Гаэтано Луккезе: Американдық мафияның ірі қылмыс көшбасшысы
Tommy Lucchese
Томас Луккезе: Американдық мафияның ірі қылмыс көшбасшысы, Нью-Йорктегі бес отбасының бірінің басшысы. Өмірі, тарихы және қылмыстық әрекеттері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық-американдық қылмыстық басшы (1899–1967)
Italian American crime boss (1899–1967)
Томас Гаэтано Лукшезе (туған Гаэтано Лукшезе; ɡaeˈtaːno lukˈkeːse; 1 желтоқсан 1899 – 13 шілде 1967), кейде "Томми", "Томас Лукшезе", "Томми Браун" немесе "Томми Үш саусақты Браун" деген лақап есімдермен танымал, итальяндық-американдық гангстер және Америка Құрама Штаттарындағы мафияның негізін қалаушы мүшесі, Сицилиядағы Коза Ностраның бір тармағы. 1951 жылдан 1967 жылға дейін ол Нью-Йорк қаласындағы ұйымдасқан қылмысты бақылайтын Бес Отбасының бірі – Лукшезе қылмыстық отбасының басшысы болды.
Thomas Gaetano Lucchese (born Gaetano Lucchese; ɡaeˈtaːno lukˈkeːse; December 1, 1899 – July 13, 1967), sometimes known by the nicknames "Tommy", "Thomas Luckese", "Tommy Brown" or "Tommy Three Finger Brown", was an Italian American gangster and founding member of the Mafia in the United States, an offshoot of the Cosa Nostra in Sicily. From 1951 until 1967, he was the boss of the Lucchese crime family, one of the Five Families that dominate organized crime in New York City.
Ерте өмір
Гаэтано Луккезе 1899 жылдың 1 желтоқсанында Сицилияның Палермо қаласында Бальдассарре мен Франческа Луккезе отбасында дүниеге келген. "Луккезе" тегі отбасының Сицилиядағы Люкка Сикула қаласынан шыққандығын көрсетеді. 1911 жылдың басында Луккезе отбасы Америка Құрама Штаттарына көшіп, Манхэттеннің Шығыс Гарлеміндегі итальяндық ауданына қоныстанды. Отбасы алдымен 213 East 106th Street мекенжайындағы ғимаратта тұрды, содан кейін 316 East 118th Street мекенжайына көшті; екі ғимарат та Итальяндық Шығыс Гарлем ауданында орналасқан. Луккезедің әкесі цемент тасымалдаушы болып жұмыс істеген. Жасөспірім шағында Луккезе 1915 жылға дейін машина жасау шеберханасында жұмыс істеді, содан кейін өндірістік оқиғада оң қол саусағы мен бас бармағы кесілді. 1930 жылдардың басында Луккезе отбасымен бірге Куинстің Корона қаласындағы 100 18 Northern Boulevard мекенжайындағы пәтерге көшіп келді, бұл аймақ "Куинстің Кішкентай Италиясы" деп белгілі. Луккезедің қызы Франсис, Гамбино қылмыстық отбасының басшысы Карло Гамбиноның ұлы Томми Гамбиноға тұрмысқа шықты, бұл екі қылмыстық отбасы арасында тығыз байланыс орнатты. Полиция Луккезені "Үш саусақты Браун" деп атады, бұл Луккезе ұнатпаған лақап есім. Ол 1922 жылдың 27 наурызында автокөлік ұрлығына қатысқандығы үшін үш жыл тоғыз айға сотталды. Олар карта ойнап отырғанда, Лучано ванна бөлмесіне кетіп қалды, ал оқ жаудырғандардың қатарында Вито Дженовезе, Альберт Анастасия, Джо Адонис және Бенджамин "Багси" Сигел болды; Сиро "Артишок патшасы" Терранова қашқан көлікті жүргізді, бірақ аңыз бойынша, ол қатты қорқып, қашып кете алмады және Сигел оны жүргізуші орнынан итеріп шығарды. Лучано Массерияның отбасын бақылауға алды, ал Дженовезе оның оң қолы болды. 1931 жылдың қыркүйегінде Лучано мен Дженовезе Сальваторе Маранзаноны өлтіруді жоспарлады, Луккезе бұрын Лучаноға оның өліміне бұйрық берілгенін ескерткеннен кейін, және Маранзаноны бірінші болып өлтіру үшін өлтіру тобын дайындады. Маранзаноның өлімінен кейін Лучано ұйымдасқан қылмысты басқару үшін Комиссияны құрды. Ескі құрылым, онда алдымен Массерия, содан кейін Маранзано Нью-Йорктегі барлық бостардың бастығы деп мәлімдеген, бес қылмыстық отбасының немесе боргатаның танылуына бағынды, олардың әрқайсысы белгілі бір аймақтарда және қызметтерде жұмыс істейді, ал Лучано теңдердің арасында бірінші болды.
