Контрабас саксофон: сирек кездесетін 19-20 ғ. француз аспабы. Ең төмен дыбысты мүсірлі аспап, саксофон мен контрабассоонға ұқсас. Музыка аспаптары туралы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саррусофон тобындағы ең төменгі аспап.
Lowest of the sarrusophone family of wind instruments
Контрабас саррусофоны – саррусофондар отбасының ең төменгі дыбысты аспабы, ол E♭, C немесе B♭ пернесінде үш түрлі өлшемде жасалған. Ол 19-шы және 20-шы ғасырдың басында, негізінен Францияда, оның ойлап табушысы және париждік аспап жасаушысы және оның ізбасары, сондай-ақ Evette & Schaeffer компанияларымен жасалған. Ол сонымен қатар Италияда Миландық Romeo Orsi және Rampone & Cazzani өндірушілері, ал АҚШ-та C. G. Conn компаниясымен, АҚШ әскери оркестрлері үшін E♭ пернесіндегі аспаптарды жасаған.
The contrabass sarrusophone is the deepest of the family of sarrusophones, built in three sizes pitched in E♭, C or B♭. It was made in the 19th and early 20th centuries, primarily in France by its inventor and Parisian instrument maker and his successor , and Evette & Schaeffer. It was also made in Italy by Milan manufacturers Romeo Orsi and Rampone & Cazzani, and in the United States by C. G. Conn, who built instruments in E♭ for US military bands.
Түсі
EE♭ саррусофоны қамысты контрабас саксофонның дыбысына ие, ал CC саррусофоны контрабасонға өте ұқсас. BB♭ контрабас саррусофоны – саррусофондардың ең төменгісі және EEE♭ октаконтра альт және BBB♭ октаконтрабас кларнеттері, сондай-ақ BB♭ субконтрабас тубакс ойлап табылғанға дейін ең төменгі үнмен дыбыс шығаратын үрмелі аспап болды. Контрабас саррусофондары екі түрлі ұңғыма енімен келеді: үлкен құбырлар, олар жұмсақ әрі тыныш дыбыстайды, бірақ қамысты болып қалады; және өте қамысты кішкентай құбырлар. EE және BB саррусофондары транспозициялық аспаптар болып табылады. Контрабас саррусофонын кейде қамысты контрабаспен шатастырады, олар сыртқы түрімен ұқсас.
The EE♭ sarrusophone has the tone of a reedy contrabass saxophone, while the CC sarrusophone sounds much like the contrabassoon. The BB♭ contrabass sarrusophone is the lowest of the sarrusophones, and was the lowest pitched wind instrument until the invention of the EEE♭ octocontra alto and the BBB♭ octocontrabass clarinets, and the BB♭ subcontrabass tubax. Contrabass sarrusophones come in two bore widths: big pipes, which sound mellower and softer, but are still reedy; and small pipes, which are extremely reedy. The EE and BB sarrusophones are transposing instruments. The contrabass sarrusophone is sometimes confused with the reed contrabass, to which it bears a superficial resemblance.
Қамыс
Контрабас саррусофондары өте үлкен қамыс қолданады; олар контрабас фагот қамысынан да үлкен. Сондықтан көптеген адамдар өз қамыстарын өндіреді (хобой және фагот шеберлерінің көпшілігі де осылай істейді). Контрабас саррусофондарына арналған қамыстарды Вандорен әлі де шығарады. Саррусофондар дәстүрлі түрде қос қамыспен тартады, бірақ бір қамысқа арналған мундштуктар да қолданылған. Бұл мундштуктар сопрано немесе альт саксофон мундштуктарының мөлшерімен шамалас.
Contrabass sarrusophones take rather large reeds; they are larger than contrabassoon reeds. This leads to most people making their own reeds (as is the practice of most oboe and bassoon players). Contrabass sarrusophone reeds are still manufactured by Vandoren. Sarrusophones are traditionally played with a double reed, but single reed mouthpieces have also been used. These mouthpieces are similar in size to soprano or alto saxophone mouthpieces.
Өлшемі
Контрабас саррусофондары контрабас аспаптарына қарағанда салыстырмалы түрде жеңіл, салмағы баритон саксофонынан көп айырмашылығы жоқ, ал биіктігі шамамен төрт футқа жуық, бас саксофон сияқты. Бұл оларды ұстауды, ойнауды және тасымалдауды ыңғайлырақ жасайды.
