Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей мен Германия арасындағы табиғи газ құбыры – Nord Stream 1 құбыры.
Natural gas pipeline between Russia and Germany
the Nord Stream 1 pipeline
Nord Stream (неміс-ағылшын тілдерінің қосылысы, "Солтүстік ағын-1" деген мағына береді; Северный поток) – Еуропадағы Ресейден Германияға дейін Балтық теңізінің астымен өтетін теңіздік табиғи газ құбырларының жұбы. Оған Ресейдің солтүстік-батысындағы Финляндияға жақын Виборг қаласынан басталатын Nord Stream 1 (NS1) және Ресейдің солтүстік-батысындағы Эстонияға жақын Уст-Луга қаласынан басталатын Nord Stream 2 (NS2) құбырлары кіреді. Екі құбыр да Германияның солтүстік-шығысындағы Мекленбург-Ворпомерн штатындағы Любмин қаласына дейін созылады. Әрбір құбыр А және В деп белгіленген екі құбырдан тұрады; төрт құбырдың әрқайсысының ұзындығы шамамен және диаметрі шамамен 1219 мм. Төрт құбырдың жалпы сыйымдылығы тәулігіне 55 миллиард текше метр табиғи газды құрайды. "Nord Stream" атауы кейде Ресейдегі құрлықтағы газ құбырларын және Батыс Еуропадағы қосымша байланыстарды қамтитын ірі құбыр желісін білдіреді. Бұл "Северный поток" жобаларына Орталық және Шығыс Еуропаның кейбір елдері, сондай-ақ АҚШ қарсылық білдірді, себебі бұл құбырлар Ресейдің Еуропадағы ықпалын күшейтеді және Орталық және Шығыс Еуропа елдеріндегі қолданыстағы құбырларды пайдалану үшін транзиттік төлемдерді төмендетуі мүмкін деген алаңдаушылықтар болды. 2022 жылғы 26 қыркүйекте NS1 құбырында халықаралық суларда болған үш түсіндірілмейтін су асты жарылыстарына байланысты қысым күрт төмендеп, дерлік нөлге жетті, нәтижесінде төрт құбырдың үшеуі жұмыс істемей қалды. Дания, Германия және Швеция тарапынан жүргізілген үш жеке тергеуге қарамастан, саботаждың артындағылар мен оның себептері әлі де даулы болып қалуда. 2022 жылғы 18 қарашада швед билігі жарылғыш заттардың қалдықтары ағып шыққан жерде табылғанын хабарлады және оқиғаның "ірі саботаж" нәтижесі екенін растады, ал Дания билігі "қасақана жасалған әрекеттер" деген сөз тіркесін қолданды.
Nord Stream (German–English mixed expression for "North Stream 1"; Северный поток) is a pair of offshore natural gas pipelines in Europe that run under the Baltic Sea from Russia to Germany. It comprises the Nord Stream 1 (NS1) pipeline running from Vyborg in northwestern Russia, near Finland, and the Nord Stream 2 (NS2) pipeline running from Ust Luga in northwestern Russia near Estonia. Both pipelines run to Lubmin in the northeastern German state of Mecklenburg Vorpommern. Each pipeline comprises two pipes, denoted A and B; each of the four pipes is approximately long and with approximate diameters of The combined capacity of the four pipes is of natural gas. The name "Nord Stream" sometimes refers to a larger pipeline network that includes the feeding onshore pipeline in Russia and additional connections in Western Europe. These Nord Stream projects have faced opposition from some Central and Eastern European countries, as well as the United States, due to concerns that the pipelines would increase Russia's influence in Europe and result in a reduction of transit fees for the use of existing pipelines in Central and Eastern European countries. On 26 September 2022, the NS1 pipeline experienced multiple large pressure drops to almost zero, attributed to three as of yet unexplained underwater explosions in international waters, rendering three of their four pipes inoperable. The perpetrators' identities and the motives behind the sabotage remain debated despite three separate investigations by Denmark, Germany, and Sweden. On 18 November 2022, Swedish authorities announced that remains of explosives were found at the site of the leaks, and confirmed that the incident was the result of "gross sabotage", while Danish authorities used the phrase "deliberate actions".
1997 жылдан қазіргі уақытқа дейін
[[Файл:Nord Stream газ ағыны.webp|thumb|300px|right|Nord Stream газ ағыны * Ресей 2022 жылдың маусым айында табиғи газ ағынын жартысынан астамға қысқартты, себебі олар Канада үкіметі санкциялар салдарынан бір бөлігін ала алмады деп мәлімдеді. Siemens, бұл бөліктің өндірушісі, операциялар үшін оның маңызды екенін жоққа шығарды. * Ресей 2022 жылдың 11 шілдесінде 10 күнге жылдық техникалық қызмет көрсету үшін газ ағынын тоқтатты және 21 шілдеде ішінара жұмысын қайта бастады. * Ресей 2022 жылдың 31 тамызында 3 күнге техникалық қызмет көрсету үшін газ ағынын тоқтатты, бірақ кейіннен газ ағынын қайта бастау үшін мерзім бере алмағанын айтты. Еуроодақ Ресейді қысқартуды ақтау үшін жалған оқиға жасады деп айыптады. Құбыр желісі 2022 жылдың 26 қыркүйегінде саботажға ұшырады. North Transgas Oy неміс Ruhrgas газ компаниясымен ынтымақтастық жасады. Финляндия, Швеция, Дания және Германияның эксклюзивті экономикалық аймақтарында маршрутты зерттеу жүргізілді, ал 1998 жылы құбырдың іске асырылу мүмкіндігі зерттелді. Бірнеше бағыт қарастырылды, соның ішінде Финляндия мен Швеция арқылы құрлықтағы сегменттері бар. 2001 жылдың сәуірінде «Газпром», «Фортум», «Рургаз» және «Винтершалл» газ құбырын салудың бірлескен мүмкіндік зерттеуіне қатысты мәлімдеме қабылдады, ал 2002 жылдың қарашасында «Газпром» компаниясының басқару комитеті жобаны іске асыру кестесін мақұлдады. 2005 жылдың мамырында Fortum жобадан шығып, «North Transgas» компаниясындағы үлесін «Газпромға» сатты. Нәтижесінде «Газпром» компаниясы «North Transgas Oy» компаниясының жалғыз акционері болды. 2005 жылдың қыркүйегінде «Газпром», BASF және E.ON Солтүстік Еуропа газ құбырын салу туралы негізгі келісімге қол қойды. 2005 жылдың қарашасында Солтүстік Еуропалық газ құбыры компаниясы (кейін Nord Stream AG) Швейцарияның Цуг қаласында құрылды. 2005 жылдың желтоқсанында «Газпром» «Nord Stream» жобасының ресейлік құрлықтағы сегментінің құрылысын бастады, бұл «Nord Stream» газ құбырын ресейлік табиғи газ құбыры жүйесімен байланыстырады. Атап айтқанда, Грязовец-Выборг газ құбыры Вологда облысы Бабаево қаласында салынды, ол «Nord Stream» газ құбырын «Северное сияние» газ құбыры желісіне жалғастырады. Құрылыс 2010 жылы аяқталды. 