Кіріспе

Жаннет Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Француз Үшінші Республикасында Қызыл Крест медбикесі болып қызмет етті. 1919 жылы ол Нью-Йорктен Парижге кетті, онда Гарвард университетінің түлегі, өзін-өзі танымал Огайо отбасынан шыққан Фредерик Вулсинге тұрмысқа шықты. Рой Чэпман Эндрюстің саяхаттарынан шабыт алған Вулсиндер өмірді бекер өткізіп, әлемді аралауға бел буды. 1921 жылдан 1925 жылға дейін олар Қытай, Тибет және Сыртқы Моңғолияның шалқарына экспедиция жасап, аймақтың халқы, флорасы және фаунасын зерттеді. National Geographic Society грантымен Вулсиндер National Geographic Society Орталық Қытай экспедициясын жүзеге асырды. Олар 28 түйе, 6 жылқы, 4 моңғол түйешісі және 10 қытайлық "үлгі жинаушыны" алып кетті. Бірлесіп, Вулсиндер 1400 ботаникалық және зоологиялық үлгілерді жинап, буддалық обрядтарды құжаттады. Олар жүздеген сурет түсіріп, тайпаларды және шөлді ландшафттарды бейнеледі, тіпті бірнеше ірі тибет буддалық ламазарияларының ішін суретке түсіруге рұқсат алды, бұл мүмкіндік алғашқы батыстықтардың біріне берілді. 1926 жылы National Geographic олардың экспедициялары туралы бір мақала жариялады, бірақ Джанеттің еңбегі ескерілмеді. АҚШ-тағы газеттерде жарияланған мақалалар көбінесе қате немесе нақты емес болып шықты. Вулсиндер 1925 жылы АҚШ-қа оралды және 1929 жылы ажырасты. Эллиотт банкир және қытай өнерінің коллекционері Ричард Хобартқа қайта үйленді. Жанеттің бірінші күйеуінің экспедицияларындағы рөлі 1963 жылы қайтыс болғаннан кейін ғана толыққанды мойындалды, оның қызы Мейбел Кэбот, Али Уентворттың анасы, анасының жеке хаттары мен күнделіктерін тауып, Жанеттің саяхаттары туралы өмірбаяндық еңбек "Жоғалған патшалықтарды" жариялады.