Кіріспе

Англияның Норфолк графтығының ең биік нүктесі – Батыс Рунтон маңындағы төбе. Бұл төбе Солтүстік Норфолк жағалауындағы Вест-Рунтон ауылынан оңтүстікке қарай 0,75 миль (1 км) жерде орналасқан. Оның шыңы теңіз деңгейінен жоғары. Бұл төбе «Римдік лагерь» деп те аталады. Қазіргі таңда төбе және оны қоршаған орман Ұлттық сенім қорының қамқорлығында. Санди-Лейннен батысқа қарай созылатын Калвс Велл-Лейн атты жол автотұраққа жетелейді, ол Ұлттық сенім қорының жиналған ақшасымен күтіледі. Автотұрақ шетінде орналасқан ақша салу жәшігіне түскен ақшалармен қамтамасыз етіледі. Беккон-Хиллде пикник жасауға ыңғайлы орындықтар мен қоқыс жәшіктері бар. Аймақ бойынша бірнеше жаяу жолдар салынған.

Құрылу

Бикон-Хилл – Кромер қырқасының бір бөлігі. Кромер қырқасы Кромер қаласының үстіндегі жағалауға жақын орналасқан ежелгі мұздық мореналарының (терминалдық моренаның) қырқасы болып табылады. Кромер қырқасы соңғы мұз басу кезеңінде мұз қабатының алдыңғы шебі болғанға ұқсайды, бұл оның үлкен өлшемінен анық көрінеді. Солтүстік теңізінен мұздықтар арқылы шығарылған барлық материал Бикон-Хилл мен қырқаның қалған бөлігін құрады. Бұл қырқа Норфолк округінің ең биік жері болып есептеледі және Солтүстік Норфолк жағалауы бойында 9 мильге (14 км) созылады. Ол өзінің тегіс емес, толқынды, тығыз және жақсы орманды ландшафтымен, сондай-ақ батысындағы кең көлемді жусанды алқаптармен ерекшеленеді. Бикон-Хиллге дейін жететін Сэнди-Лейн сияқты кішкентай, қоршалған егістік алқаптары, тік қоршаулар және ойыс жолдар – қырқаның бойында жиі кездесетін ерекшеліктер.

Ерекшеліктері

Бикон төбесінің басында жер қазбаларынан жасалған қоршау бар. Бұл аймақ «Рим лагері» деп белгілі, және бұл атаудың 19-ғасырдың басында жергілікті атпен жүретін такси жүргізушілері тарапынан таралғаны айтылады. Олар бұл жерді туристер үшін тартымды ету мақсатында, бұрыннан бар жер қазбаларын пайдаланып, осы «болжамды» негіздеген. Атауына қарамастан, бұл жерде римдіктердің болғанына ешқандай дәлел жоқ. Жер қазбалары немесе қоршау бұрын жағалаудағы сигнал станциясы болған, және бұрынғы маяктардың (бірақ олардың нақты орны белгісіз) орнында болуы мүмкін. Бұл аймақта бірнеше археологиялық қазба жұмыстары жүргізілді, бірақ олардың ешқайсысы Бикон төбесіндегі жер қазбаларын арнайы зерттеген жоқ. 1324 жылы осы жерде күзетшілікке тұрғаны туралы мәліметтер бар, сондықтан сол кезде қандай да бір маяк болған болуы мүмкін. Тарихшылар 1588 жылы испан армадасы кезінде және 1608 жылы жөндеу жұмыстары туралы жазбалар болғандықтан, мұнда маяк болғанын айтады. Норфолк округтік отырысынан 1650 және 1660 жылдары мұнда маяк орнату және күзетшілікті сақтап қалу үшін ақша жиналғаны туралы мәліметтер бар. Бұл голланд шабуылдары кезінде болған. Фэденнің 1797 жылғы Норфолк картасында бұл төбе «Ескі маяк» немесе «Күзет мұнарасы» деп сипатталған, бұл сол кезде пайдаланылмағанын көрсетеді. Бұл маяктардың жотадағы нақты орналасқан жері белгісіз болса да, бұл жер осындай бекеттер үшін ең ықтимал орын болып көрінеді. 18 ғасырдың карталарында бұл жер дөңгелек қоршау ретінде белгіленіп, «Ескі маяк» және «Күзет мұнарасы» деп аталған. 1838 жылғы Ordnance Survey картасы бұл жерді Сигнал станциясы деп атайды және оны Black Beacon Hill деп атайды. Бүгінде осы жердегі жартастар Наполеон соғыстары кезінде салынған сигнал станциясының қалдықтары болып табылады және Девоннан бастап солтүстікке қарай Эдинбургқа дейін созылған сигналдар тізбегінің бір бөлігі болды. Норфолктан төмендегі сигнал беру орындары 1841 жылдың қарашасынан бастап тоқтатылды.