Америкалық Rambler: Тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

American Motors Corporation компаниясы шығарған шағын автомобиль.

Rambler American – 1958 және 1969 жылдар аралығында American Motors Corporation (AMC) компаниясы өндірген шағын автомобиль. American, 1950 жылы таныстырылған және Hudson Motors компаниясымен біріккеннен кейін 1954 және 1955 модельдік жылдары екі марка астында сатылған AMC-нің Nash Motors шағын Rambler-інің екінші нұсқасы болды. Rambler American үш түрлі модельдік жыл буынына бөлінеді: 1958–1960, 1961–1963 және 1964–1969 жылдар. Өндіріс кезеңінің барлық уақытында автомобиль Rambler брендімен сатылды және 1969 жылы Канада мен АҚШ нарықтарында сатылған соңғы Rambler автомобильі атанды. Шағын Rambler American көбінесе АҚШ-та өндірілген ең төмен бағалы автомобиль болды. Ол иеленуге тиімділігімен танымал болды, бұл көптеген Mobilgas Economy Run чемпионаттарында дәлелденді. 1966 жылдың соңында қосымша AMC V8 қозғалтқышының екінші буыны енгізілгеннен кейін, автомобильдер Hurst Performance компаниясымен бірлесіп жасалған 1969 SC/Rambler сияқты қуатты шағын "бұлшықет" модельдері ретінде де танылды. 1964 жылғы Rambler Tarpon – жастарға бағытталған арнайы концепт-автомобиль, ол Rambler American платформасында салынды және 1965 жылғы Rambler Marlin-нің жылдам дизайнын, сондай-ақ 1968 жылғы AMC Javelin сияқты спорттық пони-автомобильдеріндегі болашақ трендтерді болжады.

1958 жыл

Nash Rambler платформасын пайдаланып, American Motors дизайнерлері машинаға жаңа радиатор торы және артқы крылоларының ашық бөліктері берді, бұл машинаға бұрынғы модельге қарағанда жеңіл көрініс сыйлады, ол артқы дөңгелектерін терең қоршаулардың артына жасырған болатын. Бастапқы артқы шамдар кері бұрылып орнатылды, бұл қайта жабдықтауға кеткен шығындарды үнемдеуге мүмкіндік берді. Бұл дизайн бастапқыда Nash компаниясының Airflyte стилімен сәйкес келуі тиіс болды, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі көліктердің оң оптимизмін жеткізуге бағытталған. Көліктің сырттай тар көрінуі өнеркәсіптік стандарттан көп ерекшеленбеді, бірақ бұл көлемді корпустың арқасында туған алдамшылық еді. Жалғыз қозғалтқыш – flathead six болды. American 1958 жылдың қаңтар айының соңында сатылымға шықты, маркетинг пен жарнама минималды болды. Ол екі комплектацияда қол жетімді болды: базалық Deluxe моделі 1789 долларға сатылды, бұл AMC компаниясына Америкадағы ең арзан автомобиль екенін мәлімдеуге мүмкіндік берді, сондай-ақ 1874 долларлық Super комплектациясы, ол көбірек "жақсы жабдықталған" болатын. Көлік автоматты берілісі бар жалғыз кішкентай автомобиль ретінде жарнамаланды. Барлық American модельдері тотықтан қорғауға толығымен ендірілді. Иелерінің баяндамалары машинаның экономикалық тұрғыдан тиімділігін жоғары бағалады, бірақ ең бастысы – оның басқаруға оңайлығын атап өтті. 2000 доллардан кем бағамен сатылатын "жұмыстың жақсы көлігі", "әр тиынды үнемдегендей көрінбейді", бірақ "әдемі көрінісін" сақтайды. Deluxe вагонның бағасы 2060 долларға, ал 2145 долларлық Super нұсқасы стандартты жүк бөліміне төсеніш пен шатырға орнатылатын сөрені қамтыды. 1959 жылы Rambler сатулары артты, ал AMC сұранысқа жауап беру үшін күресті, өндіріс үш есеге өсіп 91,491 American көлігіне жетті, оның 32,639-ы (шамамен 36%) жаңа вагоннан тұрды.

1960 жыл

1960 жылғы модель үшін Rambler American желісіне төрт есікті седан стилі және үшінші деңгейдегі жабдықтама, Custom тобының ең жоғары деңгейі қосылды. Жаңа төрт есікті автомобильдің доңғалақ базасы басқа модельдермен бірдей болды және ол Big Three компанияларының – Ford Falcon, Chevrolet Corvair және Plymouth Valiant сияқты жаңадан ұсынылған шағын автомобильдермен бәсекелесу үшін жасалған. Жаңа Custom моделі стандартты түрде жаңа жоғарғы клапанды қозғалтқышпен жабдықталды, оның қысылу қатынасы 8.7:1-ге дейін жоғарылатылып, қосымша қуатты қамтамасыз етті, жалпы қуаты , ал базалық модельдерде стандартты қозғалтқыш ретінде flathead қалды. Flathead 6 қозғалтқышында көзге көрінетін сорғыш болмады, себебі ол цилиндр басына енгізілген, ал шығару сорғышы ұзын түтік сияқты көрінетін "түтік тәрізді" болды. Ірі автокөлік өндірушілердің күшті бәсекесіне қарамастан, шағын Rambler American автомобильдері төмен бастапқы бағасы, экономикалық тұтынуы және жоғары жанармай үнемдемесінің арқасында ғана емес, сонымен қатар қайта сату құны жоғары болғандықтан да сұранысқа ие болды. Deluxe екі есікті седанның ұсынылған бағасы 1795 долларға тең болды және ол Америкадағы ең арзан автомобиль ретінде жарнамаланды. Кішкентай American автомобильдеріне деген сұраныс артып, сату көлемі 120,603 бірлікке жетті (оның ішінде 44,817 екі есікті седан, 46,973 төрт есікті седан және 28,813 универсал).

Екінші буын

Үшінші буында америкалық автомобиль өзінің толыққанды жаңа дизайнымен шықты. Бүкіл модель қатары таза, жіңішке сызықтармен, қарапайым горизонтальді тормен және ерекше туннельді фаралармен (алдыңғы үлгілермен салыстырғанда) жарасымды жаңартылды. Rambler American дөңгелек базасы алты дюймге немесе 152 мм-ге (106 дюймге немесе 2692 мм-ге) ұзартылды, ал ішкі кеңістік көбірек болды. 1964 жылғы жаңартылған станция вагондары төрт есікпен жабдықталды және бұрынғы үлгіге қарағанда жүк көлемі 17%-ға артты. Олардың барлығы төменгі жағынан ашылатын артқы есік үшін жаңа, төмен түсетін терезенің механизмімен жабдылды. Алдыңғы спиральді серіппелер және жұмсақ артқы жапырақ серіппелері жаңа American моделіне көптеген ірі отандық автомобильдерден асып түсетін, ерекше тегіс жүріс сыйлады. Жаңа модельдерде AMC-нің үлкен машиналарымен салыстырылатын (мысалы, есіктер) әртүрлі бөлшектер мен құраушылар қолданылды. Негізінен, жаңа кузов өткен жылғы Rambler Classic-тің қысқартылған және тартылған нұсқасы болды. Жаңа стильді дизайнер Дик Тиг жасады, ол кейіннен 1968 жылғы Javelin және AMX модельдерін жобалады. Тиг, AMC-нің шағын автомобильдер студиясын басқарған Боб Никсон жасаған алдыңғы бөліктің дизайнын таңдады. Көптеген адамдар жаңа станция вагонын, оның жаңа сыртқы безендіруімен, кең жолаушылар және жүк кеңістігімен, кез келген американдық вагонның ең әдемісі деп есептеді. 440 сериялы кабриолеттің басымен, олар 1964 жылғы Детройттың ең тартымды шағын автомобильдері болды. Car Life журналы 1964 жылғы Rambler American моделінің сынақ нәтижесін: "Оригинал Plain Jane Compact Car Just Got Back From the Beauty Parlor" деп атады.

1964 жыл

440-шы модельдің жоғарғы деңгейінен басқа, 330 және 220-шы модельдер де қолжетімді болды, ал Rambler American сатулары рекордтық 160 000-нан астам бірлікке жетті. Компанияның "Rambler-ге махаббат хаттары" атты жарнамалар сериясы, барлық шағын автомобиль нарығындағы сатып алушыларды іздеудің орнына, олардың Rambler-лерінің экономиясы мен сенімділігі туралы "қарапайым пайдаланушылардың куәліктерін" қамтыды. Бұл стратегияны 10 жылдан кейін Datsun көшірді. Бұл Рой Абернетидің AMC-нің "экономикалық автомобиль" имиджін жойып, жаңа нарық сегменттерінде отандық Үлкен Үш автокөлік өндірушілерімен бәсекелесу стратегиясының бір бөлігі болды. Абернети жаңару үмітін төмен бағалы Rambler American емес, орташа және жоғары бағалы Classic және Ambassador модельдеріне тіктеді. 1965 жылғы модельдер, негізгі алты цилиндрлі қозғалтқыштың соңғы жылы болды. Бұл АҚШ-та жасалған соңғы тегіс қозғалтқыш болды. Сол жылы жаңа жоғарғы клапанды, тік алты цилиндрлі қозғалтқыш ұсынылды. Бұл қозғалтқыш автоматты беріліске ие кез келген American моделімен бірге келді. American Motors осы заманауи алты цилиндрлі дизайнын 1979 жылға дейін пайдаланды, ал кішірек нұсқасы 1966-1970 жылдар аралығында қолданылды. Кейіннен сол қозғалтқыш үлкен нұсқада (American үшін 1971-1989 жылдар аралығында қолданылды) және 1987 жылы дебют жасаған жанармай инжекторлы нұсқаларда қол жетімді болды, ол Jeep 4.0 деп аталды. Chrysler 1987 жылы AMC-ні сатып алғаннан кейін 2006 жылға дейін оның өндірісін жалғастырды. 440 комплектациясы кабриолет түрінде де қолжетімді болды және бұл АҚШ-та жасалған ең қолжетімді ашық кузов стилі болды, оның бағасы 2418 доллардан басталады. 1965 жылғы автошоуда көрсетілген автомобильдің сыртқы түсі "Көкжасыл отты жарқыл" болды, ал ішкі бөлігі ақ былғарыдан жасалған, көкжасыл кілем, приборлық панель және жұқа сидендермен жабдықталған.