2006 жылдың қазан айында құбыр желісі мен оны басқаратын компания ресми түрде Nord Stream AG деп аталды. Құбыр желісі жобасына қатысты барлық ақпарат, соның ішінде 1998 жылғы теңіз түбін зерттеу нәтижелері, North Transgas компаниясынан Nord Stream AG компаниясына берілді. 2006 жылдың қарашасында «North Transgas» ресми түрде таратылды. Қоршаған ортаға әсерін бағалау 2006 жылдың қарашасында басталды, онда Ресей, Финляндия, Швеция, Дания және Германияға хабарламалар жіберілді, өйткені олар шығу тегі (құбыр желісі өтуі жоспарланған эксклюзивті экономикалық аймақтар немесе аумақтық сулары бар елдер) және Польша, Латвия, Литва және Эстонияға хабарламалар жіберілді, өйткені олар зардап шеккен елдер. Финляндияның Gasum компаниясы басқаратын газ жүйелері Карелиядағы тармақ құбыр желісі арқылы Nord Stream желісіне қосылған. 2007 жылдың наурыз айында Nord Stream AG компаниясы құбырдың егжей-тегжейлі жобалау инженерлік жұмыстарына Saipem-нің еншілес компаниясы Snamprogetti итальяндық компаниясын жалдады. 2007 жылдың қарашасында консорциумға Gasunie компаниясын төртінші серіктес ретінде қосу туралы келісімге қол қойылды. 2008 жылдың маусым айында Gasunie акционерлер тізіліміне енгізілді. 2010 жылдың наурыз айында француздық GDF Suez компаниясы Gazprom компаниясымен жобаның 9% үлесін сатып алу туралы келісім шартқа қол қойды. Сауда 2010 жылдың шілдесінде аяқталды. 2008 жылдың тамызында Nord Stream AG Финляндияның бұрынғы премьер-министрі Пааво Липпоненді Финляндияда өтінімді қабылдау процесін жеделдетуге және «Nord Stream» пен Финляндияның арасында байланыс құратын кеңесші ретінде жалдады. 2007 жылдың желтоқсанында Nord Stream AG Швеция үкіметіне Швецияның эксклюзивті экономикалық аймағында құбыр салуға өтініш құжаттарын ұсынды. 2008 жылдың ақпан айында Швеция үкіметі консорциумның толық емес деп тапқан өтінімін қабылдамады. Кейіннен жаңа өтініш берілді. 2009 жылдың қазан айында «Nord Stream» компаниясы Дания суларында құбыр салуға рұқсат алды. 2009 жылдың қарашасында Швеция мен Финляндия билігі құбырдың эксклюзивті экономикалық аймақтарында салынуына рұқсат берді. 2010 жылдың ақпан айында Оңтүстік Финляндияның өңірлік мемлекеттік әкімшілік агенттігі құбырдың фин секциясын салуға рұқсат беретін соңғы экологиялық рұқсатты берді. 2010 жылдың қаңтарында Портовая компрессорлық станциясының құрылысы Вьборг қаласында, Фин шығанағының жанында басталды. Құбырдың бірінші бөлігі 2010 жылдың сәуір айында Швецияның эксклюзивті экономикалық аймағында Castoro Sei кемесімен төселді, ол құбырдың көп бөлігін төсеуді жалғастырды. Castoro 10 Германия жанында құбыр жұмыстарын жүргізді, ал Solitaire Финляндия жанында құбыр төседі. Құбырдың құрылысы ресми түрде 2010 жылдың сәуір айында Портовая шығанағында басталды. Бірінші құбыр 2011 жылдың мамырында аяқталды. Су астындағы жұмыстар 2011 жылдың маусымында аяқталды. 2011 жылдың тамызында Nord Stream Германияның OPAL құбырына қосылды, ал 2011 жылдың қыркүйегінде алғашқы газ жеткізілді. Екінші құбырдың құрылысы 2012 жылдың тамызында аяқталды және 2012 жылдың қазан айында қолданысқа енгізілді. Құбыр ресми түрде 2011 жылдың қарашасында Германия канцлері Ангела Меркель, Ресей президенті Дмитрий Медведев, Франция премьер-министрі Франсуа Фийон және Голландия премьер-министрі Марк Рютте Любмин қаласында өткен салтанатты шарада қолданысқа енгізілді. 2015 жылдың қарашасындағы жылдық тексеру кезінде, Эланд аймағындағы Балтық теңізінде құбырдың жанында қашықтан басқарылатын минаны жоюға арналған шағын аппарат табылды. Аппарат швед аумақтық суларында болғандықтан, Nord Stream швед әскери-теңіз күштерінен оны алып кетуді сұрады. Құбырдың номиналды сыйымдылығы болғанымен, 2021 жылы ол тасымалданды. 2022 жылдың 25 шілдесінде «Газпром» Германияға газ ағынын максималды сыйымдылықтың 20%-ына немесе қазіргі өтімділіктің 50%-ына дейін төмендетпек екенін хабарлады. Компания 10 күнге техникалық қызмет көрсету үшін құбырды жапты және азайтудың себебін Канаданың Монреаль қаласында жөнделген турбинаның санкцияларға байланысты жеткізіле алмауымен байланыстырды. Германия үкіметі бұл мәлімдемені жоққа шығарды және ағынды төмендетуге себеп жоқ деп сендірді. Сонымен қатар, Теһранда өткен баспасөз конференциясында Путин Ресей өндірушіден қосымша турбиналар алса, ағынды қайта арттыруға болатынын айтты. 2022 жылдың 31 тамызында «Газпром» «Nord Stream 1» арқылы газ жеткізілуін үш күнге тоқтатты, ресми түрде техникалық қызмет көрсету үшін. 2022 жылдың 2 қыркүйегінде компания «Nord Stream 1» газ құбыры арқылы табиғи газ жеткізілімі Санкт-Петербург маңындағы Портовая компрессорлық станциясындағы негізгі газ турбинасы жөнделгенге дейін шексіз тоқтатылатынын хабарлады, себебі қозғалтқыш майының ағуы. «Газпром» бұл Ресейге қатысты Еуроодақтың санкциялары техникалық проблемаларға әкеліп, құбыр арқылы келісімшарт бойынша толық көлемде газ жеткізуге кедерілгенін мәлімдеді; турбинаны күтіп-жөндеумен айналысатын Siemens Energy бұл туралы жоққа шығарды және құбырды күтіп-жөндеуге заңдық кедергілер жоқ екенін мәлімдеді. Berliner Zeitung және Le Monde газеттері саботаж актілері туралы айтты, ал Кремль өкілі де солай болуы мүмкін екенін айтты. Бұл оқиғалардың уақытында екі құбыр да жұмыс істемегенімен, екеуі де қысыммен толтырылған. «Nord Stream» құбырларының жарылуы Балтық құбырының құрылысы аяқталған кезде, Солтүстік теңізден Дания арқылы Польшаға табиғи газ жеткізілуімен бірге болды. , «Ямал-Еуропа» құбыры жұмыс істеп тұр, бірақ «Ресей Украинаның «Нафтогаз» компаниясына санкция салса, ол «Газпромның» Украинаға транзит ақысын төлеуіне тыйым салатын болады [ол] Еуропаға газ ағынын ел арқылы тоқтатуы мүмкін». 2022 жылдың қыркүйегінде The Washington Post газеті бұл оқиғалар «Nord Stream 1» және «Nord Stream 2» екі құбырының толық аяқталуына әкелуі мүмкін екенін хабарлады. 2023 жылдың 27 сәуірінде Дания қорғаныс командасы жарылыстан төрт күн бұрын аймақта жұмыс істеген алты ресейлік әскери кемелердің, миниатюралық суасты қайығын іске қоса алатын SS 750 құтқару кемесінің бар екенін растады. Ресей саботажға қатысқан жоқ екенін жоққа шығарды. АҚШ мәлімдемелерді жоққа шығарды...
