Алан Вурхис: Қала құрылысшы және көлік инженерінің өмірі мен еңбектері
Alan Voorhees
Алан Вурхис – американдық инженер, қала құрылысшы. 2-дүниежүзілік соғыста UDT 11 құрамында болған, Нагасакидегі атом бомбасының салдарын көрген алғашқылардың бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық инженер Алан Маннерс Вурхис (17 желтоқсан 1922 – 18 желтоқсан 2005) – американдық көлік инженері және қала құрылысын жоспарлаушы, АҚШ-та көптеген ірі мемлекеттік жобаларды жобалаған. Вурхис Нью-Джерси штатының Хайленд Парк қаласында туған.
American engineer
Alan Manners Voorhees (December 17, 1922 – December 18, 2005) was an American transportation engineer and urban planner who designed many large public works in the United States. Voorhees was born in Highland Park, New Jersey.
Ерте өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ренсселэр политехникалық институтында (RPI) оқуын тастап, АҚШ Теңіз күштеріне "Су астындағы қирату тобы 11" (UDT 11) деп аталған офицер ретінде қосылды, бұл АҚШ Теңіз күштерінің арнайы жасақтарының (Navy SEALs) алдағысы болды. Ол соғыстың көп бөлігін Тынық мұхитының жағалау қорғаныстарын картографиялаумен өткізді. Нагасакиге атом бомбасы тасталғаннан кейін, Вурхистің бөлімшесі қаланы тексеруге жіберілді, осылайша ол бомбадан кейінгі қиратуды көрген алғашқы американдықтардың бірі болды. Әскери қызметі үшін ол "Күміс жұлдыз", "Қола жұлдыз" және "Президенттік бірлік цитаты" наградаларымен марапатталды. Соғыстан кейін Вурхис оқуын жалғастырып, 1947 жылы RPI-ді бітіріп, 1949 жылы Массачусетс технология институтында қала құрылысы саласында магистр дәрежесін алды.
During World War II, he left his studies at Rensselaer Polytechnic Institute (RPI) to join the United States Navy as an officer in what was called the "Underwater Demolition Team 11" (UDT 11), a precursor to the U. S. Navy SEALs. He spent much of the war mapping shoreline defenses in the Pacific. After the atomic bombing of Nagasaki, Voorhees' unit was sent in to inspect the city, making him one of the first Americans to see the bomb's aftermath. For his military service he received the Silver Star, the Bronze Star, and the Presidential Unit Citation. After the war, Voorhees continued his education, graduating from RPI in 1947 and then earning his master's degree in city planning from the Massachusetts Institute of Technology in 1949.
Көлікті жоспарлау
1952 жылы Вурхис Вашингтон қаласына коммерциялық емес Автомобиль қауіпсіздігі қоры үшін жұмыс істеуге келді. Балтимор қаласындағы көлік ағынын зерттеу барысында Вурхис жер пайдалану негізінде көлік үлгілерін болжауға арналған математикалық формула жасады. Бұл формула әлемдегі көптеген көлік және инфрақұрылымдық жобаларды жобалауда маңызды рөл атқарды. Ол 1956 жылы «Көлік қозғалысының жалпы теориясы» атты еңбегін жазды, онда сапарлар таралуына гравитациялық модельді қолданды. Бұл модель аймақта туындаған сапарларды, әр бастапқы нүктеден әр мақсатты нүктеге жасалатын сапарлар санын көрсететін матрицаға түрлендіреді, одан кейін бұл мәліметтер желіге жүктеледі. 1961 жылы ол өзінің жеке инженерлік фирмасын (Alan M. Voorhees & Associates) құрды, ол ақырында АҚШ-тың он қаласында филиалдар ашты. Ол Сан-Паулу, Гонконг, Каракас және Вашингтон қалаларындағы метро жүйелерін жобалауға қатысты. Вурхис Австралияның астанасын жаңа қалалармен байланыстыратын Канберраның «Y» жоспарының авторы ретінде танымал. Бұл ұсыныс бойынша зерттеулер 1966 жылы басталды және соңғы есеп 1969 жылы ұсынылды. Вурхис 1967 жылы фирмасын сатты және 1971 жылы Чикаго университетінің Сәулет, өнер және қала құрылысы колледжінің деканы болды. Фирма Бостон қаласының көлік жоспарлауын тексеру жобасын басқарды. Вурхис 1960 жылдардың соңында Micros Corporation компаниясына және оның электрондық кассалық аппаратына инвестиция жасады. Вурхис Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің оңтүстік бөлігінде қайта құрылған аумақтар үшін көше желісін жобалады, жаңа көшелерді ғасырлар бойы қолданыста болған жолдармен және Бруклин көпірімен байланыстырды. Ол сондай-ақ АҚШ-тың мемлекетаралық тас жолдар жүйесінің алғашқы жобалаушыларының бірі болды және тас жолдардың қалалық аймақтардан қалай өтуі немесе оларды қалай айналып өтуі керектігін анықтауға көмектесті.
