Кіріспе
Тибет буддасы Тертон және ұстаз Аю Хандро ("Ұзақ өмірлі Дакини", 1839 – 1953), сондай-ақ Дорже Палдрон деп те белгілі, Шығыс Тибеттегі Тантрикалық буддизмнің тибеттік йогині, тәлімгері және тертоны болған. Ол шебер Дзогчен медитаторы, Тибет бойынша кең саяхаттар жасауымен, ұзақ уақыт қараңғы шегініспен айналысуымен, yidam Сенге Донма (Арыстан жүзді Дакини) практикасының гонгтерімен, Чодтың түрлі формаларымен және өмір бойы рухани практикаға адал болуымен танымал. Аю Хандро туралы біздің көптеген ақпараттарымыз 1951 жылы Дзонгсада Чоджал Намхай Норбуға оның жеке берген ауызша түсіндірмелерінен алынған. Ол оның намтар, яғни рухани өмірбаянын жазды, ол кейін Цултрим Алионның "Білімді әйелдер" кітабында жарияланды. Аю Хандро өз заманындағы көптеген ұлы ұстаздармен кездесіп, олардан тәлім алды: Жамянг Кхенце Ванпо, Жамгон Конгтрүл Бірінші, Чокгюр Лингпа, Ньяла Пема Дундул, Адзом Друкпа, Тогден Рангриг және тоғызыншы Тай Ситупа, Пема Ньингче Ванпо. Ол жасырын йогини өмірін сүрді, өмірінің көп бөлігін шегіністе немесе саяхаттап жүретін чодма ретінде өткізді. Ол Ваджрайогининің бір көрінісі ретінде танылды. Ол 115 жасқа дейін өмір сүрген деп хабарланады.
Ayu Khandro (, "Long Life Dakini", 1839 – 1953), also known as Dorje Paldrön, was a Tibetan yogini, practitioner and terton of Tantric Buddhism in Eastern Tibet. An accomplished Dzogchen meditator, she is known for her extensive pilgrimages throughout Tibet, long periods of dark retreat practice, the gongter of the practice of the yidam Senge Dongma (the Lion Faced Dakini), various forms of Chöd, and her lifelong dedication to spiritual practice. Much of the information we have about Ayu Khandro comes from the oral commentary that she gave in person to Chogyal Namkhai Norbu in Dzongsa in 1951. He wrote her namthar, or spiritual biography, which was later published in Women of Wisdom by Tsultrim Allione. Ayu Khandro met, and was taught by, many great masters of her day: Jamyang Khyentse Wangpo, Jamgon Kongtrul the First, Chokgyur Lingpa, Nyala Pema Dündul, Adzom Drukpa, Togden Rangrig and the ninth Tai Situpa, Pema Nyingche Wangpo. She led the life of a hidden yogini, spending a significant amount of her life in retreat or as a wandering chodma. She was recognised as an emanation of Vajrayogini. She is reported to have lived to the age of 115.
Ерте өмір (1839-1846)
Аю Хандро 1839 жылы қыста Шығыс Тибеттің Хам аймағындағы Дзонг Транг ауылында дүниеге келді. Оның әкесі Тамдрин Гон, анасының аты Цоки еді. Оның тууына жергілікті тогден, Тогден Рангриг куә болды және оған Дечен Хандро (Ұлы бақыт Дакини) деген ат қойды. Ол жеті жасында оның қауымына қосылды. Ол үш ұл мен төрт қыздан тұратын отбасының ең кішісі ретінде өсті; әйелдер малға қараса, еркектер саудамен айналысатын дәстүрлі Хампа өмірін өмір сүрді. "Мен ең кішкентай және әлсіз болғандықтан, маған кішкентай малға қарау тапсырылды және ең нашар киімдер берілді".
