Жұлынның мойынға оралуы: Диагностика және нәтижелер
Nuchal cord
Жұлынның мойынға оралуы – жүктілік кезінде жиі кездесетін жағдай (25%). Дәрігерлер ультрадыбыспен анықтайды, көбінесе зиян келтірмейді, бірақ қадағалау қажет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Егер босану кезінде баланың жүрек соғуы төмендесе, диагноз қою мүмкін болады. Ультрадыбыс босану алдында бұл жағдайды анықтауы мүмкін. Нұқалды ілгектер шамамен төрттен бір босануда кездеседі. Бұл жағдайды кем дегенде б.з.д. 300 жылдары Гиппократ сипаттаған. «Ілгектер шамамен 25% жағдайларда пайда болады және көбінесе зиян келтірмейді, бірақ кейде олар соншалықты тығыз болып, көлік тамырларының қысылуына және салдарынан гипоксияға әкелуі мүмкін». Уильямс акушерлігінің 16-шы басылымында мойынға оралған ілгектер туралы бүкіл оқулықта бір ғана сөйлем бар. Ал 1770 жылғы «Британ энциклопедиясының» бірінші басылымында көлік бауының патологиясы туралы 20 беттік ақпарат және көлік бауының түйілуінің суреттері келтірілген. Корольдік акушерлер мен гинекологтар колледжінің брошюрасында осы суреттер бар. Қазіргі уақытта 2009 жылға дейін ультрадыбыс көмегімен көлік бауының мәселелерін анықтау мүмкіндігін көрсететін үш жаңа ультрадыбыс туралы мәтін бар. 2004 жылы жарияланған зерттеу нұқалды ілгекті диагностикалауда ультрадыбыстың сезімталдығын анықтау мақсатымен жүргізілді. Бір күні шақырылған 289 әйелдің әрқайсысы Aloka 1700 ультрадыбыс машинасымен, 3,5 МГц құрсақ зондысын қолданып, сұр шкала және түсті Допплерлік бейнелеумен трансабдоминалды ультрадыбыс тексеруінен өтті. Ілгектердің болуы мойынның көлденең және сагиттальді жазықтықтарында ізделді. Нұқалды ілгек диагнозы, егер ілгек мойынның кем дегенде 3 жағының 4-іне оралған болса, қойылды. Босану кезінде 289 әйелдің 52-сінде ілгек анықталды. Босану алдында жасалған ультрадыбыста 52 ілгектердің тек 18-і немесе 35%-ы ғана анықталды, ал 65%-ы анықталмады. Ілгек болмаған 237 жағдайда ультрадыбыс жалған оң нәтижелерді көрсетті, яғни 237 жағдайдың 44-інде (19%) ілгек жоқ болса да, ілгек диагнозы қойылды. Бұл зерттеуде ультрадыбыс бір ғана ілгекті табуда тек 35% дәлдік көрсетті, ал мойынға бірнеше рет оралған нұқалды ілгекті анықтауда 60% дәлдік көрсетті. Ешбір зерттеуде ультрадыбыс көмегімен бос немесе тығыз ілгек арасындағы айырмашылықты анықтау мүмкін болмады, бірақ кем дегенде 3 зерттеу оны анықтауға тырысты. Перегрин.
The diagnosis may be suspected if there is a decrease in the baby's heart rate during delivery. Ultrasound may pick up the condition before labor. Nuchal cords occur in about a quarter of deliveries. The condition has been described at least as early as 300 BC by Hippocrates. “Coils occur in about 25% of cases and ordinarily do no harm, but occasionally they may be so tight that constriction of the umbilical vessels and consequent hypoxia result.” Williams Obstetrics 16th Edition, has only one single sentence in the entire textbook regarding cords around the neck. By contrast, the First Edition of the Encyclopædia Britannica from 1770 had 20 pages of information about Umbilical Cord Pathology with drawings of Umbilical Cord Entanglement. The Royal College of Obstetricians and Gynaecologists has these images on its brochure. There are currently three recent texts on ultrasonography which demonstrate the ability of ultrasound to identify umbilical cord issues with reliability as of 2009. A study published in 2004 was done to establish the sensitivity of ultrasound in the diagnosis of a nuchal cord. Each of 289 women, induced the same day, underwent a transabdominal ultrasound scan with an Aloka 1700 ultrasound machine with a 3.5 MHz abdominal probe, using gray scale and color Doppler imaging immediately prior to induction of labor. Presence of the cord was sought in the transverse and sagittal plane of the neck. A nuchal cord was diagnosed if the cord was visualized lying around at least 3 of the 4 sides of the neck. A cord was actually present at delivery in 52 of the 289 women. Only 18 of the 52 cords or 35% of the nuchal cords were detected on ultrasound done immediately before delivery, and 65% of nuchal cords were not detected. Of the 237 cases where there was no cord at delivery, ultrasound had false positive results, i. e. diagnosed a cord in 44 of the 237 cases (19%) in which there was no cord present at all. In this study, ultrasound was only 35% accurate at finding a single loop, and only 60% accurate at detecting a nuchal cord wrapped multiple times around the neck. In no study was it possible by ultrasound to distinguish between a loose or a tight cord, although at least 3 attempted to do so. Peregrine
Болжам
182 000-нан астам туу деректері, тіпті әлсіз байланыстарды анықтауға жеткілікті статистикалық күшке ие, бала туған кездегі бір немесе бірнеше мойын орамының жағымсыз перинаталдық салдарлармен байланысты еместігін, туу салмағының жоғарылауымен және кесарево тілімінің азаюымен байланысты екенін көрсетеді. Ал кейбір зерттеулер тығыз мойын орамының қысқа мерзімді ауруға себеп болатынын көрсетсе де, мұндай салдардың мойын орамының өзінен туындай ма, әлде орамды қысып, кесуден бола ма, әлі анық емес.
Retrospective data of over 182,000 births, with the statistical power to determine even mild associations, suggest that a single or multiple nuchal cords at the time of delivery is not associated with adverse perinatal outcomes, is associated with higher birthweights and fewer caesarean sections in births. Although some studies have found that a tight nuchal cord is associated with short term morbidity, it is unclear whether such outcomes are actually a result of the presence of the nuchal cord itself, or as a result of clamping and cutting the cord