1489 жылғы Англия мен Испания арасындағы Медина-дель-Кампо шарты
Treaty of Medina del Campo (1489)
1489 ж. Англия мен Испания арасындағы Медина-дель-Кампо шарты: мақсаты – Францияға қарсы саясат, тарифтерді төмендету, Артур Тюдор мен Екатерина Арагон некесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1489 жылы Англия мен Испания арасындағы шарт
1489 treaty between England and Spain
Медина-дель-Кампо шарты – 1489 жылдың 26 наурызында Англия мен жаңа құрылып келе жатқан Испания арасында жасалған келісім. Оның шарттары үш мақсатқа қол жеткізді: екі ел үшін Францияға қатысты ортақ саясатты белгілеу, екі ел арасындағы баж салығын төмендету және, ең бастысы, Англияның Генрих VII-нің үлкен ұлы Артур Тюдор мен Кастилияның Изабелла I және Арагонның Фердинанд II-нің қызы Арагондық Екатерина арасындағы неке шартын жасау. Шарты 27 наурызда испан монархтары қол қойды, бірақ Генрихтің ратификациясы 1490 жылдың қыркүйегінде ғана Уокинг шарты арқылы жүзеге асты.
The Treaty of Medina del Campo was an agreement developed on March 26, 1489 between England and the nascent Spain. Its provisions accomplished three goals: the establishment of a common policy for the two countries regarding France, the reduction of tariffs between the two countries, and, most centrally, the arrangement of a marriage contract between Arthur Tudor, eldest son of Henry VII of England, and Catherine of Aragon, daughter of Isabella I of Castile and Ferdinand II of Aragon. The treaty was signed on March 27 by Spanish sovereigns, but its ratification by Henry did not occur until September 1490 by the Treaty of Woking.
Шарттар
Келісім жиырма алты баптан тұрды. Алғашқы он алты бап Англия мен Испания арасындағы әскери, экономикалық және саяси қатынастарды қамтыды. Он жетінші бап Екатерина мен Артурдың некесіне қатысты, ал одан кейінгі он бап қаржылық мәселелерді, мұрагерлік құқығын және Екатеринаның Англияға сапарын ұйымдастыруды қарастырды.
The treaty was made up of twenty six clauses. The first sixteen dealt with military, economic, and political relations between England and Spain. The seventeenth clause consisted on the marriage between Catherine and Arthur, while the following ten clauses covered the financial settlement, succession, and Catherine's journey arrangements to England.
Келісімге негіздеме
Генрих VII Тюдор Босворт даласындағы шайқаста Ричард III Плантагенетті жеңгеннен кейін Англия тағына отырды. Генрихтің Англия тағына деген құқығы мұрагерлік бойынша негізсіз дерлік болды; оның тәжді иеленуі көбінесе жаулап алу құқығымен байланысты болды, және ол тағы да заңды құқығы жақсырақ болуы мүмкін көптеген талапкерлерге қарсы тұрды. Керісінше, Арагонның Фердинанд II және Кастилияның Изабелла I жақын арада біріккен Испания тағында берік тұрды. Олар мұрагерлік жауы Францияға қарсы көмек іздеді. Генрихтің жаңа ұлы болды, ал испан билеушілерінің өте жас қызы болды; одақ пен неке екеуіне де пайдалы болар еді. Генрих ірі шетелдік державаның мойындауын алатын болар еді, ал испандықтар Францияға қарсы әскери көмекке қол жеткізер еді.
Henry VII Tudor had risen to the throne of England with his victory over Richard III Plantagenet at the Battle of Bosworth Field. Henry's claim to the throne of England lacked almost all validity by heredity; his possession of the crown was primarily by right of conquest, and he faced a host of claimants still alive with arguably better legal claims. By contrast, Ferdinand II of Aragon and Isabella I of Castile were secure upon what was soon to be the united throne of Spain. They were looking for help against their hereditary enemy, France. Henry had a new son, the Spanish rulers a very young daughter; a marriage and alliance would help each. Henry would gain the acceptance of his position by a major foreign power, and the Spanish would obtain military help against France.
