Кіріспе

Италиялық философ Джулио Паче де Берига, сондай-ақ Джулио Пасио немесе латынша атымен Джулиус Пациус Беригалық (9 сәуір 1550 – 1635) – танымал итальяндық Аристотельді зерттеуші және құқықгер.

Өмір

Ол Италияның Виченца қаласында дүниеге келді және Падуада заң мен философияны оқыды. Реформация оған терең әсер етті. Католик шіркеуі оны аморальды және еретикалық жазбаларды ұнататын адам деп санады, соның салдарынан ол Инквизиция сотында отыруға мәжбүр болды. Олардың ашуынан қашу үшін ол бірінші кезекте Женеваға қашып кетті, бірақ көп ұзамай Гейдельбергте протестантизмге көшті. Оның академиялық жолы кең және алуан түрлі болды, себебі ол көшпелі ғалымға айналды. Женевада ол қоғамдық профессор болып сайланды және 1575 жылдан 1585 жылға дейін оқытты. Зейін қоятын және грек тілін жақсы білетін болғандықтан, Аристотельдің еңбектерін аударды. 1585 жылдан 1594 жылға дейін Гейдельберг университетінде заң пәнінен сабақ берді. Айтқандай, Гейдельбергте болғанда, оның отандасы Сципионе Джентилимен болған дау соңғысын Альтдорфқа көшуге мәжбүр етті. Сондай-ақ ол Рамистік көзқарастарын көрсетті, бірақ Рамистік логикадан жеке сабақтар беруге тырысқаны үшін философия факультетімен қақтығысқа түсті. 1595 жылы Седан академиясында логикадан сабақ бергеннен кейін, 1597 жылдан 1600 жылға дейін Ним университетінде проректор және оқу ісінің префекті болды. Ол сонымен қатар Венгрияда, Нидерландыдағы Лейденде, Франциядағы Гренобльде және басқа да жерлерде философиядан сабақ берді. Монпелье университетінде, ол 1600 жылдан 1616 жылға дейін болды, онда Николас Клод Фабри де Пейрес оның шәкірті болды. 1621-1635 жылдар аралығында Падуада оқытушылық қызмет атқаруға дейін Валенсия университетінде сабақ берді.

Шығармалары

Пасседің "Органон" басылымы 1584 және 1623 жылдар аралығында 11 рет жарық көрді және солтүстік Еуропада одан да ұзақ уақыт бойы стандарт болып саналды. Ол сонымен қатар көптеген заңдық еңбектердің авторы болды. Пейс Рамон Льюлдің өнерінің қысқаша мазмұнын 1618 жылы латын тілінде, ал 1619 жылы француз тілінде жазды. Бұл еңбек замандастары арасында ерекшеленеді, себебі ол алхимия, кабализм немесе сиқырға тоқталмайды, және Льюлдің дәстүрлі қызығушылықтарын сақтайды. Пейс Рамус үшін де осындай жұмыс жазған. Протестант болғанына қарамастан, 1619 жылы ол "De dominio maris Hadriatici dissertatio" атты еңбегін жариялады, онда Венеция Республикасының Адриатика теңізіне билік ету құқығын қорғады, Империя мен Неаполь Корольдігінің қарсы талаптарына қарсы шықты. Бұл ерте халықаралық құқықтағы дау Пауло Сарпимен бірге Хуан Баутиста Валенсуэла Веласкес және Лоренцо Мотиноға қарсы тұруына себеп болды. Джулио Пейстің өмірі мен заңгерлік қызметіне арналған кітап 20-шы ғасырдың басында жазылды.

Жарияланымдар

Император Цезарь Юстинианның «Институциялар» кітабының IV томы, ең білгір жазушылардың түсіндірмелерімен және жазбаларымен толықтырылған. Оған қосымша ретінде, XII кестелік заңдар түсіндірілген, Ульпианның XXIX тақырыбына жазбалар қосылған. Иоаннис Криспини А. еңбегімен II институт кітабы. Соңғы басылымда: Иуль Пацио И. С. авторы, Женева: Эвстахий Виньон баспасы, 1578 ж. Ἐναντιόφαν. немесе Келісімді заңдардың III ғасыры, Шпира: Бернард Альбини баспасы, 1586 ж. Сенімді заттар туралы, немесе заттар арқылы жасалған міндеттемелер және олардың қосымшалары туралы, Юстиниан кодексінің төртінші кітабына түсіндірме; үш көрсеткіш қосылды, Шпира Неметум: Бернард Альбини баспасы, 1596 ж. Шарттар және сенімді заттар туралы трактат, немесе заттар арқылы жасалған міндеттемелер және олардың қосымшалары туралы, Юстиниан кодексінің төртінші кітабына белгілі бір I. С. жазушының түсіндірмесі. Үш көрсеткіш қосылды, біреуі түсіндірілген тәртіп бойынша сипатталған тақырыптар, екіншісі – осы тақырыптардың әліпбилік тәртібі, үшіншісі – бүкіл жұмыста еске алынған маңызды нәрселер мен сөздер, Париж: Франциск Лепреус баспасы, 1598 ж. Өңделген Луллиан өнерінің IV кітабы, онда кез келген нәрсе туралы сөз табу әдісі үйретіледі, Валенсия: Петр Пинелл баспасы, 1618 ж.