Рафаил Калинский: Поляк, Святой және Кармелит Ағасы
Raphael Kalinowski
Рафаил Калинский – польский кармелит, святой, педагог и инженер. Основал монастыри в Польше после их закрытия Россией. Канонизирован Иоанном Павлом II.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық аяқсыз кармелиттер монахы және қасиетті (1835–1907) Рафаэль Святой Иосиф Калиновский, ОКД (Йозеф Калиновский, ), діни есімі: Рафаэль Святой Иосиф, (1 қыркүйек 1835 – 15 қараша 1907) – Польшалық аяқсыз кармелиттер монахы. Ол ұстаз, инженер, соғыс тұтқыны, патшалық сарай тәрбиешісі және дін қызметкері болды, оның бастамасымен Ресейліктер тарапынан тыйым салынғаннан кейін Польшаның төңірегінде көптеген кармелиттер монастырьдары құрылды. Калиновскийді 1991 жылы Иоанн Павел II қасиетті деп жариялады.
Polish Discalced Carmelite friar and saint (1835–1907)
Raphael of St. Joseph Kalinowski, OCD (Józef Kalinowski, ), religious name: Raphael of Saint Joseph, (1 September 1835 – 15 November 1907) was a Polish Discalced Carmelite friar. He was a teacher, engineer, prisoner of war, royal tutor, and priest, who founded many Carmelite convents around Poland after their suppression by the Russians. Kalinowski was canonized by Pope John Paul II in 1991.
Балалық шақ
Рафаэль Юзеф Калиновский Вильнюс қаласындағы ақсүйектер отбасында дүниеге келді. Ол туған кезде бұл аймақ Ресейдің бөлігі ретінде танымал болған, бірақ бұрын Польша-Литва одағының құрамында болған. Ол жергілікті Асылдар институтының (Instytut Szlachecki) математика профессорының көмекшісі Андрей Калиновскийдің (1805–1878) екінші ұлы еді. Оның анасы Жозефина Полоньска, сондай-ақ ақсүйек, Лелива елтаңбасы, ол туылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң қайтыс болды, оны және оның үлкен ағасы Викторды анасызда қалдырды. Әкесі кейін Жозефинаның қарындасы София Полоньскаға үйленді (сол кезде мұндай әдет болған), және олардың тағы үш баласы болды: Чарльз, Эмили және Габриэль. София 1845 жылы қайтыс болғаннан кейін, Андрей қайтадан 17 жастағы София Путткамерге үйленді, ол Мэрила Верашақтың қызы (сол кезде Адам Мицкевич оны жазғаны үшін танымал болған), және Андрейдің барлық балаларына ана болды, сондай-ақ тағы төрт бала туды: Мэри, Александр, Моника және Джордж. Калиновский 8 жасынан бастап Вильнюстағы Асылдар институтына оқуға түсіп, 1850 жылы үздік бітірді. Содан кейін Орша қаласына жақын Хоры-Хоркидегі Ауыл шаруашылығы институтында (Instytut Agronomiczny) оқыды.
Raphael was born Józef Kalinowski to a noble "szlachta" family in the city of Vilnius (Vilna). At the time he was born, the area was known as a Russian partition, though it had formerly been part of the Polish–Lithuanian Commonwealth. He was the second son of Andrew Kalinowski (1805–1878), an assistant superintendent professor of mathematics at the local Institute for Nobles (Instytut Szlachecki). His mother, Josephine Połońska, also a noblewoman, Leliwa coat of arms died a few months after he was born, leaving him and his older brother Victor without a mother. His father then married Josephine's sister (a practice that was not uncommon in that time), Sophie Połońska, and had three more children: Charles, Emily, and Gabriel. After Sophie died in 1845, Andrew married again, this time to the 17 year old Sophie Puttkamer, daughter of Maryla Wereszczak (famous at the time for being written about by Adam Mickiewicz), who became mother to all of Andrew's existing children and had four more of her own: Mary, Alexander, Monica, and George. From the age of 8, Kalinowski attended the Institute for Nobles at Vilna, and graduated with honors in 1850. He next attended the School of Agriculture (Instytut Agronomiczny) at Hory Horki, near Orsha.
Әскери мансап
Орыстар одан әрі білім алу мүмкіндігін қатаң шектеді, сондықтан 1853 жылы ол Ресей империясының әскеріне қабылданып, Николаев инженерлік академиясына (Миколаевская инженерлік мектебі) түсті. 1856 жылы армия оны екінші лейтенант дәрежесіне көтерді. 1857 жылы математика пәнінің доценті болып жұмыс істеді, ал 1858 жылдан 1860 жылға дейін инженер ретінде Одесса-Киев-Курск теміржолының жобасын дамытуға көмектесті. 1862 жылы Ресей империясының әскері оны капитандыққа көтерді және Беларусьтің Брест қаласына орналастырды, бірақ ол поляктарға деген ықыласын сақтады. Осыдан кейін 1863 жылы Ресей империясының әскерінен кетіп, Вильнюс аймағындағы қаңтар көтерілісі – поляктардың көтерілісі үшін соғыс министрі болып қызмет етті. Ол ешкімді өлім жазасына кесуге немесе тұтқынға алғандарға зиян келтірмеуге бекінді. 1863 жылы поляктар орыстарға қарсы көтерілгенде, Рафаэль оларға қосылып, көп ұзамай тұтқынға алынды. 1864 жылдың 24 наурызында Ресей билігі Калиновскийді тұтқындады және маусым айында оны ату арқылы жазалауға үкім шығарды. Оның отбасы араласып, ресейліктердің поляк азаматтары оны саяси шейіт ретінде қастерлейді деп қорқып, жазасын 10 жылдық каторгаға – Сібір еңбек лагерьдеріне ауыстырды. Олар оны Иркутск қаласына жақын жердегі Усолье-Сибирское тұз кеніштеріне дейін тоғыз ай бойы жаяу жүруге мәжбүр етті. Калиновский 1907 жылы Вадовицеде туберкулезден қайтыс болды. Он төрт жылдан кейін сол қалада Карол Войтила дүниеге келді, ол кейіннен Иоанн Павел II папасы ретінде танылды.
