Кіріспе
Төменгі Канада мен Канаданың шығыс бөлігіндегі саясаткер Остин Кувилльер (20 тамыз 1779 – 11 шілде 1849 ж.) – Төменгі Канада мен Канаданың шығысындағы кәсіпкер және саяси қайраткер. Ол канадалық табысты кәсіпкер болды, бұл Төменгі Канаданың көптеген кәсіпкерлері британдық болған кезде ерекше жағдай еді. Ол сондай-ақ, британдық тағайындалған губернаторлардың саясатына қарсы тұратын Канада партиясының мүшесі ретінде Төменгі Канаданың заң шығарушы ассамблеясында жиырма жыл бойы қызмет етті. Осының нәтижесінде ол консервативті кәсіпкерлік орта мен радикалды Канада партиясы арасында байланыс көпірі ретінде танылды, бірақ ол 1837–1838 жылдардағы Төменгі Канада көтерілісі алдында Канада партиясымен (кейін Патриот партиясы деп аталған) байланысын үзді. Көтерілістен кейін, британ үкіметі Төменгі Канаданы Жоғарғы Канадамен біріктіріп, Канада провинциясын құрғанда, ол қайтадан байланыс рөлін атқарды – Канада провинциясының заң шығарушы ассамблеясының алғашқы спикері болды. Оның екі тілде (ағылшын және француз) еркін сөйлей білуі, ассамблеяның мүшелерімен олардың ана тілінде сөйлесуге мүмкіндік берді, бұл дәстүр бүгінгі күні федералды парламенттің спикерлерінде де сақталып келеді. Оның портреті басқа бұрынғы спикерлермен бірге федералды парламент ғимараттарының Орталық блогында ілінген.
Austin Cuvillier (August 20, 1779 – July 11, 1849) was a businessman and political figure in Lower Canada and Canada East. He was a successful Canadien businessmen, unusual when most businessmen in Lower Canada were British. He also was a member of the Legislative Assembly of Lower Canada for twenty years, as a member for the Parti canadien, which tended to oppose the policies of the British appointed governors. As a result, he served as a bridge between the conservative business community, and the more radical Parti canadien, although he finally broke with the Parti canadien (by then called the Parti patriote) prior to the Lower Canada Rebellion of 1837–1838. After the Rebellion, when the British government united Lower Canada with Upper Canada as the province of Canada, he again played a bridging role as the first Speaker of the Legislative Assembly of the Province of Canada, His fluent bilingualism enabled him to deal with both the English and the French speaking members of the Assembly in their own language, a tradition which carries on with the Speakers of the federal House of Commons. His portrait hangs in the Centre Block of the federal Parliament buildings, along with other former speakers.
Жас шағы мен отбасы
Кувильер 1779 жылы Квебек қаласында, Квебек провинциясында, Огюстен Кувильер мен Анжелика Миоттың ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Кап Диаманның төменгі жағында, басқа шағын дүкен иелері мен теңізшілермен бірге орналасқан Rue Sous le Fort көшесінде дүкен иесі болған. Кувильердің әкесі 1789 жылы, Кувильер шамамен он жаста болғанда қайтыс болды, бұл оған жас кезінде жауапкершілікті жүктеді. Әкесі қайтыс болғанға дейін Кувильердің Монреальдегі Сен-Рафаэль колледжіне түсуін ұйымдастырған. Кувильер 1794 жылы оқуға түсті, бірақ білімін аяқтаған жоқ. 1802 жылы Монреальдегі Нотр-Дам соборында Мари Клер Перроға үйленді. Оның тағы бір қызы Люс, Джордж Этьен Картьемен ұзаққа созылған некеден тыс қарым-қатынаста болды, ол Канада провинциясының премьер-министрінің бірі және Конфедерацияның әкесі атанды. Оның екі ұлы, Морис пен Остин, банк ісі, көлік және жылжымайтын мүлік салаларында, сондай-ақ Үстіңгі Канадамен саудада маңызды бизнес мүдделерін қорғады. Мари Клердің інісі, Жозеф Перро, Кувильердің жеңешісі, 1820 жылы сайланған Заң шығарушы Ассамблеяның мүшесі болды. Заң шығарушы Ассамблеяның істеріне белсенді қатысқанына қарамастан, ол 1830-шы жылдарға қарай Монреальдің жетекші аукционшысы болғанша бизнесін дамытуды жалғастырды, импортталған өндірілген тауарлар, балық, тұз және алкогольдік ішімдіктерді, сондай-ақ банкрот болған компаниялардың мүлігін сатты. Ол қаржы агенті және биржалық брокер болып жұмыс істеді, канадалық банктердің акцияларын сатты. 1836 жылы ол колониялық банк ретінде жұмыс істеу үшін Ұлыбританияда құрылған Британдық Солтүстік Америка банкінің директоры болып тағайындалды. 1836 жылы ол қалалық Сауда комитетінің президенті болды, бұл комитет Монреаль Сауда кеңесінің құрылуын қамтамасыз етті. Ол жылжымайтын мүлікпен де айналысты. Қаржылық мәселелерде сәттілікке қол жеткізгеніне қарамастан, Папино мен оның жақтастары радикалды көзқарастарды білдіре бастады және өздерін Патриот партиясы деп атады. Олар заң шығарушы кеңесті сайлау арқылы құру, губернатор тағайындауынан бас тарту сияқты конституциялық реформаларды талап етті. Кувильер және басқа да орташа көзқарастағы мүшелер Патриот партиясынан алшақтады, ал Папино оны өзінің саяси қарсыласы ретінде қарастыра бастады. Бірақ бір мәселеде Кувильер одан да радикалды болды, ол Заң шығарушы Ассамблеяның сайланған мүшелеріне еңбекақы төлеуді талап етті, бұл оны бай жер иелерінен, маман иелерінен және кәсіпкерлерден тыс ашып беретін еді. Папино бұл ұсынысқа тым демократиялық деп қарсылық білдірді. 1830 жылғы жалпы сайлауда Кувильер Лаприри сайлау округінен сайлауға түсті, ол қайта бөлу кезінде Хантингдон округінен бөлініп шықты. Ол қайта сайланды.
