Кіріспе

Афонсу Энрике да Коста Гимараес, Альфонсус де Гимарайнс; (24 шілде 1870 жылы Оуро-Претода дүниеге келген – 15 шілде 1921 жылы Марианада қайтыс болған) – бразилиялық ақын. Альфонсус де Гимарайнстің поэзиясы көбінесе мистикалық сипатқа ие және католицизммен тығыз байланысты. Оның сонеттері классикалық құрылымды ұстанады және терең діни мағынаға толы. Өлім, мүмкін емес махаббат, жалғыздық және әлемге қатысты өзінің кемшіліктері туралы ойлармен айналысқанда олардың сезімталдығы арта түседі. Дегенмен, оның туындыларындағы мистикалық үн өмірге, құлшынысқа және азапка қанағат ету мен мойынсыну сезімін көрсетеді. Оның шығармашылығының тағы бір ерекшелігі – әйел бейнесімен байланысты руханилықты пайдалану, ол періште немесе көктегі жаратылыс ретінде қарастырылады. Осының нәтижесінде Гимараес өзін символшы ғана емес, сонымен қатар неоромантизмнің жақтасы ретінде көрсетеді. Көбінесе поэзиядан тұратын оның туындылары оны Бразилиядағы маңызды символистік авторлардың біріне айналдырды. Ол өмірінің көп бөлігін өткізген қалаға байланысты "Мариананың жалғыз адамы" және "Символизмнің ақ сүйектен жасалған мұнарасы" ("o solitário de Mariana" және "torre de marfim do Simbolismo", сәйкесінше, португал тілінде) деп аталады.

Өмірбаян

Афонсо Анрикес да Коста Гимараес 1870 жылдың 24 шілдесінде Минас-Жерайс штатындағы Оуро-Прето қаласында дүниеге келді. Ол португал саудагері Альбино да Коста Гимараес пен романтик жазушы Бернардо Гимараестің қызы Франсиска де Паула Гимараес Альвимнің ұлы болды. 1887 жылы ол өз қаласындағы инженерлік факультетке оқуға түсті. Өмірінің басында ол туысы және келіні Констансаны ерте жоғалтып, бұл оның рухани және физикалық жағдайына терең әсер етті. Ауруға шалдыққан ол 1891 жылы Сан-Паулуға көшіп, Ларго-ду-Франциско университетінде заңгерлік мамандығын оқыды. Ол сол жерде Diário Mercantil, Comércio de São Paulo, Correio Paulistano, O Estado de S. Paulo және A Gazeta сияқты жергілікті газеттермен ынтымақтастық етті, сондай-ақ жас символисттер жиналатын Vila Kyrial-ға қатысты. Үш жылдан кейін ол Оуро-Претоға оралып, 1894 жылы заңгер мамандығын бітірді. 1895 жылы Рио-де-Жанейро қаласында Гимараес бұрын-соңда танысқан ақын Жоао да Круз е Соузамен кездесіп, оның жақын досы болды. 1897 жылы ол Зенаида де Оливейраға үйленді. 1899 жылы ол әдебиетте екі томдық өлеңдер жинағымен дебют жасады: Septenário das Dores de Nossa Senhora e Câmara Ardente және Dona Mística; екеуі де айқын символистік ықпалдарды көрсетті. 1902 жылы ол Альфонс де Гимаранс псевдонимімен Kiriale жариялады, бұл оған әдебиеттік әлемде мүмкіндіктер ашты және шектеулі болғанымен, танылуға ие болды. Ол Консейсао-ду-Серрода судьяның орынбасары болып жұмыс істеді, бірақ 1903 жылы лауазымын жоғалтып, ауыр қаржылық қиындықтарға тап болды. A Gazeta газетіндегі маңызды лауазымнан бас тартқаннан кейін Альфонс де Гимаранс Консейсао-ду-Серроның саяси газетін басқаруға тағайындалды, онда ол ағасы Архангельс де Гимаранс, Круз-э-Суза және Хосе Северино де Ресендемен бірлесіп жұмыс істеді. 1906 жылы ол Мариана қаласының судьясы болды және өмірінің соңына дейін осы қызметін атқарды. Ол соңғы жылдарын әйелі Зенаида де Оливейрамен бірге өткізді, олардың 14 баласы болды. 1921 жылдың 15 шілдесінде Марианада қайтыс болғанға дейін, оны кейде достары мен жанкүйерлері басып тұратын.