[[File:Nord Stream gas flows. webp|thumb|300px|right|Nord Stream gas flows * Russia cut the flow of natural gas by more than half in June 2022 because they alleged they could not get a part seized by the Canadian government because of sanctions. Siemens, the producer of the part, denied that this piece was critical for operations. * Russia halted gas flows on 11 July 2022 for annual maintenance for 10 days and resumed partial operations on 21 July. * Russia stopped the flow of natural gas on 31 August 2022 for alleged maintenance for 3 days, but later said they could not provide a timeframe for restarting gas flow. The EU accused Russia of fabricating a false story to justify the cut. Pipeline was sabotaged on 26 September 2022. North Transgas Oy cooperated with the German gas company Ruhrgas. A route survey was done in the exclusive economic zones of Finland, Sweden, Denmark, and Germany, and a feasibility study of the pipeline was conducted in 1998. Several routes were considered, including those with onshore segments through Finland and Sweden. In April 2001, Gazprom, Fortum, Ruhrgas, and Wintershall adopted a statement regarding a joint feasibility study for the construction of the pipeline, and in November 2002, the Management Committee of Gazprom approved a schedule of project implementation. In May 2005, Fortum withdrew from the project and sold its stake in North Transgas to Gazprom. As a result, Gazprom became the only shareholder of North Transgas Oy. In September 2005, Gazprom, BASF, and E. ON signed a basic agreement on the construction of a North European gas pipeline. In November 2005, the North European Gas Pipeline Company (later Nord Stream AG) was incorporated in Zug, Switzerland. In December 2005, Gazprom started construction of the Russian onshore segment of the Nord Stream project, in order to connect Nord Stream with the wider Russian natural gas pipeline system. Specifically, the Gryazovets–Vyborg gas pipeline was built in Babayevo, Vologda Oblast, connecting Nord Stream to the Northern Lights Pipeline network. The construction was completed in 2010. In October 2006, the pipeline and the operating company were officially renamed Nord Stream AG. All information related to the pipeline project, including results of the seabed survey of 1998, was transferred from North Transgas to Nord Stream AG. In November 2006, North Transgas was officially dissolved. The environmental impact assessment started in November 2006, when notifications were sent to Russia, Finland, Sweden, Denmark, and Germany as parties of origin (countries whose exclusive economic zones or territorial waters the pipeline was planned to pass through), and Poland, Latvia, Lithuania, and Estonia as affected parties. The gas systems operated by Finland's Gasum are connected to Nord Stream via a branch pipeline in Karelia. In March 2007, Nord Stream AG hired Italian company Snamprogetti, a subsidiary of Saipem, for detailed design engineering of the pipeline. The agreement to add Gasunie to the consortium as the fourth partner was signed in November 2007. In June 2008, Gasunie was included in the register of shareholders. In March 2010, French energy company GDF Suez signed with Gazprom a memorandum of understanding to acquire 9% stake in the project. The transaction was closed in July 2010. In August 2008, Nord Stream AG hired former Finnish prime minister Paavo Lipponen as a consultant to help speed up the application process in Finland and to serve as a link between Nord Stream and Finnish authorities. In December 2007, Nord Stream AG submitted application documents to the Swedish government for the pipeline construction in the Swedish Exclusive Economic Zone. In February 2008, the Swedish government rejected the consortium's application, which it had found incomplete. A new application was filed later. In October 2009, Nord Stream received a construction permit to build the pipeline in Danish waters. In November 2009, the Swedish and Finnish authorities permitted the laying of the pipeline in their exclusive economic zones. In February 2010, the Regional State Administrative Agency for Southern Finland issued the final environmental permit allowing construction of the Finnish section of the pipeline. Construction of the Portovaya compressor station in Vyborg, near the Gulf of Finland, began in January 2010. The first pipe of the pipeline was laid in April 2010 in the Swedish exclusive economic zone by the Castoro Sei vessel, which continued to lay most of the distance. The Castoro 10 performed pipe work near Germany, and Solitaire was pipe laying near Finland. Construction of the pipeline was officially launched in April 2010 at Portovaya Bay. The first pipe was completed in May 2011. Underwater works were completed in June 2011. In August 2011, Nord Stream was connected to the German OPAL pipeline, with the first gas delivery pumped in September 2011. Construction of the second pipe was completed in August 2012 and inaugurated in October 2012. The pipeline was officially inaugurated in November 2011 by German Chancellor Angela Merkel, Russian President Dmitry Medvedev, French Prime Minister François Fillon, and Dutch Prime Minister Mark Rutte at a ceremony held in Lubmin. During a routine annual checkup in November 2015, a small, remotely operated mine disposal vehicle was found lying near the pipeline near Öland in the Baltic Sea. As the craft lay in Swedish territorial waters, Nord Stream requested the Swedish Navy to remove it. Although the nominal capacity of the pipeline is , it transported in 2021. On 25 July 2022, Gazprom announced it would reduce gas flows to Germany to 20% of the maximum capacity, or 50% of the current throughput. The company shut down the pipeline for 10 days because of maintenance and claimed the reduction was due to a repaired turbine in Montréal, Canada, that could not be delivered due to sanctions against Russia. The German government denied this claim and believed there was no reason for reducing the flow. Meanwhile, during a press conference in Tehran, Putin said that these flows could be increased again if Russia receives more turbines from the manufacturer. On 31 August 2022, Gazprom halted any gas delivery through Nord Stream 1 for three days, officially because of maintenance. On 2 September 2022, the company announced that natural gas supplies via the Nord Stream 1 pipeline would remain shut off indefinitely until the main gas turbine at the Portovaya compressor station near St Petersburg was fixed due to an engine oil leak. Gazprom justified this by claiming that European Union sanctions against Russia had resulted in technical problems, preventing it from providing the full volume of contracted gas through the pipeline; Siemens Energy, which maintains the turbine, rejected this and stated that there are no legal obstacles to its provision of maintenance for the pipeline. Both Berliner Zeitung and Le Monde newspapers suggested acts of sabotage, and a Kremlin spokesman also said it could be. Neither pipeline was in operation at the time of these incidents, but both did contain pressurized gas. The rupturing of the Nord Stream pipelines happened as the Baltic Pipe was being opened for natural gas to come in from the North Sea through Denmark to Poland. , the Yamal–Europe pipeline is operational, although "There are concerns that if Russia introduces sanctions against Ukraine's Naftogaz [ ] that could prohibit Gazprom from paying Ukraine transit fees [ that] could end Russian gas flows to Europe via the country." In September 2022 The Washington Post reported that the incidents are likely to put a permanent end to both Nord Stream 1 and 2. On 27 April 2023 the Danish Defence Command confirmed that six Russian navy ships including the SS 750 salvage ship able to launch a mini submarine were operating in the area four days before the explosion. Russia denied involvement in the sabotage. The United States rejected claims from investigative journalist Seymour Hersh of involvement in the sabotage. as of February 2023 none of the three separate investigations carried out by Germany, Sweden and Denmark publicly assigned responsibility for the damage. In June 2023, The Washington Post reported that the United States had intelligence of a Ukrainian plan to attack Nord Stream, and in November 2023 reported that Roman Chervinsky, a colonel in Ukraine's Special Operations Forces, had coordinated the Nord Stream pipeline attack.
Ресейдің құрлықтық құбыр желісі
"Солтүстік ағын" Грязовец-Выборг газ құбыры арқылы қамтамасыз етіледі. Бұл Ресейдің біртіндес газ тасымалдау желісінің бір бөлігі болып табылады, ол Грязовецдегі қолданыстағы желіні Выборгтағы жағажай компрессорлық станциясымен байланыстырады. Құбырдың ұзындығы – [ұзындығы], құбырдың диаметрі – [диаметрі], ал оның жұмыс қысымы – [қысымы], бұл алты компрессорлық станциямен қамтамасыз етіледі. Грязовец-Выборг құбыр жолы "Солтүстік жарық" құбыр жолының тармағына (Грязовец-Ленинград және Ленинград-Выборг-Ресей мемлекеттік шекара құбырлары) параллель, сонымен қатар Санкт-Петербург және Ленинград облысын қоса, Ресейдің Солтүстік-Батыс аймағына газ жеткізеді. Құбырды "Газпром Трансгаз Санкт-Петербург" компаниясы пайдаланады. Құбырда екі параллель желі бар, екеуінің де жылдық қуаты – [қуаты] табиғи газды құрайды. Құбырлардың диаметрі шамамен – [диаметрі], ал қабырға қалыңдығы – [қалыңдығы], сәйкес жұмыс қысымы – [қысымы].
Nord Stream is fed by the Gryazovets–Vyborg gas pipeline. It is a part of the integrated gas transport network of Russia that connects the existing grid in Gryazovets with the coastal compressor station at Vyborg. The length of the pipeline is The diameter of the pipe is , and its working pressure is , which is secured by six compressor stations. The Gryazovets Vyborg pipeline, parallel to the branch of the Northern Lights pipeline (Gryazovets–Leningrad and Leningrad–Vyborg–Russian state border pipelines), also supplies gas to the Northwestern region of Russia, which includes Saint Petersburg and Leningrad Oblast. The pipeline is operated by Gazprom Transgaz Saint Petersburg. The pipeline has two parallel lines, both with a capacity of of natural gas per year. Pipes have a diameter of about , and wall thicknesses of with corresponding working pressures of .
