Жапон әскери теңізшісі Масафуми Арима

Кіріспе

Жапондық адмирал Масафуми Арима (有馬正文) – Екінші дүниежүзілік соғыста Жапон императорлық теңіз күштерінің адмиралы. Опытный ұшқыш болғандықтан, ол кейде камикадзе шабуылын алғаш рет қолданған адам деп есептеледі, алайда ресми мәліметтер үгіт мақсатында құрастырылған болуы мүмкін. Арима жеке басқарып, Формозадағы әуе шайқасында АҚШ-тың 38-ші әскери-теңіз күштеріне қарсы әуе шабуылын жүргізді және соғыс кезінде қаза тапты.

Өмірбаян

Арима Кагосима префектурасының Ижуин ауылында (қазіргі Хиоки қаласы) дүниеге келген. 1915 жылы Жапон императорлық теңіз академиясының 43-шы түлегі болған. 96 курсанттың арасында 33-ші орынды иеленді. Мичман ретінде 1915 жылы Сасебодан Чемулпоға, Дайренге, Чинкайға, Майзуруға және Тобаға жасалған алыс қашықтықтағы теңіздік оқу сапарында «Ивате» крейсеріне тағайындалды. Келесі жылы Гонконг, Сингапур, Фримантель, Мельбурн, Сидней, Веллингтон, Окленд, Джалуит атоллы, Понапе және Трукке бағытталған саяхатында «Ивате» экипажында болды. Қайтып келген соң, «Шикисима» жауынгерлік кемесіне энсайн болып тағайындалды. Кейін лейтенант ретінде «Узуки» эсминкісінде, «Суво» және «Конго» линкорларында, «Аши» эсминкісінде, «Изумо» крейсерінде және «Хейи» линкорында қызмет етті. 1928 жылы Теңіз соғыс колледжінің 26-шы түлегі атанды және лейтенант-коммандер дәрежесіне көтерілді. «Харуна» және «Асама» линкорларында бас артиллерия офицері қызметін атқарғаннан кейін, Арима 1937 жылдың 1 желтоқсанында қайта жабдықталған теңіз ұшағы тасымалдаушысы «Камикава Мару» кемесіне алғашқы командалық қызметке тағайындалды. Сол күні капитан дәрежесіне көтерілді. 1938-1942 жылдары Жапониядағы бірнеше әскери-әуе күштері базаларын басқарды, содан кейін 1942 жылдың 25 мамырында «Шокаку» ұшақ тасымалдаушысының капитаны болып тағайындалды. «Шокаку» кемесінде Гуадалканал шайқасы, Шығыс Соломон аралдары шайқасы, Санта-Крус аралдары шайқасы және Гуадалканал теңіз шайқасында болды. 1943 жылдың 1 мамырында контр-адмирал дәрежесіне көтерілді. 1944 жылдың 9 сәуірінде жауынгерлік міндеттерге жіберілді және Филиппиндегі Лусон аралындағы Кларк әуе базасында орналасқан 26-шы әуе флотилиясына тағайындалды. Лейте шығанағы шайқасынан кейін, 13 қазан мен 26 қазан аралығында (мәліметтер әртүрлі), Арима Тайвань-Окинава шайқасында АҚШ-тың 38-ші әскери-теңіз күштеріне қарсы әуе шабуылына жетекшілік етті. Mitsubishi G4M "Betty" екі қозғалтқышты бомбалаушы ұшағымен ұшуға дайындалған кезде, ол өзінің шенін және басқа да белгілерін алып тастап, тірі қайтып оралмайтынын мәлімдеді. Арима шынымен де қайтып оралмады, ал «Эссекс» класындағы «Франклин» ұшақ тасымалдаушысына зиян келтірілді, бірақ бұл зиян жоспарланған жанкешті шабуылдың салдары екені нақты емес, ал кейбір мәліметтерде Ариманың тобының ешқайсысы өз мақсатына жетпегені айтылады. Басқа дереккөздер алғашқы камикадзе шабуылдары бір ай бұрын жасалғанын мәлімдейді. 1944 жылдың 12 қыркүйегінде Негрос аралында орналасқан 31-ші истребитель эскадрильясының әскер ұшқыштары тобы келесі күні таңертең өзін-өзі құрбан ету шабуылына шығуға шешім қабылдады. Бірінші лейтенант Такеши Косай және тағы бір сержант таңдалды. Екі ұшаққа екі бомба байланып, 13 қыркүйекте таң атпай ұшып кетті. Олар ешқашан қайтып оралмады, бірақ сол күні жау ұшағының американдық кемеге тигені туралы ешқандай мәлімет жоқ. Алайда, шайқастан кейін Жапон императорлық теңіз күштері Ариманы камикадзе шабуылдарын енгізгені үшін ресми түрде марапаттады және ол үкімет бақылауындағы жапон баспасөзінде батыр ретінде көрсетілді. Арима қайтыс болғаннан кейін вице-адмирал дәрежесіне көтерілді. Оның ескерткіші Хиоки қаласындағы (Кагосима префектурасы) Козай ғибадатханасында орналасқан.