1966 жыл

АҚШ-тағы автомобиль нарығы экономикалық көліктерден өнімділік пен сәндік көліктерге қарай өзгере бастағанда, American Motors компаниясы өздерінің үлкен модельдерінен тарихи Rambler атауын алып тастауға кірісті. American және Classic модельдері экономикалық автомобильдерге тән маркетингтік имиджін және дәстүрлі таңбаларын сақтап қалды. Осы имиджді нығайту үшін Rambler American тағы да Mobil Economy Run жарысының жалпы жеңімпазы атанды. Ортаңғы деңгейдегі 330 модельі алынып тасталды, нәтижесінде 1966 жылғы модельдер қатарында жоғарғы 440 және базалық 220 модельдері қалды. Тек екі есікті купе нұсқасында ғана қол жетімді болған желілік модельдің ең жоғарғы нұсқасы 440 H атауынан Rogue-ге өзгертілді. American модельдері 1966 жылғы модель үшін жаңа дизайнға ие болды, алдыңғы және артқы бөліктері көбірек тікбұрышты болды. Автомобильдің алдыңғы бөлігі үш дюймге (76 мм) ұзартылды, бұл бұрынғы 195.6 нұсқаларынан ұзын болған жаңа 199 және 232 қатарлы алты цилиндрлі қозғалтқыштармен қосымша кондиционерді орнатуға мүмкіндік берді. AMC компаниясы толығымен жаңа "Typhoon" V8 қозғалтқышын жасады; ол 1966 жылдың ортасында Rogue арнайы үлгісінде ұсынылды. Екі баррельді карбюратормен немесе төрт баррельді карбюратормен және жоғары сығылыммен жабдықталған жаңа қозғалтқыштар "жұқа қабырғалы" құю технологиясын қолданды және салмағы аз болды. Жаңа қозғалтқышпен жабдықталған Rogue үш жылдамдықты автоматты немесе еденге орнатылған төрт жылдамдықты қолмен беріліспен келді, бұл машинаны "Stoplight Grand Prix-ке лайықты" етті. American Motors компаниясының жаңа қозғалтқыш дизайны компанияның жолаушылар автомобильдерінің қуатын және қолданылу аясын кеңейтті, сондай-ақ Jeep көліктерінде де пайда болды. Қозғалтқыш 1991 жылға дейін Jeep Grand Wagoneer үшін құрастырыла берді, тіпті AMC 1987 жылы Chrysler компаниясына сатылғаннан кейін де.

1967 жыл

1967 жылғы Rambler American моделінде алдыңғы жылғы модельдердегідей кузов стилі сақталды, бірақ 440 және Rogue модельдерінде жаңа артқы шамдар мен толық кузов өрнегі сияқты шағын өзгерістер енгізілді, олар енді бүйірлерінде төмен орналастырылды. American сериясындағы соңғы кабриолет 1967 жылы шықты, ол 440 модельінен Rogue комплектациясындағы қатты төбелі нұсқаға қосылды. American тоғыз модельде ұсынылды және "барлық" кузов түрлерінде (екі есікті, төрт есікті, седан, универсал, тірегі жоқ қатты төбе және кабриолет) қол жетімді болған АҚШ-тағы жалғыз компакт автомобиль болды. 1967 жылғы модель үшін AMC жаңа жоғары сығылу (10.2:1) V8 қозғалтқышын, төрт камералы карбюратормен және 3000 айналымда қозғалтқыш қуатымен ұсынды, бірақ ол Rogue және 440 модельдерінде кеңінен жарияланбады. Бұл қозғалтқыштың зауыттық орнатылуы 58 Rogue және 55 440 модельдерінде болды, олардың жетісі кабриолет нұсқасында болды. Жеке тұлғалар екі Rogue және бес 440 сатып алды, ал қалғаны AMC үшін жасалды және көбінесе жарыстарға пайдаланылды. 1967 жылғы модельдің жалпы өндірісі 69 912 Rambler American-нан 921-і Rogue кабриолеттері болды. Екі есікті қатты төбелі модельдерге қара немесе ақ винил төбелік қаптама қол жетімді болды. Бұрынғы тіктөртбұрышты артқы шам линзалары артқы панельге ойылған иісті нұсқалармен ауыстырылды. 1967 жылғы модельде АҚШ Ұлттық жол қауіпсіздігі басқармасының (NHTSA) талап еткен жолаушылар автомобильдері үшін жаңа қауіпсіздік стандарттары да енгізілді. Ережелер 1967 жылдың 1 наурызынан кейін шығарылған барлық автомобильдерде екі нүктелі қауіпсіздік белбеулерін талап етті. Барлық 1967 Rambler American автомобильдері барлық отыру орындарына арналған белбеулермен, энергияны сіңіретін бүгілетін руль бағанасымен және руль дөңгелегімен, ішкі беттерге қосымша төсемдермен, төрт режимді авариялық сигнал шамдарымен және екі есікті модельдер үшін артқы спинканы құлыптау құрылғыларымен жабдықталды. Приборлар панелі бұрынғы тіктөртбұрышты дизайндан дөңгелек өлшегіштерге ауыстырылды: одометрлі жылдамдық өлшегіш ортада, екі кішкентай жанармай және қозғалтқыш температурасы өлшегіштерімен, дөңгелек жылдамдық өлшегіштің екі жағында орналасқан ескерту шамдарымен. Барлық 1967 American автомобильдері AMC-нің кеңейтілген кепілдігімен қамтылды, бұл клиенттердің көліктеріне сенімін арттыруға арналған "сапалы жасалған, сондықтан құндылығы сақталады" деген слоганымен. Бұл сол кездегі барлық автоөндірушілер арасындағы ең күшті кепілдік болды: автомобильдің барлық бөліктеріне 2 жыл немесе 25000 миль (40234 км), ал қозғалтқыш пен күш беріліс жүйесіне 5 жыл немесе 50000 миль (80467 км). American Motors өздерінің Rambler American автомобильдерінде стандартты керамикалық қапталған эгзостық жүйесін сақтап қалды. AMC-нің жаңа төрағасы және бас атқарушы директоры болып тағайындалған Рой Д. Чапин-младший автоөндірушінің ең танымал емес желісі - Rambler American-ды насихаттауға және қайта позициялауға кірісті. Ол Джордж В. Ромниден кейін автоөндірушінің қаржылық көрсеткіштерін жақсарту үшін Rambler American-ға ставка жасады. Чапин сонымен қатар АҚШ автомобильдері мен арзан импорттық автомобильдер (негізінен Volkswagen) арасындағы баға айырмашылығын байқады және Rambler American-ның "жалпы құны импорттық автомобильдерден жоғары, сондай-ақ АҚШ компакт автомобильдеріне қарағанда бағасы мен таңдау ауқымы бойынша жоғары" болуы үшін бағаны төмендетті. Негізгі екі есікті Rambler American седанының ұсынылатын бөлшек сауда бағасы 1839 долларға дейін төмендеді (оның ең жақын АҚШ бәсекелесі 2117 долларлық Plymouth Valiant болды), бұл үлкен және қуатты American Volkswagen Beetle-ден 200 доллар ғана қымбат болды. Автомобиль жасаушы арнайы 300 000 долларлық жарнамалық кампанияда болашақта автомобильге енгізілетін өзгерістер қауіпсіздік пен сенімділікті арттыруға бағытталғандығын уәделеді. Екі есікті купе және төрт есікті седан базалық желіні құрады (220 белгісі енді қолданылмады), төрт есікті седан және универсал жоғары деңгейдегі 440 нұсқасында ұсынылды, ал жалғыз қатты төбелі купе Rogue комплектациясының ең жоғары деңгейін құрады. American, "A кузовымен" Chryslers сияқты, қатты төбелі купе моделі ретінде қол жетімді болған жалғыз отандық автомобильдер болды, Ford Falcon және Chevy Nova тек бағаналы седан ретінде (және Ford Falcon желісіндегі универсал) ұсынылды. Барлық American автомобильдері фараларға дейін созылатын жаңа хромды көлденең тормен жабдықталды, ал тор бөлімдері тартымды "қараңғыланған" өңдеуге ие болды. Седанның артқы терезесі тегіс бірлікке ауыстырылды, "С" бағанасы көбірек тікбұрышты болды, бұл бұрынғы седаннан айырмашылықты көрсетті, олардың төбе сызықтары кеңейтілген. Жалпы эффект көлікке формальды көрініс берді. 440 және Rogue нұсқалары кузовтың екі жағында, дөңгелек қанаттары мен белдік сызығы арасында тік артқа қарай созылатын тот баспайтын болаттан жасалған әрлеуге ие болды. Сызықтың әр аяғында жаңа қауіпсіздік талаптарына сәйкес алдыңғы қанаттар үшін күміс түсті, ал артқы қанаттар үшін қызыл түсті жарықдиодты шамдар орнатылды. 1968 жылғы Америкада сатылатын барлық жолаушылар автомобильдері үшін NHTSA стандарттары алдыңғы орындықтарға иық белбеулерін және жарқырағыш ішкі әрлеуді жоюды талап етті. Барлық автомобильдерге 1968 жылдың 1 қаңтарынан кейін жасалатын қосымша талаптарға, жағылмаған көмірсутектер мен көміртегі моноксидінің шығарылымын азайтуға көмектесетін эгзостық жүйелер кірді. Насихаттау және бағаның төмендеуі Rambler American-ды тұтынушылардың ойында практикалық және экономикалық автомобиль ретінде қайта жандандыруға бағытталған. AMC-нің жаңа агенттігі Wells, Rich, and Greene, Мэри Уэллс Лоуренс басқаратын жарнамалары бәсекелестікті сынауға болмайтын қағиданы бұзды.

