Кіріспе
14 ғасырдағы Йорк архиепискобы және Англияның канцлері Джон Торесби (6 қараша 1373 ж. қайтыс болды) – ағылшын дін қызметкері және саясаткер, Сент-Дэвидс епискобы, содан кейін Вустер епискобы және, соңында, Йорк архиепискобы болды. 1349 жылдан бастап король Эдуард III кезінде Англияның лорд-канцлері қызметін атқарды.
John of Thoresby (died 6 November 1373) was an English clergyman and politician, who was Bishop of St David's, then Bishop of Worcester and finally Archbishop of York. He was Lord Chancellor of England under King Edward III starting from 1349.
Өмір
Джон Тхорсбидің ұлы болған, бірақ ол Линкольнширде туылған болуы мүмкін. Джон бір кезде Рим сарайында патшаның прокторы болды. 1341 жылы ол Роллдардың Мастері болды, бұл лауазымды 1346 жылға дейін атқарды. 1345 жылы оған жеке мөрді сақтау құқығы берілді, ол Лорд Жеке Мөр болды және 1347 жылға дейін осы лауазымда қалды. Папа Климент VI оны 1347 жылдың 23 мамырында Сент-Дэвидс епископы етіп тағайындады, ал ол 1347 жылдың 23 қыркүйегінде шіркеуге бекітілді. Сол жылы Торсби Каледе корольдің ілесінде 99 адаммен бірге болды. 1349 жылы Джон Англияның Лорд-канцлері болды және 1349 жылдың 4 қыркүйегінде Сент-Дэвидстен Вустерге ауыстырылды. Джонның Йорк архиепискобы болып сайлануы бірауыздан мақұлданды және король Эдуард III және Климент VI оны бекітті, соңғысы оны 1352 жылдың 16 тамызында өз құқығымен тағайындады, Капитулдың сайлауын мойындаудан бас тартты. 1355 жылы Джон Пинк Порттарының сақшысы және Эдуард III болмаған кезде корольдіктің регенті болды. Ол 1356 жылы Ұлы мөрді тастап, осы мәселелерді мүмкіндігінше түзетуге кірісті. Ол құтқарылу үшін қажет деп есептеген нәрсені қысқаша баяндап, иман туралы мақалаларды, Он Буйрықты, Жеті Дін Рәсімін, Дене және Рухани Мейірімділіктің Жеті Ісін, Жеті Ұлылықты және Жеті Өлімдік Күнәні қамтитын катехизис түрінде жасады. Катехизис дін қызметкерлері үшін латын тілінде жазылған, ал латын тілінен Йорктегі Сент-Мэри аббаттығының бенедиктині, Джон Тавистокский аударған. Латын және ағылшын нұсқалары 1373 жылдың қарашасында Кавуд сарайынан шығарылды. Джон архиепископ болған кезде Йорк пен Кентербери арасындағы үлкен айырмашылықтар шешілді. Бұл әр бірінші басқа провинциясында тік айқыш алып жүру керек деп келісілді, бірақ бұл жеңілдікке мойындау ретінде Торсби екі ай ішінде, ал оның әр мұрагері сайлаудан кейінгі сол мерзімде, оның атынан Кентерберидің Сент-Томас ғибадатханасында 40 фунт стерлинг сомасындағы алтыннан жасалған бейне беру үшін рыцарь немесе заң докторы жіберуге міндетті болды. Осы уақытта Папа Иннокентий VI Фуллердің сөзімен айтқанда, «Барлық Англияның және Англияның біріншісі: біріншісін Кентербериге, екіншісін Йоркке беру туралы жаңа айырмашылық жасады. Осылайша, екі бала бір алма үшін жыласа, мейірімді әке оны екеуіне бөліп береді. Бірақ ол өзінің сүйікті баласына үлкен және жақсы бөлігін береді». Архиепископ Йорк соборында көптеген құрылыс жұмыстарын жүргізді. Ол өзі салған «novum opus chori» - Әйелдер капелласындағы Құдай ана алтарының алдында жерленді. Торсби архиепископ болған кезде Уолтер Скирлоу, кейіннен Дурхам епискобы, оның жеке капелланы болды, ал Уильям Вайкхэм Йорк пребендары болды. Мүмкін, Скирлоу мен Уайкхэм екеуі де сол дәуірдің ең ұлы құрылысшылары ретінде танылған, архиепископ Торсбидің соборда жүргізген жұмыстарына зор ықпал еткен болуы мүмкін. Джон 1373 жылдың 6 қарашасында Йоркширдің Кавуд қаласында қайтыс болды.
John set himself to remedy these problems as best he might. He had drawn up, in the form of a catechism, a brief statement of what he deemed to be necessary for salvation, comprising the articles of belief, the Ten Commandments, the Seven Sacraments, the Seven Deeds of Bodily and Ghostly Mercy, the Seven Virtues and the Seven Deadly Sins. The catechism was drawn up in Latin, for use of the clergy, and in rude English verse, translated from the Latin by John of Tavistock, a Benedictine of St. Mary's Abbey, York. Both Latin and English versions were issued from Cawood Palace in November 1373. The great differences between the sees of York and Canterbury were settled during John's time as archbishop. It was arranged that each primate should carry his cross erect in the province of the other; but, as an acknowledgement of this concession, Thoresby, within the space of two months, and each of his successors within the same period after his election, was to send a knight or a doctor of laws to offer in his name, at the shrine of St. Thomas of Canterbury, an image of gold to the value of £40, in the fashion of an archbishop holding a cross or some other jewel. It was at this time also, that Pope Innocent VI made, in Fuller's words, "a new distinction – primate of All England, and Primate of England: giving the former to Canterbury and the latter to York. Thus, when two children cry for the same apple, the indulgent father divides it betwixt them. Yet so that he giveth the bigger and better part to the childe that is his darling." The archbishop undertook much building work at York Minster. He was buried before the altar of the Virgin in the Lady Chapel, the "novum opus chori" which he had constructed. During Thoresby's archiepiscopate, Walter Skirlaugh, afterwards Bishop of Durham, was his private chaplain and William of Wykeham was a prebendary of York. It is possible that both Skirlaugh and Wykeham, widely seen as two of the greatest builders of the age, may have been greatly influenced by the works undertaken in the Minster by Archbishop Thoresby. John died at Cawood, Yorkshire, on 6 November 1373.