Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1936 жылы Кларенс Браунның түсірген фильмі. Мей Робсон, Джордж Барбиер, Хобарт Кавано және Джеймс Стюарт көмекші рөлдерде ойнаса, Стюарт хатшының күйеуінің рөлін оның есінде қалатын алғашқы рөлдерінің бірі ретінде сомдайды.
1936 film by Clarence Brown
May Robson, George Barbier, Hobart Cavanaugh, and James Stewart appear in support, with Stewart playing the secretary's suitor in one of his first memorable roles.
Сюжет
Жоғары деңгейдегі журналдар шығарушы Ван Станхоп пен оның әйелі Линда некелерінің үшінші жылдығын тойлап жатыр. Олар бір-біріне қатты ғашық, әрі мұны әртүрлі жолмен көрсетеді. Алайда Ванның хатшысы, әдемі және ақылды Хелен "Уайти" Уилсонды Ванның анасы оған тым үлкен азғыру деп санайды. Линда өзін және достарын тыңдаудан бас тартады, өйткені ол күйеуіне мүлдем сенбейді, ол екеуінің қарым-қатынасының белгісі және басқалардың қызғанышы. Осы арада Уайтидің сүйіктісі Дейв, бір күні кешкі асқа Ванның қоңырау шалуынан көңілі қалады, ол тағы да бәрін тастап, оған кез келген уақытта, кез келген жерде қызмет етуге асығады. Дейв оған үйленуге ұсыныс жасағанда, ол бас тартады, әрі жұмысына көбірек кіріседі. Ван өзінің оқырмандарын кеңейту үшін Джей Д. Андервудтың танымал апталықтарына құмарлық танытады. Басты қарсыласының оны жеңіп алуына жол бермеу үшін, бұл іс қатаң құпия болып қалады, оны тек Уайтиге ғана білуге рұқсат етіледі. Ван Андервудпен кездесуден қайтып келіп, Линдаға клубта күнді өткізгенін айтып, ақ өтірік айтса, Линда ол жерде болмайтынын, бірақ оның бір бөлігін Уайтимен өткізгенін біледі (ол оған сату пішімін дайындауға көмектесті). Компанияның конькимен сырғанау кешінде Линда конькимен сырғанауға тым ауырады, бірақ Ван мен Уайти бірге қамшыны қуанышпен соғады. Осы арада Линданың кім екені туралы білмейтін, қорқыныш пен қызғаныш тұқымын егіп жатқан, қызғалдақ әйелі Линдаға дұрыс емес ақпарат береді. Үйге қайтып келе жатып, Ван компанияда Уайтидің басқа жерде жоғарылату туралы өтінішті қабылдамағанын айтады, ол үшін ол тым құнды екенін түсіндіреді. Линда оған келісуді сұрайды; ол бас тартады, олар қақтығысады, ол ашуланып, ренжіген күйінде үйлеріне кіреді, ал ол өз клубының баспанасына барады. Ол бұған көніп, Ванды шақырады. Ол қуаныштан үстіне үстіне үйге қарай жүгіріп келеді. Ван Линдаға бірге Кариб теңізіне саяхаттауға уәде береді, бірақ әлі күнге дейін күтіп тұрған блокбастерінің құпиясын сақтау үшін ол күн туралы белгісіз. Оның компаниясының жетекші өкілі ауырып қалады, ал Ван Гаванадағы ірі индустриялық конвенцияда оның орнын алуға мәжбүр болады. Ол барлық жұмыс және ойын-сауық болатынын біледі, сондықтан Линданың уәде етілген аралға шығу орнына онымен бірге бару туралы қайта-қайта өтініштерін қабылдамайды. Бір күн өткен соң Уайти Ванның басты қарсыласы Андервудпен келісім жасасуға тырысатынын біледі. Ол Ванға айтады, ол оны келесі рейске шығарып, оған келісімшарт ұсынысын дайындауға көмектеседі. Олар жұмысты бірден бастайды. Жасырындыққа толы Ван жүрегі күйреген әйеліне уәде етілген телефон қоңырауларын жасамайды, ал Уайти оған деген сүйіспеншілігіне қайта оралмайды. Ван келісімді бекітеді де, Уайтимен тойлап мас болады. Ол оған деген қызығушылығын дамытады, ол оған қарай әлсірейді. Жағдай тым ауырлап кетпей-ақ, Линда қоңырау шалады. Уайти Ванның телефонына таңғы сағат 2-де жауап бергенде, Линда ең нашарды болжап, қолын қояды. Жазаланғандар жеке-жеке зейнеткерлікке шығады. Линда өзінің шегінен асып, ажырасу туралы өтініш береді және Ванның барлық түсіндірмелері мен өтініштерінен бас тартады. Оның үмітсіздігі жалғыздыққа ұшырайды, және ол ақылды Бермудаға саяхатқа шақырады, сонда оның ойы таза болады. Ол келіседі, бірақ өзінің адалдықты ашып көрсетеді Линданың Еуропаға баратын лайнері кетер алдында Линдамен бетпе-бет келуге асығады. Ол бұл уақытқа дейін Ван екеуінің арасында іс-әрекет болғанын, бірақ бұл өзгермек екенін айтады. Линда оның айтқанына сенуден бас тартады. Уайти оның ақымақ екенін айтады, ал ол бұлай етпейтінін үміттеніп отыр, өйткені ол Ванды алады, ал Линда оны ешқашан қайтарып алмайды. Көп ұзамай Ванның кеңсесіне қайта оралды, Ван Уайтимен сөйлесіп, оның жүрегінен өтті. Линда басқаларға кемелді некеге нұқсан келтіруге жол беретінін мойындап, пайда болады. Ван қатты қуанады. Уайти тыныш кетеді, Дейв оны күтіп отыр, олар татуласады, ол оның жағына қарай қозғалады, ал ол оның жағына қарай қозғалады.