Орта және Батыс Еуропа құбырлары
Nord Stream Германиядағы екі тасымалдау құбырына қосылған. Оңтүстік құбыр (OPAL құбыры) Грефсвальдтан Германия-Чехия шекарасына жақын Олбернауға дейін созылады. Ол Nord Stream құбырын JAGAL (Ямал-Еуропа құбырына қосылған) және STEGAL (Чехия және Словакия арқылы Ресей газ тасымалдау бағытына қосылған) құбырларымен байланыстырады. 2013 жылдың қаңтар айында пайдалануға берілген Gazelle құбыры OPAL құбырын Германияның оңтүстігіндегі газ желісімен байланыстырады. Батыс құбыры (NEL құбыры) Грефсвальдтан Ахимге дейін жетеді, онда ол Рехден-Гамбург газ құбырымен қосылады. MIDAL құбырымен бірге, ол Грайфсвальд-Бунде байланысын құрайды. Газдың Біріккен Корольдікке одан әрі жеткізілуі Бунде мен Ден Хелдер арасындағы қосылыс арқылы және одан Балгзанд-Бактон (BBL құбыры) теңіздік интерконнекторы арқылы жүзеге асырылады.
Nord Stream is connected to two transmission pipelines in Germany. The southern pipeline (OPAL pipeline) runs from Greifswald to Olbernhau near the Germany–Czech Republic border. It connects Nord Stream with JAGAL (connected to the Yamal Europe pipeline) and STEGAL (connected to the Russian gas transport route via Czechia and Slovakia) transmission pipelines. The Gazelle pipeline, put into operation in January 2013, links the OPAL pipeline with the gas network in southern Germany. The western pipeline (NEL pipeline) runs from Greifswald to Achim, where it is connected with the Rehden–Hamburg gas pipeline. Together with the MIDAL pipeline, it creates the Greifswald–Bunde connection. Further gas delivery to the United Kingdom is made through the connection between Bunde and Den Helder, and from there through the offshore interconnector Balgzand–Bacton (BBL Pipeline).
Жеткізу көздері
thumb|250px|Табиғи газдың дәлелденген қоры бойынша елдер (2014), The World Factbook деректеріне сүйенген. Ресей әлемдегі ең ірі қорға ие. Ресейдің Батыс-Сибирь мұнай алабы – «Солтүстік ағын» газының бастапқы көзі. Тюмен облысы, Ямало-Ненец автономды округінің Красноселькупский ауданында орналасқан Южно-Русское кен орны «Солтүстік ағын-1» газ құбыры үшін табиғи газдың негізгі көзі ретінде белгіленді. «Солтүстік ағын-1» және «Солтүстік ағын-2» Ямал түбегіндегі, атап айтқанда Об және Таз шығанақтарындағы кен орындарынан да толықтырылады. Ресейдің Штокман теңізіндегі кен орнынан алынатын газдың көп бөлігінің де, Кола түбегі арқылы Volkhov немесе Vyborg қалаларына құбыр желісі тартылғаннан кейін Еуропаға «Солтүстік ағын» құбыры арқылы сатылатыны күтілген. Алайда, Штокман жобасы мерзімсіз кешіктірілді. Ресейдің Батыс-Сибирь мұнай алабынан Қытайға бағытталған газ құбыры «Сибирь күші-2» деп аталады. Бұл құбыр Ресей үшін «Солтүстік ағын-2» құбырына қарсылық көрсетілген кезде тағы бір экономикалық әріптестікке мүмкіндік береді.
thumb|250px|Countries by natural gas proven reserves (2014), based on data from The World Factbook. Russia has the world's largest reserves. Russia's West Siberian petroleum basin is the source location for Nord Stream. The Yuzhno Russkoye field, which is located in the Krasnoselkupsky District, Yamalo Nenets Autonomous Okrug, Tyumen Oblast, was designated as the main source of natural gas for the Nord Stream 1 pipeline. Nord Stream 1 and 2 are also fed from fields in the Yamal Peninsula, namely Ob and Taz bays. It was predicted that the majority of the gas from Russia's offshore Shtokman field would also be sold to Europe via the Nord Stream pipeline following the completion a pipeline connection across the Kola peninsula to Volkhov or Vyborg. However, the Shtokman project was postponed indefinitely. The proposed gas route from Russia's West Siberian petroleum basin to China is known as the Power of Siberia 2 pipeline. For Russia, the pipeline allows another economic partnership in the face of resistance to the Nord Stream 2 pipeline.
Шығындар мен қаржыландыру
Газпромның мәліметінше, Ресей мен Германиядағы құрлықтағы құбырлардың құны шамамен 6 миллиард еуроны құрады. Жобаның теңіздегі бөлімі 8,8 миллиард еуроға бағаланды. Қаржыландырудың 30 пайызы акционерлердің жобадағы үлесіне пропорционалды өз капиталы есебінен, ал 70 пайызы банктерден алынған сыртқы қаржыландыру арқылы тартылды. Қаржыны тартудың екі кезеңі болды. Бірінші транш 3,9 миллиард еуроны құрады, оның ішінде экспорттық несие агенттіктерімен кепілденген 3,1 миллиард еуролық 16 жылдық несие және тасымалдау шартынан түсетін табыспен қамтамасыз етілген 800 миллион еуролық 10 жылдық коммерциялық несие кірді. Тағы 1,6 миллиард еуро француздық несие сақтандыру компаниясы Euler Hermes, 1 миллиард еуро неміс несие кепілдік бағдарламасы UFK, ал 500 миллион еуро итальяндық экспорттық несие агенттігі SACE SpA кепілдігімен қамтамасыз етілген. Crédit Agricole – құжаттамалық банк және банк операцияларын жүзеге асыратын банк. Nord Stream компаниясына құқықтық кеңесші ретінде White & Case, ал несие берушілерге Clifford Chance компаниясы көмек көрсетті.
According to Gazprom, the costs of the onshore pipelines in Russia and Germany were around €6 billion. The offshore section of the project cost €8.8 billion. 30% of the financing was raised through equity provided by shareholders in proportion to their stakes in the project, while 70% was obtained from external financing by banks. There were two tranches of fundraising. The first tranche, totaling €3.9 billion, included a €3.1 billion, 16 year facility covered by export credit agencies and an €800 million, 10 year uncovered commercial loan to be serviced by earnings from the transportation contracts. A further €1.6 billion is covered by French credit insurance company Euler Hermes, €1 billion by German loan guarantee program UFK, and €500 million by Italian export credit agency SACE SpA. Crédit Agricole is the documentation bank and bank facility agent. The legal adviser to Nord Stream was White & Case, and legal adviser for the lenders was Clifford Chance.