The 1967 model year Rambler American used the same body styling as the previous year's models, with only minor changes that included new taillamps and full length body moldings on 440 and Rogue models that were now positioned lower on the sides. The last convertible available in the American series was in 1967, and it was moved up from 440 models to join the hardtop in the Rogue trim version. The American was available in nine models, and was the only U. S. compact to be available in "all" body styles (two door, four door, sedan, wagon, pillar less hardtop, and convertible). For the 1967 model year, AMC's new high compression (10.2:1) V8 engine with a four barrel carburetor producing and of torque @ 3000 rpm was offered, but not widely advertised, in Rogue and 440 models. Factory installations of this engine were in 58 Rogues and 55 in the 440 models, with seven of them being in the convertible version. Only two Rogues and five 440s were bought by individuals; the others were made for AMC and mostly used for racing. Out of the total production of 69,912 Rambler Americans for the 1967 model year, 921 were Rogue convertibles. The two door hardtops were also available with a black or white vinyl roof cover. The previous rectangular taillight lenses were replaced with concave versions sculptured into the rear panel. The 1967 model year also had the addition of the new safety standards for passenger cars mandated by the U. S. National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA). The regulations called for two point seat belts on all automobiles produced after 1 March 1967. All 1967 Rambler Americans included lap belts for all seating positions, a collapsible, energy absorbing steering column and steering wheel, more padding on interior surfaces, four way hazard flashers, and locking seat back latches for two door models. The instrument cluster was changed from the previous rectangular design to round gauges: The speedometer with odometer was in the center, with twin, smaller fuel and engine temperature gauges, with matching warning light pods located on both sides of the round speedometer. All 1967 Americans were covered by AMC's comprehensive warranty designed to increase customer confidence in their vehicles with the tagline "quality built in, so the value stays in". It was the strongest backing among all the automakers up to that time: 2 years or 25000 mile (40234 km) on the entire automobile and 5 years or 50000 mile (80467 km) on the engine and power train. American Motors continued its industry exclusive ceramic coated exhaust system as standard on Rambler Americans. Newly appointed as AMC's new chairman and chief executive officer, Roy D. Chapin Jr. began to promote and reposition the Rambler American, the automaker's least popular line. He bet on the Rambler American to improve the automaker's financial performance after George W. Romney. Chapin also saw a price gap between U. S. cars and inexpensive imports (primarily the Volkswagen) and lowered the price to make the Rambler American's "total value superior to the imports, as well as superior in both price and range of choice to U. S. compacts". The suggested retail price of the base two door Rambler American sedan dropped to $1839 (its closest U. S. competitor was the $2,117 Plymouth Valiant), making the larger and more powerful American only $200 more than the Volkswagen Beetle. The automaker promised in a special $300,000 advertising campaign future changes to the car would be to enhance safety and reliability. with the two door coupe and four door sedan comprising the base line (with the 220 designation no longer used), four door sedan and station wagon being offered in up level 440 guise, and a lone hardtop coupe making up the top line Rogue trim line. The American, along with "A body" Chryslers, were the only domestic cars that were available as a hardtop coupe model, the Ford Falcon and Chevy Nova being only available as pillared sedans (and a wagon in the Ford Falcon line). All Americans received a new chrome horizontal grille bar that extended outboard to the headlights, while the grille sections got an attractive "blackout" treatment. The wraparound rear window on the sedans was modified to a flat unit, with a more squared off "C" pillar, which changed the appearance from the earlier sedans with their overhanging rooflines. The overall effect was a more formal looking car. The 440 and Rogue versions picked up a stainless steel trim piece running stem to stern on either body side, straight back between the wheel wells and the beltline. At each end of the strip were the newly safety mandated body side reflectors, amber for the front fenders, and red for the rear. The NHTSA standards for all passenger cars sold in America for 1968 also called for shoulder harness for the front seats and elimination of reflective interior trim. Other requirements for all cars manufactured after 1 January 1968, included exhaust control systems to help reduce unburned hydrocarbon and carbon monoxide emissions. The promotion and lower prices were designed to rekindle the Rambler American as a practical and economical car in customers' minds. Advertisements by AMC's new agency, Wells, Rich, and Greene, headed by Mary Wells Lawrence violated the accepted rule of not attacking the competition.

1969 жыл

"Американ Моторс" компаниясында "Рэмблер Америкалық" енгізілгеннен бері жақсы танылып келді. 1969 жылы, соңғы модель жылында, "Американ" атауы алынып тасталды, себебі автомобиль енді "Американ Моторс Рэмблер" деп аталды. Ең аз өзгерістерді жалғастыру дәстүрі бойынша, модельдер жаңа "ілініскен" акселератор педалін және кабельді газ жүйесін алды. 1969 жылғы модельдерге қосымша қауіпсіздік жабдықтары ретінде алдыңғы иық белбеулері мен екі алдыңғы орындықтағы бас тіректері, сондай-ақ фаралармен бірге алдыңғы тұрақ шамдары да қосылды. Сыртқы түрінде орталық көлденең хромды тор жолағы алынып тасталды. Дөңгелек базасы бойынша нағыз компакт автомобиль ретінде, Rambler станциялық вагонының отандық бәсекелестері болған жоқ, және ол импортталған модельдермен салыстырғанда жүк көлемі бойынша ішкі кеңістіктің артықшылығына ие болды. Вагон тек 440 комплектациясында қол жетімді болды, ол жүк бөліміне кіру үшін төмен түсетін артқы терезесімен және төбедегі багаж тірегімен жабдықталған. Rambler атауының тоқтатылуын еске алу мақсатында American Motors Rogue негізінде SC/Rambler моделін желіге қосты (бұл модель туралы бөлек айтылады). 1969 жылғы модельдің жалпы өндірісі 96 029 дананы құрады. 1969 жылғы модельден кейін, American-ның орнына толыққандай жаңадан жасалған AMC Hornet шығарылды.

SC/Rambler

Бұлшықет машиналарын дәуіріндегі "көзге ең тартымды мысалдардың" бірі – 1969 жылы Hurst Performance компаниясымен бірлесіп шығарылған Hurst SC/Rambler арнайы моделі болды. AMC-нің мақсаты "жасырын машиналарды жасап, олардың өнімді екенін айту ғана емес, оларды жарысқа да алып шықты". 1512 данасы жасалған, "вероятно, AMC-нің ең батыл бұлшықет машинасы" NHRA (National Hot Rod Association) F/Stock класы үшін жасалған және жарнамаланған жалғыз өндірістік модель болды. SC/Rambler жақсы нәтижелер көрсетіп, 1/4 мильді 14 секундтан кем уақытта жүзеге асыратын. Маркетингтік буклеттерде иелеріне жарыс классы және кез келген өзгерістерге рұқсаттар туралы ағымдағы NHRA ережелерін тексеру ұсынылды. Ең бағаланбаған бұлшықет машиналарынң бірі ретінде, көпшілігі жарыстарда қолданылды, иелері көшелік шиналарды пайдаланып, толық жабдықталған күйде 1/4 мильді 12,07 секундта аяқтады.

Жабдық

Әрбір Hurst SC/Rambler AMX-тен алынған AMC V8 қозғалтқышымен жабдықталған, бұл 10.03 фунт/ат күшіне тең болатын. Бұл жиынтыққа зауыттан қосымша опциялар болмады. Стандартты әрекеттегіш үш саусақты, Borg және Beck стиліндегі ұзын қысым тақтасымен жабдықталған. 390 қозғалтқышы төрт жылдамдықты BorgWarner T 10 қораппен үйлесімді болды, жақын арақатынастармен. Hurst ауыстырғышы үлкен металл "T" пішіндес тұтқасымен келді. Артқы дифференциалы AMC 3.54:1 "Twin Grip" шектелген тайғанақ дифференциалы болды, Dana ішкі бөліктерімен, сыртқы дөңгелектер шүмектері тізбек және кілт жүйесі арқылы бекітілді. Зауыттан құйылған темір коллекторлары Thrush (Tenneco бренді) екі камералы, овал пішіндес дыбыс басу құрылғыларымен және Woodpecker логотипімен шынайы қос құбырлы шығару жүйесіне шығарылды. Бұл тұншықтырылған құрылғылар еді, шыны емес. Аз мөлшердегі басу құрылғылары қазіргі заманғы Flowmasters-қа ұқсас терең, құбырлы дыбыс шығарды. Шығару құбырлары шлангтермен бекітілген хромды ұштар арқылы шығарылды. Rogue және American модельдерінде стандартты барабанды тежегіштер болса, SC жиынтығы алдыңғы дискілермен, ауыр стабилизатормен және күшейтілген күш беру және кузов бөліктерімен келді. Бұларға алдыңғы және артқы подрамниктер арасындағы жалғаулар кірді. Артқы ось алдыңғы және артқы жағында орналасқан амортизаторларды пайдаланды, серпімділік астында дөңгелектердің секіруін (ось бұралуын) болдырмау үшін. Амортизаторларға арнайы пластина қажет болды, ол багаждың табанына қадалады, сондай-ақ жоғарғы момент байланысының подрамник ұшына тіреулер. Дегенмен, Hurst SC/Rambler тізіліміндегі кейбір "B" схемалық машиналардың өте ерте шығарылған күні бар, олардың өндірісі "A" схемалық нұсқалардың қатарына жатады. Ол "A" схемасында 1215 дана жасады, демек, барлығы 297 "B" схемалық SC/Rambler болды. Бұл модельдің басқа бірегей стандартты элементтеріне жарыс айналары, артқы осьтің секіруіне қарсы байланыстар және көк түспен боялған "Magnum 500" 14x6 дюймдік болат дөңгелектері, хромды әдемі сақиналары және AMC хабтары кірді. Шиналар E 70 14 шыны талшықты, төрт қабатты, Goodyear Polyglas қызыл жолақты шиналар болды. American Motors SC/Rambler-ді 2998 долларға бағалады, бұл dragstrip-тегі бәсекелестікке қабілетті машина үшін өте тиімді баға болды, ол дилерден тікелей шыққанда төменгі 14 секундтық уақытта төрт ширек мильді жүзе алатын. Бірнеше қарапайым бөлшектерді орнату арқылы олар 12 секундтан төмен нәтижелерді көрсетуге қабілетті болды. Жақсы реттелген, заңды S/C машиналары рұқсат етілген өзгерістермен 12 секундтық диапазонды көрсетті. Чарльз Раух Детройт Драгвейде 12.54 секундтық төрт ширек мильдік рекордты орнатты. Зауыт командасы бұл SC/Rambler-ді қолдады, оны көбінесе "Нэш" деп атады. Өзгерістерге арнайы құйма темір коллектор, озық тізбек уақыты, ауыр клапан серіппелері, зауыттан жеткізілген карбюратор, зауыттан жеткізілген төменгі қабаттары бар алты цилиндрлі алдыңғы серіппелер, 90/10 алдыңғы амортизаторлар, жеңілдетілген шасси компоненттері, шығару жүйесіне өзгерістер, Chevrolet 10.5 дюймдік диафрагмалық қысым тақтасы, кең арақатынасты беріліс жиынтығы, 4.44 артқы ось арақатынасы және үлкен, жұмсақ, G70 15 артқы шиналар бірдей дизайндағы "Magnum 500" 15 дюймдік Ford дөңгелектеріне AMC көк түсімен боялды. Ол екі есікті хардтоп және төрт есікті седан түрлерінде қол жетімді болды, барлығы сәнді ішкі жабдықтармен жабдықталған. Torino-ның қозғалтқышы, берілісі және жаңартылған ішкі жабдықтары Аргентинаға ғана тән болды және АҚШ нарығындағы Rambler-лерде қолданылмады. Қозғалтқыш Tornado Interceptor overhead cam (OHC) 6 болды, ол бастапқыда 1963 жылғы жаңа Jeep-тер үшін жасалған. Бұл машина шын мәнінде 1963-1964 Rambler Classic жолаушылар бөлімі, 1964-1965 Rambler American алдыңғы және артқы бөліктерімен. Алдыңғы серіппе табандары еденнің астына дейін созылып, артқы серіппе табандарымен кездеседі, бұл ерекшелік Torino-ны АҚШ-та жасалған туыстарына қарағанда мықтырақ етті (Rambler Marlin де осы ұзын табандарды қолданды, бірақ басқа модельдер қолданбады). "Торино" елдің ішкі аймақтарының жолдарын өте жақсы бастан кешірді, ал оның қозғалтқышы беріктігімен және сенімділігімен танылды. Бұл машина Аргентинада сәтті болды. Ол сондай-ақ атақты спорттық машиналарға қарсы жарыстарға қатысты, соның ішінде 1969 жылы "Нюрбургрингтің 84 сағаты" төзімділік жарысы, онда Торино ең көп айналыммен аяқталды, бірақ айыппұлдар салдарынан төртінші орынға орналасты.

