коммунасы туралы трагедиялық өлеңдер. Францияның ауыр күйзелісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Виктор Гюгоның өлеңдер жинағы. L'Année terrible – Виктор Гюгоның 1872 жылы жазған өлеңдер топтамасы. Олар Франко-прусс соғысы, ұлы Шарльді жоғалтудың ауыртпалығы және Париж коммунасы туралы айтады. 1870 жылдың тамызынан 1871 жылдың шілдесіне дейінгі кезеңді қамтитын өлеңдер әр айды бейнелейді, Гюгоның жеке қайғысы Францияның қиын жағдайына деген көңілсіздігімен ұштасады.
Collection of poems by Victor Hugo
L'Année terrible is a series of poems written by Victor Hugo and published in 1872. They deal with the Franco Prussian War, the trauma of losing his son Charles, and with the Paris Commune. Covering the period from August 1870 to July 1871, a group of poems encapsulates each month, blending Hugo's anguish over personal tragedies with his despair at the predicament of France.
Автордың өміріндегі оқиғалар
Париж халқына арналған цикл Седан шайқасымен басталады, нәтижесінде Наполеон III тұтқындалып, жер аударылды, ал Хьюго 1870 жылдың 5 қыркүйегінде жеңіспен Парижге оралды – бірақ сол айдың 19-ы күні қала Бисмарктің әскерлерімен қоршауға алынды. Қоршау төрт айдан астам соң, 1871 жылдың 28 қаңтарында аяқталды, сол кезде Париж қиратылған еді. Франция Алзас-Лотарингияны Пруссияға жоғалтты. 1871 жылдың 13 наурызында, Парижге қайтуға ниеттенген күні алдында, Гюго Бордодағы бір ресторанда достарымен қоштасу кешкі асынан өткізіп отырғанда, оның ұлы Чарльз келген ат шағын көлігі жетті. Көліктің есігі ашылғанда, оның ұлы инсульттан қайтыс болған, аузы мен мұрнынан қан ағып жатқан күйде табылды. (Көп ұзамай Чарльздің әйелі де қайтыс болғандықтан, Виктор олардың екі баласының қамқоршысы болды.) Қорым 18 наурызда Пьер-Лашез зиратында өтті, сол күні екі генерал өлтірілді, бұл көтерілістің басталуын білдірді. Үш күннен кейін Хьюго ұлының істерін реттеу үшін Брюссельге кетті. Париждегі неміс әскерлерінің қалуы және монархистердің билікке оралуынан болған қорқыныш наурыз айының соңында көтеріліске әкелді, ал қала 1871 жылдың мамыр айының соңына дейін Париж Коммунасының басқаруында болды. Гюго зорлық-зомбылықты айыптаса да, ол «мемлекет ішіндегі мемлекет» идеясын қолдады, бұл оның 1 маусымдағы үйіне жасалған шабуылдан кейін Бельгиядан қуылтуына себеп болды. Ол Люксембургтегі Вианден қаласына паналады. Маршал Патрис де Мак Махон Парижді қайта басып алғанда, көптеген адамдар атылып тасталды, ал мыңдаған адам түрмеге қамалды немесе жер аударылды. Гюго Вианденде «Жаңбырлы жылды» аяқтады, ол 1872 жылдың сәуір айында жарық көрді. Ол «Шағымдар» сияқты үлкен жетістікке ие болды, бірақ коммунистерге деген ықыласы оның саяси мансабын аяқтады. Ол бір өлеңінде аман қалған балаларының сақталуы үшін Құдайға жалбарынып өтінгенмен, оның екінші ұлы Франсуа Виктор ұзақ аурудан кейін 1873 жылдың 26 желтоқсанында қайтыс болды. Ол 1793 жылғы оқиғаларды баяндайтын «Quatre Vingt Treize» (1873) романында революция тақырыбына қайта оралды.
Dedicated to the people of Paris, the cycle begins with the Battle of Sedan, which resulted in the capture and exile of Napoleon III and Hugo's triumphant return to Paris on 5 September 1870—only to see the city besieged by Bismarck's forces on the 19th of the same month. The siege ended more than four months later, on 28 January 1871, by which time Paris was devastated. France lost Alsace Lorraine to Prussia. On 13 March 1871, the day before he intended to return to Paris, Hugo was attending a farewell dinner for friends at a restaurant in Bordeaux when a carriage bearing his son Charles arrived. When the carriage door was opened, his son was found dead of a stroke and covered with blood from his mouth and nose. (The death of Charles's wife shortly afterwards would result in Victor becoming the guardian of their two children.) The funeral took place at Père Lachaise Cemetery on 18 March, the same day that two generals were murdered, marking the beginnings of an insurrection. Three days later Hugo left for Brussels to settle his son's affairs. The continued presence of a garrison of German soldiers in Paris, and fears of a royalist restoration, led to an insurrection in late March, and the city was ruled by the Paris Commune until late May 1871. While Hugo condemned the violence, he endorsed the idea of the state within a state, and this led to his expulsion from Belgium on 1 June, after an attack on his lodgings. He took refuge in Vianden, Luxembourg. When Marshal Patrice de Mac Mahon retook Paris, many were executed, and thousands more imprisoned or exiled. Hugo finished L'Année Terrible while at Vianden, and it was published in April 1872. It was a huge success, on the same order as Les Châtiments, but his sympathy for the Communists ended his political career. Although he pleaded with God in one poem for the preservation of his surviving children, his other son François Victor died on 26 December 1873 after a long illness. He returned to the theme of revolution in the novel Quatre Vingt Treize (1873), which dealt with the events of 1793.