Мердігерлер
"Солтүстік ағын-1" жобасының қоршаған ортаға тигізетін әсерін бағалауды Rambøll және Environmental Resource Management компаниялары жүргізді. Бағытты және теңіз түбін зерттеуді Marin Mätteknik, IfAÖ, PeterGaz және DOF Subsea компаниялары жүзеге асырды. Алдын ала инженерлік-жобалау жұмыстарын Intec Engineering компаниясы атқарды. Су асты құбыржолдарының жобалау-конструкторлық жұмыстарын Snamprogetti (қазір Saipem компаниясының бөлігі) жүргізді, ал құбыржолды Saipem компаниясы салды. Saipem компаниясы Allseas компаниясына екі құбырдың 25%-дан астамын төсеуді тапсырды. Құбыржол төсеуге дайындық жұмыстарын Royal Boskalis Westminster және Tideway бірлескен кәсіпорны жүзеге асырды. Құбырларды EUROPIPE, OMK және Sumitomo компаниялары жеткізді. Rolls Royce plc компаниясы Vyborg (Portovaya) газ компрессор станциясында газ күшейту үшін алдыңғы бөлімде жұмыс істейтін орталықтандырылған компрессорларды басқаратын сегіз аэродинамикалық газ турбинасын жеткізді. Dresser Rand Group DATUM компрессорларын ұсынды. Siirtec Nigi SPA Portovaya станциясы үшін газ тазарту қондырғысын ұсынды. Құрылыс кезеңінде Nord Stream AG Готландта логистикалық орталық құрды. Қосымша уақытша қоймалар Мукран, Котка, Ханко (Финляндия) және Карлскрона (Швеция) қалаларында орналасқан. 2006 жылдың маусым айында "Газпром" және Danish Ørsted A/S (кейін DONG Energy деп аталды) Данияға Ресей газын жылдық жеткізу бойынша жиырма жылдық келісімге қол қойды. Сонымен қатар, жеке 15 жылдық келісім бойынша Ørsted компаниясы газды жылына Gazprom-дың Ұлыбританиядағы еншілес компаниясы Gazprom Marketing and Trading-ке жеткізуге міндеттенді. 2009 жылдың қазан айында компаниялар Данияға газ жеткізу көлемін екі есеге арттыру туралы келісімге келді. 2006 жылдың тамызында "Газпром" және E.ON Ruhrgas табиғи газ жеткізу бойынша қолданыстағы келісімшарттарды ұзарту және "Солтүстік ағын" құбыржолы арқылы жыл сайын қосымша газ жеткізу бойынша жаңа келісімге қол қойды. 2006 жылдың желтоқсанында "Газпром" және Gaz de France (қазір GDF Suez) "Солтүстік ағын" арқылы қосымша газ жеткізуге келісті.
The environmental impact assessment of Nord Stream 1 was carried out by Rambøll and Environmental Resource Management. The route and seabed surveys were conducted by Marin Mätteknik, IfAÖ, PeterGaz, and DOF Subsea. Preliminary front end engineering was done by Intec Engineering. The design engineering of the subsea pipeline was done by Snamprogetti (now part of Saipem) and the pipeline was constructed by Saipem. Saipem subcontracted Allseas to lay more than 25% of both pipelines. The seabed was prepared for the laying of the pipeline by a joint venture of Royal Boskalis Westminster and Tideway. The pipes were provided by EUROPIPE, OMK, and Sumitomo. Rolls Royce plc supplied eight aeroderivative gas turbines driving centrifugal compressors for front end gas boosting at the Vyborg (Portovaya) gas compressor station. Dresser Rand Group supplied DATUM compressors. Siirtec Nigi SPA provided a gas treatment unit for the Portovaya station. For the construction period, Nord Stream AG created a logistic center in Gotland. Other interim stockyards are located in Mukran, Kotka, Hanko (Finland), and Karlskrona (Sweden). In June 2006, Gazprom and Danish Ørsted A/S (then named DONG Energy) signed a twenty year contract for the delivery of Russian gas per year to Denmark. Additionally, under a separate fifteen year agreement, Ørsted would supply natural gas per year to the Gazprom subsidiary, Gazprom Marketing and Trading, in the United Kingdom. In October 2009, the companies signed a contract to double the delivery to Denmark. In August 2006, Gazprom and E. ON Ruhrgas signed an agreement to extend current contracts on natural gas supplies and signed a new contract for an additional per year through the Nord Stream pipeline. In December 2006, Gazprom and Gaz de France (now GDF Suez) agreed to an additional gas supply through Nord Stream.
Даулар
Құбыр желісі жобаларын кейбір елдер, геосаяси сарапшылар және экологиялық ұйымдар (мысалы, Дүниежүзілік табиғат қоры) сынға алды. Кейбір транзиттік елдер Кремльдің ұзақ мерзімді жоспары Батыс Еуропаға газ жеткізілімін бұзбай, олардың газбен қамтамасыз етілуіне қауіп төндіре отырып, оларға саяси ықпал етуге тырысу болып табылады деп алаңдайды. Бұл қорқынышты Ресейдің Энергия хартасы туралы келісімді ратификациялаудан бас тартуы күшейтеді. "Солтүстік ағын" жобасының сыншылары Еуропа Ресейдің табиғи газына қауіпті түрде тәуелді болып кетті дейді, әсіресе Ресей ішкі және сыртқы сұраныстың өсуіне байланысты қиындықтарға тап болуы мүмкін. Кейбіреулер "Nordstream" газды транзиттік мемлекеттер арқылы өткізуді болдырмау үшін, шығынды өтеуге болмайтын қымбат экспорттық инфрақұрылым құруға бағытталған" деп санайды. Басқалары оны Ресей империализмінің бір түрі деп ескертеді. 2021 жылы Еуропаның газ импортының 45% Ресейден келді. 2007 жылдың наурыз айында аяқталған Швеция қорғаныс зерттеу агенттігінің зерттеуінде 1991 жылдан бері 55-тен астам оқиға тіркелді, олардың көпшілігі "саяси және экономикалық себептерге" негізделген. Эдвард Лукас өзінің 2008 жылы жарық көрген "Жаңа суық соғыс: Путиннің Ресейі және Батысқа төнген қауіп" атты кітабында: "Егер «Солтүстік ағын» жобасын қолдаушылар оны таза және қарапайым бизнес деп мәлімдесе, оған сену оңайырақ болар еді, егер ол жоба ашық болғанда" деп жазды. Батыс Еуропаға алғашқы тікелей байланыс ретінде "Солтүстік ағын" құбыр желісі Ресейдің транзиттік елдерге тәуелділігін азайтуға мүмкіндік береді. 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруіне жауап ретінде Еуропалық комиссия мен Халықаралық энергетикалық агенттік Ресей энергиясына тәуелділікті азайту, бір жыл ішінде Ресейден газ импортын үштен екіге дейін және 2030 жылға дейін толықтай азайту жөніндегі бірлескен жоспарларды ұсынды. 2022 жылғы 18 мамырда Еуропалық Одақ 2027 жылға қарай Ресейдің мұнайына, табиғи газына және көміріне тәуелділікті тоқтату жоспарларын жариялады.
The pipeline projects were criticized by some countries, geopolitical analysts, and environmental organizations (such as the World Wide Fund for Nature). Some transit countries are concerned that a long term plan of the Kremlin is to attempt to exert political influence on them by threatening their gas supply without affecting supplies to Western Europe. The fears are strengthened by the fact that Russia has refused to ratify the Energy Charter Treaty. Critics of Nord Stream say that Europe has become dangerously dependent on Russian natural gas, particularly since Russia could face problems meeting a surge in domestic as well as foreign demand. Some argue that Nordstream is an effort "to build expensive export infrastructure where the costs are unlikely to be recoverable all in order to avoid running gas supplies through transit states." Others caution it is a form of Russian imperialism. In 2021, 45% of Europe's gas imports came from Russia. A Swedish Defense Research Agency study, finished in March 2007, counted over 55 incidents since 1991, most with "both political and economic underpinnings". In his book The New Cold War: Putin's Russia and the Threat to the West, published in 2008, Edward Lucas stated, "though Nord Stream's backers insist that the project is business pure and simple, this would be easier to believe if it were more transparent". As the first direct connection to Western Europe, the Nord Stream pipeline would reduce Russia's dependence on the transit countries. In response to the 2022 Russian invasion of Ukraine, the European Commission and International Energy Agency presented joint plans to reduce reliance on Russian energy, reduce Russian gas imports by two thirds within a year, and completely by 2030. On 18 May 2022, the European Union published plans to end its reliance on Russian oil, natural gas, and coal by 2027.
