Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық керамика суретшісі, педагог және автор.
American ceramic artist, educator and author
Ерте өмір
Вильденхайн 1896 жылдың 11 қазанында Францияның Лион қаласында туды. Оның анасы – британдық Роза Калман, әкесі – жібек саудагері, неміс Теодор Фридлаендер. Оның ағасы – израильдік типограф Анри Фридлендер. Ол алдымен Германияда, содан кейін Англияның Йоркшир графтығында бастауыш білім алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, оның отбасы Германияға көшіп, ол орта мектепті аяқтады. 1914 жылдан бастап ол Берлин өнер университетінде мүсіншілік өнерін оқыды, кейін Рудольштадт зауытында фарфор ыдыстарды безендіруші болып жұмыс істеді. Дәл сол зауытта оның тоңдақ шеңберге деген құмарлығы оянды. Фабрикада жұмыс істемеген күндері ол айналағы елді аралап шығатын. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Ваймарда демалыста болғанда, ол 1919 жылы архитектор Уолтер Гропиус жариялаған Баухаус мектебінің құрылуы туралы хабарламаға кез боп қалыпты: «Кәсіпкерлер мен суретшілер арасындағы мақтаншылық тудыратын сыныптық айырмашылықтарсыз жаңа қолөнершілердің цехы». Ол сол сәтте, өзінің өмірбаяндық естеліктерінде жазғандай, бірінші студенттердің қатарына қосылуға шешім қабылдады. Вильденхайн 1919-1925 жылдары Дорнбургтегі Баухауста оқыды.
Wildenhain was born on October 11, 1896, in Lyon, France, to a British mother, Rose Calmann and a German father, Théodore Friedlaender, who was a silk merchant. Her brother was the Israeli typographer Henri Friedlaender. She received a primary education first in Germany, then in Yorkshire, England. At the start of World War I, her family moved to Germany where she completed secondary school. Beginning in 1914, she studied sculpture at the Berlin University of the Arts, then worked as a decorator of porcelain ware at a factory in Rudolstadt. It was at that factory where her passion for the potter's wheel ignited. When she was not working at the factory, she explored the countryside. Shortly after World War I, while in Weimar for a weekend, she happened upon the posted proclamation by architect Walter Gropius about the founding of the Bauhaus school in 1919: ""a new guild of craftsmen without the class distinctions which raise an arrogant barrier between craftsmen and artists". Then and there, as she recalled in her autobiography, she decided to become one of the first students to enroll. Wildenhain attended Bauhaus in Dornburg from 1919 to 1925.
Баухаус және одан кейінгі кезең, 1919-1940 жылдар
Баухауста оқыған кезінде Вильденхайн суретшілер Пол Кле және Василий Кандинскиймен бірге оқыды, сондай-ақ мүсінші Герхард Маркс (оның форма шебері) және керамист Макс Креханмен (оның қолөнер шебері) тығыз байланыста жұмыс істеді. 1926 жылы ол мектепті тастап, Германияның Халле-Саале қаласына көшіп, Бург Гибихенштейн өнер және дизайн университетінің керамика шеберханасының басшысы болып тағайындалды. Оның көптеген шәкірттері табысты кәсіби керамистер болып өсті және Вильденхайн олардың көркемдік карьерасындағы үлкен жетістіктерге үлкен үлес қосты деп есептейді.
During her time at Bauhaus, Wildenhain studied alongside painters Paul Klee and Wassily Kandinsky and she worked closely with sculptor Gerhard Marcks (her Formmeister or Form Master) and potter Max Krehan (her Lehrmeister or Crafts Master). In 1926, she left the school and moved to Halle Saale, Germany, where she was appointed head of the ceramics workshop at the Burg Giebichenstein University of Art and Design. Many of her students went on to become successful professional ceramicists, and credit Wildenhain with monumental growth in their artistic careers.
Кейінгі жылдары және өлімі, 1952-1985 жылдар
Кейінгі жылдары Маргарита Вильденхайннің өнерлік беделі арта түскенде, ол өзінің жазғы мектебін ашық ұстауды жалғастырды, әр жылы жиырма немесе одан да көп студентті қабылдады. Ол сонымен қатар үш кітап жариялады («Кермедия: форма және өрнек;» «Көрінбейтін ядро: тоқымашының өмірі мен ойлары;» және «Біз қарап, көреміз: Оның әуесқойлары үндістерге қалай қарайды»), АҚШ-тың әртүрлі мектептерінде лекция оқыды және Оңтүстік және Орталық Америкаға, Еуропаға және Таяу Шығысқа жеке сапарлар жасады. 1985 жылдың 24 ақпанында 88 жасында Калифорния штатының Гернвилл қаласында дүние салды.
In the years that followed, as Marguerite Wildenhain's artistic stature grew, she continued to operate her own summer school, accepting twenty or more students each year. She also published three books (Pottery: Form and Expression; The Invisible Core: A Potter's Life and Thoughts; and That We Look and See: An Admirer Looks at the Indians), lectured at schools throughout the U. S., and took solo expeditions to South and Central America, Europe, and the Middle East. She died at age 88 on February 24, 1985, in Guerneville, California.
Мұра
Оның қайтысынан кейін Понд Фермасындағы жерлер мен ғимараттар сақталды және қазір ресми түрде Калифорния штатының парктері жүйесінің бір бөлігі болып табылады. Понд Фермасы мен Остин Крик демалыс аймағы жақында "Жағалау мен секвойялар сақшылары" мен Штаттық парктер арасындағы операциялық келісім арқылы басқаруға алынды. Сақшылар осы Штаттық паркті ашық ұстау жауапкершілігін алғаннан кейін көп ұзамай, Понд Фермасы Ұлттық тарихи сақтау қорынан "Ұлттық қазына" деп танылды, және осы мәртебемен студия мен үйді қалпына келтіру және сақтау жоспарлары іске асырылуда. Соңында Понд Фермасы әлі анықталмаған тиімді форматта халыққа қолжетімді болады.
Since her death, the grounds and buildings at Pond Farm have been preserved, and are now officially a part of the California State Parks system. Pond farm and the Austin Creek Recreational Area were recently taken over by an operating agreement between "Stewards of the Coast and Redwoods" and the State Parks. Shortly after Stewards took on the responsibility of keeping this State Park open, Pond Farm was designated a "National Treasure" by the National Trust for Historic Preservation, and with this status, plans are moving forward to restore and preserve the studio and home. Ultimately Pond Farm will be accessible for public use in some appropriate form, yet to be determined.
Иконография
Чарльз Кродель: Сазгер Маргарита Фридлаендер, Берлин сецессиясы, 64-ші көрме: "Көркемшілер өзара". Сурет. Мүсік. 1931 жылғы сәуір / наурыз, № 9 (Көркемөнер қызметі жарияланымдары № 57)
Charles Crodel: Die Töpferin Marguerite Friedlaender, Berliner Sezession, 64. Ausstellung: Künstler unter sich. Malerei. Plastik. April / März 1931, Nr. 9 (Veröffentlichungen des Kunstdienstes Nr. 57)