In 1952, Voorhees came to Washington, D. C. to work for the nonprofit Automobile Safety Foundation. While studying traffic in Baltimore, Voorhees developed a mathematical formula to predict traffic patterns based on land use. This formula has been instrumental in the design of numerous transportation and public works projects around the world. He wrote "A General Theory of Traffic Movement" (1956), which applied the gravity model to trip distribution, which translates trips generated in an area to a matrix that identifies the number of trips from each origin to each destination, which can then be loaded onto the network. In 1961, he began his own engineering firm (Alan M. Voorhees & Associates) which eventually grew to have branches in ten U. S. cities. He was involved in the design of many subway systems including those in São Paulo, Hong Kong, Caracas, and Washington, D. C. Voorhees is credited with the concept for the Canberra 'Y Plan', linking Australia's capital city with new townships of roads and public transport. Research on this proposal began in 1966 and the final report was presented in 1969. Voorhees sold his firm in 1967 and became the dean of the College of Architecture, Art and Urban Science at the University of Illinois at Chicago Circle in 1971. The firm went on to be project manager of the Boston Transportation Planning Review. Voorhees invested in Micros Corporation and its electronic cash register in the late 1960s. Voorhees designed the street grid for land that was reclaimed in lower Manhattan in New York City, connecting new streets to centuries old already existing roads and to the Brooklyn Bridge. He was also one of the early designers of the United States' Interstate Highway System and helped determine how the highways would cut through or bypass urban areas.
Кейінгі өмірі
1979 жылы әуе компанияларын реттеуден кейін Вурхис Atlantic Southeast Airlines авиакомпаниясын құруға көмектесті, кейіннен ол Delta Air Lines компаниясымен сатып алынды. Вурхис қала құрылысы саласына ең көп үлес қосқан инженер ретінде Америка инженерлер қоғамының бірінші Харланд Бартоломью сыйлығының иегері атанды. 1998 жылы ол Ратгерс университетінде Алан М. Вурхис көлік орталығының құрылысын қадағалап, марапатталды. Солтүстік Вирджинияда орналасқан аэроғарыш компаниясы Autometric Corp. басқарма төрағасы болды. Кейіннен Autometric компаниясы Boeing компаниясына сатылды. Вурхис Lizardtech компаниясына алғашқы инвестиция жасағандардың бірі болды, оның бағдарламалық қамтамасы цифрлық карта жасау және ГИС мақсаттары үшін өте тиімді болды. Вурхис 2014 жылы 5,3 миллиард долларға Oracle Corporation компаниясына сатылған MICROS Systems компаниясына алғашқы инвесторлардың бірі болды. Вурхис тарихи карталарды ұнататын коллекционер болды, Вирджиния тарихына арналған 300-ден астам картадан тұратын құнды жинақ құрды. Ол миллиондаған долларлық құнды жинағын АҚШ Конгресінің кітапханасына, Вирджиния кітапханасына және Вирджиния тарихи қоғамына сыйға тартты. Вурхис үкіметтің адам өмірін жақсартуға үлкен үлес қоса алатынына сенді және Үкіметтегі тиімділік кеңесінің ерте қолдаушысы болды. Вурхис Вурхис колледжімен, Оңтүстік Каролина штатындағы Данияда орналасқан тарихи афроамерикандық колледжмен тығыз байланыста болды. Ол кампусты жақсарту жобаларын қаржыландырып, студенттерге стипендиялар берді. Вурхис және оның отбасы Вирджиния штатының Солтүстік мойнында орналасқан, отбасылық Westmoreland Berry Farm шаруашылығын құруға көмектесті. 