Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бирмалық саясаткер (1822–1908)
Burmese politician (1822–1908)
Кинвун Мингйи У Каунг, Лекаинг герцогы С. С. И. (сонымен қатар У Гаунг деп те жазылады; 3 ақпан 1822 – 30 маусым 1908) – Мидон және Тхэбау патшаларының тұсындағы Бирманың бас министрі, сондай-ақ отарлық мемлекеттік қызметкер. Ол Бирма патшалығының қолданыстағы бюрократиясын демократиялық жүйеге айналдыруға тырысты. Осыған байланысты көптеген адамдар оны Британияның Үшінші ағылшын-бирма соғысында жеңіске жетуіне мүмкіндік берген адам деп айыптады.
Kinwun Mingyi U Kaung, Duke of Lekaing C. S. I. (, also spelt U Gaung; 3 February 1822 – 30 June 1908) was a Burmese chief minister during the reigns of King Mindon and Thibaw, as well as a colonial civil servant. He attempted to westernise the Burmese kingdom's existing bureaucracy into a more democratic system. Because of such attempts to do so, he was accused by many as decoy to have allowed Britain to win the Third Anglo Burmese War.
Өмірбаян
Кинвон Минги 1822 жылдың 3 ақпанында Маунг Чин (Табодве 1183 жылының 12-ші күні, жексенбі) Мадаингбин ауылында (Төменгі Чиндуин ауданында) дүниеге келді. Оның әкесі У Хмо Натшиньве атқыштар полкінің сарбазы болған. Дәстүр бойынша, ол әкесінің ізін басуға тиіс еді. Бірақ ол буддалық монахқа өтіп, әскери қызметтен босанып, Алока Дхарма есімін алды. Ол Амарапураға көшіп, Багая Саядаудың монастырінде тұрды, ол кейін Конбаунг әулетінің Жоғарғы Патриархы болды. Ол сондай-ақ У Янве басқарған оқу орнында білім алды, ол ақырында Король Миндонның бас министрі атанды. 25 жасында ол монахтықтан шығып, дүниелік өмірге қайта оралды.
Kinwon Mingyi was born Maung Chin on 3 February 1822 (Sunday, 12th waxing of Tabodwe 1183 ME) in Madaingbin village (in the Lower Chindwin district). His father U Hmo was a foot soldier in the Natshinywe Infantry Regiment. As was customary tradition, he was destined to follow the footsteps of his father. However, he escaped conscription by ordaining as a Buddhist monk and was given the Dharma name Āloka He moved to Amarapura and lived at Bagaya Monastery, the monastery of the Bagaya Sayadaw, then the Supreme Patriarch of the Konbaung dynasty. He was also schooled at a college led by U Yanwe, who eventually became the chief minister of King Mindon with the title He disrobed and returned to the laity at the age of 25.
Қызметке қосылу
1853 жылы Екінші ағылшын-бұрма соғысынан кейін ол король Миндонның (жартылай ағасы король Паганды тақтан түсірген) сарай қызметіне кірді. Ол «жақсы» деп аталып (оны туған есімі Чиннен артық санады) Корольдік қазынашылықтың хатшысы болып тағайындалды және Юватитги ауылын иелігіне алды. 1857 жылы ол Хлуттавтың (လွှတ်တော် စာရေးကြီးအရာ) жоғары хатшысы қызметіне көтерілді. 1860 жылы Аламбау қаласының графы болып тағайындалды. 1871 жылы ол ұлттық басқарушы орган Хлуттавта үшінші дәрежелі министр болып тағайындалды және елдің полиция және кеден бекеттеріне жауапты болды, сонда ол «патрульдік бекеттер министрі» деген лақап атын алды. 1871 жылы ол бірінші бұрма дипломатиялық тобын Еуропаға жетектеп, бұрмалық егемендікті сәтті бекітті. Сапарға дайындалу кезінде ол бас министр дәрежесіне көтерілді. Ол жерде оны королева Виктория қабылдады және Уэльс принці (кейін король Эдуард VII) мен Уильям Эварт Гладстонға тиісінше 21 және 18 тізбекті алтын сыйлады. Ол және оның елшілігі, оның ішінде Шве О (кейін Кяукмяунг Атвинун), Шве Бин және Маунг Мье (кейін Дебайн Вундук) болды. 1872 жылы ол Минхла округінің аймақтық губернаторы дәрежесіне көтерілді. 1874 жылы ол қару-жарақ министрі болып тағайындалды. Осыдан бастап ол ұлттық қорғаныс және әскери істерде үлкен жауапкершілікке ие болды. Қару-жарақ министрі лауазымы армия мен құрлық әскерлерін бақылау құқығына ие. 1875 жылы ол Лекаинг герцогы болып тағайындалды. У Каунгтың бұрмалықтардың қарсыласуының бастапқы құлдырауына қатысы кейіннен «У Каунгтың сатқындығы, әулеттің соңы» деген танымал еске түсіруге (бұрмалық санауда 1247 жылға немесе 1885 жылға сәйкес келеді) себеп болды.