The Russians strictly limited opportunities for further education, so in 1853 he enlisted in the Imperial Russian Army and entered the Nicholayev Engineering Academy (Mikołajewska Szkoła Inżynierii). The Army promoted him to Second Lieutenant in 1856. In 1857 he worked as an associate professor of mathematics, and from 1858 to 1860, he worked as an engineer who helped design the Odessa Kiev Kursk railway. In 1862 the Imperial Russian Army promoted him to captain and stationed him in Brest, Belarus, but he still sympathized with the Poles. He consequently resigned from the Imperial Russian Army in 1863 to serve as minister of war for the January Uprising, a Polish insurrection, in the Vilnius region. He determined never to sentence anyone to death nor to execute any prisoner. When the Poles rose against the Russians in 1863, Raphael joined them and was soon taken prisoner. On 24 March 1864, Russian authorities arrested Kalinowski and in June condemned him to death by firing squad. His family intervened, and the Russians, fearing that their Polish subjects would revere him as a political martyr, commuted the sentence to 10 years in katorga, the Siberian labor camp system. They forced him to trek overland to the salt mines of Usolye Sibirskoye near Irkutsk, Siberia, a journey that took nine months. Kalinowski died in Wadowice of tuberculosis in 1907. Fourteen years later, Karol Wojtyła, later known as Pope John Paul II, was born in the same town.
Құрмет
Калиновскийдің сүйегі бастапқыда монастырьдің зиратында сақталған, бірақ көптеген паломниктер келуі салдарынан қиындықтар туды. Олардың көпшілігі қабірден жұмбақ алып, монахтар жерді және зираттағы өсімдіктерді үнемі қайта орнатуға мәжбүр болды. Кейін Калиновскийдің сүйегі мазарға көшірілді, бірақ паломниктер сонда да барып, тек өздерімен бірге сақтап қалу үшін жиі гипсті тырнақтап алып, бөліктерді үзіп алып жатты. Содан кейін оның сүйегі Чернадағы шіркеуге көшірілді, ол жерде қалып қойды. Теологтар Калиновскийдің рухани жазбаларын 1943 жылдың 4 сәуірінде бекітті, ал 1952 жылдың 2 наурызында оның ісі ашылып, оған «Құдайдың қызметшісі» атағы берілді. 1983 жылы папа Иоанн Павел II Калиновскийді Краков қаласында екі миллионнан астам адамның алдында мақұлдады. 1991 жылдың 17 қарашасында ол қасиетті Петр базиликасында Иоанн Павел II оның бала кезіндегі батыры әулие деп жариялаған кезде канонизацияланды. Рафаль – Кресттік Иоанн (1542–1591) 1726 жылы қасиетті болғаннан бері Аяқсыз Кармелиттер орденінде қасиетті деп жарияланған алғашқы монах болды. Калиновскийдің мерекесі 20 қарашада (Кармель тауының Ырысқы Қыздары орденінде 19 қарашада) тойланады. Ол Польша сарбаздары мен офицерлерінің, сондай-ақ Сібірдегі польшалық эмигранттардың қамқоршысы саналады.
Kalinowski's remains were originally kept in the convent's cemetery, but this caused difficulties because of the large number of pilgrims who came visiting. So many of them took handfuls of dirt from the grave that the nuns had to keep replacing the earth and plants at the cemetery. Kalinowski's remains was later translated to a tomb, but the pilgrims went there instead, often scratching with their hands at the plaster, just to have some relic to keep with them. His remains were then moved to a chapel in Czerna, where they remain. Theologians approved Kalinowski's spiritual writings on 4 April 1943, and his cause was opened on 2 March 1952, granting him the title of Servant of God. Pope John Paul II beatified Kalinowski in 1983 in Kraków, in front of a crowd of over two million people. On 17 November 1991, he was canonized when, in St. Peter's Basilica, Pope John Paul II declared his boyhood hero a saint. Rafał was the first friar in the Order of the Discalced Carmelites to have been canonized since co founder John of the Cross (1542–1591) became a saint in 1726. Kalinowski's feast day is celebrated on 20 November (on 19 November in the Order of the Discalced Brothers of the Blessed Virgin Mary of Mount Carmel). He is considered a patron saint of soldiers and officers of Poland
and also of Polish exiles in Siberia.