Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық балет бишісі және педагогы Моника Мейсон (6 қыркүйек 1941 жылы туған) – бұрынғы балет бишісі, педагог және Корольдік балеттің директоры. Ол компанияда елу жылдан астам уақыт бойы жан-жақты орындаушы, шебер репетитор және қабілетті басшы ретінде танылды.
British ballet dancer and teacher
Dame Monica Mason (born 6 September 1941) is a former ballet dancer, teacher, and director of The Royal Ballet. In more than fifty years with the company, she established a reputation as a versatile performer, a skilled rehearsal director, and a capable administrator.
Ерте өмір және тәрбие
Моника Маргарет Мейсон Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында британдық текті отбасында дүниеге келді. Ол жас кезінен бастап туған қаласында Рут Инглстоун, Рейна Берман және Франк Стаффтан, кейін Лондонда Неста Брукингтен балет сабақтарын алды. Ол 1956 жылы Корольдік балет мектебіне түсіп, онда би және академиялық білімін жалғастырды.
Monica Margaret Mason was born in Johannesburg, South Africa, into a family of British ancestry. She studied ballet from a young age with Ruth Inglestone, Reina Berman, and Frank Staff in her home city and, later, with Nesta Brooking in London. As an advanced student, she entered the Royal Ballet School in 1956, where she continued her education in both dance and academics.
Актерлік мансап
1958 жылы Корольдік балет труппасына қабылданған Мейсон 16 жасында компанияның ең жас мүшесі болды. Көп ұзамай ол хореограф Кеннет Макмилланның назарына түсті, оған 1913 жылы Дягилевтің «Рус балеттері» балетінің премьерасында шу тудырған Игорь Стравинскийдің партитурасына жазылған «Көктем құрбаны» биінің тағы бір нұсқасын жасау тапсырылды. Оның таланты мен энергиясына тәнті болған, оның жастығы мен әдемілігіне көз жеткізген ол оны таңдалған қыз рөліне бекітті, оның айналасында ритуал дамиды. Ол үлкен жетістікке қол жеткізді және содан кейін Макмилланның сүйікті бишісіне айналды. Жылдар бойы ол Корольдік балет репертуарындағы дерлік барлық қойылымдарында биледі, алты қойылымда рөлдер жасады. Таңдалған қыз рөлінен басқа, олар: 1974 жыл. «Манон», музыка авторы Жюль Массне. Рөлі: Лесконың сүйіктісі. 1975 жыл. «Элиттік синкопациялар», музыка авторы Скотт Джоплин. Рөлі: Каллиопа Раг. 1975 жыл. «Төрт маусым», музыка авторы Джузеппе Верди. Рөлі: Жаз. 1975 жыл. «Ритуалдар», музыка авторы Бела Барток (Екі фортепиано мен соққы аспаптарына соната). Рөлі: Емші. 1981 жыл. «Изадора», музыка авторы Ричард Родни Беннетт. Рөлі: Нерси. 1963 жылы солист етіп тағайындалған Мейсон 1968 жылы басты биші болып жоғарылатылды. Оның жеке репертуарындағы рөлдердің спектрі кең болды, ол «Лебедь көліндегі» Одет/Одиль және «Баядерадағы» Никияның классикалық бейнесін, сондай-ақ Макмилланның Густав Малердің медитативтік «Жер туралы ән» шығармасына қойған «Жер әні» сияқты таза абстрактілі туындылардың қаталдығын сомдады. Ол Нинетт де Валуаның «Шахмат» қойылымындағы қатыгез Қара патшайым және Фредерик Эштонның «Энигма вариациялары» («Менің достарым бейнеленген») қойылымындағы мейірімді леди Эльгар сияқты кереғар рөлдерде өте әсерлі болды. «Жизельдегі» Мирта рөлінде суыққандай қатал, «Ұйықтаған сұлудағы» Қарабосте ашкөз. Ол Джордж Баланчиннің «Liebeslieder Walzer» және Джером Роббинстің «Dances at a Gathering» сияқты лирикалық туындыларда жылу, тартымдылық және әдемілік танытты.
