Кіріспе

Корей фильмі "Тамыздағы Рождество" – 1998 жылы түсірілген Оңтүстік Кореяның романтикалық драмасы. Бұл режиссер Хур Джин Хоның дебюттік жұмысы және бас рөлдерде Хан Сук Кю мен Шим Ын Ха ойнаған.

Сюжет

Сәтті аяқталмаған махаббаттан кейін, фотошоп иесі Жун Вон (Хан Сук Кю) 30-ға толғанда, туыстарымен бірге тұрады: әпкесі, күйеуі мен баласы, әкесі. Ол Да Риммен (Шим Ын Ха) танысады, ол жас паркинг агенті, оған паркинг ережесін бұзушыларға қарсы дәлел ретінде суреттерді жылдам басып беру қажет болады. Олардың арасында бір нәрсе сезіледі, жиі кездесіп, бір-біріне деген сезімдерін дамытады. Романтикасы гүлденбей жатып, Жун Вон соңғы денсаулық проблемаларының өлімге алып келетін аурудың белгілері екенін біледі. Бақыттылығын қайта тапқан сәтте, тағдырымен санасып, Да Риммен байланысын үзіп, фотошопты жабады. Ол мұңайып, оны таба алмайды. Жун Вон дүкеніндегі фотоаппаратты дамыту жөніндегі қадамдық нұсқаулықты да жасайды, әкесі оның өлімінен кейін оны жалғастыра алады. Ол балалық шағының достарымен қоштасу үшін арақ ішеді, бірақ өліміне аз уақыт қалғанын тек жақын досына айтады, ол Жун Вон полиция бөлімінде жылап, оларды алып кеткенше сенбейді. Біраз уақыттан кейін Жун Вон жасырын түрде Да Римнің қайтадан қуана жұмыс істеп жатқанын көреді және жоспарының орындалғанына риза болады. Ол таймер арқылы өз суретін түсіреді, ал бұл сурет оның жерлеу рәсімінде пайдаланылады.

Қабылдау

Сеулде 422 930 көрермен қатысып, Сингапур және Пусан қалаларында көрсетілді. Сонымен қатар, 1998 жылы бұл фильм Канн кинофестиваліндегі Халықаралық сыншылар апталығына шақырылды. 1998 жылы корей фильмдері арасында 4-орынды иеленді. Фильмнің табысының арқасында 1999 жылдың 3 тамызында Гонконг өнер орталығында, ал 1999 жылдың 30 қыркүйегінен 24 қарашасына дейін Бродвей кинотеатрында коммерциялық көрсетілім өтті. Бұл фильм корей киноиндустриясының жаңа өркендеу кезеңінде сыншылар мен көрермендердің қолдауын алған туындылардың бірі болды және одан кейін туған шығармаларға үлкен әсер етті. Фильм корей киноиндустриясына да елеулі әсер етті. Актер Чан Хёк MBC телеарнасының "Рахмет" сериалындағы рөліне дайындалу үшін осы фильмді зерттеген. Ассистент-режиссер Пак Хён Сик өзінің "Браво, өмірім!" фильмі үшін Чжун Вонның күріш жуу және әкесіне видеомагнитофон пультін үйрету сахналарынан шабыттанды. "Анам, теңіз перісі" фильмінде де сол жылау сахнасы қолданылды. "Қабақ тіреп тұрған иттің шақыруы ешқашан болмайды" және "Қыздар түнде" фильмдеріндегі кейіпкерлер тиісінше видеомагнитофон пульті мен ғашықтардың серуендеу сахналарын көріп тұрады. "Жаман қыз" фильміндегі сценарийші Хан мен Шимді осы рөлдерге идеалды кандидаттар деп атайды. Фильм 1980 жылдан 2007 жылға дейінгі кезеңде "Movie Week" журналының "10 үздік корей романтикалық/мелодрамалық фильмі" арнайы санында бірінші орынды иеленді. Сол арнайы бапта, белгілі режиссер Сонг Хе Сонг "Failan" фильмінен Чжун Вонның Ким Кван Соқтың "Көшеде" әнін орындаған сахнасын, (оның жаназасынан алынған суреті Хур Джин Хоның дебюттік фильміне әсер еткен) мелодрама жанрынан асып, адамзаттың мәнін көрсететін керемет мысал деп атады.

