Кіріспе

Антонио Мария Цериани (2 мамыр 1828 – 2 наурыз 1907) – итальяндық прелат, сириятанушы және ғалым. Цериани Ломбардиядағы Уболдо қаласында дүниеге келген. 1852 жылы Милан епархиясында дін қызметкері болып тағайындалды және сол жылы Миландағы Амброзиан кітапханасының (Biblioteca Ambrosiana) каталогының сақтаушысы қызметіне бекітілді. 1857 жылдан бастап ол Амброзиананың докторларының бірі болды, ал 1870 жылдың қаңтар айында префект болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. Оның басқа да міндеттерінің ішінде 1855 жылдан бастап епархиялық Үлкен семинарияда шығыс тілдерінің профессоры, ал 1872 жылдан бастап палеография профессоры болды. 1880-жылдардан бастап ол бұрын дәрігер болған, кейін литургиялық ғалым атанған ағылшын Джон Уикхэм Леггпен ғылыми байланыс орнатты. Цериани "Мұсаның көтерілуі" (немесе қазіргі басылымдарда "Мұсаның өсиеті") деп аталатын псевдоэпиграфикалық апокрифті тапты – Амброзиан кітапханасындағы жақсы сақталмаған VI ғасырлық латын палимпсестің бірінде сақталған еврей жұмысы. Ол осы еңбегін 1861 жылы жариялады. "The Online Critical Pseudepigrapha" басылымындағы нұсқа "Церианидің қолжазбаның тамаша көшірмесімен толық сәйкес келеді". Ол сондай-ақ 1866 жылы тағы бір апокрифтік мәтінді – Барухтың сириялық Апокалипсисін және Оригеннің "Hexapla" еңбегінде сақталған Септуагинтаның бесінші бағанының сириялық аудармасын жариялады. Бұл 7 томдық "Monumenta sacra et profana, Codex syrohexaplaris Ambrosianus" (Милан, 1861–1874) түрінде фотосуреттік басылым болып шықты. Цериани 1907 жылы Миланда қайтыс болды, оның ең басты шәкірті Ахилл Ратти болды, кейіннен ол Пий XI папасы атанды. Церианиді қасиеттілікке көтеру ісі 1946 жылдың 12 қарашасында ресми түрде басталды және ол "Құдайдың қызметшісі" атағын алды.