Ричард Барнет: Американ ғалымының өмір жолы мен қызметі
Richard Barnet
Ричард Барнет (1929-2004) – американдық ғалым, саясаттанушы. Институтты құрған, Гарвардта оқыған, әскери қызметтен өткен. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Джексон Барнет (1929 жылдың 7 мамыры – 2004 жылдың 23 желтоқсаны) – американдық ғалым, «Саясатты зерттеу институтының» құрдас негізін қалаушысы.
American scholar (1929–2004)
Richard Jackson Barnet (May 7, 1929 – December 23, 2004) was an American scholar who co founded the Institute for Policy Studies.
Алғашқы жылдар
Ричард Барнет Бостонда дүниеге келіп, Массачусетс штатындағы Бруклинде өскен. Роксбери латын мектебін бітіргеннен кейін, 1951 жылы Гарвард университетін және 1954 жылы Гарвард құқық мектебін бітірді. АҚШ армиясында екі жыл қызметтенген соң Бостонда заңгер болып жұмыс істеді. 1959 жылы Гарвардтың Ресей зерттеу орталығының стипендияты болды, ол 1996 жылы Ресей және Еуразия зерттеулерінің Дэвис орталығы деп қайта аталды.
Richard Barnet was born in Boston and raised in Brookline, Massachusetts. After attending The Roxbury Latin School, he graduated from Harvard University in 1951 and from Harvard Law School in 1954. After serving two years in the U. S. Army, he worked as a lawyer in Boston. In 1959, and became a fellow at Harvard's Russian Research Center, which was renamed the Davis Center for Russian and Eurasian Studies in 1996.
Мемлекеттік қызмет
"Кім қарусыздандыруды қалайды?" (1960) атты алғашқы кітабын жариялағаннан кейін, АҚШ пен Кеңес Одағы арасындағы қарусыздандыру келіссөздерін зерттеген Барнет 1961 жылы АҚШ Мемлекеттік департаментіне Джон Дж. МакКлойдың көмекшісі ретінде АҚШ-тың қару-жарақ бақылау және қарусыздандыру агенттігіне орналасты.
After publishing his first book, Who Wants Disarmament? (1960), a study of U. S. Soviet disarmament negotiations, Barnet joined the State Department in 1961 as an aide to John J. McCloy in the U. S. Arms Control and Disarmament Agency.
Саясат зерттеулер институты
Үкіметтің ішкі жұмысына көңілі толып, Барнет 1963 жылы мемлекеттік қызметтен кетіп, Маркус Раскинмен бірге Саясатты зерттеу институтын (IPS) құрды. Ол 1978 жылға дейін институттың тең директоры болып қызмет етті және 1998 жылы зейнетке шыққанға дейін өзінің құрған институтында белсенді қызметін жалғастырды. Сидни Блюменталдың сөзінше, IPS – алғашқы ықпалды саяси ой-сана орталығы болды және IPS-тің құрылымы идеологиялық тұрғыдан қарсыласы болып табылатын «Мұра» қоры үшін үлгі қызмет етті. 1969 жылдан бастап Барнет Сыртқы қатынастар кеңесінің сыртқы саясат ұйымының мүшесі болды.
Disillusioned by his experience of the inner workings of government, Barnet left government service in 1963 to co found, with Marcus Raskin, the Institute for Policy Studies (IPS). He served as its co director until 1978, and remained active at the institute he had helped create until his retirement in 1998. IPS was the first influential political think tank, according to Sidney Blumenthal, who said that the structure of IPS served as a model for the ideologically antagonistic Heritage Foundation. From 1969, Barnet was a member of the Council on Foreign Relations foreign policy organization.
Автор
Ричард Барнет «Соғыстың тамыры» (1972), «Жаһандық қолжетімділік: Көпұлттық корпорациялардың күші» (1974) – болашақта жаһандану деп аталатын құбылыстың салдарына сын көзбен қараған алғашқы кітаптардың бірі, «Шала жылдар» (1980) – экологиялық қозғалыстың тарихы және «Жаһандық армандар» (1994) – ірі корпорациялардың талдауы туралы кітаптардың авторы. Ол әйелі Эннмен бірлесіп «Жас саналар: интеллект пен эмоцияның дамуындағы ата-аналық тәрбие және гендер» (1998) атты еңбекті жазды. Барнет «The New Yorker», «Harper's», «The Nation» және «Sojourners Magazine» сияқты көптеген басылымдарға мақалалар жазды.
Richard Barnet wrote Roots of War (1972), Global Reach: The Power of the Multinational Corporations (1974), one of the first books critical of the effects of what would come to be known as globalization, Lean Years (1980), an account of the environmental movement and Global Dreams (1994), an analysis of some powerful corporations. He also wrote, with his wife, Ann, Youngest Minds: Parenting and Genes in the Development of Intellect and Emotion (1998). Barnet often contributed to The New Yorker, Harper's, The Nation and Sojourners Magazine, among other publications.
Жеке өмір
Барнет еврей отбасында дүниеге келген. Ересек болған соң ол христиан дініне көшті, бұл оның соғыс, бейбітшілік және азаматтық құқықтар туралы көзқарастарына әсер етті. Ол дарынды скрипкашы болды және өмірінің соңында кедей аудандардан шыққан балаларға музыка сабақтары берді. Оның әйелі, балалар неврологы доктор Энн Б. Барнетпен екі қызы – Джулиана мен Бет, бір ұлы – Майкл және асырап алған ұлы Артурнелл болды. Ричард Барнет 2004 жылғы 23 желтоқсанда 75 жасында қайтыс болды.
Barnet's background was Jewish. As an adult he became a Christian, which influenced his views about war, peace and civil rights. He was a talented violinist, and taught music to children from poor neighborhoods toward the end his life. He and his wife, pediatric neurologist Dr. Ann B. Barnet, had two daughters, Juliana and Beth, and one son, Michael, as well as a foster son, Arthurnell. Richard Barnet died at age 75 on December 23, 2004.