Некеге тұру ұсынысы
1487 жылдың наурызында испан монархтары Генриге үйлену туралы ұсыныс жасады. Келіссөздер қысқа мерзімде принциптік келісімге әкелді. Шарттар 1489 жылдың 26 наурызында жазылып алынды. Олар Англия мен Испания Францияға соғыс жариялаған жағдайда бір-біріне көмектесуді талап ететін баптарды қамтиды. Дегенмен, нақты шарттар испандар үшін әлдеқайда тиімді болды; Англия испандар соғыста болғанда, егер ағылшындар Гвиен провинциясын қайтарып алмаса, Испанияны әскери тұрғысынан қолдауға міндетті болды. Керісінше, испандықтар Франциядан Россильон және Сердания сияқты кішкентай аудандарды қайтарып алса, әскери қолдау көрсетуден бас тарта алатын болды. Шартта Артур мен Кэтриннің үйленуі және Кэтринге 200 000 кроналық құдалық белгіленді. Соңында, шарттың талаптарына сәйкес, елдер арасындағы белгілі бір тарифтер алынып тасталды, бұл Кастилия саудагерлерінің кейбір артықшылықтарына нұқсан келтірсе де, еркін сауданың дамуына жағдай жасады. Испания билеушілері келесі күні шартқа қол қойды.
By March 1487, an offer of marriage had been made by the Spanish monarchs to Henry. Negotiations speedily resulted in an agreement in principle. The terms were set down to paper on March 26, 1489. They included clauses requiring England and Spain to come to each other's aid should they declare war upon France. However, the exact terms were much more favorable to the Spanish; England was required to support Spain militarily so long as the Spanish were still at war, unless the English had recovered the province of Guyenne. By comparison, the Spanish were able to retire from military support if they recovered from France the much smaller districts of Roussillon and Cerdanya. The treaty established that Arthur and Catherine were to marry, and also established a dowry for Catherine of 200,000 crowns. Finally, by the provisions of the treaty, certain tariffs were to be dropped between the countries, allowing a more free trade to develop, though it did cost Castilian merchants certain privileges of theirs. The Spanish rulers signed the treaty the next day.
Шартты ратификациялау
Алайда Генрих келісімді бірден ратификацияламады. Генрихтің 1489 және 1490 жылдардағы сыртқы саясаты Францияға қарсы соғысқа түсуге дейін испан монархтарынан немесе Священный Рим императоры Максимилиан I Габсбургтен маңызды қолдау алуға бағытталды. Бірақ 1490 жылдың қыркүйегіне қарай ол Испания және Габсбургтермен үшжақты одақ құруға мүмкіндік алды және 23 қыркүйекте Медина-дель-Кампо келісімін ратификациялады. Сонымен бірге, Генрихтің келісіміне байланысты Медина-дель-Кампо келісімінің шарттарын өзгертетін қосымша келісім ұсынылды. Бұл келісім испан билеушілері тарапынан кейіннен қабылданбады; нәтижесінде Медина-дель-Кампо келісімінің шарттары көбінесе орындалмады. Соңында, 1492 жылы және 1497 жылы некеге қатысты шарттар қайтадан келісілді. Екі ханзаде де 1501 жылдың қараша айында үйленді; Артур бес айдан кейін дүние салды.
Henry, however, did not ratify the treaty right away. Henry's foreign policy during 1489 and 1490 attempted to obtain substantial support from either the Spanish monarchs or Maximilian I Habsburg, the Holy Roman Emperor, before he would commit to war against France. By September 1490 however, he was in a position to attempt a three way alliance with Spain and the Habsburgs, and ratified the Treaty of Medina del Campo September 23. At the same time, an additional treaty was offered, modifying the terms of the Treaty of Medina del Campo, upon which Henry's assent was conditioned. This treaty was eventually rejected by the Spanish rulers; in the end, the terms of the Treaty of Medina del Campo went largely unexecuted. Eventually, the terms regarding the marriage were renegotiated in 1492, and again in 1497. The two royal children were finally married November 1501; Arthur died five months later.