Төменгі Канададағы бүлік
1837 жылы Төменгі Канада көтерілісі басталды. Луи Жозеф Папино басқарған патриоттар британ және провинциялық әскерлерге қарсы қарулы қарсылық көрсетті. Кувильер қару шақыруға жауап бермеді және үкімет тарапын ұстады. Ол әскери қызметіне қайта оралды. Майор шеніне көтерілген Кувильер Монреальдің 5-ші милициялық батальонының командирі болды. 1838 жылы ол Монреаль ауданының Лояльдік Канадалық қауымдастығын құрушылардың бірі болды, ол көтеріліске де, Канадалардың бірігу ұсыныстарына да қарсы шығып, 1791 жылғы Конституция негізінде саяси реформа талап етті. Канада провинциясының Заң шығару жиналысына жалпы сайлау сол жылдың көктемінде өтті. Кувильер саяси аренаға оралды. Ол екі Канаданың бірігуіне қарсы күресін жалғастырды және генерал-губернатор лорд Сиденхэмнің күтілетін саясатына қарсылық білдіріп сайлауға түсті. Ол жаңа құрылған Хантингдон округінен Канада провинциясының 1-ші Парламентіне сайланды. Жаңа жиналыстың алғашқы мәселелерінің бірі – спикерді таңдау болды. Кувильер мен Нилсон енді орталық саясаттағылардың қатарында болды. Луи Ипполит Лафонтен бұрын Папино басқарған, ал қазір эмиграцияда жүрген радикалдық топтың мұрагері болды. Лафонтен Кувильердің 92 резолюцияға қарсы болғанына наразы болғанымен, Төменгі Канаданың жаңа үкіметінде билікке ие болу үшін француз тілді депутаттарды біріктіруге тырысты. Жоғарғы Канададан шыққан реформатор және Папиноның одақтасы Фрэнсис Хинкс Папиноны Кувильердің спикер болуына көндіре алды. Кувильер ағылшын тілін жақсы білетін кәсіпкер болғандықтан, жиналыстағы консерваторларға да, франкофондық қағидаларын сақтай отырып, Канадалық депутаттарға да үндеу жасай алатын еді. Ол бірігуге де, жиналыста француз тілін қолдануға тыйым салуға да қарсы болды. Бастапқыда келісімдікке ұмтылған генерал-губернатор лорд Сиденхэм де Кувильерді жақтады. Кувильер сайланды. Бірінші Парламенттің төрт жылында Кувильер жауапты үкімет мәселесі бойынша жиналыспен келісімдерге келген губернаторлармен жақын қарым-қатынас орнатты. Мәселелер Сэр Чарльз Меткалфтың губернаторлық кезінде шиеленістің шыңына жетті, ол Лафонтен мен Роберт Болдуиннің жиналыстағы көпшілік партияны үкімет құруға шақыру талабын қабылдамай, парламентті бір жылға жуық уақытқа жапты. Кувильер дау кезінде Меткалфты қолдады. 1844 жылы өткен жалпы сайлауда Кувильер Хантингдонда реформатор кандидаттан жеңіліске ұшырады. 61 жасында Кувильер саяси мансабының аяқталғанын түсінді.
Кейінгі өмір және өлім
Саяси мансабынан кейін Кувильер толыққанды түрде бизнес ісіне қайта оралды, енді «Кувильер және Ұлдар» атымен қызмет ете бастады, 1849 жылы тифтен көз жұмғанға дейін. Ол қайтыс болған күнінен кейін бір күн өткен соң Нотр-Дам соборында жерленді.