Кіріспе

Нейден (, , және , бұрын сондай-ақ Näytämö) – Финляндия-Норвегия шекарасындағы Сапми аймағындағы, шамамен 250 тұрғыны бар ауылдық аймақ. Нейден өзенінің жағасында орналасқан Нейден, іс жүзінде Норвегия мен Финляндия шекарасымен бөлінген, 12 шақырым қашықтықтағы екі ауылдан тұрады. Бір ауыл Норвегияның Финмарк округіндегі Сор-Варангер муниципалитетіне, ал екінші ауыл Финляндияның Лапландиядағы Инари муниципалитетіне жатады. Норвегиядағы ресми атауы – Нейден, ал Финляндияда – Näätämö. Еуропалық E6 тас жолы Норвегиядағы Нейден ауылынан өтеді. Финляндия тарапындағы ауыл шекараға жақын орналасқан және шекаралық сауда орталықтары бар.

Тарих

Нейден сколттардың батыс жақтағы Нжаудам сиддінің (яғни ескі саам қоғамының негізгі бірлігі, бұл аймақты және оны пайдаланатын отбасылық топтарды білдіреді) бас қонысы болды және салыстырмалы түрде өзгеріссіз қалды, аймақтың бұрынғы қолданылуының көптеген іздері сақталып қалды. Нейден 1852 жылы мемлекеттік тұрғыдан ресми бөлінді. Бұл бөлінудің себебі Швеция Корольдігі мен Норвегия және Финляндия Ұлы Герцогтығы арасындағы шекараны белгілеу шарты болды, ол көшпенді бұғы шаруашылығын және балықшылардың шекарадан өтуін тыйым салған. Бұл бұғы шаруашылығына ұзақ жылдар бойы зор зиян келтірді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1944 жылдың қазан айында неміс әскерлері «Күміс түлкі» операциясында Мурманскті жаулап алуға сәтсіздікке ұшырағаннан кейін осы аумақтан шығып кетті. 26 және 27 күндері ауыл маңында екі жүзге жуық совет және неміс сарбаздары қаза тапты.

Адамдар

Нейденнің көптеген тұрғындары саамдар, квендер және норвегиялықтар.

Скот самы

Сколттар саамдардың арасында азшылық топты құрайды және басқа топтардан бірнеше жағынан ерекшеленеді. Орыс мәдениеті 16 ғасырда Шығыс православие дінін қабылдаған скольттарға зор әсер етті. Сколт саам тілі жоғары деңгейде қауіпті жағдайда және бүгінде Нейденде белсенді қолданылмайды. Тілдің барлық дерлік сөйлеушілері Финляндияда тұрады. Нейденде орналасқан Ä'vv Сколт саам мұражайы 2016 жылдың маусым айында ресми түрде ашылды. Сколт саамдарының бүгінгі күнге дейін сақталған дәстүрі – құйма тормен лосось балығын аулау, яғни "Кäпälä" деп аталатын балық аулау.

Қорғалатын аймақ

Skoltebyen қорғалған аймағына түрлі ескерткіштер кіреді, олардың кейбіреулері Мәдени мұра туралы заң бойынша автоматты түрде қорғалатын жасқа (яғни 100 жылдан астам) ие. Оларға орыс православие шіркеуінің зираты, түтін саунасының қираған қалдықтары, гаммер деп аталатын дәстүрлі шөптесін үйлердің 16 орны және 1565 жылы Печенгалық Трифон салған кішкентай орыс православие шіркеуі – Св. Георгий шіркеуі кіреді. Сонымен қатар, аймақтың көптеген табиғи ерекшеліктері діни рәсімдерде, мысалы, крещение рәсімінде пайдаланылып келген және қазір де пайдаланылуда. Елді мекенді ресми түрде қорғау (тізімге енгізу) оның тарихи және діни маңыздылығын, сондай-ақ ландшафттың сақталғандығын қамтамасыз ету мақсатында жүзеге асырылды. Бұл Сколттар үшін Норвегиядағы олардың сақталған мәдениеті үшін ең маңызды мәдени мұра орны. Қорғау туралы бұйрық аймақтың мәдени маңызы мен құндылығын төмендетпейтіндей дамуын болдырмау үшін шығарылды, сонымен бірге Сколт мәдениетін таныстыратын, сақтайтын және дамытатын пайдалануды ынталандыру үшін қабылданды. Қорғау бұйрығы Нейден өзеніндегі коммерциялық лосось балық аулауға және аймақтағы басқа да коммерциялық қызметке әсер етпейді.

Дін

Найдендегі (және Финнмарктағы) ең көне шіркеу – жоғарыда аталған Санкт-Георгтың орыс православиелік шапкіші (1565 жылы салынған). Сондай-ақ, 1902 жылы норвегиялық ағаш шіркеулер стилінде салынған лютерандық Нейден шапкіші де бар. Ол Ресейдің шабуылдарынан қауіптеніп, Шығыс Финнмарканы норвегияландыру саясатының бір бөлігі ретінде салынды.