Қауіпсіздік және әскери аспектілер
Швед әскери сарапшылары мен бірнеше саясаткерлер, соның ішінде бұрынғы қорғаныс министрі Микаэль Оденберг, құбыр Швеция үшін қауіпсіздік саясаты мәселесін тудыруы мүмкін деп мәлімдеді. Оденбергтің сөзіне қарағанда, құбыр желісі Ресей теңіз күштерінің Швецияның экономикалық аймағында болуына ықпал етеді, ал Ресей қаласа, осыны әскери барлау үшін пайдалана алады. Финн әскери ғалымы Алпо Юнтунен Финляндиядағы "Солтүстік ағын" (Nord Stream) бойынша саяси талқылаулар көбінесе түрлі экологиялық мәселелерге бағытталғанымен, құбырдың әскери аспектілері Финляндияда ашық талқыланбайтынын айтты. Владимир Путин құбыржобаның экологиялық қауіпсіздігі Ресей Әскери-теңіз күштерінің Балтық флоты арқылы қамтамасыз етілетінін мәлімдеген кезде, қосымша саяси алаңдаушылықтар туды. Неміс апталығы "Stern" газетінде құбыр бойындағы оптикалық кабельдер мен ретрансляциялық станциялар теориялық тұрғыдан тыңшылыққа пайдаланылуы мүмкін екені жазылған. Nord Stream AG компаниясы оптикалық талшықты басқару кабелі қажет емес және техникалық тұрғыдан жоспарланбағанын мәлімдеді. "Газпром" компаниясының атқарушы директорлар кеңесі төрағасының орынбасары Александр Медведев бұл алаңдаушылықтарды жоққа шығарып, "кейбір қарсылықтар көңіл көтеруге лайық – саяси, әскери немесе тыңшылықпен байланысты. Бұл таңғаларлық, өйткені қазіргі заманда газ құбырының тыңшы соғысының құралы екенін айту күлкілі".
Swedish military experts and several politicians, including former Minister for Defense Mikael Odenberg, have stated that the pipeline may cause a security policy problem for Sweden. According to Odenberg, the pipeline motivates the Russian Navy's presence in the Swedish economic zone, and Russia could use this for gathering military intelligence, if desired. Finnish military scholar Alpo Juntunen has said that even though the political discussion over Nord Stream in Finland concentrates on the various ecological aspects, there are clearly military implications to the pipeline that are not discussed openly in Finland. More political concerns were raised when Vladimir Putin stated that the ecological safety of the pipeline project will be ensured by using the Baltic Fleet of the Russian Navy. German weekly Stern has reported that the fibre optic cable and repeater stations along the pipeline could theoretically also be used for espionage. Nord Stream AG asserted that a fibre optic control cable was neither necessary nor technically planned. Deputy Chairman of the Board of Executive Directors of Gazprom Alexander Medvedev has dismissed these concerns, stating that "some objections are put forward that are laughable – political, military, or linked to spying. That is really surprising because in the modern world it is laughable to say a gas pipeline is a weapon in a spy war".
Экономикалық аспектілер
Ресейлік және неміс шенеуніктері газ құбыры транзиттік төлемдерді жоюға (транзит елдерін айналып өту арқылы) және теңіз құбырының жоғары жұмыс қысымына байланысты экономикалық үнемдеуге алып келеді деп мәлімдеді, бұл операциялық шығындарды төмендетуге мүмкіндік береді (құны жоғары аралық компрессорлық станциялардың қажеттілігін жою арқылы). 2011 жылы «Укртрансгаз» компаниясының мәліметінше, Украина «Солтүстік ағын-1» газ құбырынан жылына 720 миллион долларға дейін транзит ақысын жоғалтады. 2019 жылы «Нафтогаз» төрағасы Украина «Солтүстік ағын-2» газ құбырынан жылына 3 миллиард доллар транзит ақысын жоғалтады деп мәлімдеді. «Газпром» Украина арқылы тасымалданатын газды «Солтүстік ағынға» бағыттайтынын хабарлады. Оппозициялық саясаткерлер теңіз құбырларын күтуге кеткен шығын жер үсті құбырларына қарағанда жоғары екенін айтады. 1998 жылы «Газпром» компаниясының бұрынғы төрағасы Рем Вяхирев бұл жобаның экономикалық тұрғыдан тиімсіз екенін мәлімдеді. «Солтүстік ағын» құбыры Польшаның Щецин және Свиноуйсьце порттарына су жолымен өтетіндіктен, ол порттарға апаратын су жолының тереңдігін азайтуы мүмкін деген алаңдаушылық туды. Алайда, 2011 жылы Польшаның сол кездегі премьер-министрі Дональд Туск және бірнеше сарапшылар «Солтүстік ағын» құбыры Свиноуйсьце және Щецин порттарының даму жоспарларына кедергі келтірмегенін растады.
Russian and German officials have claimed that the pipeline leads to economic savings due to the elimination of transit fees (as transit countries would be bypassed), and a higher operating pressure of the offshore pipeline which leads to lower operating costs (by eliminating the necessity for expensive midway compressor stations). According to Ukrtransgaz in 2011, Ukraine alone will lose natural gas transit fees of up to $720 million per year from Nord Stream 1. According to the Naftogaz chairman in 2019, Ukraine will lose $3 billion per year of natural gas transit fees from Nord Stream 2. Gazprom has stated that it will divert of natural gas transported through Ukraine to Nord Stream. Opponents say that the maintenance costs of a submarine pipeline are higher than for an overland route. In 1998, former Gazprom chairman Rem Vyakhirev claimed that the project was economically unfeasible. As the Nord Stream pipeline crosses the waterway to Polish ports in Szczecin and Świnoujście, there were concerns that it would reduce the depth of the waterway leading to the ports. However, in 2011, the then prime minister of Poland, Donald Tusk, as well as several experts, confirmed that the Nord Stream pipeline did not block the development plans of Świnoujście and Szczecin ports.
Қоршаған орта аспектілері
Құбырдың қоршаған ортаға тигізетін ең үлкен әсері – Еуропалық Одаққа импортталатын табиғи газдың тұтынылуының артуы. Бұл климатты қорғау жөніндегі көміртегін азайту шараларына қайшы келеді. Жылдық номиналды сыйымдылығы бойынша әрбір құбыр жұбы жылына көміртегі газының белгілі бір мөлшерін шығаруы мүмкін. Ресейдегі Портовая компрессорлық станциясы, қуаты 366 мегаваттқа жетеді, жылына шамамен белгілі бір мөлшерде эмиссия шығарады деп есептеледі, Ресейдегі газ құбырлары үшін басқа компрессорлық станциялар ескерілмейді. Қысымның жоғалуы ағын жылдамдығының квадратына пропорционалды болғандықтан, газ тасымалдаудың өзгермеген көлемін екі "Солтүстік ағын" жүйесіне бөлу арқылы сорғылауға жұмсалатын күштің шамамен 3/4 бөлігін үнемдеуге болады және жылына эмиссияның белгілі бір мөлшерін болдырмауға болады. Германияның қоршаған ортаны қорғау агенттігінің (Umweltbundesamt) зиянды салдарының есептелген құны бойынша, бұл шамамен есептегенде үшінші құбырдың құны 20 жылдың ішінде өтеледі. Төртінші құбыр да Ресей мен Еуропалық Одақ арасындағы әртүрлі құбырлар арқылы газ ағынын толық оңтайландыру жағдайында амортизациялануы мүмкін. "Солтүстік ағын-2" құбырлары үшін қажет болған болаттың өндірісінен шыққан эмиссияның мөлшері, бетон қаптамасы мен құбырдың құрлықтағы бөліктерін ескермегенде, белгілі бір мөлшерді құрайды. Құрылысқа кіріспес бұрын, құрылыс кезінде теңіз түбінің бұзылуы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіне қатысты теңіз миналары мен уытты материалдардың, соның ішінде химиялық қалдықтар, химиялық оқ-дәрілер және Балтық теңізіндегі соңғы онжылдықтарда тасталған басқа да заттардың қозғалуы мүмкін екеніне қатысты алаңдаушылықтар туды. Осының салдарынан теңіз түбінен уытты заттар шығып, Балтық елдерінің аса сезімтал экожүйесіне зиян келтіруі мүмкін еді. Швецияның Қоршаған орта министрі Андреас Карлгрен экологиялық талдауға құбырдың Балтық теңізі арқылы өтуінің басқа жолдарын да қамтуды талап етті, өйткені құбыр экологиялық тұрғыдан проблемалық және қауіпті деп саналатын аймақтардан өтуі күтілуде. Швецияның үш оппозициялық партиясы құбырды құрлыққа қайта бағыттау мүмкіндігін қарастыруды талап етті. Латвия президенті Валдис Затлерс "Солтүстік ағын" қоршаған ортаға қауіпті екенін айтты, өйткені Солтүстік теңізден айырмашылығы, Балтық теңізінде мұндай су айналымы жоқ. Эстония Парламентінің спикері Эне Эргма құбыр құрылысы теңіз түбіндегі каналды бұзуға, оның бойындағы құмды тегістеуге, жанартаулық құрылымдарды ұсатуға және теңіз түбіне топырақ төгуге әкелетінін, теңіз ағыстарын өзгертетінін ескертті. Финляндиядағы филиал компания Nord Stream AG Хогландтың оңтүстік жағындағы ықтимал балама бағытты дұрыс бағаламаса, сотқа шағымдануы мүмкін екенін айтты. Nord Stream AG бұл бағыттың құбыр үшін қолайлы емес екенін, себебі Хогланд маңындағы қорғау аймағы, су асты кабельдері және негізгі кеме қатынасы жоспарланған еді. Ресейлік экологиялық ұйымдар Фин шығанағының шығыс бөлігі Балтық теңізінің ең осал бөлігі екенін ескертті және құбырдың салынуы нәтижесінде жоспарланған Ингерманланд табиғат қорығының аралдық аумағына зиян келтірілуі мүмкін екенін болжады. Швециялық экологиялық топтар құбырдың Готланд маңындағы теңіз қорығының шекарасына тым жақын өтуі жоспарланғанына алаңдаушылық білдірді. Greenpeace сондай-ақ құбырдың теңізді қорғау аймақтары ретінде белгіленген бірнеше жерлерден өтетініне алаңдаушылық білдірді. 