Кіріспе

Шизофрения белгілері алты айдан кем уақыт бойы сақталуы

Шизофрениялық бұзылу – шизофрения белгілерінің айтарлықтай уақыт бойы (кем дегенде бір ай) көрінуімен, бірақ шизофрения диагнозы қою үшін қажетті толық алты ай бойы бұзылу белгілерінің болмауымен сипатталатын психикалық бұзылу. Екі бұзылыстың да белгілеріне қаңқулар, галлюцинациялар, дезорганизацияланған сөйлеу, дезорганизацияланған немесе кататониялық мінез-құлық, және әлеуметтік оқшаулану жатуы мүмкін. Шизофрения диагнозы үшін әлеуметтік, кәсіптік немесе академиялық қызметтегі бұзылу қажет болса, шизофрениялық бұзылуда адамның қызмет ету деңгейі әсер етуі де, етпеуі де мүмкін. Шизофренияның басталуы көбінесе бірнеше ай немесе жылдар бойы біртіндеп дамиды, ал шизофрениялық бұзылудың басталуы салыстырмалы түрде жылдам болуы мүмкін. Шизофрения сияқты, шизофрениялық бұзылу да көбінесе антипсихотикалық препараттармен, әсіресе атипикалық препараттармен, сондай-ақ аурудың әлеуметтік және эмоционалдық әсерін азайтуға бағытталған түрлі әлеуметтік қолдаулармен (мысалы, жеке психотерапия, отбасылық терапия, еңбек терапиясы және т.б.) емделеді. Прогноз симптомдардың сипатына, ауырлығына және ұзақтығына байланысты өзгереді, бірақ шизофрениялық бұзылу диагнозы қойылған адамдардың шамамен үштен екісі шизофренияға шалдығады.

Белгілері мен симптомдары

Шизофрениформды бұзылу – психозбен сипатталатын және шизофрениямен тығыз байланысты психикалық аурудың бір түрі. Психикалық аурулардың диагностикалық және статистикалық нұсқаулығында (DSM IV TR) анықталған шизофрения және шизофрениформды бұзылудың бірдей белгілері мен маңызды ерекшеліктері бар, екі айырмашылықтан басқа: функционалдық бұзылу деңгейі және симптомдардың ұзақтығы. Әлеуметтік, кәсіптік немесе академиялық қызметтегі бұзылу әдетте шизофренияда, әсіресе алғашқы диагноз қойылған кезде байқалады, бірақ шизофрениформды бұзылуда мұндай бұзылу болуы да, болмауы да мүмкін. Шизофрениформды бұзылуда симптомдар (продромалды, белсенді және қалдық кезеңдерді қоса алғанда) кем дегенде бір айға созылуы керек, бірақ алты айдан аспауы тиіс, ал шизофренияда симптомдар кем дегенде алты ай бойы сақталуы керек.

Себеп

Бұл аурудың нақты себебі әлі белгісіз, және шизофрениформдық бұзылыстың этиологиясына толыққанды назар аударған зерттеулер салыстырмалы түрде аз. Басқа психоздық бұзылыстар сияқты, диатез-стресс моделі ұсынылған, ол кейбір адамдарда осы бұзылысқа бейімділік тудыратын көп факторлы генетикалық осалдық бар екенін көрсетеді, және бұл осалдық белгілі бір қоршаған орта факторларымен шақырылуы мүмкін. Шизофрениформдық бұзылыс шизофрения немесе екіполярлық бұзылыспен ауырған туыстары бар адамдарда жиірек кездеседі.

Диагностика

Егер симптомдар кем дегенде бір ай бойы сақталса, шизофрениформдық бұзылудың алдын ала диагнозы қойылуы мүмкін, жазылу бола ма деген күтумен. Егер симптомдар пайда болғаннан кейін алты ай ішінде жойылса, диагноздағы уақытша белгілеу алынып тасталады. Дегенмен, егер симптомдар алты ай немесе одан ұзаққа созылса, шизофрениформдық бұзылу диагнозы қайта қаралуға тиіс. Симптомдардың ұзақтығы бір айдан кем болса, қысқа мерзімді психоздық бұзылу диагнозы қарастырылуы мүмкін. Шизофрениформдық бұзылудың және шизофренияның негізгі симптомдары мыналарды қамтиды: Шизофрениямен ауыратын пациенттердің миында байқалатын анатомиялық және функционалдық өзгерістердің көпшілігі шизофрениформдық бұзылуы бар пациенттерде де кездеседі. Алайда, қазіргі таңдағы ғалымдар арасында қарыншалардың ұлғаюы – шизофренияның нашар болжамдық факторы – шизофрениформдық бұзылуы бар пациенттерде қандай да бір болжамдық мәні бар ма, жоқ па дегенде келісім жоқ. Американдық Психиатриялық Ассоциацияның мәліметтері бойынша, "алдын ала" шизофрениформдық бұзылу диагнозы қойылған пациенттердің шамамен үштен екісі кейіннен шизофрения диагнозын алады; қалғандары шизофрениформдық бұзылу диагнозымен қалады.

Эпидемиология

Шизофренизм ерлер мен әйелдерде бірдей кездеседі. Аурудың көбінесе басталу жасы ерлерде 18–24, әйелдерде 18–35 аралығында болады. Шизофренияның белгілері көбінесе жылдар бойы біртіндеп дамиды, ал шизофрениялық бұзылудың диагностикалық критерийлері әлдеқайда жылдам басталуын талап етеді. Қолда бар мәліметтер әлеуметтік-мәдени жағдайларға байланысты аурудың таралуында айырмашылықтар бар екенін көрсетеді. АҚШ және басқа дамыған елдерде аурудың таралу деңгейі төмен, шамамен шизофрениядан бес есе аз. Дамушы елдерде, әсіресе жақсы болжамды белгілері бар түрлерінде, аурудың жиілігі айтарлықтай жоғары. Кейбір жағдайларда шизофрениялық бұзылу шизофрения сияқты жиі кездесуі мүмкін.