Кіріспе

Дулут, Оңтүстік жағалау және Атлантик темір жолы (DSS&A) – Мичиганның Жоғарғы жарты аралы және Висконсиннің Супериор көлінің жағалауына қызмет көрсеткен американдық темір жолы. Ол Салт-Сент-Мари, Мичиган және Сент-Игнас, Мичиган қалаларынан батысқа қарай Маркет, Мичиган арқылы Супериор, Висконсин және Дулут, Миннесота қалаларына дейін қызмет көрсетті. Бір тармақ желісі Мичиган штатының Нестория қаласынан солтүстікке қарай Кивинау түбегіне дейін созылып, Мичиган штатының Хоутон қаласында аяқталды, ал екі тармағы Калумет қаласына және Мичиган штатының Лейк Линден көліне дейін жетті. DSS&A-ның алғашқы ізашары 1855 жылы жұмысын бастады. 1888 жылы темір жол Canadian Pacific Railway (CPR) бақылауына өтті және 1888 жылдан 1960 жылға дейін CPR-дің тәуелсіз еншілес компаниясы ретінде жұмыс істеді. 1949 жылы DSS&A қайта ұйымдастырылып, жаңа логотиптер жасалды және компания темір жолдың орнына теміржол деп белгіленді. 1961 жылы DSS&A CPR бақылауындағы Су-Лайн темір жолына қосылды. 2001 жылдан бері бұрынғы DSS&A-ның қалған операциялық учаскелерін Canadian National Railway (CN) басқарады. Түпнұсқа DSS&A учаскелерінің қысқа бөліктері әлі де Trout Lake және Munising Junction, Ishpeming-тен Baraga-ға дейін және White Pine мен Marengo Junction арасында қолданылып келеді.

Тәуелсіз темір жол

1850 жылдары Маркеттің үстіндегі Жоғарғы жартыаралдың төбелерінде гематит темір кенін табу, көптеген теміржол жоспарларын, кен орындары, жергілікті дамыған қалалар мен Ұлы көлдердің жағалауларын байланыстыратын тармақтар мен бағыттарды дамытуға себеп болды. Жоғарғы жартыаралдағы темір кенінің және Кивинау мысының көп бөлігі көл кемелерімен АҚШ-тың қалған бөлігіне тасымалданғанмен, су көлігімен тасымалдаушылардың қыс айларында Солтүстік Мичиганға қызмет көрсетуге мүмкіндігі болмауы, теміржол салушыларды Жоғарғы жартыаралда көптеген жолдарды жоспарлауға итермеледі. 1870 жылдары орталық Жоғарғы жартыаралда корпоративтік жарғылар мен ұсақ тармақтардың күрделі желісі құрылды немесе салынды, негіздерде темір немесе мыс кенін тау-кендерден Супериор және Мичиган көлдерінің жағалауларындағы қорыту заводтары мен порттарға тасымалдау үшін. 1879-81 жылдары кәсіпкер капиталистер Макинак бұғазындағы Сент-Игнацтан Супериор көліндегі Маркетке дейінгі стандартты кеңдіктегі магистраль – Детройт, Макинак және Маркетт (DM&M) теміржолын салуға жетекшілік етті. Жол төсеміне бүгінгі "Сейни созылуының" алғабасы болған, шығыстан батысқа қарай тік созылған 25 мильдік (40 км) бөлік кірді. Мичиган штаты DM&M-ге құрылысқа көмек ретінде 1.3 миллион акрдан астам (5300 км²) мемлекеттік жерді, шамамен 23 км/км есебімен 9000 акр жерді бергенімен, 1886 жылы жаңа DM&M банкротқа ұшырады. DM&M-ді Детройттен келген кәсіпкер капиталист Джеймс Макмиллан қайта ұйымдастырды, ол 1880-ші жылдардың басында DM&M және Жоғарғы жартыаралдың көптеген кіші теміржолдарын жылдам біріктірді. Жаңа Дулут, Саут-Шор және Атлантик желілерінің бірігуі ретінде 1886 жылдың желтоқсанында пайдалануға берілді.