After the Second Anglo Burmese War in 1853, he joined the court service of King Mindon (who had deposed his half brother, King Pagan), who renamed him (, lit. "good", considered more favorable than his birth name Chin) and appointed him the Clerk of the Royal Treasury and received Ywathitgyi village as his appanage. In 1857, he was promoted to high clerk of Hluttaw (လွှတ်တော် စာရေးကြီးအရာ). In 1860, he was appointed as the Count of အလုံတပ်မြို့. In 1871, he was appointed minister of third rank at the Hluttaw, the national governing body and was responsible for the country's police and customs stations, where he earned his moniker (lit. 'minister of the patrol stations'). In 1871, he led the first Burmese diplomatic group to Europe and successfully asserted Burmese sovereignty. In preparation for the trip, he rose to the rank of , the chief minister. There, he was received by Queen Victoria and invested Prince of Wales (later to be King Edward VII) and William Ewart Gladstone gold of 21 and 18 strings respectively. he and his embassy, consisting of Shwe O (later the Kyaukmyaung Atwinwun) and Shwe Bin and Maung Mye (later the Debayin Wundauk). By 1872, he had risen to the rank of regional governor of Minhla District. In 1874, he was appointed as the minister of gun. From then on, he had to take on more responsibility in national defense and military affairs. The position of gun minister has the power to oversee the army and land forces. Then, in 1875, he was appointed as the Duke of Lekaing. U Kaung's role in the initial collapse of Burmese resistance later gave rise to the popular mnemonic ("U Kaung's treachery, end of dynasty", ), corresponding to Burmese Era 1247 or 1885 AD in Burmese numerology.
Британдық билік
Британдық отаршылдық билік кезінде Кинвон Минги британдық әкімшіліктің мемлекеттік қызметшісі болды. 1887 жылы ол Үндістан Жұлдызы орденінің серіктестігіне ие болды және 1897 жылы Мьянманың Заң шығарушы кеңесіне тағайындалған алғашқы екі жергілікті мьянмалықтардың бірі болды. Мемлекеттік қызмет кезінде ол бірма әдебиетінде көптеген атақты кітаптар мен өлеңдер жазды. Олардың арасында буддалық құқық туралы жинақ және басқа да еңбектері бар. Оның жеке кітапханасын Рангундағы Бернард ақысыз кітапханасы сатып алды. У Каунг екі рет үйленді. Оның алғашқы некесі Пэган Миннің кіші патшаларының бірі, Сингян ханшайымымен болды. Екіншісі – Монуя ауданындағы Ахлоне қаласының басшысы Шве Медің қызымен. Оның өзінен туған балалары болмады, бірақ ол екінші әйелінің інісінің екі ұлын асырап алды. Ол 1908 жылғы 30 маусымда Мандалайдағы Форт-Дюфферендегі үйінде сал ауруынан қайтыс болды.
Under British colonial rule, Kinwon Mingyi served as a civil servant in the British administration. In 1887, he was awarded the Companionship of the Order of the Star of India (CSI) and in 1897, he became one of the first two indigenous Burmese to be appointed to the Legislative Council of Burma. During his civil service, he penned many famous books and poems in Burmese literature. Among them were the and the Digest of Buddhist Law. His personal library was acquired by the Bernard Free Library in Rangoon. U Kaung was twice married. His first marriage was to the Princess of Singyan, one of the lesser queens of Pagan Min. His second was to Shwe Me, the daughter of the (hereditary chief) of Ahlone, a town in Monywa Township. He did not have any biological children, but he adopted two sons of his brother in law (of his second wife). He died of paralysis at his residence in Fort Dufferin in Mandalay on 30 June 1908.