Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тарихшы (1923–2011)
British historian (1923–2011)
Дороти Кэтрин Гейн Томпсон (туған аты Тауэрс) – әлеуметтік тарихшы және чартистер қозғалысының маман сарапшысы.
Dorothy Katharine Gane Thompson (née Towers;) was a social historian and a leading expert on the Chartist movement.
Ерте өмір
Дороти Тауэрс Лондонның оңтүстік-шығысындағы Гринвич қаласында, кәсіби музыканттар Реджинальд пен Кэтлин Тауэрстің қызы болып дүниеге келді. Олар Корольдік музыка академиясында танысқан. Отбасының кірісін арттыру үшін олар мұғалімдер болып жұмыс істеді, музыкалық аспаптар, кейіннен телевизорлар сататын дүкендер ашты. Олар Лейборист партиясын қолдады, бірақ оның мүшесі болған жоқ. Оның әкесінің әкесі, аяқ киім жасаушы, Лондонға қоныс аударған. Ұлы ағасы Томның денсаулығы нашар болғандықтан, отбасы Бромлиге көшуден бұрын төрт бөлмелі коттеджде Кестон шаруашылық ауылында тұрды. 1942 жылы Томпсон Кембридждегі Гиртон колледжіне стипендиямен қабылданды және жоғары екінші дәрежеде бітірді.
Dorothy Towers was born in Greenwich, south east London, daughter of professional musicians Reginald and Kathleen Towers, who met at the Royal Academy of Music. To supplement their income, they were teachers and ran shops selling musical instruments, and later televisions. They were supporters, but not members, of the Labour Party. Her paternal grandfather, a shoemaker, had settled in London. Due to the ill health of her elder brother, Tom, the family lived at the agricultural village of Keston, in a four room cottage, before moving to Bromley. In 1942, Thompson entered Girton College, Cambridge as an exhibitioner, graduating with an upper second.
Мансап
Соғыс кезінде Royal Dutch Shell компаниясында өнеркәсіптік суретші ретінде жұмыс істегендіктен, оның ресми білімі үзіліске ұшырады. 1944 жылы ол Кембридждегі Пемброк колледжінің студенті Гилберт Бьюкенен Сэйлге үйленді. Оқу мен жұмыс істегеніне қарамастан, ол тарих мамандығы бойынша еңбек жолын жалғастырып, саяси белсенділік танытты. Ол жас коммунистер қатарына қосылды және бірінші күйеуімен ажырасып, 1948 жылы тарихшы Эдвард Томпсонға үйленді, содан кейін екеуі Галифаксқа көшіп барды, онда Эдвард ересектерге білім беру саласында жұмыс істеді және олар екеуі де бейбітшілік қозғалысында белсенді қатысты. Күйеуі Э. П. Томпсонмен бірге ол Ұлыбритания Коммунистік партиясындағы 1956 жылы социалистік гуманистік журнал "Жаңа Ғалым" (New Reasoner) құрылған қарсылық топтың мүшесі болды, онда оның қабілеті оның негізгі рөлі "бизнес-менеджер" болуын қамтамасыз етті. Ол коммунистерден жаңылды және өзін социалист деп жариялады. Ол көптеген қалаларда жаңа солшыл клубтар құруда жазушылармен, суретшілермен, тарихшылармен және кәсіподақ өкілдерімен бірлесіп жұмыс істеді; ол шотланд кеншілерінің жемісті еңбек еткен қайраткері Лоуренс Дейли және киім тігуші Герти Рош сияқты тұлғаларды құрметтеді. Томпсонның чартизмнің ең беделді тарихшысы ретіндегі орны екі томдық мақалалар жинағымен: "Шеттен келгендер" (Outsiders, 1993) және "Чартизмнің қадір-қасиеті" (The Dignity of Chartism, 2015) бекітілді. Ол Коммунистік партия тарихшылар тобының жетекші мүшесі болды.
During the war, her work as an industrial draughtswoman for Royal Dutch Shell interrupted her formal education. In 1944, she married Gilbert Buchanan Sale, a student at Pembroke College, Cambridge. Despite her studies and work, she continued to pursue a career in history and was politically active. She joined the Young Communists, and, having divorced her first husband, married the historian Edward Thompson in 1948, and moved to Halifax, where Edward worked in adult education and they were both active in the peace movement. With husband E. P. Thompson, she was part of the dissenting group in the Communist Party of Great Britain which in 1956 7 set up the socialist humanist journal the New Reasoner, where her competence meant her principal role was "business manager". She broke with the Communists and identified as a Socialist. She was inspired working with writers, artists, historians and trade unionists in the formation of new left clubs in many towns; she admired such figures as the Scottish miners' champion Lawrence Daly and clothing worker Gertie Roche. Thompson's position as the most influential historian of Chartism has been reinforced by two volumes of essays: Outsiders (1993) and The Dignity of Chartism (2015). She was a leading member of the Communist Party Historians Group.