Кіріспе

Франсиско Кваресмио немесе Кваресми (4 сәуір 1583 – 25 қазан 1650), латын тілінде Франсискус Кваресмиус деген атпен әйгілі, итальяндық жазушы және шығыстанушы.

Өмір

Кваресмиус Лодиде дүниеге келді. Оның әкесі дворян Альберто Куаресмио, анасы Лора Папа болды. Жасынан бастап Мантуяда францискан обсерваторлар қатарына қабылданды. Ол көп жыл бойы философия, теология және канондық құқықтан сабақ берді, содан кейін провинциясының қамқоршысы, костусы және министрі болды. Кейін (1645-1648) ордендегі ең жоғары екі лауазым – дефинитор және генерал-прокурор қызметтерін атқарды. Орденнің естеліктерінде оның жоғары мінез-құлқы, әсіресе, діншілдігі, салмақтылығы және ерекше төзімділігі жоғары бағаланды. Шығыстағы ұзақ миссионерлік қызметі мен қалдырған еңбектері, әсіресе ертедегі тарихшылар, Библияны зерттеушілер және шығыстанушылар арасында оның атағын кеңейтті. 1616 жылдың 3 наурызында Иерусалимге барды, онда Сириядағы Алеппоның қамқоршысы және апостолдық вице-комиссары (1616-1618), ал Шығыс Superior және апостолдық комиссары (1618-1619) болды. Осы кезеңде екі рет түріктерге тұтқынға түсті. 1620 жылы Еуропаға оралды, бірақ 1625 жылы Иерусалимге қайта оралды. Келесі жылы Киелі қабірден Испанияның Филипп IV-іне үндеу жолдады, оны Киелі жерді қайтарып алуға шақырды және сонымен бірге өзінің “Hierosolymæ afflictæ” еңбегін оған арнады. 1616 мен 1626 жылдар аралығында “Elucidatio terræ Sanctæ” атты еңбегін жазды, ол тарих, география, археология, Библия және моральдық ғылым салаларына үлкен үлес қосты. 1627-1629 жылдары Алеппода Сирия мен Месопотамия халдейлері мен марониттерінің патриархтық викарийі және папа комиссары болып қызмет етті. 1629 жылы Италияға Шығыс шіркеулерінің жағдайы туралы Киелі Таққа есеп беру үшін барды, содан кейін Шығысқа оралды, бірақ қанша уақыт болғаны белгісіз. Осы аралықта Мысыр, Синай, Киелі жер, Сирия, Месопотамия, Кипр, Родос, Константинополь және Кіші Азияның көп бөлігін аралап, сондай-ақ Германия, Франция және Нидерланды елдеріне сапар шекті. 1637 жылы Милан қаласындағы Сан-Анджело шіркеуінің қамқоршысы болды, онда 1643 жылы Мәсіхтің құмарлықтары туралы тағы бір еңбегін аяқтады. 1650 жылы Милан қаласында қайтыс болды.