Each Hurst SC/Rambler came equipped with the AMC V8 engine from the AMX that translated into 10.03 pounds per horsepower. No factory options were available for this package. Standard clutch was a with a three finger, long style Borg and Beck pressure plate. The 390 engine was mated to a four speed manual BorgWarner T 10 with close gear ratios. A Hurst shifter came with a large metal "T" handle. The rear end was an AMC 3.54:1 "Twin Grip" limited slip differential using Dana internals, with outer wheel hubs attached through a spline and keyway system. Factory cast iron manifolds exited to a true dual exhaust with Thrush (a Tenneco brand) two chamber oval mufflers with Woodpecker logos. These were baffled mufflers, not glasspacks. Minimal baffling gave a deep throaty sound, similar to modern Flowmasters. The exhaust exited through chrome tips attached with hose clamps. While similar Rogue and American models had standard drum brakes, the SC package came with front discs, a heavier sway bar, and a strengthened drive train and body components. These included connectors between the front and rear subframes. The rear end used fore and aft staggered rear shock absorbers to eliminate wheel hop (axle wrap) under extreme acceleration conditions with leaf spring suspensions. The staggered shocks required a special plate riveted in the trunk pan, as well as brackets for the subframe end of upper torque links. However, some "B" scheme cars in the Hurst SC/Rambler registry have very early build dates, putting their manufacture among the "A" scheme versions. He did 1,215 in the "A" scheme and that would mean a total of 297 "B" scheme SC/Ramblers. Some of the other unique standard items on this model included racing mirrors, antihop rear axle links, and blue painted "Magnum 500" 14x6 inch styled steel wheels with chrome beauty rings and AMC hub centers. Tires were E 70 14 fiberglass belted, four ply tires with red stripe Goodyear Polyglas tires. American Motors priced the SC/Rambler at just $2,998, a real bargain for a serious dragstrip contender, capable of quarter miles in the low 14 second range at about right off the dealer's lot. With a few simple bolt on modifications, they would run low 12s. Well tuned legal stock S/Cs with allowable changes have run in the 12 second range. Charles Rauch set a D/S quarter mile record of 12.54 seconds at Detroit Dragway. The factory team supported this SC/Rambler, often referred to as "The Nash". Modifications included a special cast iron manifold, advanced camshaft timing, heavier valve springs, factory supplied carburetor, six cylinder front springs with factory supplied bottom shims to restore stock height, 90/10 front shocks, lightened chassis components, exhaust system modifications, Chevrolet 10.5 inch diaphragm pressure plate, wide ratio transmission gear set, 4.44 rear axle ratio, and larger, softer, G70 15 rear tires on identical design "Magnum 500" 15 inch Ford wheels painted AMC blue. It was available in two door hardtop and four door sedan body styles, and all came with luxurious interior appointments. The Torino's engine, transmission, and upgraded interior fittings were unique to Argentina and were not used on any of the U. S. market Ramblers. The engine was the Tornado Interceptor overhead cam (OHC) six originally developed for the new 1963 Jeeps. The car was actually a 1963 1964 Rambler Classic passenger compartment with 1964 1965 Rambler American front and rear sections. The front suspension sills extended all the way under the floor to meet the rear suspension sills, a feature that made the Torino much stiffer than its U. S. produced cousins (The Rambler Marlin also used these long sills, but other models did not). The Torino handled the roads of the interior of the country very well, while its engine acquired fame for being robust and reliable. The car was successful in Argentina. It was also entered in races against famous sports cars, including the "84 hours of Nürburgring" endurance race in 1969, where a Torino finished with the most laps, but was classified in fourth place due to penalties.

Австралия

Rambler American 1964 жылы Австралия нарығына енгізілді. Ол АҚШ-тан кемемен жеткізілген жартылай жинақталған комплектіден Австралиялық Мотор Өнеркәсібі (AMI) Мельбурн портында құрастырылды. AMI өз зауытында басқа автомобиль брендтерін (соның ішінде Toyota және Triumph) құрастырғандықтан, түстердің, опциялардың және интерьерлердің кейбір элементтері ортақ болды. Австралия нарығы үшін ең маңыздысы, Rambler сенімді автомобиль ретінде танылды, оның механикалық бөлігі берік және ақаусыз болды. AMI Виктория штаты үшін Мельбурннен Rambler таратты. Сиднейдегі Grenville Motors компаниясы Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты үшін көліктерді таратты. Канберрадағы Betterview Pty Ltd Австралия астанасы үшін көліктерді таратты. Брисбендегі Annand & Thompson Pty Ltd Квинсленд штаты үшін көліктерді таратты. Аделаидадағы Champions Pty Ltd Оңтүстік Австралия штаты үшін көліктерді таратты. Перттегі Premier Motors Pty Ltd Батыс Австралия штаты үшін Rambler таратты, ал Лансестондағы Heathco Motors Тасмания штаты үшін Rambler көліктерін таратты.

Финляндия

1950-1960 жылдары Финляндияға Rambler көліктерін екі ірі фин автомобиль импорттаушысы – Oy Voimavaunu Ab және Suomen Maanvilelijäin Kauppa Oy (SMK Group) импорттады. 1962 жылдан бастап Финляндияда Rambler көліктері «америкалық сәтті автомобиль» деп жарнамаланды. 1960 жылдардың ортасынан бастап Wihuri Group, ірі көп салалы отбасылық кәсіпорны, өзінің тасымал операциясы Autola Oy арқылы импортты өз қолына алды. Rambler Classic-пен қатар Rambler American такси ретінде де танымал болды. Autola Oy 1975 жылға дейін AMC көліктерін импорттауды жалғастырды.

Иран

1967 жылдан 1974 жылға дейін AMC Rambler American 1966 жылғы нұсқасын Ирандағы Sherkate Sahami Jeep компаниясы құрастырды. Америкалық екі деңгейде ұсынылды: Ария (кейде "Арья" деп жазылады) және Шахин. Ария сөзі "арий" деген мағынаны білдірсе, Шахин – "соқыр құс". Ария – үш жылдамдықты автоматты және қолмен беріліспен жабдықталған, ал Шахин – қолмен берілісті базалық модель болды. Қозғалтқыш AMC-нің қатарлы алты цилиндрлі қозғалтқышы болды. Көліктер зауыттық кондиционермен жабдықталған, бұл сол кездегі Иран нарығы үшін ерекше жаңалық еді. Ария мен Шахинді 1967 жылдан бастап AMC лицензиясы бойынша Pars Khodro компаниясы құрастырды. Тегерандағы зауытты Иранның соңғы шахы салтанатты түрде ашты. Бес жылдық жоспар бойынша Pars Khodro зауытында 75 мың Rambler American құрастырылуы тиіс болды. Rambler American-ның Arya және Shahin үлгілері, сондай-ақ Jeep Aho (Grand Wagoneer) "отандық өндірістегі ең жақсы көліктердің қатарында" болды. Өндіріс Тегерандағы зауытта Iran Jeep компаниясы тарапынан жалғастырылды. Iran Jeep (Sherkate Sahami) 15 жылдан астам General Motors компаниясымен ынтымақтастық жасады және 1972 жылдың маусым айында компанияның атын General Motors Iran деп өзгертуге жеткілікті акция сатып алды. Rambler American көліктерін шығару 1974 жылдың басында тоқтатылды, бірақ 1974 жылдан 1987 жылға дейін Opel Rekord, Chevrolet Nova және Pickup, Buick Skylark және Cadillac Seville модельдерін құрастыру жалғасты. Кейіннен Ария және Шахин атаулары Saipa Aria кроссовері мен Saipa Shahin седанында қолданылды.