Arima was born in Ijuin village (present day Hioki city), Kagoshima prefecture. He graduated from the 43rd class of the Imperial Japanese Naval Academy in 1915. He was ranked 33rd in a class of 96 cadets. As a midshipman, he was assigned to the cruiser Japanese cruiser Iwate on its 1915 long distance navigational training voyage from Sasebo to Chemulpo, Dairen, Chinkai, Maizuru and Toba. He stayed with Iwate on its cruise the following year to Hong Kong, Singapore, Fremantle, Melbourne, Sydney, Wellington, Auckland, Jaluit Atoll, Ponape, and Truk. On his return, he was commissioned as an ensign assigned to the battleship Japanese battleship Shikishima. As a lieutenant, he subsequently served on the destroyer Japanese destroyer Uzuki, battleship Japanese battleship Suwo and Japanese battleship Kongō, destroyer Japanese destroyer Ashi, cruiser Japanese cruiser Izumo, and battleship Japanese battleship Hiei. He returned to school, graduating from the 26th class of Naval War College (Japan) in 1928 and was promoted to lieutenant commander. After serving as chief gunnery officer on the battleship Japanese battleship Haruna and the cruiser Japanese cruiser Asama, Arima received his first command on 1 December 1937, the converted seaplane tender Japanese seaplane tender Kamikawa Maru. He was also promoted to captain the same day. Arima oversaw several naval air force bases in Japan from 1938–1942, and was then posted as captain of the aircraft carrier Japanese aircraft carrier Shōkaku on 25 May 1942. While on Shōkaku, he was in the Guadalcanal campaign, the Battle of the Eastern Solomons, the Battle of the Santa Cruz Islands, and the Naval Battle of Guadalcanal. Arima was promoted to rear admiral on 1 May 1943. He was given a combat command on 9 April 1944, and was assigned the 26th Air Flotilla, based at Clark Air Base, on Luzon, in the Philippines. After the Battle of Leyte Gulf, at some date between 13 October and 26 October (accounts vary), Arima personally led an air attack against U. S. Navy Task Force 38 in the Aerial Battle of Taiwan Okinawa. Before taking off in a Mitsubishi G4M "Betty" twin engine bomber, he allegedly removed his rank and other insignia, and declared his intention to not return alive. Although Arima indeed did not return, and some damage was caused to the Essex class aircraft carrier Franklin, it is not clear that the damage was from a planned suicide attack, and some accounts state that none of Arima's formation reached their targets. Another source claims that the first kamikaze attack happened a month earlier. On 12 September 1944, a group of Army pilots of the 31st Fighter Squadron located on Negros Island decided to launch a suicide attack the following morning. First Lieutenant Takeshi Kosai and another sergeant were selected. Strapping two bombs onto two fighters, they took off on 13 September before dawn, determined to crash into aircraft carriers. They never returned, but there is no record of an enemy plane hitting an American ship on that day. In the aftermath of the battle, however, Arima was officially credited by the Imperial Japanese Navy with introducing the use of the kamikaze attack, and he was publicized as a hero in the government controlled Japanese press. Arima was posthumously promoted to vice admiral. His cenotaph is at the temple of Kozai ji in his home town of Hioki, Kagoshima.