Gaetano Lucchese was born on December 1, 1899, to Baldassarre and Francesca Lucchese in Palermo, Sicily. The surname "Lucchese" suggests family origins from the Sicilian city of Lucca Sicula. In early 1911, the Lucchese family emigrated to the United States, settling in Manhattan's Italian neighborhood of East Harlem. The family first lived in a building at 213 East 106th Street before moving to 316 East 118th Street; both buildings were in the Italian East Harlem neighborhood. Lucchese's father worked hauling cement. As a teen Lucchese worked in a machine shop until 1915, when an industrial accident amputated his right thumb and forefinger. In the early 1930s, Lucchese along with his family moved to an apartment at 100 18 Northern Boulevard in Corona, Queens, the area known as the “Little Italy of Queens". Lucchese's daughter, Frances would marry Tommy Gambino, the son of Carlo Gambino, the boss of the Gambino crime family, which formed a strong bond between the two crime families. The officer nicknamed Lucchese "Three Finger Brown", an alias that Lucchese always disliked. of auto theft and sentenced on March 27, 1922 to three years and nine months in prison. While they played cards, Luciano allegedly excused himself to the bathroom, with the gunmen reportedly being Vito Genovese, Albert Anastasia, Joe Adonis, and Benjamin "Bugsy" Siegel; Ciro "The Artichoke King" Terranova drove the getaway car, but legend has it that he was too shaken up to drive away and had to be shoved out of the driver's seat by Siegel. Luciano took over Masseria's family, with Genovese as his underboss. In September 1931, Luciano and Genovese planned the murder of Salvatore Maranzano after Lucchese had previously alerted Luciano that he was marked for death, and prepared a hit team to kill Maranzano first. In the aftermath of Maranzano's murder Luciano subsequently created The Commission to serve as the governing body for organized crime. The old structure, in which first Masseria and then Maranzano claimed to be boss of all bosses in New York City was abandoned in favor of recognition of five crime families or borgatas, each operating in particular areas and activities, with Luciano the first among equals.
Басшыдан Гальяноға
Лучаноның реформаларының нәтижесінде Нью-Йорк қаласының криминалдық әлемі ұзақ мерзімге бейбітшілікке енді. Томи Гальяно Кастелламарезе соғысының басында Гаэтано Рейнаның өлтірілуімен Рейна отбасының басшысы болды және Лучано билікке келгеннен кейін де осы лауазымын сақтап қалды. 1932 жылдан бастап Гальяно өте жасырын өмір сүрді; одан кейін оның туралы ештеңе белгілі болған жоқ. Ол өзінің бұйрықтарын жақын серіктері арқылы, әсіресе өзінің оң қолы және отбасының бет-пішіні болған Луккезе арқылы беруді қалаған. 1946 жылы Луккезе Гаванадағы Кубада өткен мафия конференциясына Гальяноның өкілі ретінде қатысты. Лучаноның Комиссиядағы үстемдігі ұзаққа созылмады; 1936 жылы мәжбүрлі жезөкшелік қылмысы бойынша сотталғаннан кейін және 1946 жылы елден қуылғаннан кейін, оның өзінің қылмыстық отбасысы және бес отбасы арасындағы билік күресі күшейді. Гальяно Комиссиядағы Бонанно, Магаддино, Профаси және Мангано отбасыларының одағының басымдығына байланысты осы қақтығыстарда нашар жағдайда болды. Луккезе, Гальяноның оң қолы болған жылдары Луи Бухальтермен одақ құрды және олар бірге киім-кешек ауданындағы Халықаралық әйелдер киім-кешек жұмысшылары одағының көптеген ірі ұйымдарын бақылады. Гальяно отбасы сондай-ақ жүк тасымалы, құрылыс және тағам өнеркәсібіндегі одақтарды бақылады және Манхэттендегі бірнеше түнгі клубтардағы үлестік меншікке ие болды.
Due to Luciano's reforms, the New York City underworld entered a long period of peace. Tommy Gagliano had risen to leadership of the Reina family with the assassination of Gaetano Reina at the outset of the Castellammarese War and retained that position after Luciano's ascension. From 1932 onward, Gagliano kept a very low profile; almost nothing is known about him from then onward. He preferred to issue his orders through close allies, particularly Lucchese, who was his underboss and the family's public face. In 1946, Lucchese attended the mob's Havana Conference in Cuba as Gagliano's representative. Luciano's predominance on the Commission did not last; after his conviction on compulsory prostitution charges in 1936 and his deportation in 1946, power struggles within his own crime family and between the five families came to the fore. Gagliano was at a disadvantage in these conflicts, being outnumbered in the Commission by an alliance of the Bonanno, Magaddino, Profaci and Mangano families. During his years as underboss Lucchese formed an alliance with Louis Buchalter and together they controlled many of the largest locals of the International Ladies Garment Workers Union in the garment district. The Gagliano family also dominated unions in the trucking, construction and food industries and had undisclosed ownership interests in several Manhattan nightclubs.