1990 жылдардың соңында Вурхис Вирджиния штатының Ричмонд округіндегі округтік мемлекеттік қызметтерді автоматтандыру жобасын бастады. Ол қолдаған жүйе округ кеңсесіндегі мыңдаған жер тізімдерін сканерлеуді және оларды округ жоспарлау кеңсесінен алынған деректермен (топокарталар, кәріз және су желілері, спутниктік суреттер және т.б.) және салық кеңсесінен алынған деректермен байланыстыруды қамтамасыз етті. Жер тізімдері кейін Вирджиния кітапханасында сақтау үшін Интернет арқылы жіберілді. Ол бұл жобаға 600 000 доллардан астам қаражат жұмсады. Вурхис қоршаған ортаны қорғауға қатты мән берді. Ол Вирджиниядағы Раппаханнок өзенінің бойындағы жерді Вурхис табиғат қорығына айналдырды. Оның мемлекеттік автоматтандыруға деген қызығушылығы экологиялық тұрғыдан сезімтал аймақтарды анықтауды жеңілдету және даму жобаларының оларды ескеруін қамтамасыз ету мақсатында болды. Вурхис 83 жасында Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы өзіне тиесілі қонақ үйде, күдікті инсультке шалдығып қайтыс болды.
In 1979, following airline deregulation, Voorhees helped found Atlantic Southeast Airlines, which was later bought by Delta Air Lines. Voorhees received the first Harland Bartholomew Award of the American Society of Civil Engineers as the engineer who has contributed most to urban planning, and was honored with the establishment of the Alan M. Voorhees Transportation Center at Rutgers University in 1998, and helped found the Voorhees Computing Center at Rensselaer Polytechnic Institute. He was chairman of the board of Autometric Corp., an aerospace company based in Northern Virginia. Autometric was later sold to Boeing. He was an angel investor of Lizardtech, the software of which was excellent for digital mapping and GIS purposes. Voorhees was an early investor in MICROS Systems, which sold to Oracle Corporation in 2014 for $5.3 billion. Voorhees was an avid collector of historical maps, amassing an impressive collection of over 300 maps focused on the history of Virginia. He donated this valuable collection, worth millions of dollars, to the Library of Congress, the Library of Virginia, and the Virginia Historical Society. Voorhees believed government could greatly improve the human condition, and was an early supporter of the Council for Excellence in Government. Voorhees was heavily involved with the Voorhees College, an Historical Black College in Denmark, SC. Voorhees often provided funding for campus improvement projects as well as scholarship funds for the students. Voorhees and his family helped start the successful and family oriented Westmoreland Berry Farm, located in the Northern Neck of Virginia. In the late 1990s, Voorhees started a project to automate county government services in Richmond County, Virginia. The system he supported involved scanning thousands of land records in the county clerk's office and connecting these with data from the county planning office (topo maps, sewer and water overlays, satellite views, etc.) and tax office. The land records were then sent via the Internet to be archived at the Library of Virginia. He spent over $600,000 on this project. Voorhees was concerned with environmental protection. He donated over of land along the Rappahannock river in Virginia to become the Voorhees nature preserve. His interest in government automation was designed to make it easier to identify environmentally sensitive areas and ensure that development took them into account. Voorhees died in a hotel he owned in Richmond, Virginia from an apparent stroke at the age of 83.