Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жюль Массенің екі актідегі балеті, Генри Кейннің сценарийі бойынша. Ол 1902 жылдың жазында Эгревиллде жазылған, 1903 жылы Хёгель баспасында басылып шыққан және 1904 жылғы 4 ақпанда Париждегі Опера Комик театрында тұңғыш рет қойылған. Алғашқы қойылым театрдың бұрынғы музыкалық және техникалық қызметкерлеріне арналған қайырымдылық шарасының бөлігі болды, ол 10 000 франктан астам қаржы жинады. Жорж Хартманн мен Генри Готье Вилларс аудармасындағы «Бастиен мен Бастиеннен» басталган бағдарламада Андре Мессажердің дирижерлігімен Дебюссидің «Демоизель элю» (Mary Garden және J Passama орындаған), профессор Магниннің гипноз астындағы музыкалық интерпретация туралы баяндамасы, Мlle Bartet және Coquelin ainé-тің поэзия оқулары, Иветта Гилберттің әндері, француз опералық әуендерінен таңдау, Жан Дельвой қатысқан «Феминиссима» атты бір актілі пантомима, сондай-ақ Корсоффтың Луиза, Фужеренің дон Паскаль, Эдмон Клементтің Октав және Дельвойдың дәрігер рөліндегі өнер көрсетулері болды. «Cigale» балетіндегі тұңғыш бишілер: Жанна Часлес (саранча), Луи Месмакер (құмырсқа), Мlle G Dugué (кедей әйел), Мlle Mary (дос), M Delehaye (банк хабаршысы). Музыкада Джеймс Хардинг ескі француз әнінің және «Au clair de la lune» әнінің «шебер вариацияларының» қолданылуын атап өтті. Сюжеті Жан де ла Фонтеннің «La cigale et la fourmi» (Құмырсқа мен шегіртке) мысалынан (нұсқасы) шабыттандырылған және «Cigale» (Цикада) бейнесін «La Pauvrette» (Кедей қызға) аянып, таңғы асын, капотын, қызыл қолшапағын және соңында ақшасын сыйға тартатын қайырымды жас әйел ретінде көрсетеді. Оның мейірімділігі үшін «Мадам Фурми» (Мадам Құмырсқа) оны қынжырлайды, «Le Garçon de Banque» (Банкир) айыптайды, ал «Petit Ami» (Жігіт) сүйкімділікке ұшыратады. Суық қыс түнінде мейірімділігі мен бейқамдығының салдарынан бар нәрсесінен айрылған Сигалға Мадам Фурми баспана беруден бас тартады. Оның сүйіктісі мен кедей қыз келіп, қызыл қолшапағының астында би билейді. Ол еденге құлап, гитарасын қысып ұстап қарда көз жұмады, бірақ балет оның періштелермен бірге көкке көтерілуімен аяқталады. Хардинг: «Әлемдік аңыздар жазушысының өзінің шегірткесінің, енді нағыз Массені қаһарманына айналған, қарда аштықтан өліп, періштелер мен аспандық хордың әуенімен қоршалғанда қатты таңғалып қалғанын көруге ұялар еді» деп түсіндірді.
Cigale is a divertissement ballet in two acts by Jules Massenet to a scenario by Henri Cain. It was composed in Égreville during the summer of 1902, first published by Heugel in 1903 and premiered at the Opéra Comique in Paris on 4 February 1904. The first performance was part of a benefit programme for former musical and technical staff of the house, which raised over 10,000 francs. The programme having commenced with Bastien et Bastienne in a translation by Georges Hartmann and Henry Gauthier Villars, also included Debussy's Damoiselle élue, with Mary Garden and J Passama, conducted by André Messager, a feature on musical interpretation under hypnosis by Professeur Magnin, poetry readings by Mlle Bartet and Coquelin ainé, songs from Yvette Guilbert, a selection of French operatic airs, a one act pantomime entitled Feminissima with Jean Delvoye among the singers, and the 2nd act of Don Pasquale with Korsoff as Louise, Fugère as don Pasquale, Edmond Clément as Octave and Delvoye as the doctor. The premiere dancers in Cigale were Jeanne Chasles (grasshopper), Louis Mesmaecker (ant), Mlle G Dugué (poor woman), Mlle Mary (the friend), M Delehaye (bank messenger boy). In the music, James Harding noted the use of an old French carol and "deft variations on Au clair de la lune". The story is inspired by Jean de la Fontaine's fable La cigale et la fourmi (a version of The Ant and the Grasshopper), and portrays "Cigale" (Cicada) as a charitable young woman who takes pity on "La Pauvrette" (The Poor Girl) and gives away her breakfast, bonnet and red umbrella, and finally her money. She is then ridiculed for her kindness by "Madame Fourmi" (Madam Ant), ticketed by "Le Garçon de Banque" (The Banker), and seduced by her "Petit Ami" (The Boyfriend). On a cold winter's night, Cigale, whose kindness and carefree nature has led her to lose what little she has, is refused shelter by Madame Fourmi. Her lover and the poor girl enter and dance under her red umbrella. She falls to the grounds and dies in the snow grasping her guitar but the ballet ends with her ascending to heaven with the angels. Harding comments that "The worldly fabulist would have been discomfited at seeing his grasshopper, now a true Massenetic heroine, dying of hunger in the snow surrounded by angels and the murmur of a celestial choir ".