Кіріспе

Чингл Холл – Англияның Престон қаласының жанындағы Уиттингэм елді мекенінде орналасқан, ІІ санаттағы тарихи үй.

Тарих

Алғашында Чингл Холл тұрған жерді шамамен 1066 жылдан бастап Ухтред де Синглтон иеленген. 1260 жылы Адам де Синглтон Синглтон залы деп аталатын шағын сарай салды. Ол су қоршауымен қоршалған, ал орамдалған емен есікке кіру үшін кішкентай ағаш көпір арқылы өтілді, ол 16 ғасырда кірпіштен салынған көпірге ауыстырылды. Есік пен көпір бүгінгі күнге дейін сақталған, бірақ су қоршауының бір бөлігі құрғап қалған. Чингл Холл деп қайта аталған сарай 1585 жылы Синглтон әулетінің соңғы өкілі Елеонора Синглтон қайтыс болғанға дейін олардың меншігінде болды. Содан кейін үй Уильям Уолл мен Энн Синглтонның некесі арқылы Уолл әулетіне өтті. Олардың ұлы, бұрынғы Престон мэрі Энтони Уолл 1601 жылы сол жерде қайтыс болды. 1680 жылы үй батысқа қарай кеңейтілді. Уолл әулеті сарайды 18 ғасырдың ортасына дейін иеленді, содан кейін ол Синглтон әулетінің жергілікті тармағына өтті. 1794 жылдан бастап үйді Лонгтон әулеті сатып алғанға дейін шамамен жүз жыл бойы Фаррингтон әулеті иеленді. 1945 жылы үйді Ховардтар жалға алды, ал 1960 жылы сатып алды. 1970 жылдары сарайдағы дін қызметкерлері жасырынып отырған жерлер мен паранормальды құбылыстарды көрсететін экскурсиялар ұйымдастырылды. Ховардтар қайтыс болғаннан кейін үй бос тұрып, қиратылды, Сандра мен Джон Копплстон Брюс 1986 жылы оны сатып алып, жаңартқанға дейін. Кейін 1995 жылдың ақпан айында мүлікті Киркхэмдер сатып алды. Үй мен бақша жеке меншікте және жалпы қоғамға ашық емес.

Сент-Джон қабырғасы

Кейбіреулер 1620 жылы осы зал ішінде киелі Иоанн Уолл дүниеге келгенін айтады. Оның Престон Уолл отбасының мүшесі болғаны күмәнді. Ол 1641 жылы Рим-католик дінінің священнигі болды. Кейбіреулер католик реформациясы кезінде, Британияда мисса өткізуге тыйым салынған кезде, Чингл залы католиктердің құдайға сыйынған орны ретінде пайдаланылғанын айтады. 1678 жылы Джон Уолл Бромсгроув маңындағы Рашоқ сотында ұсталды. Ол Вустер түрмесіне жеткізілді, онда оған дінінен бас тартса өмірін сақтап қалу ұсынылды. Ол бас тартты. Вустерден қайтарылғаннан кейін, 1679 жылдың 22 тамызында Редхиллде дарға асылып, төртке бөлінді. Оның денесінің бөліктері достарына берілді және Сент-Освальд шіркеуінің қорына жерленді. Бірақ, Левисон деген мырза шейіттің басын алғанын айтады, және ол француз революциясы кезінде осы үйдің жойылуына дейін Вустердегі монахтар үшін қадірлі болды. Таунтондағы францискандық қарындастар шейіттің тісі мен сүйегі бар екенін мәлімдейді. Ол 1970 жылы Папа Павел VI-мен қасиетті деп жарияланды.