Үйден кету және ерте медитациямен айналысу (1846-1857)
Тогден Рангриг Аю Хандро тұрған жерге жақын таулардағы үңгірлерде медитациямен айналысатын шағын қауымға ие болды. Бұл жер "Драг ка Янг дзонг" деп аталды. Оның тәтесі Дронки осы қауымның мүшесі болды және Тогденнің үңгіріне жақын жерде тұрды. 1846 жылы, жеті жасында Аю Хандро оларға қосылды. Ол оларға отын және су әкеліп, рухылық жаттығуларына көмектесті. Осы кезеңде ол Куньцзян Лонгянгтан тибет тілін оқу мен жазуды үйренді, бұл дағдыда жақсы жетістікке жетіп, қауыммен бірге "Кангюрді" екі рет оқыды. Мигюр Намхай Дордже – Төртінші Дзогчен Друбванг және Ригдзин Пема Дупа Цель. Ол оған Нима Драпаның Дзогчен ілімін, Нима Одзер (1124–92) тертоннан алды. Енді еркіндігі мен денсаулығы жақсы болғандықтан, 23-24 жастағы Аю Хандро ұзақ және терең медитацияға берілді. Друкпа Кагью әулетінің бастапқы орнында болғанда, мен Дордже Юдронмадан аян алдым. Ол маған саусағымдай кішкентай қағаз орамасын берді. Мен оны асыққандықпен ашып қарасам, онда: "Оныншы айдың оныншы күні Рона деп аталатын жерге барып, жаттығуларыңызды жалғастырыңыз" деп жазылған еді. Трульзи Гарванг Ринпоче Пема Линг көлінің маңында көптеген ізбасарларға ие болды және ол Mindroling Jetsun Rinpoche әйел ұстазының шәкірті болды, одан Mindroling Дзогчен термаларын үйренді. Олар одан әрі шәкірттерімен бірге Ходты үйреніп, 100 000 Ход құрбандықтарын толық аяқтады.
Батыс Тибетке паломнистік сапар (Непал арқылы) (1873 ж.)
Трульзи Ринпочемен кездескеннен кейін олар қайтадан төртеу болды: Аю Хандро мен Тогден Семньи, Пема Янкьи және Трульзи Ринпоче. Трульзи Ринпоче Батыс Тибеттегі Кайлаш тауына (Ганг Ринпоче) бара жатқандықтан, олар оған бірге жолға шығуға шешім қабылдады.
Ямдрок көлі (1873)
Олардың алғашқы аялдамасы – Ямдрок көлі, Тибеттегі ең қасиетті төрт көлдің бірі, әсіресе болжам жасаумен байланысты. Бұл аймақ Падмасамбхавамен де байланысты.
Тінгри (1873)
Жаз айларында олар Тингриде тұрып, жаттығулар жасады, бұл қасиетті аймақ үнділік Махасиддха Падампа Сангьемен байланысты, ол Чодтың алғашқы аталарының бірі және Шиджай немесе Басу практикасын қолданды.
Непалдағы діни сапар (1873)
Түске қарай сапар шегіп, олар Непалдағы Чакрасамбхава / Ваджрайогини мандаласының күшті орындарымен байланысты қасиетті жерлерге қажылық сапар бастады. Миларепаның тақуалық танытқан жерлеріне жақын аймақтардан өтіп, Гималай тауларын басып өтіп, олар Ньялам арқылы Непалға кірді, ол қазір Достық тас жолында орналасқан.
Маратқа (Халиси Махадевстан)
Олардың алғашқы маңызды қасиеттік саяхаттарының бірі – атақты Маратика үңгірі болды. Бұл аймақ ұзақ өмір сүру тәжірибесімен байланысты, себебі осы жерде Падмасамбхава мен дакини Мандарава Амитаюстың ұзақ өмір сүру тәжірибесін меңгерген. Мұнда олар Ақ Тараны (әсіресе ұзақ өмірмен байланысты) және оның ұстазы Жамянг Кхенце Ванпоның «Лотостың жүрек мәні» – Пема Ньинтигін орындады. Осы жерде Аю Хандро мен Пема Янкьи Тогден Трульзиге Пема Ньинтиктің үйретуін берді.