Нысандар

Фильмде режиссер көрерменге жеткізуге тырысқан бірнеше мотивтер болды. Бұл фильмде фотосурет маңызды рөл атқарды. Режиссер фильмнің сахналарын әдейі тыныш әрі баяу етіп түсірді. Оның мақсаты – фотоға түсіргендей, әр нәрсе тоқтап тұрған сезімді тудыру болатын. Бұл көрерменге әрбір бөлшекті, фотодағыдай назармен байқауға мүмкіндік беру үшін жасалған. Терезе тағы бір мотив болды, ол фотосурет идеясын қамтиды. Да Рим мен Юнг Вон терезелердің қарама-қарсы жақтарында үнсіз сөйлескен көріністерде терезе – сурет жақтауына айналып, тірі портрет құрады. Юнг Вонның балалық шағындағы сүйіктісі дүкеніне келгенде, ол терезелерді жуып жатқанда, терезе артындағы бейнесі бүркіткен. Бұл оның өмірінде енді орын жоқ екенін көрсетеді. Сондықтан, Юнг Вонның Да Римды терезеден көрген басқа көріністерінде, көрермендер Юнг Вонның Да Римды әрқашан айқын көретінін байқайды, бұл оның өмірінде маңызды рөл атқаратынын білдіреді. Соңғы көріністердің бірінде Юнг Вон терезе артында Да Римге сүйіспеншілікпен қол созып жатқандай көрінеді. Фотосуреттер құнды естеліктерді сақтап қалу үшін жасалған, біз тек естеліктерді сақтай аламыз, фотосуреттің шындығын өзгерте алмаймыз. Осылайша, терезелердің символизмі осында. Тағы бір мотив – Юнг Вонның ерте өлімін қабылдағанын көрсететін жерлеу портреті. Фильмнің басында Юнг Вон қарт әйелдің жерлеу портретін түсірді. Ол екінші рет келді, себебі өзінің ең жақсы көрінгісі келді, яғни өлімін жақын деп сезініп, соңғы сәттерін бағалауға тырысты. Фильмде Юнг Вонның күресі мен ішкі азабы – ханға баса назар аударылады. Фильмнің соңында Юнг Вон дүкеніне оралып, өзінің жерлеу портретін түсіреді. Бұл оның ерте өлімге дайын болғанын, өкінішсіз, тыныш өлуге келгенін көрсетеді. Бұл оның соңғы сөзінде де айтылады. Соңғы сөздің өзі де мотивке айналды: «Бір күні махаббат тек естелікке айналатынын, қолдан шығып кеткен фотосуреттер сияқты, білдім. Бірақ сен ғана маған жақын болып қалдың. Мені махаббатыңмен кетуге рұхсат бергенің үшін саған алғыс айтамын». Юнг Вон. Осы себепті Юнг Вон Да Римге өзінің ауруы туралы айтпады және кенеттен жоғалып кетуін түсіндірмеді. Юнг Вон олардың махаббатын бұзғысы келмеді, жаны ашығандықтан туған махаббат болмасын деді. Ол Да Римнің әлі де таза, бақытты естеліктерін сақтап қалғысы келді, оның балалық шағындағы сүйіктісінің тағдырындай емес. Бұл оған тыныш өлуге мүмкіндік берді, оның таза естеліктерімен әлемнен кетуге рұхсат етті. Балалық шағындағы сүйіктісі келгенде, ол портретін алып тастауды сұрады. Бірақ фильмнің соңында Да Римнің портреті дүкенінің терезесінде қалды, Юнг Вон оны ешқашан ұмытпайтынын және өмірінен шығармайтынын көрсетеді.

Жунг-Вон

Жун Вон – осы фильмнің басты кейіпкері. Оның фотостудиясы бар, фильмнің көп бөлігі сол жерде өтеді. Фильмнің басында Жун Вон өте оптимистік болды. Өзінің жақын арада қайтысы жайлы эмоцияларын көрсетпеді, себебі ол басқаларды өлімі туралы хабармен мазалағысы келмеді. Алғаш рет өлімі туралы ол досы Чул Гумен бірге мас күйінде айтты. Осы оқиғадан кейін ол өліміне қатысты көбірек эмоциялар көрсетуге бастады, мысалы, полиция бөлімінде ол айқайлап жылады, бұл оның мінезіне жат нәрсе еді. Осы сәттен бастап Жун Вонның мінез-құлқы өзгерді, ол енді фильмнің басындағыдай шаттық пен оптимизмге толы емес. Жун Вон эмоцияларын ұстай алмай, көрерменге өзінің осалдығын көрсетеді.

Да-рим

Да-рим бұл фильмде жол полицейі. Фильмнің басында Да-рим алғаш рет фотодүкенде Джунг Вонмен танысады. Бастапқыда ол Джунг Вонға қызығушылық танытпаған, бірақ ол үнемі оның дүкеніне барып тұрғандықтан, олар жақындасып, біріне-бірі бейімделді. Ол Джунг Вонға ғашық болды және кейіннен макияж жағып, сыртқы түрін өзгерте бастады. Джунг Вон ауруханаға түсіп, жұмысына бармай қалғанда, Да-рим әр күн сайын оның дүкеніне баратын. Осы кезде Джунг Вон еш хабарсыз жоғалып кеткендіктен, Да-рим оны қатты сағына бастады. Ол тіпті Джунг Вонға хат жазды, онда оның оған деген сезімі жазылған болуы мүмкін деп көрермендер болжайды. Соңында ол ашуланып, Джунг Вонның жоғалып кеткеніне деген наразылығынан фотодүкенге тас лақтырды. Ақырында Да-рим өмірімен келісіп, Джунг Вон қайтып келмейтінін қабылдады.

Қайта жасау

2007 жылы Шуничи Нагасаки режиссерлік еткен жапондық қайта түсірілімде әйел кейіпкері мұғалім болып келеді.