Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корея пансори дәстүріндегі әңгіме. Симчхонгга – корей пансори әңгімелеу дәстүрінің қазірге дейін жеткен бес әңгімесінің бірі. Басқа әңгімелер – Чуньянга, Хыңбуга, Чокбёкга және Сугунга. Бұл әңгіменің ерекшелігі – Жосон дәуірінің соңғы кезеңіндегі қарапайым халықтың ауыр өмірін көрсетеді, сол кездегі адамдардың қаһармандық армандары мен өмірлік құндылықтарын бейнелейді. Нәтижесінде, бұл әлеуметтік жағынан әлсіздердің қиындықтарды жеңіп, керемет бақытқа кенелуі туралы фантастикалық жанр.
Story from the Korean pansori tradition
Simcheongga is one of the five surviving stories of the Korean pansori storytelling tradition. The other stories are Chunhyangga, Heungbuga, Jeokbyeokga, and Sugungga. The characteristic of this story is that it deals with the difficult lives of ordinary people in the late Joseon Dynasty, and it contains the heroism and values of life that ordinary people wanted at that time. In the end, it is a fantasy genre in which the socially disadvantaged overcome hardships and have a dramatic happy ending.
Тарих
Симчхоң әңгімесі пансориге қашан бейімделгенінің нақты күні белгісіз. Жазбаларға сәйкес, Симчхоңганы Чосонның Сундзо тұсында Манджае Сонг жазған «Гванхуй» еңбегінен, сондай-ақ 1900 жылдары Носик Хунг жазған «Чосон дәстүрлі операсының тарихынан» табуға болады. Симчхоңга пансори әншілерінің деонему арқасында ұлы өнер туындысы ретінде қалыптасқан. Симчхоңга – бес пансоридің ең трагикалық туындысы. Әңгіменің басым бөлігі қайғы мен қасірет туралы айтады. Сондықтан да әуені төмен және көңілді емес. Пансориде дауыстың сезімі оның тазалығы мен әдемілігінен гөрі маңызды: әдемі дауыс өмірдің қуанышы мен қайғысын жеткізе алмайды. Тераң қайғыны жеткізу үшін пансориге «геунеул (көлеңке) сияқты дауыс» қажет. Симчхоңгада мистикалық геунеул маңызды, сондықтан пансоридің шебер әншісі ғана Симчхоңганы жақсы орындай алады деп есептеледі.
The exact date of when the Simcheong story was adapted into a pansori is unknown. According to records, Simcheongga can be found in the Gwanuhui written by Manjae Song in the time of Sunjo of Joseon and also in The History of Joseon Traditional Opera written by Nosik Hung in the 1900s. Simcheongga is considered to have been made a great piece of art through the contribution of pansori singers' deoneum. Simcheongga is the most tragic of the five pansori. The story is almost wholly one of grief and sadness. Therefore, the melody sounds low and gloomy as well. In pansori, the feeling of the voice is more important than its purity or beauty: a beautiful voice cannot express the joy and grief of living. To express deep sorrow, the pansori requires "a voice like geuneul (shadows)." In Simcheongga, the mystic geneul is important, so only a master singer of pansori is considered to possess the ability to perform Simcheongga well.
Әңгіме
Бұл әңгіменің бес бөлімі бар. Симчхонгга – Симчхонг пен оның әкесі Сим Хак Гю туралы, халық оны Сим Бонгса ("Соқыр Сим") деп атайды. Ол соқыр әкесіне күтім жасауы тиіс. Қайғылы оқиға әзілмен арасында жеңілдетіледі. Бұл пансоридің ең жарқын сәті – Сим Бонгсаның көзі ашылуы. Мұны шынайы бейнелеу үшін шебер әнші қажет. Сим Бонгсаның көзі ашылғаннан кейін, басқа да соқыр адамдар да көру қабілетін қайтарады. Соңында, Симчхонгга мерекелік көңіл-күймен аяқталады.
There are five acts in the story. Simcheongga is about Simcheong and her father, Sim Hak Gyu, whom people call Sim Bongsa ('Sim the Blind'). She has to take care of her blind father. The sad story is occasionally lightened with humor. The highlight of this pansori is when Sim Bongsa regains his eyesight. A realistic expression of this requires a master singer. After Sim Bongsa regains his eyesight, other blind people also recover. Finally, Simcheongga ends in a festive mood.