Катманду және Сваямбу ступасы
Маратикадан олар батысқа қарай Непалдың ежелгі астанасы Катмандуға, Чакрасамбхаваның қасиетті мандаласының бір бөлігіне саяхаттады. Бір ай бойы Катманду аңғарының қасиетті орындарын аралап, әсіресе Сваямбудың танымал ступасында құрбандықтар берді, содан кейін тағы бір ай бойы Чод тәжірибесімен шұғылданды. Олар көп шақырулар алып, жақсы таныла бастады, бірақ бұл атақ-даңқтың кедергісі деп санап, сол аймақты тастап кетті.
Парпинг пен Дакшинкалидегі Янглешо
Катмандудан оңтүстік-батысқа қарай жылжығанда, олар Парфингтегі Янглешоға, Падмасамбхава мен оның непалдық серігі Шакиадевидің маңызды қасиетті үңгіріне жетті. Парфингтегі тағы бір үңгір – Асура үңгірі. Олар Чакрасамбхава мен Ваджрайогинидің 24 тантрикалық күш орындарының бірі болып табылатын Ваджрайогини ғибадатханасын аралады. Парфингтен бірнеше шақырым оңтүстікке сапарлағанда, олар ең әйгілі тантрикалық индуисттік қасиетті орындарының біріне, Кали қасиетті әйелдің Дакшинкали ғибадатханасына барды.
Пуранг, Кюнг Лунг, Долпо (1874)
Олар Катманду аңғарынан батысқа қарай жылжып, Пуранг арқылы Дольпоға қарай сапар шегіп, Тогден Трульджидің бұрынғы медитациялық үңгірі Кюнг Лунгқа жетті. Мұнда олар Тогден Трульжиден Хандро Ньингтиктің толыққанды үйретімін және берілісін алды. Сондай-ақ, олар Жамянг Кхенце Ванпоның Хандро Сангдуын Тогден Трульжиге тапсырды.
Кайлаш тауы (Ганг Ринпоче - Қардың асыл інжу-маржасы) (187477)
1874 жылы барлық төрт паломник батыс Непал арқылы Кайлаш тауына жетті. Кайлаш тауы – буддизм, Бон, индуизм және джайнизм діндері үшін терең құрметке ие қасиетті орын. Миларепа және Падмасамбхава сияқты көптеген белгілі және осылай емес әулиелер осы жерде тәжірибе жасаған. Буддизмде Кайлаш тауы Чакрасамбхаваның мекені деп есептеледі. Оның қасиетті саяхаты барысында Чакрасамбхава мен Ваджрайогинидің қасиетті жерлерін аралау тақырыбын көрдік. Тогден Трульзи оларды осы жерге жетеледі, олар көптеген қасиетті үңгірлерде үш жылдан астам медитация жасады және көптеген қасиетті орындарды аралады. Осы уақыттан кейін Пема Янкьи мен Тогден Трульзи қалуға шешім қабылдады, ал Аю Хандро мен Тогден Семньи Орталық Тибетке аттанды.
Мекенге оралу - Орталық Тибетке парызшылық ету (1877)
Бастапқыда олар Марюлге (қазір Ладак деп белгілі) сапар жасады, жол бойы Чодты тәжірибеледі, соның ішінде Таранатаның тұрағы болған Джомо Нагпаға да барды.
Усанг пен Лхаса (1878)
Аю Хандро 40 жасқа толғанда олар Тибеттің орталық провинциясы Усангқа (немесе У) келді, бұл атаудың мағынасы – «Алдыңғы Тибет». Алдымен олар Дзогченнің қорғаушысы Көк Ваджра Садудың қасиетті орнына барды. Содан кейін олар Усангтың астанасы Лхасаға, Далай-ламаның тұратын жеріне жетті. Олар мұндағы барлық қасиетті орындарды, оның ішінде Сера, Дрепунг, Трайепа, Ганден, Кацал, Звалангты аралады. Лхасаның төңірегіндегі аңғарға көшіп, олар Янгри, Дригунг және Тидромға да сапар шекті.
Өлім
Аю Хандро 1953 жылы қайтыс болды.