Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық драматург (1956 жылы туған)
Canadian playwright (born 1956)
Джон Кризанк (1956 жылы туған) – канадалық драматург, ол өзінің «Тамара» атты сызықтық емес туындысымен халықаралық деңгейде танымал болды. Пьеса 1920-жылдардағы Италиядағы фашизмнің қалыптасуын зерттейді және алғашқы сызықтық емес, толыққанды театрлық тәжірибелердің бірі саналады. Көрермендер итальяндық вилла ішінде әртүрлі кейіпкерлерді бірнеше сахнада бір уақытта қадағалап отырады. Туындыда итальяндық соғыс батыры, журналист және ақын генерал Габриэле Д’Аннуцио, оның сүйіктісі және үй шаруасын жүргізушісі Элис Мазойер, сондай-ақ поляк суретшісі Тамара де Лемпичка сияқты нақты тұлғалар бейнеленген. «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «қозғалмайтын көрермендерге адреналинмен қуаттандыру» деп сипаттап, «соққыдай» әсер қалдырған диалогын жоғары бағалады. Режиссер Стивен Спилберг DGA-да сөйлеген сөзінде бұл пьесаның өзінің шығармашылығына естен кетпес әсер еткенін айтты. Ричард Роуз қойған Торонтодағы қойылымнан кейін Кризанк 1982 жылы екі Дора Мавор Мур сыйлығын жеңіп алды. Пьеса АҚШ, Португалия, Польша, Аргентина және Мексика бойынша гастрольдік сапармен аяқталды. Голливудтық қойылымды Мозес Знаймер продюсерлік етті, ол 1984 жылдан 1994 жылға дейін тоғыз жыл бойы сахнада болды.
John Krizanc (born 1956) is a Canadian playwright who established an international reputation with his non linear work, Tamara. Exploring the rise of Fascism in 1920s Italy, the play was one of the first non linear, immersive theatre experiences. The audience followed different characters through an Italian villa, with several scenes playing simultaneously. Several real people are fictionalized in the work, including Italian war hero, journalist and poet General Gabriele D'Annuzio, Aélis Mazoyer, the mistress and housekeeper of D'Annuzio, and Polish artist Tamara de Lempicka. The New York Times called it "a shot of adrenaline for sedentary theatergoers," and praised its "thunderstruck" dialogue. Director Steven Spielberg speaking at the DGA raised the play as a memorable influence on his own storytelling. After its Toronto production (directed by Richard Rose) won Krizanc two Dora Mavor Moore Awards in 1982, the play toured the United States, Portugal, Poland, Argentina and Mexico. Moses Znaimer produced the Hollywood production, which ran for nine years from 1984 to 1994.
Ерте өмір
Кризанц 1956 жылы Альберта провинциясының Летбридж қаласында дүниеге келген. Ол Пегги мен Рене Кризанцтың ұлы.
Krizanc was born in Lethbridge, Alberta in 1956. He is the son of Peggy and Rene Krizanc.
Жазушылық мансап
Тамараның премьерасы 1981 жылғы 8 мамырда Торонто қаласындағы Тринити Беллвудс паркінде орналасқан Страчан Хауста өтті. Тамара – көрермендердің қатысуы өзіндік мәнге ие болған, бірнеше сюжеттік желі бір уақытта дамыған алғашқы театрлық қойылымдардың бірі. Осы себепті ол кейіннен британдық «PunchDrunk» театр компаниясы және Нью-Йорктегі «Then She Fell» сияқты толыққанды ортаға енгізу тәжірибесінің алға басушысы болды. Ол зерттеген идеялар «Тамара: сындық постмодернистік ұйым ғылымы журналы» атты академиялық журналға шабыт берді, кейін ол «Тамара: сындық ұйымдық зерттеулер журналы» болып өзгерді. Бұл журнал бірнеше академиялық пәндердің көп дауысты және постмодернистік тұжырымдамаларын, соның ішінде басқаруды зерттеу, постмодернистік ұйымдық теория және әлеуметтік жүйелер теориясын қарастырады. Кризанцтың пьесалары құрылым мен кеңістіктерді зерттеумен қатар, суретшінің рөліне назар аударуымен ерекшеленеді. Кризанц 1985 жылы «Прага» пьесасы үшін Чалмерс сыйлығын, ал 1987 жылы генерал-губернатор сыйлығын жеңіп алды. Пьеса 1983 жылы «қауіпті» туындыны қоюға дайындалып жатқан театр труппасы туралы айтады. Вацлав Гавелдің бір актілі пьесаларынан шабыт алған бұл туынды коммунистік елде өнер жасаудың қиындықтары мен цензура жүйесіндегі суретшінің рөліне арналған. 1990 жылы Кризанц «Оның жартысы» пьесасы үшін тағы да Чалмерс сыйлығын жеңіп алды. Ол 30-ға жуық идеалды Джилл Эштің тағдыры мен капитализм мен экологиялық қозғалыстың қақтығысуын, бір отбасының басынан өткен оқиғалар арқылы көрсетеді. Оның канадалық жазушы Пол Кваррингтонмен болған достығы «Өлу оңай» пьесасының негізгі тақырыбы болды. 1993 жылы Кризанц кино мен теледидар үшін жазуды бастады. Оның көптеген жұмыстарының ішінде «Қазанмен ерлер» фильмі, «H2O», «Троялық жылқы» және «Саммит» телефильмдері, сондай-ақ «Да Винчидің тергеуі», «Оңтүстіктен», «ZOS: Бөлек аймақ», «Жаңашыл көк», «Үмітті құтқару», «Тұтқынға алынды» және «Кету» телесериалдары үшін жазған сценарийлері бар. Ол актер және режиссер Пол Гросспен жиі бірлесіп жұмыс істейді.
Tamara premiered at Strachan House in Trinity Bellwoods Park, Toronto, Ontario, Canada on May 8, 1981, and was published as a book the same year. Tamara was one of the first theatre productions with multi story lines happening simultaneously where the audience's participation was key to the experience itself. As such it was the forerunner of later immersive experiences, such as those created by the British theatre company PunchDrunk, and New York's Then She Fell. The concepts it explored became the inspiration for the academic journal Tamara: Journal of Critical Postmodern Organization Science, which later became Tamara: Journal for Critical Organization Inquiry, which focuses on plurivocal and postmodern interpretations of several academic disciplines, including critical management studies, postmodern organization theory, and social systems theory. Krizanc's plays are marked by his explorations not only with structure and space but also with the role of the artist. For his play Prague, Krizanc won the Chalmers Award in 1985, and the Governor General's Award in 1987. Set in 1983, the play focuses on a theatre company about to mount a "dangerous" work. Inspired by the one act plays of Vaclav Havel, it deals with the challenges of creating art in a communist country, and the role of the artist within a system of censorship. In 1990, Krizanc won the Chalmers award for his play The Half of It. It tells the story of idealistic thirty something Jill Ashe, and the intersection of capitalism and environmentalist through the travails of one family. His friendship with Canadian writer Paul Quarrington became the subject of the play Dying is Easy. In 1993 Krizanc began writing for the screen and television. His many writing credits include the movie Men with Brooms, the telefilms H2O, The Trojan Horse and The Summit, as well as writing for the television series Da Vinci's Inquest, Due South, ZOS: Zone of Separation, Rookie Blue, Saving Hope, Caught and Departure. Often, he has collaborated with actor and director Paul Gross.