2008 жылдың 29 қаңтарында Еуропалық парламенттің петициялар комитеті YCL басшысы Радвил Моркунайте ұсынған петиция бойынша қоғамдық тыңдау ұйымдастырды. 2008 жылдың 8 шілдесінде Еуропалық парламент 542 дауыспен 60-қа қарсы болып, Еуропалық Комиссияны "Солтүстік ағын" жобасының Балтық теңізіне тигізетін қосымша әсерін бағалауға шақыратын міндетті емес баяндаманы мақұлдады. Рийгикогу 2009 жылдың 27 қазанында "газ құбырының қоршаған ортаға тигізетін әсеріне алаңдаушылық білдіріп", халықаралық конвенциялар бойынша "Балтық теңізінің ерекше осал экологиялық жағдайда екенін" атап өтті. Ресейлік шенеуніктер бұл алаңдаушылықты жобаға қарсылардың саяси мақсатта алға тартқандары деп сипаттады. Олар құрылыс кезінде теңіз түбінің жойылып кету қаупі болмай, керісінше тазаланатынын айтты. Ресейдің сыртқы істер министрі Сергей Лавров Ресей жобаның экологиялық тұрақтылығына толық құрмет етеді және мұндай көзқарасты толық қолдайды, ал барлық экологиялық мәселелер қоршаған ортаға тигізетін әсерді бағалау процесінде қарастырылады деп мәлімдеді. Nord Stream AG бастапқыда құбырды глютаралдегидті құрайтын ерітіндімен шаюды жоспарлағандықтан, бұл мәселе туындады, ол кейін Балтық теңізіне құйылатын болады. Nord Stream AG компаниясы глютара...
The pipeline's greatest environmental impact is the increased consumption of natural gas imported to the EU. This conflicts with decarbonization efforts for climate protection. At a nominal capacity of per year, each pipe pair can lead to carbon emissions of of annually. The Portovaya compressor station in Russia at the beginning of Nord Stream 1, with a rating of 366 megawatts, is estimated to produce around of emissions per year, not including other compressor stations for the gas pipelines within Russia. Since the pressure loss is proportional to the square of the flow velocity, dividing an unchanged gas transport volume between two Nord Stream systems could save around 3/4 of the pumping effort and presumably avoid more than of emissions annually. Using the discounted damage costs of from the German Environment Agency(Umweltbundesamt), this would, after a rough estimate, enable the third tube to be amortized within around 20 years from a global point of view. The fourth tube could also possibly be amortized in the hypothetical case of overall optimization of gas flow over various pipelines between Russia and the EU. The production of over of steel for the Nord Stream 2 tubes resulted in more than of emissions, not including the concrete coating and the associated pipeline sections onshore. Before construction, there were concerns that during construction the seabed would be disturbed, dislodging World War II era naval mines and toxic materials including chemical waste, chemical munitions, and other items dumped in the Baltic Sea in the past decades, and thereby toxic substances could surface from the seabed and damage the Baltics' particularly sensitive ecosystem. Swedish Environment Minister Andreas Carlgren demanded that the environmental analysis should include alternative ways of taking the pipeline across the Baltic, as the pipeline is projected to be passing through areas considered environmentally problematic and risky. Sweden's three opposition parties called for an examination of the possibility of rerouting the pipeline onto dry land. Latvian president Valdis Zatlers said that Nord Stream was environmentally hazardous as, unlike in the North Sea, there is no such water circulation in the Baltic Sea. Ene Ergma, Speaker of the Parliament of Estonia , warned that the pipeline work would rip a canal in the seabed which will demand leveling the sand that lies along the way, atomizing volcanic formations and disposing of fill along the bottom of the sea, altering sea currents. Its Finnish branch said it might file a court case against Nord Stream AG if the company did not properly assess a potential alternative route on the southern side of Hogland. According to Nord Stream AG, this was not a suitable route for the pipeline because of the planned conservation area near Hogland, subsea cables, and a main shipping route. Russian environmental organizations warned that the ecosystem in the Eastern part of the Gulf of Finland is the most vulnerable part of the Baltic Sea and assumed damage to the island territory of the planned Ingermanland Nature Preserve as a result of laying the pipeline. Swedish environmental groups were concerned that the pipeline was planned to pass too closely to the border of the marine reserve near Gotland. Greenpeace was also concerned that the pipeline would pass through several sites designated as marine conservation areas. On 29 January 2008, the Petitions Committee of the European Parliament organized a public hearing on the petition introduced by YCL leader Radvile Morkunaite. On 8 July 2008, the European Parliament endorsed, by 542 votes to 60, a non binding report calling on the European Commission to evaluate the additional impact on the Baltic Sea caused by the Nord Stream project. The Riigikogu made a declaration on 27 October 2009, expressing "concern over the possible environmental impacts of the gas line" and emphasizing that international conventions have deemed "the Baltic Sea in an especially vulnerable environmental status". Russian officials described these concerns as far fetched and politically motivated by opponents of the project. They argued that during the construction the seabed will be cleaned, rather than endangered. Russian Foreign Minister Sergey Lavrov claimed that Russia fully respects the desire for a complete environmental sustainability of the project and that Russia is fully supportive of such an approach, and that all environmental concerns would be addressed in the process of environmental impact assessment. Concerns were raised, since originally Nord Stream AG planned on rinsing out the pipeline with of a solution containing glutaraldehyde, which would be pumped afterward into the Baltic Sea. Nord Stream AG responded that glutaraldehyde would not be used, and even if the chemical were used, the effects would be brief and localized due to the speed with which the chemical breaks down once it comes in contact with water. One of the problems raised was that the Baltic Sea (particularly the Gulf of Finland According to the hydrographic survey company Marin Mätteknik, around 85,000 mines were laid during World War I and II, of which only half have been recovered. In November 2008, it was reported that the pipeline would run through old sea mine defense lines, where mines had been previously cleared and their explosive devices had sunk to the seabed. Sunken mines, which were found along the pipeline route, lay primarily in international waters at a depth of more than Nord Stream AG planned to detonate the mines underwater. Critics of the pipeline feared that the pipeline would disturb these ammunition dumps.