Мексика

Rambler American 1958 жылы мексикалық нарыққа АҚШ-тан тікелей импорт арқылы енгізілді. Импортты жергілікті құрастырумен алмастыруды көздеген American Motors жыл басында Монтеррейде орналасқан Planta REO құрастыру зауытымен келісімге келді. Бұл зауыт түрлі маркалы көліктерді шығарып, өз дилерлік желісіне ие болды. Rambler-дің барлық модельдері қолжетімді болды, бірақ өндіріс және сату көлемі төмен болды, келісім 1959 жылдың соңында тоқтатылды. American Motors жаңа серіктес табылғанға дейін өнімдерін елге импорттауды жалғастырды. 1960 жылдың басында компания Willys Mexicana S. A. de C. V. компаниясымен жаңа келісімге келді, ал алғашқы өндірілген модель – Rambler American болды. Бұл, Vehículos Automotores Mexicanos S. A. (VAM) компаниясының 1963 жылы құрылған алғашқы American Motors өнімі болды. 1960 жылы Willys Mexicana компаниясы шығарған Rambler American екі есікті седан, төрт есікті седан және екі есікті универсал нұсқаларында қолжетімді болды. Олар 8.0:1 сығылу қатынасы бар L бас I6 қозғалтқышымен және бір түтік карбюратормен, колоннадағы ауыстырғышпен үш жылдамдықты қолмен беріліспен жабдықталды. Көліктерде кіріктірілген желдеткіш, төрт дөңгелекті барабанды тежегіштер, стандартты аспа, стандартты салқындату жүйесі, қолмен басқару, тұрақ тежегіші, орындықтар, төрт бүйірлік қол тірегі, сыпыртқыш, темекі тартқыш, алдыңғы күл салғыш, капот орнаменты, қолғап, жүргізуші жағындағы қашықтан басқарылатын айна, және стандартты болат дөңгелектердегі капкақтар болды. Фабрикалық опцияларға 195.6 қозғалтқыштың бір түтік карбюраторлы OHV нұсқасы және автоматты беріліс кірді. 1961 жылы Мексика үшін Rambler American желісінің жаңа екінші буыны қолжетімді болды, төрт есікті универсалдың енгізілуімен үштен төрт модельге дейін өсті. Суару және жуу құрылғылары электрлік жүйеге ауыстырылды, антеннасы бар Motorola AM радиосы және қос контурлы тежегіштер стандартты жабдыққа кірді. 1962 жылғы модель үшін шағын косметикалық өзгерістер енгізілді. Мексика автомобиль өнеркәсібін интеграциялау туралы жарлықты 1962 жылы президент Адольфо Лопес Матеос үкіметі бекітті. Жарлықта толықтай дайын көліктерді импорттауға тыйым салынды, сондай-ақ модельдер мен қозғалтқыштардың санын азайту, ал құрама бөлшектер мен жабдықтардың кемінде 60% жергілікті өндірісте жасалуы талап етілді. Автомобиль өндірушілер барлық өнімдерде автомобиль желілерінің санын, орнату деңгейлерін, опцияларды және нұсқаларын азайтуға мәжбүр болды, Willys Mexicana да осы талаптарға бағынды. Кейбір жабдықтар енді қолжетімді болмады немесе арнайы өндірістегі шағын көлемді модельдерге ғана шектелді. Rambler American автоматты беріліспен қолжетімді болмады, ол 1962 жылдан бастап үш жылдамдықты қолмен беріліспен шектелді. 1963 жылы Willys Mexicana компаниясы American Motors, Kaiser Willys және мексикалық үкіметтің тікелей инвестицияларымен Vehículos Automotores Mexicanos (VAM) жаңа компаниясы ретінде қайта ұйымдастырылды. Бесінші модель – екі есікті қатты шатырлы көлік енгізілді. Rambler American Hardtop деп аталған бұл модель АҚШ және Канадада сатылатын Rambler American 440H моделіне балама болып табылды. Бұл 1963 жылғы Rambler American желісін VAM тарихындағы ең кең ассортиментке айналдырды, тек кабриолет болмады. Бұл автомобиль VAM-нің алғашқы спорттық компакт-моделіне, оның алғашқы жоғары деңгейдегі сәнді моделіне (жаңа тұрақты өндірістегі Rambler Classic-тен де жоғары) және оның алғашқы шектеулі нұсқасына айналды. Стандартты жабдыққа екі түтік карбюраторлы және OHV конфигурациясы бар I6 қозғалтқышы кірді. Бұл нұсқаның барлығы 90 данасы шығарылды. 1964 жылы Мексикада үшінші буын Rambler American таныстырылды және екі есікті және төрт есікті седан, сондай-ақ төрт есікті универсал нұсқаларында қолжетімді болды. Алғашқыда стандартты жабдыққа алдыңғы төрт жылдағыдай L бас I6 қозғалтқышы кірген, бірақ жыл басында ол бір түтік карбюраторлы OHV нұсқасымен ауыстырылды. Бұл қозғалтқыштың екі түтік карбюраторлы нұсқасы да опция ретінде ұсынылды. Барлық модельдерде руль бағанасына орнатылған ауыстырғышпен үш жылдамдықты қолмен беріліс жүйесі ғана болды. VAM-нің қозғалтқыш зауыты 1964 жылдың қараша айында ашылды, бұл 1962 жылғы жарлықтың тағы бір талабын орындады. Отандық өндірістегі қозғалтқыштар 1965 жылғы модельдегі VAM автомобильдерінде қолданыла бастады. Rambler American желісі AMC-нің жаңа бір түтік карбюраторлы I6 қозғалтқышына ауысты. Жыл ортасында ол жаңа нұсқамен ауыстырылды, ол жыл ортасында қолжетімді болды. Бұған себеп, 232 қозғалтқыш сериясы Мексикада өндіріліп жатқандықтан, ал 195.6 қозғалтқыштың екі нұсқасы да АҚШ-тан импортталды. Біріктіру және стандартталған өндіріске қол жеткізу үшін 195.6 қозғалтқышы қолданыстан алынды, ал Rambler Classic және Rambler American желілері 232 қозғалтқыштарымен жабдықталды, соңғысына 199 қозғалтқышы қолжетімді болғанша. VAM Rambler American AMC-нің баламасымен бірдей дизайндық ерекшеліктерге ие болды, соның ішінде төрт тік сызығы бар жартылай қайта жасалған радиатор торы және ішкі жағы жалпақ, ал сыртқы жағы қисық жаңа артқы шамдар. Жаңа қозғалтқыштармен бірге Rambler American Hardtop моделі қайтадан ұсынылды. Ол түпнұсқа 1963 жылғы модельдің сәнді және спорттық ерекшеліктерімен қатар жаңа мүмкіндіктерге де ие болды және тағы да шағын көлемді, шектеулі нұсқа болып табылды. Көліктер стандартты жабдыққа екі түтік карбюраторлы 232 қозғалтқышымен және едендегі ауыстырғышы бар Borg Warner "Flash o Matic" үш жылдамдықты автоматты берілісімен жабдықталды, ол 1961 жылғы тұрақты өндірістегі модельдерде соңғы рет қолжетімді болды. Басқа стандартты жабдықтарға сәнді руль, жеке реттелетін және еңкейтілетін алдыңғы орындықтар, жоғары сапалы обивка, құлыппен жабдықталған орталық консоль, арнайы дөңгелек қақпақтары, толық жылтыр қаптама жинағы (440H белгішелерімен қоса) және тақта астындағы мата ұстағышы кірді. Опцияларға қауіпсіздік белдіктері, күшті руль, күшті тежегіштер және жылытқыш кірді. Бұл модельдің 320 данасы өндірілді. Мексикалық Rambler American 1966 жылы АҚШ-тағы баламаларымен салыстырғанда, сыртқы сызықтарының көбірек тікбұрышты болуы, фаралардың төңкерілген жиектері және қайта жасалған артқы шамдар сияқты ұқсас дизайндық өзгерістерге ие болды. Қауіпсіздік мақсатында приборлық тақта жиектеріне жұмсақ қаптама енгізілді, сондай-ақ жаңа горизонтальды спидометрмен жаңартылған приборлар панелі стандартты жабдыққа кірді. Hardtop моделі тоқтатылды және желі үш жылдамдықты қолмен беріліс және колоннадағы ауыстырғышпен жабдықталған I6 қозғалтқышымен шектелді. 1967 жылғы модельдер жаңа жартылай дөңгелек, тікбұрышты артқы шам дизайнымен және ортада дөңгелек спидометрі бар жаңа бес сағаттық приборлар панелімен жабдықталды. Толық синхронизацияланған 150 T моделінің үш жылдамдықты қолмен берілісі енгізілді, бұл VAM автомобильдеріндегі синхронизацияланбаған берілістердің соңына белгі берді. Жаңа беріліс 3.73:1 артқы дифференциал қатынасымен жұптастырылды. Авариялық шамдар стандартты жабдық тізіміне қосылды. 1968 жылғы модель өзгерістері станциялық вагонда стандартты жабдық ретінде I6 қозғалтқышын қамтыды, ал седан модельдерінде ол опция ретінде қолжетімді болды. Седан модельдерінде жаңа C тіректері және жалпақ артқы терезе әйнегі болды. Интерьерде жаңа үлкен бүйірлік қол тіректері болды. Алдыңғы екі нүктелі қауіпсіздік белдіктері алғаш рет стандартты жабдыққа кірді. Артқы дифференциал 3.54:1 қатынасына ауыстырылды. 1969 жылғы модельдерге келсек, олар өте ұқсас болды. VAM екі есікті седанға арналған опциялық жиынтан тұратын Rambler American Rally атты орындаушылық модельді жасады. Бұл жиын VAM-нің 1965 жылғы жарыс маусымында Rambler American седандары мен hardtopтарын пайдалануынан, сондай-ақ жергілікті нарықтағы қуатты және орындаушылық автомобильдерге өсіп келе жатқан сұраныстан шабыттанды. Жинаққа екі түтік карбюраторлы I6 қозғалтқышы, күшті барабанды тежегіштер, қанаттарға орнатылған "232 SIX" тіктөртбұрышты белгішелері және орталық қолымен жұмыс істететін қосымша реттелетін және еңкейтілетін алдыңғы орындықтар кірді. Беріліс әлі де колоннадағы ауыстырғышы бар үш жылдамдықты қолмен беріліс болды, бірақ дилерлік опция ретінде еденде орнатылған ауыстырғыш қолжетімді болды. Басқа дилерлік опцияларға алдыңғы дискілі тежегіштер, алдыңғы стабилизатор, серіппелі амортизаторлар және Hurst байланыспен жабдықталған төрт жылдамдықты қолмен беріліс кірді.

