Кіріспе

Lomazzo қаласы (Батыс Ломбардия: Lomazz) – Италияның Ломбардия аймағындағы Комо провинциясындағы қала және коммуна. Ол Комо мен Миланның арасында, ортасында орналасқан. Қаланың ежелгі тарихи орталығы Лура өзенінің оң жағалауындағы аңғардағы төбеде салынған. Әкімшілік аумағында Лура паркінің үлкен бөлігі орналасқан. Ломаццо 2006 жылдың 11 шілдесіндегі президенттік жарлықпен «Қала» (Città) атағын алды. Lomazzo келесі муниципалитеттермен шектеседі: Брегнано, Кадораго, Чиримидо, Гуанзате, Ровелласка, Ровелло Порро, Турат.

Тарих

Бір мың жылдан астам уақыт бойы Ломаццоның орталық көшесі қаланың оңтүстігінен солтүстігіне дейін екіге бөліп тұрған саяси және діни шекара болды. Коммуналық басқару да бөлінді, сондықтан Ломаццо қаласы екі муниципалитетпен жеке басқарылды: Ломаццо Комаско (Сан-Сиро приходы, сондай-ақ Ломаццо ди Сотто немесе диалектіде Лумаз де Сотт деп аталды) және Ломаццо Миланезе (Сан-Вито приходы, сондай-ақ Ломаццо ди Сопра немесе Лумаз де Сура деп аталды). Орта ғасырларда Комо және Милан коммуналары арасындағы шекара Ломаццодан өтті. 16-ғасырға дейін Ломаццо шекарасынан өту кезінде кедендік баждар жиналды, бұл испандықтардың Милан герцогтығын бақылауында берген Каркано әулетіне феодалдық құқықтар үшін төленді. Ломаццоның бөлінуі шапқыншылықтар кезінде басталды. Ломбардтар қазіргі қоныс орталығына жақын қоныстанды, бұл оларға өздерінің ариан дінін сақтауға мүмкіндік берді, сондықтан олар бұрынғы қауымдастықтан бөлек болды. Олар католицизмге аусқаннан кейін, жеке шіркеуді сақтаған болуы мүмкін. Миссионерлер Милан епархиясының қалаларынан жіберілді, сондықтан алғашқы қауым Комо епархиясында қалды, ал жаңа қауым Милан епархиясына адал болды. Орта ғасырларда Гибеллиндердің Комосы мен Гвельфтердің Миланы қатыгез соғыс жүргізді. Бұл қақтығыс Ломбардияның еркін қалалары мен Киелі Рим императоры Фредерик Барбаросса арасындағы соғыспен бір уақытта болды. Екі басқарудың болуына байланысты Ломаццо қаласы екі тараптан да бейтарап аймақ деп жарияланды. Соғыстардан кейін елшілер осы жерде кездесіп, бейбітшілік туралы келісімдерге келді. Алғашқы бейбітшілік шарты 1249 жылы қол қойылды, бірақ соғыс жаңғырып, келіспеушіліктер жылдар бойы жалғасты. 1282 жылы, Гибеллиндер Комодағы епископтығынан қуған Джованни Де Авогадри, оларды Ломаццодан айырды, соның нәтижесінде Комо мен Милан арасында соғыс басталды. 1286 жылы, төрт жылдық қатал соғыстан кейін, Ломбардия республикаларының және Солтүстік Италияның еркін қалаларының өкілдері Ломаццоға Ломаццо бейбітшілігіне қол қою үшін келді, Комоның Лорды Лотерио Руска мен Миланның Лорды Оттоне Висконтидің қатысуымен.

Реюнион

Ломаццоның азаматтық бірігуі 1816 жылы аяқталды, осы кезде Австрияның билеушілігіндегі Ломбардия-Венеция мемлекеті Ломаццо Комаско және Милан қауымдастықтарын біріктіріп, жалғыз Ломаццо муниципалитетін құрды. Екі шіркеу 1981 жылы Комо епископтығына біріктірілді.

Негізгі көрікті жерлер

Бейбітшілік аркасы (1875), Сароннодан Комоға қарайғы жолда, орта ғасырлық арканың орнына салынған. Әулие Сир шіркеуі (1732). Ішінде Мораззоненің 16 ғасырлық «Патшалар табынуы» панносы сақталған. Тағы да бірнеше көркем туындылар 1629 жылы салынған, заманауи әшекейлеумен безендірілген, Киелі Жозеф шіркеуінің кішігірім қапталында орналасқан. Орта ғасырлық мұнара (1904), Ломаццоның символының бірі. Броло ди Сан Вито, Әулие Витус Вито шіркеуі алдындағы алаң. Еске алу тасы Ломаццо бейбітшілігін еске салады. Әулие Витус шіркеуі (19 ғасыр), швейцариялық Симон Кантони жобалаған.

Көлік

Ломаццо A9 Милано-Комо-Чиассо тас жолы арқылы байланысты. Сонымен қатар, бұл Ferrovie Nord Milano Milano-Saronno-Como бағытындағы маңызды теміржол станциясы. Ломаццо айналасындағы барлық қалалармен автобус қызметтері арқылы байланысты (S. P. T. автобустары: C64/C66 бағыты Ломаццо – Аппиано – Ольджиате; C84 бағыты Ломаццо – Канту; F. N. M. A. автобустары: Ломаццо – Числаго бағыты).