Канадалық бақылау

Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (CPR) 1888 жылы Дулут, Оңтүстік жағалау және Атлантика темір жолын бақылауға алды. 1892-94 жылдары CPR қаражатымен DSS&A темір жолы Кивинау түбегінен Дулутқа қарай салынып, құрылысы қаржыландырылды. 1890 жылдары ағаш өнеркәсібі Көшпендік көлдің жағалауындағы DSS&A темір жолының жаңа магистральдық желісіне жақын жерлерде ең жоғары деңгейге жетті, көне өсімдіктерден алынған ақ қарағайлар тасымалданды. Ақ қарағайлардың қоры таусылғаннан кейін, жергілікті кесушілер қант қарыны сияқты жоғары сапалы қатты ағаштарға, содан кейін қағаз қайың мен аспан сияқты целлюлозалық ағаштарға көшті. 1911 жылы теміржолдың ең жақсы жұмыс істеген кезінде DSS&A 623 миль (1003 км) жолға ие болды, оның ішінде 517 миль (832 км) негізгі желі, ал 106 миль (171 км) тармақтық желілер мен басқа теміржолдарда жүру құқығы болды. Теміржолда 3121 жылжымалы құрам, оның ішінде 82 локомотив, 67 жолаушылар вагоны, 35 кабина және 2957 жүк вагоны болды. 1913 жылы DSS&A жүк тасымалы шамамен 1 миллион қысқа тоннаға (900 000 метрикалық тоннаға) жетті, оның жартысынан астамы орман өнімдерінен тұрды. 1910 жылдардың соңында Жоғарғы түбектің барлық аймақтарында ағаш өнімінің азаюы басталды. Бұл DSS&A үшін тәуелсіз бренд ретінде қайта құрылу мүмкін болмаған соққы болды. 1920 жылдан бастап оның тарихы американдық теміржол индустриясының жалпы тарихымен байланысты, сонымен қатар Солтүстік Мичигандағы қолайсыз жергілікті бизнес жағдайларымен күшейтілген жағымсыз факторлармен. 1957 жылы Мичиган штаты Маккинак көпірін ашты, бұл 8 шақырымдық аспалы көпір Маккинак бұғазы арқылы Жоғарғы түбекке барлық ауа райына төзімді жолды алып барады. DSS&A 1958 жылдың қаңтарында қалған жолаушылар пойызының қызметін тоқтату арқылы жауап берді. 1961 жылы оның канадалық иелері оны Миннеаполис, Сент-Пол және Саулт-Сте. Мари темір жолымен біріктірді, соның нәтижесінде DSS&A Су желісінің бір бөлігіне айналды.

Есімдіктер мен қиындықтар

DSS&A-ның өзінің "ресми" лақап аты "Оңтүстік жағалау" болды, бұл темір жолдың Супериор көлінің оңтүстік жағалауымен жүрген бағытына сілтеме жасайды. Дегенмен, DSS&A-ның 20-ғасырдың көп бөлігіндегі нашар қызмет көрсетуі ашулы клиенттерді қиын жағдайдағы теміржолға бірнеше жағымсыз акронимдер тағуға итермеледі, мысалы, "Өте баяу қызмет және азап" және "Жаман баяу, нашар іс". Ал наразы жұмысшылар теміржолдың аббревиатурасы "Жалақы аз және зорлық" дегенді білдіретінін ұсынды. DSS&A-ның сирек қоныстанған қызмет көрсету аймағы теміржолға, әсіресе қыс мезгілінде, жолдарын жақсы күйде ұстау үшін жеткілікті табыс табуды қиындатты. Теміржол қызмет көрсететін аймақтағы қар жауын мөлшері Роки тауларынан шығысқа қарайғы АҚШ-тың басқа аймақтарында бірнеше жылға жиналған қардан артық. 1957 жылдан 2005 жылға дейін Кивинау түбегіндегі қардың орташа мөлшері жылына белгілі бір мөлшерде болды. DSS&A әр қыста осы қарды жолдарынан тазалауға мәжбүр болды.

Мұра

Бұрынғы DSS&A бағытының бөліктері велосипед және жаяу жолдарына айналдырылды. Сент-Игнас – Троут көлі жолы Сент-Игнас қаласынан Троут көліне дейінгі 42 шақырымдық учаскесін сақтап қалды.