Contrabass sarrusophones are comparatively light for contrabass instruments, weighing only about as much as a baritone saxophone, and being approximately four feet tall, about the same height as a bass saxophone. This makes them more convenient to hold, play and transport.
Классикалық
Саррусофон қазіргі классикалық музыкада сирек қолданылады, бірақ бірнеше мысалы бар. Ол үшін жазылған шығармалар: Перси Грейнгердің "Over the Hills and Far Away", Падеревскидің "Симфония си минор" (Полония), онда үш EE♭ контрабас саррусофон орындаушысы қажет болған, Морис Равельдің "Rapsodie Espagnole", "Шехеразаде" және "L'heure espagnole", сондай-ақ Ариго Боитоның "Нероне". Пол Дукас оны оркестрлік поэмасы "Солдат шәкіртінде" де пайдаланған. Клод Дебюсси "Jeux" шығармасында CC аспабын, ал Фредерик Делиус "Eventyr", "Реквием" және "Songs of Sunset" шығармаларында қолданған. Жюль Массенен оны "Esclarmonde" операсында пайдаланған. Арнольд Бакстың 1921–22 жылдары жазылған Бірінші симфониясында аспапқа ерекше сололар берілген. Игорь Стравинскийдің алғашқы толық сериалдық туындысы "Threni" (1958), Латын Вульгатының Арықтаулар кітабынан алынған үзінділердің симфониялық/хорлық қойылымы, ерекше оркестрлік құрамында саррусофонды және соло флюгельгорнды қамтиды. Американдық композитор Барни Чайлдс EE♭ контрабас саррусофоны мен бір перкуссияшы үшін "Алтын көпіршік" (1967) камералық шығармасын жазды. Қайхосру Шапуржи Сорабжи жиі контрабас саррусофонын пайдаланған, оны 1-ші, 4-ші және 8-ші фортепиано концерттерінде, фортепиано мен оркестр үшін "Opus clavisymphonicum", екі оркестрлік симфониясында және "Messa grande sinfonica" шығармаларында қолданған.
The sarrusophone is rarely scored in classical music today, but there are a few examples. Pieces written for it include Percy Grainger's Over the Hills and Far Away, Paderewski's Symphony in B Minor (Polonia), which called for three EE♭ contrabass sarrusophone players, Maurice Ravel's Rapsodie Espagnole, Sheherazade and L'heure espagnole, and Arrigo Boito's Nerone. Paul Dukas also used it in his orchestral tone poem The Sorcerer's Apprentice. Claude Debussy includes the CC instrument in Jeux, as does Frederick Delius in Eventyr, Requiem and Songs of Sunset. Jules Massenet writes for it in Esclarmonde. The instrument is given notable solos in Arnold Bax's First Symphony, written in 1921–22. Igor Stravinsky's first fully serial work, Threni (1958), a symphonic/choral setting of passages from the Latin Vulgate of the Book of Lamentations, includes a sarrusophone in its unusual scoring, which also features a solo Flugelhorn. American composer Barney Childs composed a chamber work, The Golden Bubble (1967), for EE♭ contrabass sarrusophone and one percussionist. Kaikhosru Shapurji Sorabji frequently utilized the contrabass sarrusophone, calling for it in his 1st, 4th, and 8th piano concertos, Opus clavisymphonicum for piano and orchestra, his two orchestral symphonies and the Messa grande sinfonica.
Жаз
1924 жылы Кларенс Уильямс пен Луи Армстронгпен бірге жазылған "Mandy Make Up Your Mind" әнінде Сидни Бечеттің EE♭ Контрабас Саруссофонымен ұзақ солосы бар, және ол әннің шамамен соңғы жартысында ойнауын жалғастырады. Франк Кимброудың 2018 жылғы "Monk's Dreams: The Complete Compositions of Thelonious Sphere Monk" альбомында Монк Скотт Робинсон "Misterioso" және "Straight No Chaser" тректерінде контрабас саруссофонымен орындайды.
The song "Mandy Make Up Your Mind" recorded in 1924 with Clarence Williams and Louis Armstrong features an extended solo by Sidney Bechet on EE♭ Contrabass Sarrussophone and continues to feature him for approximately the last half of the song. On Frank Kimbrough’s 2018 album Monk's Dreams: The Complete Compositions of Thelonious Sphere Monk Scott Robinson plays contrabass sarrusophone on the tracks “Misterioso” and “Straight No Chaser”.