Taken into the corps of the Royal Ballet in 1958, Mason was, at 16, the company's youngest member. She soon caught the eye of choreographer Kenneth MacMillan, who had been commissioned to create yet another dance version of The Rite of Spring, set to Igor Stravinsky's score that had caused such a ruckus at its premiere with Diaghilev's Ballets Russes in 1913. Impressed by her talent and energy, and conscious, no doubt, of her youth and innocence, he cast her as the Chosen Maiden, around whom the rite evolves. She scored a marked success and thereafter became a particular favorite of MacMillan. Over the years, she danced in almost all his works in the Royal Ballet repertory, creating roles in six of them. Besides the Chosen Maiden, they are as follows. 1974. Manon, music by Jules Massenet. Role: Lescaut's Mistress. 1975. Elite Syncopations, music by Scott Joplin. Role: Calliope Rag. 1975. The Four Seasons, music by Giuseppe Verdi. Role: Summer. 1975. Rituals, music by Béla Bartók (Sonata for Two Pianos and Percussion). Role: The Midwife. 1981. Isadora, music by Richard Rodney Bennett. Role: Nursey. Appointed a soloist in 1963, Mason was promoted to principal dancer in 1968. The range of roles in her personal repertory was broad, encompassing the classicism of Odette/Odile in Swan Lake and Nikiya in La Bayadère as well as the austerity of purely abstract works such as Song of the Earth, set by MacMillan to Gustav Mahler's meditative Das Lied von der Erde. She was dramatically effective in such disparate roles as the ruthless Black Queen in Checkmate by Ninette de Valois, and the gentle Lady Elgar in Enigma Variations (My Friends Pictured Within), by Frederick Ashton. Coldly implacable as Myrtha in Giselle and furiously malevolent as Carabosse in The Sleeping Beauty. She displayed warmth, charm, and grace in such evocative works as Liebeslieder Walzer by George Balanchine, and Dances at a Gathering by Jerome Robbins.
Әкімшілік мансап
Көп жылдар бойы Ковент-Гардендегі Корольдік опера театры сахнасында өнер көрсеткеннен кейін Мейсон балетмейстер және педагог ретінде мансабының жаңа кезеңін бастады. 1980 жылы ол Макмилланның балеттеріне бас репетитор (репетиция директоры) болып тағайындалды, сонымен қатар Корольдік балет мектебінің үлкен сынып оқушыларына классикалық вариацияларды оқытуды бастады. 1984 жылы ол труппаның бас репетиторы, 1988 жылы директордың орынбасары, ал 1991 жылы Энтони Доуэллдің орынбасары болды. Әкімшілік қызметіндегі жетістіктерінің шыңы ретінде, ол 2002 жылы көркемдік директор болып тағайындалды. Он жылдық қызметі барысында ол көптеген таланттарды қалыптастырып, репертуарды едәуір байытты және 2012 жылдың шілдесінде зейнетке шықты. Питер Райт оны Нинетт де Валуадан кейінгі ең үздік көркемдік директор деп есептеді.
After many years on the stage of the Royal Opera House, Covent Garden, Mason began a new phase of her career as a ballet mistress and teacher. She was appointed principal répétiteur (rehearsal director) for MacMillan's ballets in 1980, when she also began teaching classical variations to senior girls at the Royal Ballet School. She became the company's principal répétiteur in 1984, assistant to the director in 1988, and assistant director, to Anthony Dowell, in 1991. Capping her administrative career, she was named artistic director in 2002. After ten years' service, during which she fostered many talents and greatly enriched the repertory, she retired in July 2012. Peter Wright regarded her as the best artistic director since Ninette de Valois.
Құрметтер мен марапаттар
Мейсон ұзақ мансабында көптеген марапаттарға, сыйлықтарға және құрметке ие болды. Ол 2002 жылы Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды және 2008 жылы Британ империясы орденінің Дама командирі (DBE) дәрежесіне көтерілді.
Mason has received numerous accolades, awards, and honours for her accomplishments during her long career. She was appointed Officer of the Order of the British Empire (OBE) in 2002 and elevated to the rank of Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) in 2008.