High end magazine publisher Van Stanhope and his wife, Linda, are celebrating their third wedding anniversary. They are very much in love, and demonstrate it in every way. However, Van's secretary, the beautiful and bright Helen "Whitey" Wilson, is thought by Van's mother to be too great a temptation to him. Linda refuses to listen to her, or her own friends, as she trusts her husband implicity, the hallmark of her relationship with him and envy of all others. Meanwhile, Whitey's beau, Dave, is frustrated with her when Van calls one night during dinner and she once again drops everything to rush off and serve him, any time, any place. When Dave asks her to marry him, she refuses, and buries herself deeper in her work. Van covets J. D. Underwood's popular weekly to broaden his reader base. To prevent his chief rival from beating him to it, the pursuit is kept top secret only Whitey is permitted to know. When Van returns from meeting Underwood and tells Linda the white lie that he has spent the day at his club, Linda accidentally learns that he hadn't been there but had spent part of it with Whitey (who'd merely helped him prepare his sales pitch). At a company skating party, Linda is too sick to skate, but Van and Whitey crack the whip together gleefully. Linda meanwhile gets a misinformed earful from a gabby wife who, clueless who Linda is plants more seeds of fear and jealousy. On the ride home Van reveals he'd turned down a request to promote Whitey elsewhere in the company, explaining she is too valuable to him. Linda pleads with him to assent; he refuses, they quarrel, she strides angry and hurt into their home, and he stomps off the same way for the refuge of his club. She gives in and calls Van there. Overjoyed, he rushes home into her arms. Van promises Linda a trip together to the Caribbean, but to preserve the secrecy of his still pending blockbuster is vague about a date. His top company rep falls ill, and Van is forced to take his place at a big industry convention in Havana. He knows it will be all work and no play, so refuses Linda's repeated requests to accompany him there in lieu of the promised island getaway. A day into the confab Whitey learns that Van's top rival is also scheming a deal with Underwood, who's playing both ends against the middle. She tells Van, and he has her catch the next flight down to help him prepare an immediate contract proposal to head off the gambit. The two plunge headlong into a work marathon. Caught up in the cloak and dagger, Van neglects to make promised calls to an increasingly broken hearted wife, and Whitey falls evermore in unrequited love with him. Van cinches the deal, and gets staggering drunk celebrating with Whitey. He develops a woozy attraction to her, which she weakens towards. Before things can go too far, Linda rings. It's 2 AM when Whitey answers Van's phone; Linda assumes the worst and hangs up. The chastened twosome retire separately. Pushed past her limit, Linda files for divorce, and refuses all Van's explanations and entreaties. His desperation yields to loneliness, and he invites Whitey to join him on a trip to Bermuda to clear his head. She agrees, but revealing her essential decency rushes to confront Linda before Linda's Europe bound liner can depart. She makes it clear that to that point everything had indeed been business between her and Van, but that was going to change. Linda refuses to believe her account. Whitey says she's a fool not to, and hopes she doesn't, as she'll get Van and Linda will never win him back. Shortly later it's business again back at Van's office, Van talking to Whitey and past her heart. Linda appears, recognizing she'd let others undermine a perfect marriage. Van is overjoyed. Whitey quietly leaves, finds Dave waiting for her, and they make up, he moving some her way and she some way his.