Отбасының басшысы
1951 жылы Гальяно табиғи себептерден қайтыс болды. Екі онжылдық бойы қосалқы басшы және де-факто көшедегі басшы болғандықтан, Луккезе оның ізбасары болуға тиіс еді, ал отбасы тез арада Луккезе қылмыстық отбасы деп аталды. Луккезе мафиозилер Стафано ЛаСаллены қосалқы басшы, ал Винченцо Раоны кеңесші етіп тағайындады. Сол жылы Луккезе Лучано қылмыстық отбасының қосалқы басшысы Вито Дженовеземен және Анастасия қылмыстық отбасының қосалқы басшысы Карло Гамбиномен одақ құрды, мақсаты Комиссияны бақылауға алу болды. Луккезе соғыстан кейінгі дәуірдегі Коза Ностраның ең беделді басшыларының біріне айналды. Ол Нью-Йорк қаласының саясаткерлерімен, соның ішінде қала басшылары Уильям О'Двайер және Винсент Импеллиттеримен жақын қарым-қатынас ұстады. Луккезе Коза Ностраның ақша табу, жариялылықтан қашық болу және қылмыстық қудалаудан жалтарту сияқты негізгі құндылықтарына назар аударды. Луккезе отбасы Манхэттеннің киім-кешек ауданы мен оған байланысты жүк тасымалдау саласын басты кәсіподақтар мен сауда бірлестіктерін бақылауға алып, үстемдікке ие болды. 1950 жылдары Луккезе Санто Трафиканте-кішімен бірге есірткі тасымалымен айналысатын желіні басқарды, ол Тампа қылмыстық отбасының басшысы болды. Луккезе Трафиканте-кішінің әкесі Санто Трафиканте-үлкенмен ұзақ жылдар бойы одақтас болды, ол Тампа мафиясының бұрынғы басшысы болған және 1940 жылдары Трафиканте-кішіні мафия дәстүрлеріне баулуға көмектескен. 1957 жылдың 25 қазанында Альберт Анастасия қонақүйдің шаштаразында өлтірілді, ал Карло Гамбино Анастасия (кейін Гамбино деп аталған) отбасының басшысы болды. 1957 жылы Дженовезе Лучано отбасының билігін заңдастыру үшін ұлттық жиналыс шақырды. Кездесу Нью-Йорк штатының Апалачин қаласында бандит Джозеф "Джо Барбер" Барбараның ауылдық үйінде өтті. 1957 жылдың 14 қарашасында Нью-Йорк штатының полициясы жиналысқа шабуыл жасап, қашып бара жатқан 61 қылмыскерді қамауға алды. Гамбиноның қолдауымен Комиссияны бақылауға алды. 1958 жылдың 8 сәуірінде АҚШ Жоғарғы Соты 1952 жылғы Луккезеге қатысты азаматтығынан айыру туралы шешімді техникалық себептермен жоққа шығарды. Алайда, келесі күні АҚШ Бас прокуроры Уильям П. Роджерс Луккезеге қарсы жаңа іс қозғады.
In 1951, Gagliano died of natural causes. As underboss and de facto street boss for two decades, Lucchese was the obvious successor, and the family was quickly renamed the Lucchese crime family. Lucchese appointed mobsters Stafano LaSalle as underboss and Vincenzo Rao as consigliere. That same year, Lucchese formed an alliance with Luciano crime family underboss Vito Genovese and Anastasia crime family underboss Carlo Gambino with the long term goal of gaining control of the Commission. Lucchese became one of the most well respected Cosa Nostra bosses of the Post War era. He maintained close relationships with New York City politicians, including Mayors William O'Dwyer and Vincent Impellitteri. Lucchese concentrated on the core Cosa Nostra values of making money, keeping a low public profile, and avoiding criminal prosecution. The Lucchese family came to dominate Manhattan's garment district and the related trucking industry by gaining control of key unions and trade associations. During the 1950s, Lucchese controlled a narcotic trafficking network with Santo Trafficante Jr., the boss of the Tampa crime family. Lucchese had maintained a longtime alliance with Trafficante Jr.'s father Santo Trafficante Sr., the former boss of the Tampa mafia family and during the 1940s, helped train Trafficante Jr., in the mafia traditions. On October 25, 1957, Albert Anastasia was assassinated in a hotel barbershop and Carlo Gambino became the boss of the Anastasia (renamed Gambino) family. In 1957, Genovese called a national mob meeting to legitimize his control of the Luciano family. The meeting was held at rural home of mobster Joseph "Joe the Barber" Barbara in Apalachin, New York. On November 14, 1957, the New York State Police raided the meeting and arrested 61 fleeing gangsters. With the alliance backing him, Gambino now controlled the Commission. On April 8, 1958, the U. S. Supreme Court overturned the 1952 denaturalization ruling against Lucchese on a legal technicality. However, the next day, U. S. Attorney General William P. Rogers brought a new case against Lucchese.