Этика мәселелері
Германияның бұрынғы канцлері Герхард Шредер мен Ресей президенті Владимир Путин келіссөздер кезеңінде құбыржол жобасын ынталы түрде қолдады. Халықаралық БАҚ «Nord Stream AG» компаниясының басқарушы директоры, бұрынғы Шығыс Германияның құпия полиция қызметкері Маттиас Варниг пен Владимир Путиннің Шығыс Германияда КГБ агенті болып жұмыс істеген кездегі байланысы туралы қөзқарастар білдірді. Маттиас Варниг бұл айыптауларды жоққа шығарды және Владимир Путинмен өмірінде алғаш рет 1991 жылы, Путин Санкт-Петербург қаласы әкімшілігінің Сыртқы қатынастар комитетінің төрағасы болған кезде танысқанын айтты. Құбыр желісін салу туралы келісім Германия парламенті сайлауына он күн қалғанда жасалды. 2005 жылғы 24 қазанда, Шредер канцлер лауазымынан кеткенге дейін бірнеше апта бұрын, Германия үкіметі «Газпром» қарызды төлемесе, «Солтүстік ағын» жобасының құнының 1 миллиард евросын жабуға кепілдік берді. Алайда, бұл кепілдік 2006 жылдың соңында мерзімі бітіп, ешқашан қолданылмады. Герхард Шредер Германия канцлері лауазымын тастағаннан кейін көп ұзамай «Nord Stream AG» акционерлер комитетінің төрағасы болуға келісті. Неміс және халықаралық БАҚ бұл оқиғаны мүдделер қақтығысы ретінде кеңінен талқылады, құбыржол жобасының Германияға газ жеткізуді жақсарту емес, жеке пайда табу мақсатымен ілгері жылжытылған болуы мүмкін деген пікір білдірілді. Еуропалық комиссия Германия үкіметінің кепілдігі туралы ақпарат сұрады. Жылдар бойы жүргізілген жан-жақты тергеулерге қарамастан, ешбір тарапқа ресми айып тағылмады. Консорциум бірнеше бұрынғы жоғары лауазымды шенеуніктерді жұмысқа алды, мысалы, Швеция премьер-министрі кеңсесінің бұрынғы хатшысы Ульрика Шенстрём және Швеция социал-демократиялық партиясының бірнеше саясаткерлерінің бұрынғы баспасөз хатшысы Дан Сванелл. Сонымен қатар, Финляндияның бұрынғы премьер-министрі Пааво Липпонен 2008 жылдан бері «Nord Stream» компаниясында кеңесші болып жұмыс істеп келеді.
The former Chancellor of Germany, Gerhard Schröder, and the President of Russia, Vladimir Putin, were strong advocates of the pipeline project during the negotiation phase. International media alluded to a past relationship between the managing director of Nord Stream AG, Matthias Warnig, himself a former East German secret police officer, and Vladimir Putin when he was a KGB agent in East Germany. These allegations were denied by Matthias Warnig, who said that he had met Vladimir Putin for the first time in his life in 1991, when Putin was the head of the Committee for External Relations of the Saint Petersburg Mayor's Office. The agreement to build the pipeline was signed ten days before the German parliamentary election. On 24 October 2005, a few weeks before Schröder had stepped down as Chancellor, the German government guaranteed to cover €1 billion of the Nord Stream project cost, should Gazprom default on a loan. However, this guarantee expired at the end of 2006 without ever having been needed. Soon after leaving the post of Chancellor of Germany, Gerhard Schröder agreed to head the shareholders' committee of Nord Stream AG. This has been widely described by German and international media as a conflict of interest, the implication being that the pipeline project may have been pushed through for personal gain rather than for improving gas supplies to Germany. Information about the German government's guarantee was requested by the European Commission. No formal charges have been filed against any party despite years of exhaustive investigations. The consortium has hired several former high ranking officials, such as Ulrica Schenström, former undersecretary at the Swedish Prime Minister's office, and Dan Svanell, former press secretary for several politicians in the Swedish Social Democratic Party. In addition, the former Prime Minister of Finland, Paavo Lipponen, had worked for Nord Stream as an adviser since 2008.
Жер бетіндегі балама
2007 жылғы 11 қаңтарда Финляндияның сауда және өнеркәсіп министрлігі Ресей-Германия табиғи газ құбырының экологиялық салдарын бағалау бағдарламасы туралы мәлімдеме жасады. Мәлімдемеде Латвия, Литва, Калининград немесе Польша арқылы жүретін балама маршруттар, теориялық тұрғыдан алғанда, Балтық теңізі арқылы өтуге қарағанда қысқа болуы мүмкін, құбырдың қуатын икемді түрде арттыру оңайырақ болып, қаржылық жағдайлар да жақсы болуы мүмкін екені айтылды. Швеция тарапынан құбырды құрлыққа бағыттау туралы ұсыныс түсті. Бұл ұсынысты сынға алғандар, бұл жеткізушілер үшін ұзақ мерзімді перспективада қымбатқа түсетінін, себебі жобаның басты мақсаты транзит шығындарын төмендету еді, деді. Nord Stream AG компаниясы Балтық теңізі құбырдың жалғыз бағыты болатынын және құрлық арқылы балама маршруттарды қарастырмайтынын мәлімдеді.
On 11 January 2007, the Ministry of Trade and Industry of Finland made a statement on the environmental impact assessment program of the Russia–Germany natural gas pipeline, in which it mentioned that alternative routes via Latvia, Lithuania, Kaliningrad, or Poland might theoretically be shorter than the route across the Baltic Sea, would be easier to flexibly increase the capacity of the pipeline, and might have better financial results. There were calls from Sweden to consider rerouting the pipeline onto dry land. Critics of this proposal said it would be more expensive for the suppliers over the long term, because the main aim of the project was to reduce transit costs. Nord Stream AG responded that the Baltic Sea would be the only route for the pipeline, and it would not consider an overland alternative.
Екінші дүниежүзілік соғыс қабірлері
2008 жылдың мамыр айында Эстониядан Еуропалық парламенттің бұрынғы мүшесі Андрес Таран "Солтүстік ағын" құбыр желісі 1941 жылғы теңіз шайқастарынан қалған Екінші дүниежүзілік соғыстың қабірлерін бұзуы мүмкін деген мәселені көтерді. "Солтүстік ағын" компаниясының өкілі жоспарланған құбырдың жанында тек бір кеме батып кеткенін және оған кедергі келтірілмейтінін мәлімдеді. 2008 жылдың шілдесінде DOF Subsea компаниясына қарасты сейсмикалық кемелердің бірі Финляндияның эксклюзивті экономикалық аймағындағы Фин шығанағында "Солтүстік ағын" құбыр желісінің жобасын зерттеу барысында кеңестік белгілері бар, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде батып кеткен деп саналатын су асты кемесінің қалдықтарын тапты. Совет су асты кемесінің қалдықтарынан басқа, "Солтүстік ағын" құбырының бағытында Грайфсвальд шығанағында және Фин шығанағында батып кеткен кемелер де бар. Грайфсвальд шығанағындағы кеме – 1715 жылы швед теңіз күштері шығанақтың жағалау лагунасына кіретін тар жерде физикалық тосқауыл құру үшін батырған жиырма кемеден бірі. Ресейлік археологтар Фин шығанағындағы кеменің "1710 жылы салынғанын және Ұлы Петр тұсында 1713 жылы Финляндияны басып алу мақсатымен жасалған шабуыл кезінде суға батқан болуы мүмкін" деп мәлімдеді.
In May 2008, a former member of the European Parliament from Estonia, Andres Tarand, raised the issue that the Nord Stream pipeline could disturb World War II graves dating from naval battles in 1941. A Nord Stream spokesman stated that only one sunken ship is in the vicinity of the planned pipeline and added that it would not be disturbed. In July 2008, it was announced that one of DOF Subsea's seismic vessels had discovered the wreck of a submarine with Soviet markings, believed to have sunk during World War II, during a survey for the planned Nord Stream pipeline in Finland's exclusive economic zone in the Gulf of Finland. In addition to the wreck of the Soviet submarine, there are sunken ships on the route of Nord Stream in the Bay of Greifswald and in the Gulf of Finland. A ship in the Bay of Greifswald is one of twenty sunk in 1715 by the Swedish navy to create a physical barrier across the shallow entrance to the bay's coastal lagoon. Russian archaeologists claimed that the ship in the Gulf of Finland "was probably built in 1710 and sank during a raid aimed at conquering Finland" in 1713 during the reign of Peter the Great.