Эндрю Жексон Зилкер: Остин қаласына сыйған кәсіпкер және қайырымдылық шаруасының қайырмасы
Andrew Jackson Zilker
Эндрю Жаксон Зилкер (1858-1934) – Техас саяхатшысы, филантроп, Остин қаласының белгілі тұлғасы. Зилкер паркі оның құрметіне аталған. Батон Спрингстің соңғы жеке меншік иесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаткер және қайырымдылық шараларын қолдаушы (1858 – 1934)
American politician and philanthropist (1858 – 1934)
Эндрю Джексон Зилкер (1858–1934) – Техас штатының Остин қаласындағы саяси тұлға және қайырымдылық шараларын қолдаушы, оның құрметіне Зилкер паркі аталған. Ол Бартон Спрингс көлінің соңғы жеке меншік иесі болған.
Andrew Jackson Zilker (1858–1934) was a political figure and philanthropist in Austin, Texas, after whom Zilker Park was named. He was the last private owner of Barton Springs.
Өмірбаян
Эндрю Зилкер Нью-Олбаниде, Индиана штатында дүниеге келген. Жастық шағында ол Хендерсон Кинг Йоакумның «Техас тарихы» атты екі томдық кітабын оқып, оның астанасына барып, байлық табуды армандаған. 1876 жылы 18 жасында ол Остинге жарты доллармен келді, бірден ыдыс-аяқ жуушы болып жұмысқа орналасып, смена соңында ақшасын екі есеге арттырды. Оның келесі жұмысы Конгресс даңғылындағы көпір құрылысына қатысты. Бірақ Техас аязындағы нағыз табыс мұз өндірісінде екенін ол тез түсінді, және бірнеше айдың ішінде жаңа жұмысқа орналасқаннан бастап мұз зауытының шеберіне дейін жылдам өрледі. Ол бизнес байланыстарының маңыздылығын ерте түсініп, 1891 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай «Элькс» қайырымдылық және қорғау орденінің #201 Остин ложасына қосылды. Көп ұзамай ол жеке мұз зауытына ие болды, ал 1901 жылы Колорадо өзені мен Бартон сағасы арасындағы жерді сатып ала бастады. Ол көп ұзамай Бартон-Спрингстің айналасындағы 350 акр (1.4 км²) жерді, соның ішінде Джон Раббтан Спрингстің өзін сатып алды. Ол осы жерді мұз арбаларын тартқан жылқылары мен есектерін жаюға, ал Бартон-Спрингс суын мұз жасауға пайдаланды. Ол сондай-ақ үш бұлақтың бірінің жанындағы жерге «Элькс» клубы мүшелері үшін шағын бетонды бассейн мен амфитеатр салдырды. Зилкер сонымен қатар ерікті өрт сөндіруші, Бірінші Ұлттық Банктің директоры, Су және жарық комиссары болып жұмыс істеді, сондай-ақ Ескі Оншы округтен әкім және Трэвис округі мектептерінің төрағасы қызметін атқарды. Ол кірпіш зауыты (мүмкін, бәсекелесі Майкл Батлерге қарамастан), ағаш және көмір компаниясы, сондай-ақ Ллано және Тейлор қалаларындағы сумен жабдықтау жүйелері сияқты түрлі бизнеске ие болды. Ол тіпті Остин қаласындағы алғашқы Coca-Cola бөтелкелерін шығарушы болды. 1917 жылы мектеп кеңесінің төрағасы ретінде ол Бартон Спрингсті және оны қоршаған жерді келесі он жеті жыл ішінде Остин қалалық мектептеріне (яғни мектеп округіне) сату үшін қалаға беру туралы ерекше келісім жасады, ал қала осы қаражатқа 100 000 долларлық мектептік эндаумент құрды. Осы траст қоры бүгінгі таңда «мектептен жұмысқа» бағдарламасын қаржыландыруға жұмсалады. 1950 жылы, Зилкер қайтыс болғаннан кейін екі он жылға жуық уақыт өткен соң, округ оның құрметіне Зилкер бастауыш мектебін ашты. Бұл аймақ, әрине, Зилкер метрополитендік саябағына айналды. Ол сондай-ақ Остин қаласының мэрі А. П. Вулдриджді жек көріп, Том Миллерді муниципалдық саясатқа қатысып, 1933 жылы мэрлікке түсуге ынталандырғаны үшін есінде қалды. «Полковник» лақап атымен танылған Зилкердің Остин қаласына қосқан үлесі зор болды.
Andrew Zilker was born in New Albany, Indiana. In his youth he'd read Henderson King Yoakum's two volume History of Texas, and was inspired to head for its capital to make his fortune. In 1876, at the age of 18, he arrived in Austin with fifty cents in his pocket, immediately acquired work as a dishwasher, and doubled his money by shift's end. His next job would be on the construction of the Congress Avenue Bridge. But the real money to be made in the Texas heat, he discovered, was in the manufacture of ice, and he quickly climbed the ladder from new hire to foreman for one icemaker in a matter of months. He was quick to learn the value of business connections, joining Austin Lodge #201 of the Benevolent and Protective Order of Elks shortly after its founding in 1891. Soon he owned an ice plant of his own outright, and in 1901 began buying land between the Colorado River and Barton Creek. He had soon acquired 350 acres (1.4 km2) surrounding Barton Springs, including the Springs themselves from John Rabb, and used the land to pasture the horses and mules that pulled his ice wagons, and the clear, clean Barton Springs water to make the ice itself. There he also built a small concrete pool and amphitheater for members of his Elks Club organization at the site of one of the three springs. Zilker also found the time to be a volunteer fireman, Director of the First National Bank, Water and Light Commissioner, and served both as alderman from the old Tenth Ward and president of the Travis County School Board. He would own a variety of businesses, including a brickyard (perhaps to spite his rival neighbor, and brickmaker, Michael Butler), a wood and coal concern, and the water supply systems in Llano and Taylor. He even became the first Coca Cola bottler in Austin. The year was 1917 when, in his role as head of the school board, he cut a curious deal giving Barton Springs, and, over the next seventeen years, the surrounding acres, to the Public Free Schools of Austin (i. e. the school district) to sell to the city, which in turn paid for a $100,000 school endowment with the proceeds. This trust fund still pays for what is known today as the school to work program. In 1950, nearly two decades after Zilker's death, the district opened Zilker Elementary in his honor. The area itself, of course, became Zilker Metropolitan Park. He is also remembered for his disdain for Austin mayor A. P. Wooldridge, and for encouraging Tom Miller to enter municipal politics and run for mayor in 1933. Nicknamed "the Colonel", Zilker's contribution to Austin was quite substantial.