Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық жазушы (1911–1969)
Portuguese writer (1911–1969)
Антониу Алвес Редол (29 желтоқсан 1911 – 29 қараша 1969) – португалиялық, әсерлі неореалистік жазушы.
António Alves Redol (29December 191129November 1969) was an influential Portuguese neorealist writer.
Өмір
Редоль 1911 жылы Вила-Франка-де-Ксира қаласында дүкенші Антонио Редоль да Круз бен Иносенсия Альвес Редоль отбасында дүниеге келді. Он бес жасында оның мақалалары жергілікті апталық «Вида Рибатеяна» газетінде жарияланды. 1927 жылы орта мектепті бітірген соң португалдық Анголаға сапар шегіп, үш жыл тұрды. Анголадағы қанағаттары Редольдің көзқарасына және кейінірек әдебиетіне әсер етті. 1936 жылы Мария дос Сантос Мотаға үйленді.
Redol was born in 1911 in Vila Franca de Xira to Antonio Redol da Cruz, a shopkeeper, and Inocência Alves Redol. When he was fifteen, his articles were published in the local weekly newspaper, Vida Ribatejana. After finishing secondary school in 1927, he traveled to Portuguese Angola where he stayed for three years. His stay in Angola influenced Redol's worldview and later literature. In 1936, he married Maria dos Santos Mota.
Алғашқы еңбектері, 1930-1940 жылдар
Редоль "О Диабо" және "Сол Насанте" газеттерінде Estado Novo-ға қарсылық танытқан әңгімелер жариялады. 1936 жылғы 29 қарашада "О Диабо" газетімен алғашқы ынтымақтастығында "Кангондо" әңгімесі жарық көрді. "Кангондо" африкалық рухта жазылған. Редоль Рибатежодағы әлеуметтік мәселелер туралы хроникалар мен әңгімелер жариялау үшін газеттермен жұмысын жалғастырды. Редоль журналист ретінде емес, романдары арқылы танымал болды. 1939 жылы ол өзінің алғашқы кітабы "Гайбеус"ті жариялады. Автордың сөзіне сүйенсек, "Гайбеус" өнер туындысы емес, Рибатежодағы шаруалардың өмір салтын баяндау мақсатында жазылған. Бұл роман 20 ғасырдың бірінші жартысындағы Португалиядағы шаруалар мен балықшылардың ауыр тұрмысын бейнелейтін көркем шығармалар сериясын ашты: "Марес" (1941), "Авиэйрос" (1942) және "Фанга" (1943).
Redol published stories in the newspapers O Diabo and Sol Nascente in which he identified with the opposition to the Estado Novo. On 29 November 1936, in his first collaboration with O Diabo, the short story Kangondo was published. Kangondo had an African feel. Redol continued to work with the newspapers to publish chronicles and tales about the social issues in Ribatejo. Redol would not become known for his work as a journalist; instead, he became famous for his novels. In 1939, he published his first book, Gaibéus. According to the author, Gaibéus was not intended as a piece of art, but rather as a report of the way of life of the peasants in Ribatejo. This novel started a series of works of fiction depicting the difficult lives of peasants and fishermen in Portugal in the first half of the 20th century: Marés (1941), Avieiros (1942), and Fanga (1943).
1940-1950 жылдар
1943 жылы "Фанга" басылымы оның жалғыз ұлы Антонионың дүниеге келуімен бірге болды. Редольдің шығармашылығының ерекшелігі – оның нақты өмірлік тәжірибелерді зерттеуге берілгендігі. Редоль шаруалармен, мысалы, Тагус өзені жанындағы күріш егістіктеріндегі жұмысшылармен кездесіп, олардың әңгімелерін және өмірлік тәжірибелерін тыңдайтын. 1940 жылдардың басында ол Португалия Коммунистік партиясына қосылды, бірақ ол кезде мұндай әрекет заңсыз еді. 1944 жылдың мамырында Редоль тұтқындалды. 1945 жылдың қарашасында Редоль Демократиялық Бірлік қозғалысының (Movimento de Unidade Democrática) Орталық комитетіне шақырылып, Салазар режимі ұйымдастырған жалған сайлау кампаниясына белсенді қатысуды жөн көрді. 1947 жылы ол Халықаралық ПЕН-нің португалдық бөлімшесінің Бас хатшысы лауазымына кандидат ретінде ұсынылды. 1948 жылы Польшаның Вроцлав қаласында өткен Бейбітшілік үшін зиялылардың әлемдік конгресіне қатысты. Редоль 1948 жылы "Хоризонте Серрадо" романын жариялады; ол Португалияның Дору шарап аймағы туралы трилогияның бірінші кітабы болды. "Os Homens e as Sombras" (1951) және "Vindima de Sangue" (1953) оның өзіндік порт шарап циклін аяқтады. Ол "Хоризонте Серрадо" үшін Рикардо Малхейрос сыйлығын жеңіп алды.
The publication of Fanga in 1943 coincided with the birth of his only son, António. Redol's work is characterized by his commitment to study real world experiences. Redol would meet with agricultural workers, such as the rice field workers near the Tagus river, and hear about their stories and experiences. At the beginning of the 1940s, he joined the Portuguese Communist Party although it was then illegal to do so. Redol was arrested in May 1944. In November 1945, Redol was called to the Central Committee of the Movement of Democratic Unity (Movimento de Unidade Democrática) and chose to actively participate in the campaigns for the fake elections held by the Salazar regime. In 1947, he was nominated for the position of Secretary General of the Portuguese section of International PEN. In 1948, he participated in the World Congress of Intellectuals for Peace held in Wrocław, Poland. Redol published the novel Horizonte Cerrado in 1948; it was the first volume of a trilogy about the Portuguese wine making region of Douro. Os Homens e as Sombras (1951) and Vindima de Sangue (1953) completed the self styled port wine cycle. He won the Ricardo Malheiros Prize for Horizonte Cerrado.
Кейінгі еңбектері, 1950-1970
Альвес Редольдің кейінгі шығармаларына «A Barca dos Sete Lemes» (1958), «Uma Fenda na Muralha» (1959) және, соңында, оның шығармашылығының шыңы саналатын «Barranco de Cegos» (1962) кіреді. «A Barca dos Sete Lemes» Линтон Ломас Барретт тарапынан ағылшыл тіліне аударылып, 1964 жылы Knopf басылымында «Жеті есімді адам» деген атпен жарияланды. Альвес Редоль 1969 жылы Лиссабонда дүние салды.
Alves Redol's later works include A Barca dos Sete Lemes (1958), Uma Fenda na Muralha (1959), and finally, Barranco de Cegos (1962), considered the pinnacle of his work. A Barca dos Sete Lemes was translated into English by Linton Lomas Barrett and published as A Man with Seven Names by Knopf in 1964. Alves Redol died in Lisbon in 1969.