Лукшезе мен Гамбино
1962 жылы Карло Гамбиноның үлкен ұлы Томас Гамбино, Луччезедің қызы Франческаға үйленді. Тойға 1000-нан астам қонақ қатысты, онда Карло Гамбино Луччезеге 30 000 долларлық сыйлық сыйлады. Жауабында, Луччезе Гамбиноға Идлевльд әуежайындағы (қазір Джон Ф. Кеннеди әуежайы деп аталады) қылмыстық іс-әрекеттерінің бір бөлігін берді. Луччезе әуежай басшылығының қауіпсіздігін және барлық әуежай кәсіподақтарын бақылады. Бірлесіп, Луччезе мен Гамбино енді әуежайды, Комиссияны және Нью-Йорк қаласындағы ұйымдасқан қылмыстың көп бөлігін бақылады.
In 1962, Carlo Gambino's oldest son, Thomas Gambino, married Lucchese's daughter Frances. Over 1,000 guests attended the wedding, at which Carlo Gambino presented Lucchese with a $30,000 gift. In return, Lucchese gave Gambino a part of his rackets at Idlewild Airport (now called John F. Kennedy Airport). Lucchese exercised control over airport management security and all the airport unions. As a team, Lucchese and Gambino now controlled the airport, the Commission, and most organized crime in New York City.
Комиссияның сюжеті
1963 жылы Жозеф Маглиоко мен Бонанноның бастығы Жозеф Бонанно Комиссия төрағалары Карло Гамбино, Лучшезе және Стефано Магаддиноны, сондай-ақ Фрэнк ДеСимонды өлтірудің қауесетті жоспарын жасады және Мафия Комиссиясын басып алуды көздеді. Жозеф Маглиоко кісі өлтіру жұмысын Жозеф Коломбоға тапсырды. Коломбо өмірі үшін қорқып, немесе биіктеуге мүмкіндік сезініп, Комиссияға бұл жоспар туралы хабарлады. Комиссия Бонанноның нақты бас шешкенін түсініп, Маглиоко мен Бонаннодан түсініктеме талап етті. Бонанно Монреальде жасырынды, ал қатты қорқып қалған Маглиоко пайда болып, барлығын мойындады; оған 50 000 доллар айып салынды және зейнетке шығуға мәжбүр болды. Өмірінің соңына дейін ол 44 жыл бойы түрмеде бір күн де отырмаған. Лучшезедің ізбасары ретінде бірінші таңдауы Антонио "Тони Дакс" Коралло болды, бірақ Лучшезе қайтыс болған кезде Коралло түрмеде еді. Лучшезедің екінші таңдауы Этторе Коко да құқықтық мәселелерге тап болды және қысқа ғана уақытқа басшылық етті. Тағы бір мүмкін үміткер консильере Винченцо Рао болды, бірақ ол да қылмыстық істермен айналысып жүрді. Комиссия ақырында Капо Кармин Трамунтиді Коралло түрмеден шыққанша уақытша басшы ретінде таңдады.
In 1963, Joseph Magliocco and Bonanno boss Joseph Bonanno hatched an audacious plan to murder Commission bosses Carlo Gambino, Lucchese, and Stefano Magaddino, as well as Frank DeSimone, and take over the Mafia Commission. Joseph Magliocco gave the murder contract to Joseph Colombo. Colombo either feared for his life, or sensed an opportunity for advancement, and instead reported the plot to The Commission. The Commission, realizing that Bonanno was the real mastermind, ordered both Magliocco and Bonanno to explain. Bonanno went into hiding in Montreal, but a badly shaken Magliocco appeared and confessed everything; he was fined $50,000 and forced into retirement. At the time of his death, he had not spent a day in prison in 44 years. Lucchese's first choice as a successor had been Antonio "Tony Ducks" Corallo, but Corallo was in prison when Lucchese died. Lucchese's second choice, Ettore Coco, was also in legal trouble and served a short time as boss. Another possible candidate was consigliere Vincenzo Rao, but he too was dealing with criminal charges. The Commission finally selected capo Carmine Tramunti as temporary acting boss until Corallo was released from prison.