The Rambler American was introduced to the Mexican market in 1958 through direct importation from the U. S. Looking to replace importation with local assembly, American Motors early in the year signed an agreement with Planta REO, an assembly plant based in Monterrey, Nuevo León, that produced a number of vehicles for different makes and had its own dealership network. The entire Rambler line was available, but production and sales volumes were low and the agreement was terminated in late 1959. American Motors resumed the importation of its products into the country until a new partner was located. Early in 1960, the company signed a new agreement with Willys Mexicana S. A. de C. V., and the first model produced was none other than the Rambler American, becoming the first American Motors product made and sold by the company that would become Vehículos Automotores Mexicanos S. A. (VAM) in 1963. The 1960 Rambler American produced under Willys Mexicana was available in two door sedan, four door sedan, and two door station wagon body styles. They were powered by a L head I6 with 8.0:1 compression ratio and single barrel carburetor coupled to a three speed manual transmission with column shift. It featured built in flow through ventilation, four wheel drum brakes, regular suspension, regular cooling system, manual steering, pull handle parking brake, bench seats, four side armrests, vacuum wipers, cigarette lighter, front ashtray, hood ornament, glove box, driver's side remote mirror, and hubcaps over standard steel wheels. Among the factory options were the one barrel OHV version of the 195.6 engine and an automatic transmission. For 1961, the Rambler American for Mexico was available as the new second generation of the line, growing from three to four body styles with the introduction of the four door station wagon. Wipers and washers changed to electric units, a Motorola AM radio with an antenna, and twin circuit brakes became standard. The line continued with minor cosmetic changes for the 1962 model year. The Mexican automobile industry integration decree was also issued in 1962 by the government of President Adolfo López Mateos. Among its statutes was a ban on fully finished vehicle imports and called for a reduction of body styles and engines as well as a new requirement of a minimum of 60% of components and equipment to be produced locally. Automakers responded by reducing the number of car lines, trim levels, options, and variants in all product lines, Willys Mexicana being no exception. Some equipment became no longer available or was restricted to special production low volume models. Rambler Americans were no longer available with an automatic transmission, being restricted to a three speed manual from 1962. In 1963 Willys Mexicana was reorganized as a new company, Vehículos Automotores Mexicanos (VAM), with direct investments by American Motors, Kaiser Willys, and the Mexican government. A fifth body style, a two door hardtop, was introduced. Named the Rambler American Hardtop, it was the Mexican equivalent to the Rambler American 440H model marketed in the US and Canada. This made the 1963 Rambler American line the broadest in the history of VAM, lacking only a convertible. The car became VAM's first sporty compact, its first high end luxury model (even above the also new regular production Rambler Classic), and its first limited edition. A feature was the standard I6 with two barrel carburetor and OHV configuration. A total of 90 units of this version were made. For 1964, the third generation Rambler American debuted in Mexico and was available in two door and four door sedans as well as a four door station wagon. At first standard with the L head I6 as in the previous four years, it was replaced by the one barrel OHV version as the standard engine early in the year. A two barrel version of this engine became an option. The only transmission available was still the three speed manual with a steering column mounted shifter on all body styles. VAM's engine plant was inaugurated in November 1964, fulfilling another requirement of the 1962 decree. The domestic made engines were introduced in 1965 model year VAM cars. The Rambler American line switched to AMC's new one barrel I6 as the standard engine. At the mid year it was also replaced by the new version that became available at midyear. The reason for this was that the 232 engine series was already being produced in Mexico, while both versions of the 195.6 engine were imported from the U. S. To achieve consolidation and standardized production, the 195.6 engine was dropped and both the Rambler Classic and Rambler American lines came with the 232 engines until the 199 was available for the latter. The VAM Rambler American had the same design features as its AMC equivalent, including a partially redesigned grille design with four vertical lines and new tail lights with a flat internal side and a curved external one. Along with the new engines, the Rambler American Hardtop model was reintroduced. It featured the same luxury and sporty touches of the original 1963 model alongside new ones and was once again a low volume, limited edition. The cars came standard with the two barrel version of the 232 engine coupled to a Borg Warner "Flash o Matic" three speed automatic transmission with floor shift, which was last available in regular production models in 1961. Other standards included a luxury steering wheel, individually adjustable and reclining front seats, high trim upholstery, a center console with a locking compartment, custom wheel covers, a full bright molding package (including 440H emblems), and an under dash tissue holder. Options included seat belts, power steering, power brakes, and a heater. A total of 320 top of line models were produced. The Mexican Rambler American for 1966 received similar design changes as its U. S. counterparts that included the more squared external lines, squared headlight bezels, and redesigned taillights. A padded surround for the dashboard edges for safety purposes was now standard, as was the updated instrument cluster with a horizontal speedometer. The hardtop model was dropped and the line was restricted to the I6 engine with three speed manual transmission and the shifter on the column. The 1967 models received a new semi concave, squared taillight design, and a new five dial instrument cluster with a round speedometer at the center. A fully synchronized 150 T model three speed manual transmission was now standard equipment, meaning the end of non synchromesh units in VAM cars. The new transmission was joined by a 3.73:1 rear differential gear ratio. Hazard lights were added to the standard equipment list. The 1968 model changes were in the form of the engine as standard equipment in the station wagon, while becoming optional equipment in both of the sedan models. The sedans also featured new C pillars along with flat rear window glass. The interiors included new larger side armrests. Front two point seatbelts became standard for the first time. The rear differential was changed to a 3.54:1 gear ratio. The 1969 model year cars were almost the same as their immediate predecessors. VAM developed a performance model, the Rambler American Rally, that consisted of an optional package for the two door sedan. It was inspired by VAM's successful 1965 racing season using Rambler American sedans and hardtops, as well as growing domestic market demand for muscle and performance cars. The package included a two barrel I6 engine, power drum brakes, fender mounted "232 SIX" rectangular emblems, and individually adjustable reclining front seats with a center folding armrest. The transmission was still the three speed manual with a column mounted shifter with a floor mounted gearshift as a dealership option. Other dealership options included front disc brakes, a front sway bar, stiffer shock absorbers, and a Hurst linked four speed manual transmission. Factory options included a dash mounted 8,000 rpm tachometer and the sport steering wheel used in the Javelin models. The Rambler American line was discontinued in 1969 to make way for the all new AMC Hornet models. Unlike in the U. S., the "Rambler American" name was continued on the new Mexican made compact as the "Hornet" name had no connotation in VAM's market. The Rambler maintained a highly positive image among Mexican buyers. Because the 1970 model year Hornet line did not include a station wagon body style (AMC had the larger sized Rebel wagon for the U. S. market) the VAM Rambler American four door station wagon was carried over for one more year. The 1970 VAM Camioneta Rambler American became available with a three speed automatic transmission as a regular production option a feature last seen on the 1968 VAM Javelin since automatics were last available in 1961. An optional bright molding package included "440" emblems, though no other trim levels or versions were offered. The Hornet based Rambler American model continued as a "fourth generation" until it was replaced with an updated and expanded new VAM American line for 1975.

Норвегия

1950-1960 жылдары норвегиялық импорттаушы Kolberg & Caspary (K&C), Норвегияның Ас қаласында орналасқан, Норвегияға Rambler машиналарын импорттады. 1906 жылы құрылған K&C автомобиль, өнеркәсіп және құрылыс тауарларын импорттады. Rambler American 1963 жылдан 1969 жылға дейін импортталды, ең көп сатылған жыл 1965 жыл болды. Өндіріс тоқтатылғанға дейін Норвегияға барлығы 260 автомобиль әкелінді. K&C сонымен қатар Rambler Ambassador, Classic және Rebel үлгілерін де импорттады.

Перу

Rambler машиналары Перуде Rambler Del Peru компаниясымен құрастырылды және 13 дилерлік желі арқылы бүкіл елде сатылды.

Филиппин

Филиппин 1941 жылға дейін негізінен американдық автомобильдер нарығы болғанмен, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары еуропалық автомобильдер көптеп келді. Халықаралық брендтердің қанағатқа толуына қарамастан, American Motors Corporation өзінің орнын қалыптастырды, ал Rambler Classic және Rambler American 1960 жылдары Манила қаласындағы Luzon Machineries компаниясымен жергілікті түрде құрастырылды. Олардың мінсіз құрылысы мен салыстырмалы түрде қуатты 232 куб дюймдік I6 қозғалтқышының арқасында Rambler American Манила полиция департаментінің ең сүйікті автокөлігіне айналды.

Оңтүстік Африка

Rambler американдықтары 1961 жылдан бастап Оңтүстік Африкада, Natalspruit (Gauteng) қаласында National Motor Assemblers (NMA) компаниясымен құрастырылды. Rambler American 1970 жылға дейін седан, универсал және қатты шатырлы нұсқаларында қол жетімді болды, содан кейін оның орнын жергілікті құрастырылған AMC Hornet басты. Американдық седан "Rambler Rogue" деп, ал универсал "Rambler 440 Super Stationwagon" деп сатылды. NMA 1920 жылдан бері мотор құрастыру зауыты ретінде жұмыс істеп келді және 1964 жылы Rootes Group компаниясына сатылмас бұрын Hudson сияқты көптеген автомобиль маркаларын құрастырды. Содан кейін NMA Hillman, Humber және Sunbeam, сондай-ақ Peugeot және Rambler машиналарын құрастырды. АҚШ-тағы Chrysler Rootes Group компаниясын сатып алғаннан кейін 1967 жылы NMA-да Rambler құрастыру тоқтатылды. 1968 жылдың қаңтарынан 1969 жылдың қаңтарына дейін Rambler өндірісі Datsun құрастыру зауыты – Rosslyn Motor Assemblers компаниясына көшірілді. 1969 жылы Rambler өндірісі 1964 жылы Toyota South Africa компаниясының бақылауына өткен Дурбан қаласындағы бұрынғы GM зауыты – Motor Assemblies Limited компаниясына көшірілді. Барлығы 3664 седан, 736 универсал және 288 қатты шатырлы автомобиль шығарылды.