Өндіріс
"Жұбайлар хатшыға қарсы" Гейбл мен Харлоудың бесінші, ал Гейбл мен Лойдың төртінші бірлескен жұмысы болды. Бұл фильм Харлоу мен Лойдың бірге жұмыс істеген алғашқы туындысы еді; олар 1936 жылы "Жамандалған әйел" фильмінде де бірге ойнады, онда Харлоу Уильям Пауэлл мен Спенсер Трейсиден жоғары тізімде болды. "Жұбайлар хатшыға қарсы" фильмін түсірілімі кезінде Лой Харлоу туралы былай деді: "Жан әдемі болды, бірақ ол фильмдеріндегі ашық-шашық секс-символ бейнесінен мүлдем өзгеше еді. Шындығында, ол "Жұбайлар хатшыға қарсы" фильмінде жаргон сөздерді айтуды және іш киімдерді көрсетуді қажет етпейтін рөлді ойнауды өтінішпен сұрады. Ол тіпті шашын қараңғылатуға көндірді, осылайша оның ашық бейнесін жұмсартуды үміттенеді. Ол сәтті болды. Ол фильмде керемет, оның танымалдығы мүлде төмендемеді. Біз бұл фильмде жағдайды кері қайырдық. Басқа әйел рөліндегі Жан өте әдепті болды, ал мен төсекте бір аяғыммен тұрдым. Бұл мен ойнаған ең секси әйел. Бір сахнада Кларк менің жатын бөлмемнің алдында тұрып, біз әзілдесіп тұрамыз, басқа ештеңе жоқ, бірақ олардың кеше не істегеніне күмән жоқ. Біздің режиссер Кларенс Браун бәрін өте нәзік, бірақ керемет әсерлі етіп көрсетті. (Шындығында, фильмдегі жалғыз арсыздық таңғы ас сахнасында болды, онда мен Кларк бұршақ балығының ішіне жасырған алмаз білезікті табамын. Ол маған шик немесе қызықты көрінбеді – тек ұқыпсыз, Голливудтың жоғарғы сыныптың мәдениеті туралы бұрыс түсінігіне тән. Мен оны алып тастауға тырыстым, бірақ олар келіспеді. Әрине, осы сахнаны барлығы есінде сақтайды, мен не білемін?). Жыныстық қатынасқа келетін болсақ, екіұштылық, мағыналық белгісіздік, менің ойымша, тым ашық болудан гөрі әлдеқайда тиімді. Бұл қазіргі кино жасаушылар түсінбейтін нәрсе". Джеймс Стюарт Харлоумен бірге көліктегі сахна туралы былай деді: "Режиссер Кларенс Браун менің өбісуімнен қатты риза болмады. Ол бізді осы сахнаны шамамен алты рет қайталауға мәжбүр етті. Мен оны қасақана бұздым. Жан Харлоу керемет өбіске алды. Ол кезде мен бұрын ешқашан шын мәнінде өбілмегенімді түсіндім". Тізімде алтыншы орында болғанына қарамастан, Стюарт үш басты рөлден басқа, көбінесе Харлоумен романтикалық сахналарда, соның ішінде фильмдегі соңғы сахна мен диалогтарда көп экран уақытын алды.
Wife vs. Secretary was the fifth collaboration of Gable and Harlow and the fourth of Gable and Loy. The picture was the first time that Harlow and Loy worked together; they would both appear as well in Libeled Lady later in 1936, with Harlow billed above William Powell and Spencer Tracy. On Harlow during the making of Wife vs. Secretary, Loy said, "Jean was beautiful, but far from the raucous sexpot of her films. As a matter of fact, she began to shake that image in Wife vs. Secretary She'd begged for a role that didn't require spouting slang and modeling lingerie. She even convinced them to darken her hair a shade, in hopes of toning down that brash image. It worked. She's really wonderful in the picture and her popularity wasn't diminished one bit. Actually we did kind of a reversal in that picture. Jean, supposedly the other woman, stayed very proper, while I had one foot in bed throughout. That's the sexiest wife I've ever played. In one scene, Clark stands outside my bedroom door and we banter, nothing more, but there's just no question about what they've done the night before. Clarence Brown, our director, made it all so subtle, yet, oh, so wonderfully suggestive. (In fact, the only vulgarity in the picture is in the breakfast scene, where I discover a diamond bracelet that Clark has hidden in the brook trout I'm about to eat. It didn't seem chic or funny to me—merely messy, typical of Hollywood's misguided notion of upper class sophistication. I tried to get them to take it out, but they wouldn't. Needless to say, it's the scene everyone remembers, so what do I know?). Where sex is concerned, the double entendre, the ambiguity, it seems to me, is much more effective than being too explicit. This is something the moviemakers don't seem to understand today." James Stewart, meanwhile, spoke of his scene in the car with Harlow, saying, "Clarence Brown, the director, wasn't too pleased by the way I did the smooching. He made us repeat the scene about half a dozen times I botched it up on purpose. That Jean Harlow sure was a good kisser. I realized that until then I had never been really kissed." Despite being billed sixth in the cast, Stewart enjoys the most screen time aside from the three leads, mainly romantic sequences with Harlow, including the final scene and dialogue in the movie.
Кассалық жинақ
Сурет көрермендердің арасында сәтті болды, MGM деректері АҚШ және Канадада 1,350,000 доллар, ал басқа елдерде 717,000 доллар табыс әкелгенін, нәтижесінде 876,000 доллар пайда тапқанын көрсетіп тұр.
The picture was a success with the filmgoing public, with MGM records indicating it earned $1,350,000 in the US and Canada and $717,000 elsewhere, turning a profit of $876,000.