Ұлыбритания

Rambler Americans (Rambler Classics-пен бірге) алғаш рет Ұлыбританияға Лондонның Nash Concessionaires Ltd компаниясы импорттады. Бұған дейін олар Ұлыбританияда Nash көліктерін импорттаушы болған. Ұлыбританияға импортталған көліктер оң жақтан рульді, және AMC-нің Канаданың Брэмптон қаласына жақын Пил Виллидждегі зауытынан келді. Канадада құрастыру AMC-ге Комонвелл елдерінде автомобильдерді артықшылықты тарифпен сатуға мүмкіндік берді. Nash Concessionaires британдық Nash Metropolitan көліктерін АҚШ-қа экспорттауға да қатысты. Батыс Лондондағы Чисвик қаласындағы Rambler Motors (AMC) Ltd 1926 жылдан бері Ұлыбритания нарығы үшін Hudson автокөліктерін құрастырып келді. 1961 жылы бұл компания AMC-нің еншілес компаниясына айналды, ал 1966 жылы Rambler Motors (AMC) Ltd деп аталды. Rambler Motors 1961 жылдан 1970 жылдарға дейін зауыттан оң жақтан рульді AMC көліктерін импорттады. Ұлыбритания, Еуропа және Таяу Шығыс елдері үшін қажетті бөлшектер мен қосалқы бөлшектер Ұлы Батыс жолында орналасқан Чизвик қызмет көрсету орталығынан жергілікті түрде қамтамасыз етілді. Rambler бөлшектерінен өзге, қосалқы бөлшектер қорына Hudson, Nash және Austin Metropolitan көліктеріне арналған бөлшектер де кірді.

Рэмблер Тарпон

Rambler American сонымен қатар Rambler Tarpon, спорттық 2+2 "жастарға бағытталған" тұжырымдамалық автомобильдің негізі болды. Жартылай қайық тәрізді құйрық жапсырмалы, жылдам артқы бөлігі бар қатты шатырлы купе 1963 жылы 1964 модельдік жылғы Rambler American үшін дайындалған құралдардан жасалды. Ford-тың Falcon негізіндегі Mustang-тың көрсетілімінен бұрын таныстырылған AMC-нің шоу-автомобилі "бірден табысқа ие болды", сауалнамаға қатысқан әлеуетті сатып алушылардың 60%-ы оны сатып алуға ниет білдірді. Tarpon Plymouth Valiant-қа бағытталған және кейін "пони-автомобильдер" деп аталған жаңа нарық сегментін болжады; алайда AMC басшылары үлкен жеке сәнді автомобиль Rambler Marlin-ді ұсынды. Автокөлік өндірушісі 1968 модельдік жылға дейін күтіп, Ford Mustang құраған нарық сегментіне тікелей бағытталған Javelin шағын жылдамдықты ұсынды.

Экономика

Америкалықтар Солтүстік Америка экономикасы төмендеген кезде таныстырылды, ал сатып алушылар кішкентайрақ және үнемдірек машиналарды іздеді, ал Rambler бренді отынды үнемді пайдалануымен белгілі болды. Rambler American жыл сайын Mobil Economy Run және Pure Oil Company экономикалық сынақтарында үздік отын экономиясын қамсыды, тіпті отын тиімділігі автомобильдерді сатып алуда маңызды фактор болмаған жылдары да. Мысалы, 1959 жылғы бес күндік іс-шара 3055 шақырымды (1898 миль) қамтыды. 1959 жылғы Pure Oil сынақтары Лос-Анджелестен Майамиге дейін өткізілді, барлық түрлі жерлер мен жүргізу стилінде 4566 шақырымды (2837 миль) қамтыды, онда Rambler American overdrive NASCAR бақылауымен жағалаудан жағалауға дейінгі орташа экономика бойынша рекорд орнатты. 1960 жылғы Mobilgas Economy Run-да екі есікті седан 3219 шақырымнан (2000 мильден астам) жол жүріп, ықшам сыныпта бірінші орынды иеленді. American-ның ерекше отын экономиясының тағы бір дәлелі – NASCAR бақылауымен жағалаудан жағалауға жүргізілген overdrive жабдықталған машинаның орташа көрсеткіші болды. Дегенмен, ең таң қалдырғыш көрсеткіш – тағы бір NASCAR бақылауындағы Pure Oil Economy Trials-те орнатылған рекорд болды: , AMC даналықпен атап өткендей, "Ешбір көлік иесі күнделікті жүргізуде осы көрсеткішке жақындауды күтпеуі керек". Акциялық машиналардың экономикалық талаптарын осы ашық және санкцияланған сынақтар арқылы растауға болады. American Motors (және оның бастапқы жабдық өндірушілері, мысалы, Champion тұтандырғыштарының жарнамасы) осы танымал іс-шараның нәтижелерін жарнамасында Rambler American-ның үнемділігін одан әрі көрсету үшін маркетингтік тәсіл ретінде пайдаланды. Rambler-дің өнімділікке қарағанда экономикаға басымдық беруін Rambler American-да автоматты берілісті пайдалану мысалы арқылы көруге болады, онда 1959 жылғы иеленуші нұсқаулығында D2 күйінде қалдыру (1.47:1 арақатынас) тоқтаудан бастағанда төменгі беріліске (2.40 арақатынас) кіруге кедері келтіреді; демек, машинаның 3.31 осін ескере отырып, бұл максималды отын экономиясы үшін коленвал айналымдарын азайтатын бастапқы 4.86:1 соңғы беріліс арақатынасын береді. Осы әннің танымалдылығымен бірге AMC Rambler модельдерінің өндірісі мен сату бойынша рекордтарды орнатты. Бұл сонымен қатар ескі Rambler жаңа American ретінде қайта пайда болған жыл болды, ән қайта шығарылған машинаны танымал етті және AMC-ді 1958 жылғы дағдарыс кезінде сатуды арттырған жалғыз автокөлік өндірушісі етті.

The American was introduced as the North American economy was in a recession and buyers were looking for smaller and more economical cars, and the Rambler brand was known as a fuel miser. The Rambler American was a yearly winner of the best fuel economy in the Mobil Economy Run and the Pure Oil Company Economy Trials, even during later years when fuel efficiency was not a major factor in the purchase of automobiles. For example, the five day event in 1959 covered 1898 mile (3055 km). A Rambler American Deluxe topped the 47 car Mobilgas Economy Run field with an average The 1959 Pure Oil Trials were conducted from Los Angeles to Miami, featuring 2837 mile (4566 km) covering over all types of terrain and driving types, where a Rambler American with overdrive set the all time NASCAR supervised coast to coast average economy record of
In the 1960 Mobilgas Economy Run, a Custom two door sedan returned over a route of more than 2000 mile (3219 km), finishing first in the compact class. Further proof of the American's exceptional fuel economy came when an overdrive equipped car driven coast to coast under NASCAR's watchful eyes averaged However, the most astounding demonstration was the record set in the Pure Oil Economy Trials, another NASCAR supervised event: , which AMC sagely noted, "No car owner should expect to approach in everyday driving." Economy claims for stock cars could be confirmed by these open and sanctioned trials. American Motors (and its original equipment manufacturer suppliers, such as the print advertisement for Champion spark plugs) promoted the results of this popular event in its advertising as a marketing technique that further emphasized the thriftiness of the Rambler Americans. Rambler's emphasis on economy over performance can be observed through the example of automatic transmission use in a Rambler American where the 1959 owner's handbook describes leaving the gear selector in the D 2 position (1.47:1 gear ratio) blocks access to low gear (2.40 ratio) when starting out from a stop; therefore, given the car's 3.31 axle, this yields an initial 4.86:1 final drive ratio reducing crankshaft revolutions for maximum fuel economy. Concurrently with the popularity of this song, AMC was setting production and sales records for the Rambler models. This was also the same year the old Rambler reappeared as the new American, with the song popularizing the re released car and making AMC the only automaker have increased sales during the recession of 1958.

Жүгіру жарыстары

American Motors 1960-шы жылдардың басында қауіпті жылдамдық пен жүргізуді насихаттайтын шаралардың корпоративтік демеушілігін жарқыратпау мақсатымен автожарыстарға белсенді түрде қатыспады. Олар 1957 жылғы Автомобиль өндірушілер қауымдастығының автокөлік жарыстарын тоқтату туралы шешімін қолдады. Автокөлік өндірушісі бүкіл ел бойынша жарнамалар шығарды: «Неліктен біз жоғары өнімділіктегі Rambler V8 қозғалтқыштарымен жарыстарға қатыспаймыз? Өйткені Rambler үшін ең маңызды жарыс – адамзат жарысы». Дегенмен, тәуелсіз AMC дилерлері сүйреп әкелу жарыстарында автомобильдерді демеулеуді бастады. Престон Хонеа 1964 жылы Калифорния штатының Норвок қаласында «Билл Крафт Рамблер» американдық автокөлігімен танымал атанды. Автокөлікке AMC V8 қозғалтқышы ауыстырылып, арнайы коллекторға төрт карбюратор орнатылған, сондай-ақ транзисторлы тұтану жүйесі және Isky 505 A тізбегі қосылған еді. Ambassador-дың үлкен қозғалтқышы әдеттегі екі есікті American модельдерінде кездесетін тік алты цилиндрлі қозғалтқыштан сәл ауыр болды. Бірақ 8200 айналымдық қызыл сызығы бар Rambler Фонтана сүйреп әкелу жолында өтетін жарыстарда көрсетілді. Рой Абернети кеткеннен кейін AMC автомобильдер арасындағы бәсекелестікті және оның автомобиль сатуға тигізер әсерін қуана қабылдады. Олар Rambler Americans-тің түрлі автоспорттық шараларға демеушілік етті және 1969 жылғы SC/Rambler-де көрсетілгендей, сүйреп әкелу жарыстары үшін зауытта дайындалған Rambler American-ды жасады.

Жолдан тыс

Мексикада Баха 500 атты қатал жарыс өтті. 1967 жылдың шілдесінде Спенсер Мюррей мен Ральф Пул басқарған, жолаушылар автокөлігі санатындағы "Рамблер Америка" автокөлігі рекордтық 31 сағатта жарысты аяқтады. Содан кейін American Motors осы жарысқа назар аударып, Джеймс Гарнердің American International Racers (AIR) командасымен үш жылдық келісімшарт жасады. Гарнердің шеберханалары AMC ұсынған он 1969 жылғы SC/Rambler көліктерін дайындады. Көліктер қатал Баха 500 жарысына қарай өзгертілді. Көліктің аспасын көтеру және 10x15 дюймдік дөңгелектерге Goodyear шиналарын орнату жерден арақашықтықты арттырды. Барлық терезелер алынып тасталды және қауіпсіздік камерасы орнатылды. Көліктерде үлкен отын бактары болды. Екі көлік одан әрі толық жетекке (төрт дөңгелекті жетекке) өзгертілді. AIR командасы AMC V8 қозғалтқыштарын жобалық талаптарға сәйкес жасады, соның арқасында қуаты артты. Көліктер төртінші берілісте шамамен 7000 айналымда тегіс жолмен жүре алды. Жарыс көліктерінің аяқталған салмағы "44 галлондық үлкен отын багына, болатпен жабылған төменгі бөлігіне және 10x15 Goodyear экскаватор шиналарына қарамастан, бастапқы заводтық салмағымен бірдей болды". 1969 жылдың 11 маусымында сегіз "Рамблер" жолаушылар автокөлігі санатына, ал екі 4WD нұсқасы тәжірибелік сыныпқа қатыстырылды. Гарнер Испанияда түсірілімде болғандықтан жарысқа қатыспады. Жеті "Рамблер" қатал жарысты аяқтады, жолаушылар автокөлігі санатындағы алғашқы бес орынның үшеуін иеленді. 4WD көліктерінің бірі өз сыныбында төртінші орын алды. AIR командасы құрамында Боб Бондюрант пен Тони Мерфи болған, бірінші орынды жеңіп алған көлік те болды. Жеңіске жеткен "Рамблер" жүргізушілерінің бірі үшін бұл алғашқы жарысы болды және осы тәжірибе Уолкер Эванстың мансабын бастады.

Жиналысу

Американдық "Рамблер" автокөліктері Канадада өткен "Шелл 4000" раллиісінде жақсы нәтижелер көрсетті. 1968 жылы өткен, 6437 км қашықтықты құрайтын және 31 мамырдан 8 маусымға дейін Калгариден Галифаксқа дейін, көбінесе қиын, лайлы жолмен өтетін бұл раллиде AMC командасы екінші, үшінші және бесінші орындарды алып, өндірушілер командасының жүлдесін жеңіп алды. Автокөліктер AMC-нің Канададағы Брэмптон жинау зауытында жасалған. Үшеуі ақ түске боялып, капоты қара болса, біреуі көк түске боялды. Жарысқа қатысу үшін арнайы жабдықтарына AMC-нің жаңа V8 қозғалтқыштары, 16:1 рульдік механизмдері, төрт поршеньді дискілі тежегіш калиперлері, үлкен артқы тежегіштер және екі бағытты артқы дифференциалдар кірді.

Батареямен жұмыс істеу эксперименттері

1959 жылы AMC және Sonotone Corporation "өзін-өзі зарядтайтын" батареямен жұмыс істейтін автомобильді жариялады. Ол күйдірілген тақташалы никель-кадмий батареяларымен жабдықталмақ болды. 1960 жылдары AMC, Gulton Industries компаниясымен литий негізіндегі жаңа батареяны және Виктор Вук жасаған озық жылдамдық контроллерін әзірлеу үшін серіктестік құрды. Дегенмен, нақты жұмыс істеп тұрған прототипі – 1969 жылғы Rambler American универсалы, ол V8 қозғалтқышынан никель-кадмий батареяларын пайдалана отырып, толығымен электрлік автомобильге айналдырылды. Қуаты 160 ұяшықтан тұрды, олардың әрқайсысы 75 ампер-сағатқа дейін (Gulton KO 75) қуатты бере алатын, әрқайсысы 80 ұяшықтан тұратын екі топқа бөлініп, параллель жалғанған. Вук жасаған жабдық "автомобильге жақсы үдеуді қамтамасыз етті, бірақ автомобильдің жүріс диапазонмен әлі де мәселелері болды". 1967 жылы AMC және Gulton қазіргі өндірістегі модельге батареялар мен электр қозғалтқышын орнатудың орнына, арнайы электрлік көлік Amitron-ды, содан кейін ұқсас Electron тұжырымдамалық қалалық көлігін жасады.

Пони көлігі

American Motors 1968 жылғы Javelin-ді жасау үшін Rambler American шассиін негіз ретінде пайдаланды. Бұл екі есікті қатты шатырлы, "модный", әдемі және қолжетімді пони-кар ретінде сатылды, және бірнеше жоғары өнімділік нұсқаларында қол жетімді болды. Ford Mustang-ті жасау үшін компактты Ford Falcon-ның негізгі платформасы мен компоненттерін пайдаланған тәсілге ұқсас жолмен жасалды. Rambler American шассиіне негізделген Javelin 1968 модельдік жылына ұсынылды және "бірден қалыптасқан пони-карлар қатарына күшті қарсыластың біріне айналды". Ричард Тиг жасаған "талғамды сызылған Javelin әлі де ескі Rambler-дің көлеңкесінде қалды", сондықтан AMC өндірістік автомобильдерге арналған жарыс серияларына қатысып, көптеген жеңістерге қол жеткізді.

Музыка және теледидар

1988 жылы музыкант және ұзақ жылдан бері Rambler автомобильдерінің жанкүйері Бен Вон өзінің Blows Your Mind альбомында "El Rambler Dorado" әнін жариялады. Кейін ол 1965 жылғы Rambler American көлігінде толық альбом жазды. 1997 жылы Rhino Records компаниясы шығарған "Rambler '65" альбомымен Воун көлігін уақытша студияға айналдырды. Әндерді жазуға қолданылған құрал-жабдықтар тізіміне әдетте музыка жасау үшін қолданылмайтын "2 Quarts Quaker State Oil" кірді. Оның Rambler-ге жазу құралдарын орнатуы – әрекет немесе шоумендік тәсіл болды, бірақ көптеген сыншылардың пікірінше, ол көлігінде жасаған музыкасы "уақыттан тыс" рок-н-ролл. Rambler '65 толық 24 минуттық музыкалық бейнесіне AMC телеарнасының көне жарнамалық роликтері де енген. Көлік плакаттарда және бесінші маусымдағы "Бесінші Соломон" атты 100-ші эпизодта көрсетілген, онда ғарыштан келген жандар Rambler-ін апатқа ұшыратып, сақтандырусыз қалғаннан кейін "көлікке эмоционалды байланысу мүмкін екенін" біледі. Вон NBC комедиялық сериалында композитор болып жұмыс істегенде, өзінің жаңа Rambler '65 альбомын KTLA Morning News сияқты бағдарламаларда серіктестерімен бірге өнер көрсету арқылы насихаттады.

Ромнидің сайлау науқаны

Митт Ромни 2006 жылы АҚШ президентіне үміткерлігін Генри Форд мұражайында, ескі "Рамблер" машинасының қасында бастады. 2006-2007 жылдарғы науқаны барысында, ол тиімдірек көліктердің қажеттігін көрсету үшін қаржы жинау шараларында Rambler American көлігінде отырды. Науқан барысында ол әкесі (Джордж Ромни) туралы "Ол өз заманынан озық адам болды" деп айтты және "Ол сондай-ақ "газ жұтатын динозаврлар" деген сөзді ойлап тапты. Бүгін біз сол көліктерді жүргізіп жатырмыз, және бұл өзгертілуі керек" деді. Митт Ромнидің науқанында бір журналист, Мичиган штатындағы сайлаушылар арасындағы оның мүмкіндіктерін талдағанда, оны "Американдық Рамблер" деп сипаттады. "Ол сол жерде өсті, ал әкесі American Motors компаниясының бас директоры және табысты губернатор болды".

Жинақтауға жарамдылығы

50 жылдан астам уақыт өткен соң, бірінші буын Rambler American-ның "қолжетімді бағадағы, сәнді адамдар көлігі" деген мақсаты өзгерген жоқ, бірақ қазір ол күнделікті пайдаланудың орнына коллекционерлік зат ретінде жаймен қозғалады. 2008 жылы Митт Ромниге 60 жылдық мерейтойында оның ұлы Тагг толық қалпына келтірілген 1962 жылғы кабриолетті сыйлады. Кейбір седан үлгілері "практикалық адамдар үшін қарапайым, сенімді, әсемдемесіз көлік" болғандықтан аса ізделмейді, бірақ 1968 жылғы Rambler American сияқты, үш сатылы беріліс қорабы бар екі есікті үлгілер "көзді таң қаларлықтай жақсы сақталған" болуы мүмкін. "Хурст ауыспалы қауаптары" бағытында жасалған, Rambler желісіне орта жылда қосылған "әдемі безендірілген" лимиттік үлгі бірегей. SC/Rambler-дің көптеген жанкүйерлері, сайттары, клубтары және тіркелгісі бар. SC/Rambler танымал "бұлшықет көлігіне" айналды, себебі оған қуатты AMC V8 қозғалтқышын орнату оңай, ал 1966-1969 жылдар аралығындағы Rambler American-ның көптеген үлгілері арзан бағада сатылады. Сонымен қатар, рульдік механизмнің артындағы X әрпі (зауыттан шыққан 390 қозғалтқышты білдіреді) және VIN нөмірінің соңғы 6 цифры басылған нөмір жасырылған, олар приборлық тақтадағы нөмірлермен сәйкес келуі керек. Көптеген SC/Rambler-лер жарыстарда көп жұмыс істегендіктен, көп зардап шекті, тіпті көліктермен бірге жарыс нәтижелері сатылған жағдайлар да болды. Old Cars Weekly журналының мәліметінше, "бірден-бір жағдайдағы үлгіні бес таңбалы сомаға алуға болады. Көңілді машина іздеп, инвестициялауға мүмкіндігі бар адам SC/Rambler-ден қанағаттанбас болар емес".